Lucas 20
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ACF
1 Iisikʉ lɨmo, Jesu aabamanyisyaga nʉ kʉbalʉmbɨlɨla abandʉ ɨNdʉmi ɨNunu ndʉpaso lwa tempeli. Abapuuti abalongosi, abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose na balongosi baa Bajuuta, balɨnkʉbʉʉka kʉmyake,
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Tʉbʉʉle, ʉkabile kʉʉgʉ amaka agaa kʉbomba ɨsi? Jo jwani ʉjʉ akʉpeele amaka aga?”
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 Alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Na niine ngʉbalaalʉʉsya iisyʉ lɨmo. Muumbʉʉle,
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 bʉle, amaka agaa Johani agaa kʉboosya abandʉ gaafumile kwa Kyala, pamo kʉ bandʉ?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Po balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Lɨnga tukʉtɨ amaka gaake gaafumile kwa Kyala, ʉmwene ikʉtɨgɨ, ‘Keeta mukaalɨmmwitiike?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Looli lɨnga tukʉtɨ amaka gaake gaafumile kʉ bandʉ, ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨ ɨkya bandʉ bikʉtʉtuunya na mabwe, paapo biitiike ʉkʉtɨ Johani aalɨ nkunguluka.”
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Po balɨnkʉmmwamula Jesu balɨnkʉtɨ, “Tʉkamanya kʉno gaafumile.”
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Po leelo niine, ndikʉbabʉʉla ʉmwe ʉkʉtɨ jwani ambeele amaka agaa kʉbomba ɨsi.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Po Jesu alɨnkwanda ʉkʉbabʉʉla abandʉ ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ, alɨnkʉtɨ, “Aaliko ʉmundʉ jʉmo ʉjʉ aabyele amaafiilʉ mu ngʉnda gwake. Alɨnkʉbabɨɨkamo abalɨmi abaa kʉkeetelela ɨmipiki gya maafiilʉ gɨla, ʉkʉtɨ ɨseke bo sibɨfwifwe, biise bajabane. Po alɨnkwenda ɨnjɨla akabalɨlo akatali.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Akabalɨlo kaa kʉtʉngʉla ɨseke bo kafikile, alɨnkʉntʉma jʉmo mbabombeli baake kʉ balɨmi bala ʉkʉtɨ bampeko ɨkɨjabo kyake. Looli abalɨmi bala balɨnkʉnkoma, balɨnkʉnkaga kɨsita kʉmpapo nafimo.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 “Po ʉmwene ngʉnda jʉla alɨnkʉntʉma kangɨ ʉmbombeli ʉjʉngɨ. Abalɨmi bala joope balɨnkʉnkoma, balɨnkʉmmbombela ɨngosya soni, balɨnkʉnkaga kɨsita kʉmpapo nafimo.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Alɨnkʉntʉma kangɨ ʉgwa bʉtatʉ, joope balɨnkʉmfulasya, balɨnkʉnkaga.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 “Po ʉmwene ngʉnda alɨnkwinogona alɨnkʉtɨ, ‘Mbombe ɨfiki? Ngʉntʉma ʉmwanangʉ ʉnkʉndwe. Pamo ʉjʉ jo bikwakʉmmwɨmɨkaga.’
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 Looli abalɨmi bala bo bammbwene, balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, ‘Ʉjʉ jo mwene kɨlɨngo. Isaga tʉnngoge, ʉkʉtɨ ɨkɨlɨngo kɨjege kyɨtʉ.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Balɨnkʉnsoosyamo mu ngʉnda, balɨnkʉnngoga.”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Ikwisa kʉbagoga abalɨmi bala, nʉ ngʉnda gʉla ikʉbapapo abangɨ!” Abandʉ bo bapɨliike ɨsyo, balɨnkʉjoba balɨnkʉtɨ, “Bʉno silɨngiisa kʉboneka ɨsyo sikʉ!”
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Looli Jesu alɨnkʉbakeeta, alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Fiki sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ,
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 “Kʉkʉtɨ mundʉ ʉjʉ ikʉgwa pamwanya pi ibwe ɨlyo, ikʉkonyoka konyoka, na gwesa jʉla likʉnngwɨla, likʉntakania.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose na bapuuti abalongosi, balɨnkʉlonda ʉkʉnkola akabalɨlo kalakala, paapo baasyageenie ʉkʉtɨ, ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ aabajobaga abeene. Looli balɨnkʉbatiila abandʉ.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Po paapo abalongosi baa Bajuuta balɨnkʉntegelela Jesu. Balɨnkʉbatʉma abandʉ baa kʉntendeela, aba baaliibɨɨkile ngatɨ bagolofu, ʉkʉtɨ bankole mbʉjobi bwake, po bantwale kʉ ndongosi gwa kiisʉ ʉkʉtɨ banndonge.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Po abandʉ bala baalɨntegeliile, balɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, tʉmeenye ʉkʉtɨ kʉjoba nʉ kʉmanyisya ɨsya nalooli. Tʉmeenye ʉkʉtɨ ʉtikʉpaasya ɨsi bikwinogona abandʉ, ʉgwe kʉmanyisya ɨsya Kyala kʉ bwanalooli.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Bʉle, ɨndagɨlo sya Moose sikʉtwitɨkɨsya ʉkʉsonga ɨsongo kʉ malafyale gwa Balooma, pamo mma?”
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Looli Jesu alɨnkʉbʉmanya ʉbʉkomu bwabo, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ,
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 “Namuunangɨsye ʉlʉtalama lʉmo ʉlwa ndenali. Ɨkɨfwani ɨkɨ kyani, nɨ ngamu ɨjɨ jaani?” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Fya malafyale gwa Balooma.”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Po ɨfya malafyale gwa Balooma mumpege ʉmalafyale gwa Balooma, nɨ fya Kyala mumpege Kyala.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Abandʉ bala balɨnkʉswiga fiijo ʉkwamula kwa Jesu, balɨnkʉmyeka. Balɨnkʉtoligwa ɨnongwa ɨjaa kʉnkolela, kʉnongwa jaa masyʉ aga ajobile nkyeni mmbandʉ.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 ABasatukai bamo balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu. Abeene baamanyisyaga ʉkʉtɨ abandʉ bakabagɨla ʉkʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe. Po balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ,
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 “Gwe Mmanyisi, Moose aatʉsimbiile mu ndagɨlo ʉkʉtɨ, ‘Lɨnga ʉmundʉ ikʉfwa kɨsita kʉpaapa ʉmwana najʉmo, ʉgwamyabo ammwingɨlengepo ɨkɨlɨngo ʉnkiikʉlʉ ʉmfwɨle jʉla, ʉkʉtɨ ampaapɨle abaana ʉjʉ afwile.’
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 Po baaliko abanyamundʉ bahaano na babɨlɨ. Ʉgwa kwanda alɨnkwega ʉnkiikʉlʉ, alɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa ʉmwana najʉmo.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 Ʉgwa bʉbɨlɨ [alɨnkʉmmwingɨlapo ɨkɨlɨngo ʉmfwɨle jʉla, joope alɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa nagwe,]
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 nʉ gwa bʉtatʉ, joope alɨnkʉmmwingɨlapo. Bo lʉlʉʉlo boosa bahaano na babɨlɨ balɨnkʉmmwingɨlapo, balɨnkʉfwa kɨsita kʉpaapa nagwe.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Kʉmmalɨɨkɨsyo, ʉnkiikʉlʉ jʉla joope alɨnkʉfwa.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Abandʉ boosa bo basyʉkile, ʉnkiikʉlʉ jʉla ikwisa kʉjaga nkasi gwani? Paapo aalyegiigwemo na banyambala boosa bahaano na babɨlɨ.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Abandʉ baa nkabalɨlo aka bikwega nʉ kwegigwa.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Looli aba Kyala ababwene ʉkʉtɨ babagiisye ʉkʉja nkiisʉ ɨkɨpya, nʉ kʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe, batikwisa kwega pamo ʉkwegigwa.
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Bakabagɨla ʉkwisa kʉfwa kangɨ, paapo bikwisa kʉjaga bo ʉlwa bandʉmi. Abandʉ abo baana baa Kyala, paapo basyʉsiigwe ʉkʉfuma mbafwe.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 “Joope Moose aatile, abafwe bikwisa kʉsyʉka. Aajobile ɨsyo mwa Kalata ʉMwikemo, pala aasimbile ɨsya kɨsyanjʉ ɨkɨ kyakaga ʉmooto. Aalɨnnjobile ʉNtwa Kyala, ʉkʉtɨ jo, ‘Kyala gwa Abulahamu, Kyala gwa Isaka na Kyala gwa Jaakobo.’
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Po Kyala akaja jo Kyala gwa bafwe, looli gwa bʉʉmi, paapo kʉmyake boosa bʉʉmi.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Po abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose bamo, balɨnkʉjoba balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, ʉjobile kanunu!”
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Ʉkwandɨla apo, akaagelilepo ʉmundʉ najʉmo ʉkʉnndaalʉʉsya kangɨ Jesu.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Po Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Fiki abandʉ bikʉtɨ Meesija Mwana gwa malafyale Ndaabɨti?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Ʉmwene Ndaabɨti ikʉjoba mwa kalata gwa Ɨsabʉli ikʉtɨ,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 ʉkʉfika apa nikʉbabɨɨkaga abalʉgʉ baako
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 “Ndaabɨti ikʉnkoolela Meesija ʉkʉtɨ Ntwa. Po Meesija ikʉjaga mwanaake bʉleebʉle?”
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Abandʉ boosa bo bikʉmpɨlɨkɨsya, Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Mujege maaso na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose. Biiganile ʉkwenda bo bafwele ɨmyenda ɨmitali, ʉkʉtɨ abandʉ babaponiege kʉ lwɨmɨko mu sokoni. Bikwisalɨla ʉkʉtʉʉgasya pa fikota ɨfya bɨɨmɨkigwa mu ngomaano, pabʉjo ʉbwa bɨɨmɨkigwa pa lʉsekelo.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Bikʉkabɨla mbʉsyobi ɨfyʉma kʉ bakiikʉlʉ abafwɨle, kangɨ bikwipuuta ɨnyiipuuto ɨndali, ɨsya kʉlabaasya. Pi isikʉ lya bʉlongi, bikwisa kwambɨlɨlaga ʉlʉfundo ʉlʉnywamu kwa Kyala!”
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.