Lucas 1
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs VC
1 Kʉmyako gwe mwɨmɨkigwa Tyofili:
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 Basimbile ɨnongwa ɨsyo, bo ʉlʉ baatʉpangiile aba baasibwene nʉ kʉsifumusya ʉkʉfuma kʉbwandɨlo.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Ndondile kanunu ʉbwanalooli ʉbwa nongwa sya Jesu ʉkʉfuma kʉbwandɨlo, po na niine nsibwene ʉkʉja kanunu ʉkʉkʉsimbɨla ɨsyo syosa kʉ lʉbaatɨko,
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 ʉkʉtɨ ʉbwaganie ʉbwanalooli ʉbwa nongwa syosa ɨsi ʉmanyisiigwe.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Amasikʉ aga Heloti aalɨ malafyale gwa nkiisʉ ɨkya Jutai, aalipo ʉmpuuti jʉmo ɨngamu jaake Sakalija, ʉgwa nkɨbugutɨla kya bʉpuuti ɨkya Abija. Ʉnkasi gwa Sakalija aalɨ jo Elisabeti, ʉgwa nkɨkolo ɨkya Aaloni.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Sakalija na Elisabeti baalɨ bagolofu nkyeni mwa Kyala, baasikongile kanunu ɨndagɨlo syosa ɨsya Kyala, kɨsita koonanga.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Abandʉ aba bakaalɨ nʉ mwana, paapo Elisabeti aalɨ nngʉmba, kangɨ baalɨ bakangale.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 — ausente —
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 — ausente —
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Bo alɨ mu tempeli ikookya, abandʉ bingi baalɨ ndʉpaso lwa tempeli biipuutaga.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Po ʉgwandʉmi gwa Ntwa alɨnkʉnsetʉkɨla Sakalija, aalyɨmile ɨkɨbafu ɨkya kʉ kiilɨɨlo ɨkya kɨgemo kya kookela lʉbani.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Sakalija bo ikʉmmbona ʉgwandʉmi jʉla, aanyomwike, kangɨ aakoliigwe nʉ lʉtende.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Looli ʉgwandʉmi jʉla alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Sakalija, ʉlɨngatiilaga! Kyala apɨliike ʉkʉsʉʉma kwako, po ʉnkasi gwako Elisabeti ikʉkʉpaapɨla ʉmwana ʉnnyambala, ʉnkoolelege ɨngamu ɨjaa Johani.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Apo kʉjaga nʉ lʉsekelo ʉlʉnywamu, kangɨ abandʉ bingi aabikʉhoboka kʉnongwa jaa kʉpaapigwa kwake,
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 paapo ikʉjaga nʉ bʉkʉlʉmba ʉbʉfuma kʉ Ntwa. Atikʉnwaga ɨfinga pamo koosa kala aka kikʉgaalɨsya, kangɨ ikwisʉla Mbepo Mwikemo ʉkʉfuma bo alɨ ndwanda lwa nna.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Ikʉbagomokesyaga aBanyaisilaɨli bingi kʉ Ntwa, Kyala gwabo.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Ʉjo ikʉtalapo nkyeni mu Ntwa, bo alɨ na Mbepo Mwikemo na maka bo ʉlwa Elija, ʉkʉbafwania abapaapi na baanaabo, kangɨ ʉkʉbagomokesya abatʉlanongwa amahala agaa bʉgolofu, nʉ kʉbatendekesya abandʉ ʉkʉmmwambɨlɨla ʉNtwa.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Po Sakalija alɨnkʉnndaalʉʉsya ʉgwandʉmi alɨnkʉtɨ, “Kandʉ nki aka kikʉmbela ʉne ʉkwitɨka amasyʉ aga ʉkʉja gaa nalooli? Paapo ʉne nʉ nkasi gwangʉ tʉlɨ bakangale, amasikʉ gakɨndile.”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Ʉgwandʉmi alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne ne Gabilieli, ne ngwɨma nkyeni mwa Kyala, andʉmile kʉkʉjoba na nungwe nʉ kʉkʉbʉʉla ɨndʉmi ɨjɨ ɨnunu.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Ʉlʉ, paapo ʉkiitɨka ɨsi ngʉbʉʉlile, ʉtikʉjobaga mpaka ɨliisikʉ ɨlɨ sikwisa kʉboneka. Nalooli ɨsi aasikʉboneka pakabalɨlo kaake.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Akabalɨlo ako, abandʉ bala bannguulɨlaga Sakalija balɨnkʉnswiga, paapo aakaabiile ʉkʉsooka mu tempeli.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Bo ikʉsooka aatoliigwe ʉkʉjoba simo kʉmyabo, po abeene balɨnkʉmanya ʉkʉtɨ, finsetʉkiile fimo mu tempeli. Joope alɨnkʉjobela geene amaboko, aasyele nsita kʉjoba.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Amasikʉ gaake agaa kʉbomba ɨmbombo sya bʉpuuti bo gamaliike, alɨnkʉbʉʉka kʉkaaja.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Piitaasi ʉnkasi gwake Elisabeti alɨnkʉja nɨ kɨfuba, alɨnkʉja nnyumba ɨmyesi mihaano.
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 Alɨnkwinogona ʉkʉtɨ, “Ɨsi syo ɨsi ʉNtwa aambombiile ʉne. Mmasikʉ aga, ambeliile ɨkɨsa nʉ kʉʉsookesyapo ɨsoni nkyeni mmbandʉ.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Ɨmyesi mihaano ɨgya kʉja nɨ kɨfuba Elisabeti bo gɨkɨndile, mmwesi gwa ntandatʉ, Kyala alɨnkʉntʉma ʉgwandʉmi Gabilieli nkaaja akaa mu Nasaleti, aka kaalɨ nkiisʉ ɨkya Galilai.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Apo aalipo ʉndɨndwana jʉmo, ɨngamu jaake aalɨ jo Malija. Akaalɨmmeenyemo sikʉ ʉnnyambala, aasingɨliigwe nʉ mundʉ jʉmo, ɨngamu jaake alɨ jo Joosefu, ʉgwa ndʉjungu lwa malafyale Ndaabɨti.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Ʉgwandʉmi bo afikile kwa Malija alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nikʉkʉponia, ʉgwe gwe ʉkabile ɨliipyana! ɄNtwa alɨ na nungwe!”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Malija alɨnkʉtaamigwa fiijo mu ndumbula, alɨnkwilaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ʉlʉponio ʉlʉ, lwa lʉko lʉki?”
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Po ʉgwandʉmi alɨnkʉtɨ, “Malija, ʉlɨngatiilaga, paapo ʉkabile ɨliipyana ʉkʉfuma kwa Kyala.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Keeta, kʉkaba ɨkɨfuba, kʉpaapa ʉmwana ʉnnyambala, ʉnkoolelege ɨngamu ɨjaa Jesu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Ʉmwana ʉjo ikʉjaga nkʉlʉmba, ikʉkooleligwaga Mwana gwa Kyala ʉNkʉlʉmba. ɄNtwa Kyala ikʉmpapo ɨkɨkota kya bʉtwa ɨkya mwisʉkʉlʉ Ndaabɨti.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 Kangɨ ikʉbalongosyaga aBanyaisilaɨli bwila na bwila, ʉBʉnyafyale bwake bʉtikʉmalɨkaga.”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Malija alɨnkʉnndaalʉʉsya ʉgwandʉmi alɨnkʉtɨ, “Ʉne ngammanyamo sikʉ ʉnnyambala, po ɨsi sikʉjaga bʉleebʉle?”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Ʉgwandʉmi alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Mbepo Mwikemo ikʉkwisɨla, goope na maka agaa Kyala ʉNkʉlʉmba aagikʉkʉkupɨkɨla ngatɨ kɨpepo. Kʉnongwa ɨjo ʉmwana ʉjʉ ikʉpaapigwa ikʉjaga mwikemo, ikʉkooleligwaga Mwana gwa Kyala.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Keeta! Joope ʉnkamu gwako Elisabeti, ʉjʉ bantɨgɨ nngʉmba, mbʉkangale bwake alɨ nɨ kɨfuba ɨkya myesi ntandatʉ, ɨkya mwana ʉnnyambala.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Paapo kakajako aka abagiile ʉkʉtoligwa Kyala.”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Po Malija alɨnkʉtɨ, “Keeta ʉne, ndɨ mbombeli gwa Ntwa! Sijege bo muumo ʉjobiile kʉmyangʉ.” Po ʉgwandʉmi alɨnkʉsookapo.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Bo gakɨndile amasikʉ gamo, Malija alɨnkʉbʉʉka mbɨbɨmbɨbɨ nkaaja akaa mfyamba akaa nkiisʉ ɨkya Jutai.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 Bo afikile kʉla alɨnkwingɨla nnyumba jaa Sakalija, alɨnkʉmponia Elisabeti.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Elisabeti bo apɨliike ʉlʉponio ʉlwa Malija, ʉmwana ndwanda lwake aakinile. Elisabeti alɨnkwisʉla Mbepo Mwikemo,
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 alɨnkʉlaata ʉkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Ʉsajiigwe ʉgwe mbakiikʉlʉ boosa, joope asajiigwe ʉmwana ʉjʉ kʉpaapaga!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Fiki siinyaagile ʉne ɨsi, ʉnna gwa Ntwa gwangʉ aanyendiile ʉne?
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Paapo bo mbɨliike ɨliisyʉ ɨlɨ gʉmboniisye, ʉmwana ʉjʉ alɨ ndwanda lwangʉ akinile kʉ lʉsekelo.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Ʉsajiigwe gwe gwitiike ʉkʉtɨ aasikʉbombigwa sila ajobile kʉmyako ʉNtwa.”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Po Malija alɨnkʉtɨ,
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 ɨndumbula jangʉ jɨnsaaliile Kyala, ʉMpoki gwangʉ,
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 paapo abʉbwene ʉbʉfujufu bwa mbombeli gwake.
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 paapo ʉGwa maka aambombiile ɨngʉlʉmba,
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 Ɨkɨbabɨɨlɨsi kyake kɨlipo kʉlɨ aba bikʉntiila,
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Abombile ɨngʉlʉmba nɨ kɨboko kyake,
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 Abasulwisye abakʉlʉmba mfikota fyabo ɨfya bʉtwa,
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Abaa njala abiisʉkiisye ʉtʉnunu,
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Abatʉʉlile ababombeli baake aBanyaisilaɨli,
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 ʉlwa bwila na bwila, bo muno aababʉʉlile baataata,
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Malija aatʉʉgeele na Elisabeti ɨmyesi mitatʉ bʉno, po alɨnkʉbʉʉka kʉmyake.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Ʉbʉsikʉ bwa kʉpaapa Elisabeti bʉlɨnkʉfika, alɨnkʉpaapa ʉmwana ʉnnyambala.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Abapalamani na bakamu balɨnkʉpɨlɨka ʉkʉtɨ ʉNtwa ampeliile fiijo ɨkɨsa, balɨnkʉsekela pamopeene nagwe.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Pi isikʉ lya lwele ʉkʉfuma pakʉpaapigwa ʉmwana, balɨnkwisa kʉkʉmmbuuta kʉkyeni ʉmwana. Baalondaga ʉkʉmpa ʉmwana ɨngamu jaa gwise, ɨjaa Sakalija.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Looli ʉnna alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Mma, ikʉkooleligwaga ɨjaa Johani.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Abeene balɨnkʉmmbʉʉla balɨnkʉtɨ, “Nkɨkolo kyako akajapo najʉmo ʉmundʉ ʉgwa ngamu bo ɨjo.”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Po balɨnkʉjobela amaboko ʉkʉnndaalʉʉsya ʉgwise ɨngamu ɨjaa kʉmpapo ʉmwana.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Sakalija alɨnkʉsʉʉma ɨkɨtapwa ɨkya kʉsimbapo, alɨnkʉsimba alɨnkʉtɨ, “Ɨngamu jaake jo Johani.” Abandʉ boosa balɨnkʉswiga.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Palapala akanwa kalɨnkwigʉka, ʉlʉlɨmi lʉlɨnkʉgoloka, alɨnkwanda ʉkʉjoba nʉ kʉntuufya Kyala.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Abapalamani boosa abaa Sakalija lwabakolile ʉlʉtende. Ɨnongwa ɨsi syabalaniile nkaaja koosa akaa mfyamba fya mu Jutai.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Abandʉ boosa aba baapɨliike, balɨnkwilaalʉʉsya mu ndumbula syabo balɨnkʉtɨ, “Ʉmwana ʉjʉ ikʉjaga gwa lʉko lʉki?” Baajobaga bo ʉlo paapo amaka gaa Ntwa gaalɨ pamopeene nagwe.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Po Sakalija ʉgwise gwa mwanike, alɨnkwisʉla Mbepo Mwikemo, alɨnkʉkunguluka alɨnkʉtɨ,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 “Atuufigwege ʉNtwa Kyala gwa Isilaɨli,
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Atʉpeele ʉMpoki ʉgwa maka,
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 Bo muno Kyala aajobiile ijolo,
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 tʉpokigwe kʉ balʉgʉ bɨɨtʉ,
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 ʉkʉnangɨsya ɨkɨbabɨɨlɨsi kʉ biisʉkʉlʉ bɨɨtʉ,
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 Ʉkʉlapa ʉko aalɨnndapiile ʉmwisʉkʉlʉ gwɨtʉ Abulahamu,
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 ʉkʉtʉpoka ʉswe mmaboko gaa balʉgʉ bɨɨtʉ,
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 mbwikemo na mbʉgolofu,
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 Po ʉgwe gwe mwanangʉ,
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 ʉkʉbabʉʉla abandʉ baake ɨsya bʉpoki,
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 Kʉnongwa jaa kɨbabɨɨlɨsi ɨkɨkʉlʉmba ɨkya Kyala gwɨtʉ,
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 ʉkʉbamulɨkɨla aba balɨ mu ngiisi na nkɨpepo ɨkya bʉfwe,
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Ʉmwanike Johani aakʉlile, amaka agaa kʉfuma kwa Mbepo Mwikemo galɨnkongelela. Alɨnkʉtʉʉgala ndʉngalangala, mpaka iisikʉ ɨlɨ aaliinangiisye kʉ Banyaisilaɨli.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.