Lucas 1

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kʉmyako gwe mwɨmɨkigwa Tyofili:
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 Basimbile ɨnongwa ɨsyo, bo ʉlʉ baatʉpangiile aba baasibwene nʉ kʉsifumusya ʉkʉfuma kʉbwandɨlo.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ndondile kanunu ʉbwanalooli ʉbwa nongwa sya Jesu ʉkʉfuma kʉbwandɨlo, po na niine nsibwene ʉkʉja kanunu ʉkʉkʉsimbɨla ɨsyo syosa kʉ lʉbaatɨko,
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 ʉkʉtɨ ʉbwaganie ʉbwanalooli ʉbwa nongwa syosa ɨsi ʉmanyisiigwe.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Amasikʉ aga Heloti aalɨ malafyale gwa nkiisʉ ɨkya Jutai, aalipo ʉmpuuti jʉmo ɨngamu jaake Sakalija, ʉgwa nkɨbugutɨla kya bʉpuuti ɨkya Abija. Ʉnkasi gwa Sakalija aalɨ jo Elisabeti, ʉgwa nkɨkolo ɨkya Aaloni.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Sakalija na Elisabeti baalɨ bagolofu nkyeni mwa Kyala, baasikongile kanunu ɨndagɨlo syosa ɨsya Kyala, kɨsita koonanga.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do ­Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Abandʉ aba bakaalɨ nʉ mwana, paapo Elisabeti aalɨ nngʉmba, kangɨ baalɨ bakangale.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 — ausente —
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 — ausente —
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Bo alɨ mu tempeli ikookya, abandʉ bingi baalɨ ndʉpaso lwa tempeli biipuutaga.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Po ʉgwandʉmi gwa Ntwa alɨnkʉnsetʉkɨla Sakalija, aalyɨmile ɨkɨbafu ɨkya kʉ kiilɨɨlo ɨkya kɨgemo kya kookela lʉbani.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Sakalija bo ikʉmmbona ʉgwandʉmi jʉla, aanyomwike, kangɨ aakoliigwe nʉ lʉtende.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Looli ʉgwandʉmi jʉla alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Sakalija, ʉlɨngatiilaga! Kyala apɨliike ʉkʉsʉʉma kwako, po ʉnkasi gwako Elisabeti ikʉkʉpaapɨla ʉmwana ʉnnyambala, ʉnkoolelege ɨngamu ɨjaa Johani.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Apo kʉjaga nʉ lʉsekelo ʉlʉnywamu, kangɨ abandʉ bingi aabikʉhoboka kʉnongwa jaa kʉpaapigwa kwake,
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 paapo ikʉjaga nʉ bʉkʉlʉmba ʉbʉfuma kʉ Ntwa. Atikʉnwaga ɨfinga pamo koosa kala aka kikʉgaalɨsya, kangɨ ikwisʉla Mbepo Mwikemo ʉkʉfuma bo alɨ ndwanda lwa nna.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Ikʉbagomokesyaga aBanyaisilaɨli bingi kʉ Ntwa, Kyala gwabo.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Ʉjo ikʉtalapo nkyeni mu Ntwa, bo alɨ na Mbepo Mwikemo na maka bo ʉlwa Elija, ʉkʉbafwania abapaapi na baanaabo, kangɨ ʉkʉbagomokesya abatʉlanongwa amahala agaa bʉgolofu, nʉ kʉbatendekesya abandʉ ʉkʉmmwambɨlɨla ʉNtwa.”
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Po Sakalija alɨnkʉnndaalʉʉsya ʉgwandʉmi alɨnkʉtɨ, “Kandʉ nki aka kikʉmbela ʉne ʉkwitɨka amasyʉ aga ʉkʉja gaa nalooli? Paapo ʉne nʉ nkasi gwangʉ tʉlɨ bakangale, amasikʉ gakɨndile.”
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Ʉgwandʉmi alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne ne Gabilieli, ne ngwɨma nkyeni mwa Kyala, andʉmile kʉkʉjoba na nungwe nʉ kʉkʉbʉʉla ɨndʉmi ɨjɨ ɨnunu.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Ʉlʉ, paapo ʉkiitɨka ɨsi ngʉbʉʉlile, ʉtikʉjobaga mpaka ɨliisikʉ ɨlɨ sikwisa kʉboneka. Nalooli ɨsi aasikʉboneka pakabalɨlo kaake.”
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Akabalɨlo ako, abandʉ bala bannguulɨlaga Sakalija balɨnkʉnswiga, paapo aakaabiile ʉkʉsooka mu tempeli.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Bo ikʉsooka aatoliigwe ʉkʉjoba simo kʉmyabo, po abeene balɨnkʉmanya ʉkʉtɨ, finsetʉkiile fimo mu tempeli. Joope alɨnkʉjobela geene amaboko, aasyele nsita kʉjoba.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Amasikʉ gaake agaa kʉbomba ɨmbombo sya bʉpuuti bo gamaliike, alɨnkʉbʉʉka kʉkaaja.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Piitaasi ʉnkasi gwake Elisabeti alɨnkʉja nɨ kɨfuba, alɨnkʉja nnyumba ɨmyesi mihaano.
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 Alɨnkwinogona ʉkʉtɨ, “Ɨsi syo ɨsi ʉNtwa aambombiile ʉne. Mmasikʉ aga, ambeliile ɨkɨsa nʉ kʉʉsookesyapo ɨsoni nkyeni mmbandʉ.”
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Ɨmyesi mihaano ɨgya kʉja nɨ kɨfuba Elisabeti bo gɨkɨndile, mmwesi gwa ntandatʉ, Kyala alɨnkʉntʉma ʉgwandʉmi Gabilieli nkaaja akaa mu Nasaleti, aka kaalɨ nkiisʉ ɨkya Galilai.
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Apo aalipo ʉndɨndwana jʉmo, ɨngamu jaake aalɨ jo Malija. Akaalɨmmeenyemo sikʉ ʉnnyambala, aasingɨliigwe nʉ mundʉ jʉmo, ɨngamu jaake alɨ jo Joosefu, ʉgwa ndʉjungu lwa malafyale Ndaabɨti.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ʉgwandʉmi bo afikile kwa Malija alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nikʉkʉponia, ʉgwe gwe ʉkabile ɨliipyana! ɄNtwa alɨ na nungwe!”
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Malija alɨnkʉtaamigwa fiijo mu ndumbula, alɨnkwilaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ʉlʉponio ʉlʉ, lwa lʉko lʉki?”
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Po ʉgwandʉmi alɨnkʉtɨ, “Malija, ʉlɨngatiilaga, paapo ʉkabile ɨliipyana ʉkʉfuma kwa Kyala.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Keeta, kʉkaba ɨkɨfuba, kʉpaapa ʉmwana ʉnnyambala, ʉnkoolelege ɨngamu ɨjaa Jesu.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Ʉmwana ʉjo ikʉjaga nkʉlʉmba, ikʉkooleligwaga Mwana gwa Kyala ʉNkʉlʉmba. ɄNtwa Kyala ikʉmpapo ɨkɨkota kya bʉtwa ɨkya mwisʉkʉlʉ Ndaabɨti.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Kangɨ ikʉbalongosyaga aBanyaisilaɨli bwila na bwila, ʉBʉnyafyale bwake bʉtikʉmalɨkaga.”
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Malija alɨnkʉnndaalʉʉsya ʉgwandʉmi alɨnkʉtɨ, “Ʉne ngammanyamo sikʉ ʉnnyambala, po ɨsi sikʉjaga bʉleebʉle?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Ʉgwandʉmi alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Mbepo Mwikemo ikʉkwisɨla, goope na maka agaa Kyala ʉNkʉlʉmba aagikʉkʉkupɨkɨla ngatɨ kɨpepo. Kʉnongwa ɨjo ʉmwana ʉjʉ ikʉpaapigwa ikʉjaga mwikemo, ikʉkooleligwaga Mwana gwa Kyala.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Keeta! Joope ʉnkamu gwako Elisabeti, ʉjʉ bantɨgɨ nngʉmba, mbʉkangale bwake alɨ nɨ kɨfuba ɨkya myesi ntandatʉ, ɨkya mwana ʉnnyambala.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Paapo kakajako aka abagiile ʉkʉtoligwa Kyala.”
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Po Malija alɨnkʉtɨ, “Keeta ʉne, ndɨ mbombeli gwa Ntwa! Sijege bo muumo ʉjobiile kʉmyangʉ.” Po ʉgwandʉmi alɨnkʉsookapo.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Bo gakɨndile amasikʉ gamo, Malija alɨnkʉbʉʉka mbɨbɨmbɨbɨ nkaaja akaa mfyamba akaa nkiisʉ ɨkya Jutai.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Bo afikile kʉla alɨnkwingɨla nnyumba jaa Sakalija, alɨnkʉmponia Elisabeti.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Elisabeti bo apɨliike ʉlʉponio ʉlwa Malija, ʉmwana ndwanda lwake aakinile. Elisabeti alɨnkwisʉla Mbepo Mwikemo,
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 alɨnkʉlaata ʉkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Ʉsajiigwe ʉgwe mbakiikʉlʉ boosa, joope asajiigwe ʉmwana ʉjʉ kʉpaapaga!
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Fiki siinyaagile ʉne ɨsi, ʉnna gwa Ntwa gwangʉ aanyendiile ʉne?
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Paapo bo mbɨliike ɨliisyʉ ɨlɨ gʉmboniisye, ʉmwana ʉjʉ alɨ ndwanda lwangʉ akinile kʉ lʉsekelo.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Ʉsajiigwe gwe gwitiike ʉkʉtɨ aasikʉbombigwa sila ajobile kʉmyako ʉNtwa.”
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Po Malija alɨnkʉtɨ,
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ɨndumbula jangʉ jɨnsaaliile Kyala, ʉMpoki gwangʉ,
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 paapo abʉbwene ʉbʉfujufu bwa mbombeli gwake.
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 paapo ʉGwa maka aambombiile ɨngʉlʉmba,
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Ɨkɨbabɨɨlɨsi kyake kɨlipo kʉlɨ aba bikʉntiila,
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 Abombile ɨngʉlʉmba nɨ kɨboko kyake,
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 Abasulwisye abakʉlʉmba mfikota fyabo ɨfya bʉtwa,
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 Abaa njala abiisʉkiisye ʉtʉnunu,
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 Abatʉʉlile ababombeli baake aBanyaisilaɨli,
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 ʉlwa bwila na bwila, bo muno aababʉʉlile baataata,
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Malija aatʉʉgeele na Elisabeti ɨmyesi mitatʉ bʉno, po alɨnkʉbʉʉka kʉmyake.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Ʉbʉsikʉ bwa kʉpaapa Elisabeti bʉlɨnkʉfika, alɨnkʉpaapa ʉmwana ʉnnyambala.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Abapalamani na bakamu balɨnkʉpɨlɨka ʉkʉtɨ ʉNtwa ampeliile fiijo ɨkɨsa, balɨnkʉsekela pamopeene nagwe.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Pi isikʉ lya lwele ʉkʉfuma pakʉpaapigwa ʉmwana, balɨnkwisa kʉkʉmmbuuta kʉkyeni ʉmwana. Baalondaga ʉkʉmpa ʉmwana ɨngamu jaa gwise, ɨjaa Sakalija.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Looli ʉnna alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Mma, ikʉkooleligwaga ɨjaa Johani.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Abeene balɨnkʉmmbʉʉla balɨnkʉtɨ, “Nkɨkolo kyako akajapo najʉmo ʉmundʉ ʉgwa ngamu bo ɨjo.”
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Po balɨnkʉjobela amaboko ʉkʉnndaalʉʉsya ʉgwise ɨngamu ɨjaa kʉmpapo ʉmwana.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Sakalija alɨnkʉsʉʉma ɨkɨtapwa ɨkya kʉsimbapo, alɨnkʉsimba alɨnkʉtɨ, “Ɨngamu jaake jo Johani.” Abandʉ boosa balɨnkʉswiga.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Palapala akanwa kalɨnkwigʉka, ʉlʉlɨmi lʉlɨnkʉgoloka, alɨnkwanda ʉkʉjoba nʉ kʉntuufya Kyala.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Abapalamani boosa abaa Sakalija lwabakolile ʉlʉtende. Ɨnongwa ɨsi syabalaniile nkaaja koosa akaa mfyamba fya mu Jutai.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Abandʉ boosa aba baapɨliike, balɨnkwilaalʉʉsya mu ndumbula syabo balɨnkʉtɨ, “Ʉmwana ʉjʉ ikʉjaga gwa lʉko lʉki?” Baajobaga bo ʉlo paapo amaka gaa Ntwa gaalɨ pamopeene nagwe.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Po Sakalija ʉgwise gwa mwanike, alɨnkwisʉla Mbepo Mwikemo, alɨnkʉkunguluka alɨnkʉtɨ,
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Atuufigwege ʉNtwa Kyala gwa Isilaɨli,
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 Atʉpeele ʉMpoki ʉgwa maka,
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 Bo muno Kyala aajobiile ijolo,
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 tʉpokigwe kʉ balʉgʉ bɨɨtʉ,
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 ʉkʉnangɨsya ɨkɨbabɨɨlɨsi kʉ biisʉkʉlʉ bɨɨtʉ,
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 Ʉkʉlapa ʉko aalɨnndapiile ʉmwisʉkʉlʉ gwɨtʉ Abulahamu,
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 ʉkʉtʉpoka ʉswe mmaboko gaa balʉgʉ bɨɨtʉ,
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 mbwikemo na mbʉgolofu,
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Po ʉgwe gwe mwanangʉ,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 ʉkʉbabʉʉla abandʉ baake ɨsya bʉpoki,
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 Kʉnongwa jaa kɨbabɨɨlɨsi ɨkɨkʉlʉmba ɨkya Kyala gwɨtʉ,
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 ʉkʉbamulɨkɨla aba balɨ mu ngiisi na nkɨpepo ɨkya bʉfwe,
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Ʉmwanike Johani aakʉlile, amaka agaa kʉfuma kwa Mbepo Mwikemo galɨnkongelela. Alɨnkʉtʉʉgala ndʉngalangala, mpaka iisikʉ ɨlɨ aaliinangiisye kʉ Banyaisilaɨli.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.