João 4

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Po aBafalisai balɨnkʉpɨlɨka ɨnongwa sya Jesu ʉkʉtɨ ikoosya nʉ kʉkaba abafundigwa bingi ʉkʉnkɨnda Johani.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Ɨsya bwanalooli, Jesu akoosyaga, looli abafundigwa baake bo aba boosyaga.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Jesu bo asyageenie ʉkʉtɨ ɨnongwa ɨsyo sibalaniile, alɨnkʉsookamo nkiisʉ ɨkya Jutai pamopeene na bafundigwa baake, alɨnkʉbʉʉka nkiisʉ ɨkya Galilai.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Bo bikʉbʉʉka mu Galilai, baalondigwaga ʉkwendela nkiisʉ ɨkya mu Samalija.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Po balɨnkʉfika mu Samalija, nkaaja kamo aka baatɨgɨ mo mu Sikali. Akaaja ako kaalɨ kɨfuki nʉ ngʉnda ʉgʉ Jaakobo aalɨmpeele ɨkɨlɨngo ʉmwanaake, Joosefu.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Apo kyalipo ɨkiina kɨmo ɨkya mɨɨsi ɨkɨ baakɨtɨgɨ kiina kya Jaakobo. Iisʉba bo lɨlɨ pantʉ, Jesu alɨnkʉtʉʉgala kʉmbalɨ kʉ kiina ɨkyo ʉkʉtɨ atʉʉsye, kʉnongwa jaa bʉkatale ʉbwa kwenda ɨnjɨla ɨndali.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Po ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉmmwamula Jesu alɨnkʉtɨ, “Ʉgwe ʉlɨ Njuuta, ʉne ndɨ Nsamalija. Sya kɨswigo ʉkʉsʉʉma amɨɨsi kʉmyangʉ.” Aajobile bo ʉlo paapo aBajuuta baakaanaga ʉkʉlya pamopeene na Basamalija.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Lɨnga gwameenye ɨfi Kyala ikʉlonda ʉkʉkʉpa nʉ kʉtɨ jo jwani ʉjʉ ikʉkʉsʉʉma amɨɨsi gamo agaa kʉnwa, gwabagiile ʉkʉʉsʉʉma ʉne, niine naabagiile ʉkʉkʉpa amɨɨsi aga gikʉbapa abandʉ ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉmmwamula Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe taata, ʉgwe ʉkaja nʉ lʉgoje pamo ɨkya kʉnegela amɨɨsi, kangɨ ɨkiina ɨkɨ kɨsolofu fiijo, po kʉgaaga kʉʉgʉ amɨɨsi ago, aga gikʉbapa abandʉ ʉbʉʉmi?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Ʉmwisʉkʉlʉ gwɨtʉ Jaakobo jʉʉjo aatʉpeele ɨkiina ɨkɨ ɨkya mɨɨsi, aga aanwaga na baanaake, pamopeene nɨ finyamaana fyake ɨfya kʉtiima. Bʉle, kwibona ʉgwe ʉlɨ nkʉlʉmba fiijo ʉkʉnkɨnda ʉmwene?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Po Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉnwa amɨɨsi aga gikʉfuma nkiina ɨkɨ, ikʉʉmɨlwa kangɨ.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Looli ʉmundʉ ʉjʉ ikʉnwa amɨɨsi aga ʉne ngʉmpa, atikʉʉmɨlwaga bwila na bwila. Amɨɨsi aga ngʉmpaga ʉne gikʉjaga bo ʉlwa nyiibʉko jaa mɨɨsi nkatɨ mmyake, ɨjɨ jɨtikʉʉma sikʉ, jikʉmpaga ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Po ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉnsʉʉma Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe taata, ngʉkʉsʉʉma gʉmbepo amɨɨsi aga ʉgajobile, ʉkʉtɨ ndɨngʉʉmɨlwangamo, kangɨ ndeke ʉkwisa kʉkʉnega amɨɨsi nkiina ɨkɨ!”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Bʉʉka ʉkankoolele ʉndʉmego, gwise nagwe apa.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne ngeegigwa.” Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉjobile ɨsya nalooli ʉkʉtɨ ʉkeegigwa!
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Namanga gwegiigwemo na banyambala bahaano mpaka ʉlʉ, joope ʉnnyambala ʉjʉ kʉtʉʉgala nagwe akabalɨlo aka, akaja ndʉmego. Ʉjobile ɨsya nalooli.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe taata, lɨɨlɨno nsyageenie ʉkʉtɨ ʉgwe ʉlɨ nkunguluka.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Abiisʉkʉlʉ bɨɨtʉ bammwipuutaga Kyala nkyamba ɨkɨ ɨkya Gelisimu, looli ʉmwe mwe Bajuuta mukʉtɨ tʉbʉʉkege kʉkʉmmwipuuta Kyala mu Jelusalemu. Bʉle, ʉbwanalooli bo bʉlɨkʉ?”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe nkiikʉlʉ ʉgwe, itɨkaga ɨsi ngʉjoba sya nalooli. Akabalɨlo aakikwisa aka aamutikʉmmwipuutaga Taata Kyala nkyamba ɨkɨ pamo mu tempeli ɨjaa mu Jelusalemu.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Ʉmwe mwe Basamalija mukʉmmwipuuta Kyala ʉjʉ mukammanya, looli ʉswe twe Bajuuta tukʉmmwipuuta Kyala ʉjʉ tʉmmeenye. Paapo aikʉbapoka abandʉ ʉkwendela kʉ Bajuuta.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Akabalɨlo kikwisa, kangɨ kafikile, aka abandʉ aba bikʉlonda ʉkʉmmwipuuta Kyala kʉ bwanalooli, aabikʉmmwipuutaga Taata bo muno Mbepo gwake abanangiisye, ʉkʉmmwipuuta ʉmwene muno ajɨɨliile nalooli. Taata Kyala ikʉbalonda abandʉ aba bikʉmmwipuuta kʉ njɨla ɨjo.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Kyala jo Mbepo. Abandʉ aba bikʉmmwipuuta, bikʉlondigwa ʉkʉtɨ bammwipuutege bo muno Mbepo gwake abanangiisye, ʉkʉmmwipuuta ʉmwene muno ajɨɨliile nalooli.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Mmeenye ʉkʉtɨ Meesija ikwisa, ʉjʉ bikʉtɨ Kɨlɨsiti. Kangɨ mmeenye ʉkʉtɨ bo iisile ikwisa kʉtʉlɨngaania syosa.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Po Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne, ne ngʉjoba na nungwe, jo ʉjʉ ʉgwe kʉnnjoba.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Akabalɨlo ako abafundigwa baake balɨnkwisa, balɨnkʉswiga fiijo bo Jesu ikʉjoba nʉ nkiikʉlʉ. Looli najʉmo ʉmfundigwa ʉjʉ aalɨnndaalʉʉsiisye Jesu ʉkʉtɨ, “Kʉlonda ɨfiki kʉmyake?” pamo ʉkʉtɨ, “Fiki kʉjoba nagwe?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉjɨleka ɨndeko jaake ɨjaa mɨɨsi palapala, alɨnkʉbʉʉka nkaaja. Bo afikile alɨnkʉbabʉʉla abandʉ alɨnkʉtɨ,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Tʉbʉʉke mukankeete ʉmundʉ ʉjʉ aambʉʉlile syosa ɨsi mbombilemo. Bʉle, ʉmundʉ ʉjo abagiile ʉkʉja jo Meesija ʉjʉ tukʉsʉʉbɨla ʉkʉtɨ ikwisa?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Po bo abandʉ bapɨliike ɨsyo, balɨnkʉsookamo nkaaja kala, nʉ kwanda ʉkʉbʉʉka kʉno Jesu aaliko.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Bo abandʉ bala bakaalɨ ʉkʉfika, abafundigwa baake balɨnkʉnsʉʉma balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, isaga pakʉlya ɨfindʉ.”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Looli ʉmwene alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne ndɨ nɨ findʉ ɨfya lʉko ʉlʉngɨ ɨfi ʉmwe mukafimanya.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Po abafundigwa baake balɨnkwanda ʉkʉlaalʉʉsania balɨnkʉtɨ, “Bʉle, alipo ʉmundʉ ʉjʉ iisile kʉkʉmpapo ɨfindʉ bo tʉkajapo?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Ɨfindʉ fyangʉ ʉne ko kʉbomba ɨsya bwigane bwa Taata ʉjʉ aalɨndʉmile, kʉkʉmalɨɨsya ɨmbombo jaake.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Ʉmwe mukʉtɨ, ‘Gɨsyele ɨmyesi mina itolo ʉkʉfika ʉntondolo.’ Looli sikaja bo ʉlo! Namukeete ɨmigʉnda muno gɨjɨɨliile. Ɨfya kʉtondola fikomile ʉkʉtɨ fitondoligwe.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Kangɨ ʉntondoli akabile ʉmfwalo gwake. Alɨ pakʉbʉngaania mu ndamba syake ɨfi atondwile, kokʉtɨ ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila. Po ʉmbyali nʉ ntondoli boosa bikʉsekelaga pamopeene.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Bʉlipo ʉbʉjobi ʉbʉ bukʉtɨ, ‘Ʉmundʉ jʉmo ikʉbyala ɨmbeju, ʉjʉngɨ ikʉtondola.’ Ʉbʉjobi ʉbo bwa nalooli.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Naabatʉmile ʉmwe kʉkʉtondola ɨfi mukaabyele. Abandʉ abangɨ baabombile ɨmbombo joosa ɨngafu, ʉmwe mukʉkaba kʉnongwa jaa mbombo jaabo.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 ABasamalija bingi abaa nkaaja kala akaa mu Sikali, balɨnkʉmmwitɨka Jesu, paapo baapɨliike ɨsi ʉnkiikʉlʉ jʉla aajobile ʉkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjo aambʉʉlile syosa ɨsi mbombilemo.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Po aBasamalija bala balɨnkʉfika apa Jesu aalipo, balɨnkʉnsʉʉma fiijo ʉkʉtɨ atʉʉgalepo pamopeene nabo. Po alɨnkʉtʉʉgala nkaaja ako amasikʉ mabɨlɨ.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Nkabalɨlo ako, abandʉ bingi fiijo balɨnkʉmmwitɨka Jesu kʉnongwa jaa ɨsi aajobaga.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Balɨnkʉmmbʉʉla ʉnkiikʉlʉ jʉla balɨnkʉtɨ, “Mpaka ʉlʉ tʉmmwitiike ʉmundʉ ʉjʉ kʉnongwa jaa syene ɨsi ʉtʉbʉʉlile ʉgwe. Looli ʉlʉ tʉbagiile ʉkʉmmwitɨka fiijo, paapo tʉpɨliike jʉjʉʉswe ɨsi ikʉjoba. Kangɨ tʉsyageenie ʉkʉtɨ nalooli ʉmundʉ ʉjʉ jo Mpoki gwa kiisʉ.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Amasikʉ mabɨlɨ bo gakɨndile, Jesu alɨnkʉsookamo nkaaja akaa mu Sikali, alɨnkʉbʉʉka mu Galilai.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Jesu aajobile kʉ bafundigwa baake ʉkʉtɨ, ʉnkunguluka atikwɨmɨkigwa na bandʉ abaa kʉmyabo.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Abandʉ abaa mu Galilai balɨnkʉmmwambɨlɨla kanunu, paapo boope baabʉʉkile kʉ kyaka kya Pasa mu Jelusalemu, koope baasibwene syosa ɨsi Jesu aabombile.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Po Jesu alɨnkʉbʉʉka kangɨ nkaaja akaa mu Kana aka kalɨ mu Galilai. Nkaaja ako mo muno aasanwisye amɨɨsi ʉkʉja finga. Aalimo ʉndongosi jʉmo ʉgwa silikali mu Kapelinaʉmu ʉjʉ ʉmwanaake ʉndʉmyana aalɨ mbine.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Ʉndongosi ʉjo aapɨliike ʉkʉtɨ Jesu iisile kangɨ mu Galilai, ʉkʉfuma nkiisʉ ɨkya Jutai. Alɨnkʉbʉʉka kwa Jesu nʉ kʉnsʉʉma fiijo ʉkʉtɨ abʉʉke mu Kapelinaʉmu, kʉkʉmmbʉmbʉlʉsya ʉmwanaake, ʉjʉ aalɨ kɨfuki ʉkʉfwa.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Jesu alɨnkʉmmwamula ʉndongosi jʉla alɨnkʉtɨ, “Mwe bandʉ ʉmwe, bʉle, mukabagɨla ʉkʉʉnyiitɨka kɨsita kʉfibona ɨfiika ɨfikʉlʉmba?”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Ʉndongosi alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ngʉkʉsʉʉma, tʉbʉʉke ʉkammbʉmbʉlʉsye ʉmwanangʉ bo akaalɨ ʉkʉfwa.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Looli Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Bʉʉkaga kʉmyɨnu, ʉmwanaako abʉmbʉlwike.” Ʉndongosi jʉla alɨnkwitɨka amasyʉ gaa Jesu, po alɨnkʉbʉʉka kʉmyake.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Ʉndongosi jʉla bo ikwenda mu njɨla, alɨnkwaganila na babombeli baake. Balɨnkʉmmbʉʉla balɨnkʉtɨ, “Ʉmwanaako abʉmbʉlwike, nkafu itolo.”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Po alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Abʉmbʉlwike ʉkwandɨla ndɨli?” Abeene balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Abʉmbʉlwike ʉkwandɨla mmajolo pamuusi, ɨsala jaa 7:00.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Po ʉgwise ʉgwa ndʉmyana jʉla alɨnkʉsyagania ʉkʉtɨ abʉmbʉlwike ʉkwandɨla akabalɨlo kalakala aka Jesu aatile, “Ʉmwanaako abʉmbʉlwike.” Po ʉndongosi jʉla pamopeene na baa nnyumba jaake balɨnkʉmmwitɨka Jesu.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Ʉlʉ lwalɨ lwa bʉbɨlɨ Jesu ʉkʉfuma mu Jutai ʉkʉbomba ɨkiika mu Galilai.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.