João 4

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Po aBafalisai balɨnkʉpɨlɨka ɨnongwa sya Jesu ʉkʉtɨ ikoosya nʉ kʉkaba abafundigwa bingi ʉkʉnkɨnda Johani.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Ɨsya bwanalooli, Jesu akoosyaga, looli abafundigwa baake bo aba boosyaga.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Jesu bo asyageenie ʉkʉtɨ ɨnongwa ɨsyo sibalaniile, alɨnkʉsookamo nkiisʉ ɨkya Jutai pamopeene na bafundigwa baake, alɨnkʉbʉʉka nkiisʉ ɨkya Galilai.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Bo bikʉbʉʉka mu Galilai, baalondigwaga ʉkwendela nkiisʉ ɨkya mu Samalija.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Po balɨnkʉfika mu Samalija, nkaaja kamo aka baatɨgɨ mo mu Sikali. Akaaja ako kaalɨ kɨfuki nʉ ngʉnda ʉgʉ Jaakobo aalɨmpeele ɨkɨlɨngo ʉmwanaake, Joosefu.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Apo kyalipo ɨkiina kɨmo ɨkya mɨɨsi ɨkɨ baakɨtɨgɨ kiina kya Jaakobo. Iisʉba bo lɨlɨ pantʉ, Jesu alɨnkʉtʉʉgala kʉmbalɨ kʉ kiina ɨkyo ʉkʉtɨ atʉʉsye, kʉnongwa jaa bʉkatale ʉbwa kwenda ɨnjɨla ɨndali.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Po ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉmmwamula Jesu alɨnkʉtɨ, “Ʉgwe ʉlɨ Njuuta, ʉne ndɨ Nsamalija. Sya kɨswigo ʉkʉsʉʉma amɨɨsi kʉmyangʉ.” Aajobile bo ʉlo paapo aBajuuta baakaanaga ʉkʉlya pamopeene na Basamalija.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Lɨnga gwameenye ɨfi Kyala ikʉlonda ʉkʉkʉpa nʉ kʉtɨ jo jwani ʉjʉ ikʉkʉsʉʉma amɨɨsi gamo agaa kʉnwa, gwabagiile ʉkʉʉsʉʉma ʉne, niine naabagiile ʉkʉkʉpa amɨɨsi aga gikʉbapa abandʉ ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉmmwamula Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe taata, ʉgwe ʉkaja nʉ lʉgoje pamo ɨkya kʉnegela amɨɨsi, kangɨ ɨkiina ɨkɨ kɨsolofu fiijo, po kʉgaaga kʉʉgʉ amɨɨsi ago, aga gikʉbapa abandʉ ʉbʉʉmi?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Ʉmwisʉkʉlʉ gwɨtʉ Jaakobo jʉʉjo aatʉpeele ɨkiina ɨkɨ ɨkya mɨɨsi, aga aanwaga na baanaake, pamopeene nɨ finyamaana fyake ɨfya kʉtiima. Bʉle, kwibona ʉgwe ʉlɨ nkʉlʉmba fiijo ʉkʉnkɨnda ʉmwene?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Po Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉnwa amɨɨsi aga gikʉfuma nkiina ɨkɨ, ikʉʉmɨlwa kangɨ.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Looli ʉmundʉ ʉjʉ ikʉnwa amɨɨsi aga ʉne ngʉmpa, atikʉʉmɨlwaga bwila na bwila. Amɨɨsi aga ngʉmpaga ʉne gikʉjaga bo ʉlwa nyiibʉko jaa mɨɨsi nkatɨ mmyake, ɨjɨ jɨtikʉʉma sikʉ, jikʉmpaga ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Po ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉnsʉʉma Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe taata, ngʉkʉsʉʉma gʉmbepo amɨɨsi aga ʉgajobile, ʉkʉtɨ ndɨngʉʉmɨlwangamo, kangɨ ndeke ʉkwisa kʉkʉnega amɨɨsi nkiina ɨkɨ!”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Bʉʉka ʉkankoolele ʉndʉmego, gwise nagwe apa.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne ngeegigwa.” Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉjobile ɨsya nalooli ʉkʉtɨ ʉkeegigwa!
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Namanga gwegiigwemo na banyambala bahaano mpaka ʉlʉ, joope ʉnnyambala ʉjʉ kʉtʉʉgala nagwe akabalɨlo aka, akaja ndʉmego. Ʉjobile ɨsya nalooli.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe taata, lɨɨlɨno nsyageenie ʉkʉtɨ ʉgwe ʉlɨ nkunguluka.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Abiisʉkʉlʉ bɨɨtʉ bammwipuutaga Kyala nkyamba ɨkɨ ɨkya Gelisimu, looli ʉmwe mwe Bajuuta mukʉtɨ tʉbʉʉkege kʉkʉmmwipuuta Kyala mu Jelusalemu. Bʉle, ʉbwanalooli bo bʉlɨkʉ?”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe nkiikʉlʉ ʉgwe, itɨkaga ɨsi ngʉjoba sya nalooli. Akabalɨlo aakikwisa aka aamutikʉmmwipuutaga Taata Kyala nkyamba ɨkɨ pamo mu tempeli ɨjaa mu Jelusalemu.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Ʉmwe mwe Basamalija mukʉmmwipuuta Kyala ʉjʉ mukammanya, looli ʉswe twe Bajuuta tukʉmmwipuuta Kyala ʉjʉ tʉmmeenye. Paapo aikʉbapoka abandʉ ʉkwendela kʉ Bajuuta.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Akabalɨlo kikwisa, kangɨ kafikile, aka abandʉ aba bikʉlonda ʉkʉmmwipuuta Kyala kʉ bwanalooli, aabikʉmmwipuutaga Taata bo muno Mbepo gwake abanangiisye, ʉkʉmmwipuuta ʉmwene muno ajɨɨliile nalooli. Taata Kyala ikʉbalonda abandʉ aba bikʉmmwipuuta kʉ njɨla ɨjo.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Kyala jo Mbepo. Abandʉ aba bikʉmmwipuuta, bikʉlondigwa ʉkʉtɨ bammwipuutege bo muno Mbepo gwake abanangiisye, ʉkʉmmwipuuta ʉmwene muno ajɨɨliile nalooli.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Mmeenye ʉkʉtɨ Meesija ikwisa, ʉjʉ bikʉtɨ Kɨlɨsiti. Kangɨ mmeenye ʉkʉtɨ bo iisile ikwisa kʉtʉlɨngaania syosa.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Po Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne, ne ngʉjoba na nungwe, jo ʉjʉ ʉgwe kʉnnjoba.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Akabalɨlo ako abafundigwa baake balɨnkwisa, balɨnkʉswiga fiijo bo Jesu ikʉjoba nʉ nkiikʉlʉ. Looli najʉmo ʉmfundigwa ʉjʉ aalɨnndaalʉʉsiisye Jesu ʉkʉtɨ, “Kʉlonda ɨfiki kʉmyake?” pamo ʉkʉtɨ, “Fiki kʉjoba nagwe?”
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉjɨleka ɨndeko jaake ɨjaa mɨɨsi palapala, alɨnkʉbʉʉka nkaaja. Bo afikile alɨnkʉbabʉʉla abandʉ alɨnkʉtɨ,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Tʉbʉʉke mukankeete ʉmundʉ ʉjʉ aambʉʉlile syosa ɨsi mbombilemo. Bʉle, ʉmundʉ ʉjo abagiile ʉkʉja jo Meesija ʉjʉ tukʉsʉʉbɨla ʉkʉtɨ ikwisa?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Po bo abandʉ bapɨliike ɨsyo, balɨnkʉsookamo nkaaja kala, nʉ kwanda ʉkʉbʉʉka kʉno Jesu aaliko.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Bo abandʉ bala bakaalɨ ʉkʉfika, abafundigwa baake balɨnkʉnsʉʉma balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, isaga pakʉlya ɨfindʉ.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Looli ʉmwene alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne ndɨ nɨ findʉ ɨfya lʉko ʉlʉngɨ ɨfi ʉmwe mukafimanya.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Po abafundigwa baake balɨnkwanda ʉkʉlaalʉʉsania balɨnkʉtɨ, “Bʉle, alipo ʉmundʉ ʉjʉ iisile kʉkʉmpapo ɨfindʉ bo tʉkajapo?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Ɨfindʉ fyangʉ ʉne ko kʉbomba ɨsya bwigane bwa Taata ʉjʉ aalɨndʉmile, kʉkʉmalɨɨsya ɨmbombo jaake.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Ʉmwe mukʉtɨ, ‘Gɨsyele ɨmyesi mina itolo ʉkʉfika ʉntondolo.’ Looli sikaja bo ʉlo! Namukeete ɨmigʉnda muno gɨjɨɨliile. Ɨfya kʉtondola fikomile ʉkʉtɨ fitondoligwe.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Kangɨ ʉntondoli akabile ʉmfwalo gwake. Alɨ pakʉbʉngaania mu ndamba syake ɨfi atondwile, kokʉtɨ ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila. Po ʉmbyali nʉ ntondoli boosa bikʉsekelaga pamopeene.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Bʉlipo ʉbʉjobi ʉbʉ bukʉtɨ, ‘Ʉmundʉ jʉmo ikʉbyala ɨmbeju, ʉjʉngɨ ikʉtondola.’ Ʉbʉjobi ʉbo bwa nalooli.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Naabatʉmile ʉmwe kʉkʉtondola ɨfi mukaabyele. Abandʉ abangɨ baabombile ɨmbombo joosa ɨngafu, ʉmwe mukʉkaba kʉnongwa jaa mbombo jaabo.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 ABasamalija bingi abaa nkaaja kala akaa mu Sikali, balɨnkʉmmwitɨka Jesu, paapo baapɨliike ɨsi ʉnkiikʉlʉ jʉla aajobile ʉkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjo aambʉʉlile syosa ɨsi mbombilemo.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Po aBasamalija bala balɨnkʉfika apa Jesu aalipo, balɨnkʉnsʉʉma fiijo ʉkʉtɨ atʉʉgalepo pamopeene nabo. Po alɨnkʉtʉʉgala nkaaja ako amasikʉ mabɨlɨ.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Nkabalɨlo ako, abandʉ bingi fiijo balɨnkʉmmwitɨka Jesu kʉnongwa jaa ɨsi aajobaga.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Balɨnkʉmmbʉʉla ʉnkiikʉlʉ jʉla balɨnkʉtɨ, “Mpaka ʉlʉ tʉmmwitiike ʉmundʉ ʉjʉ kʉnongwa jaa syene ɨsi ʉtʉbʉʉlile ʉgwe. Looli ʉlʉ tʉbagiile ʉkʉmmwitɨka fiijo, paapo tʉpɨliike jʉjʉʉswe ɨsi ikʉjoba. Kangɨ tʉsyageenie ʉkʉtɨ nalooli ʉmundʉ ʉjʉ jo Mpoki gwa kiisʉ.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Amasikʉ mabɨlɨ bo gakɨndile, Jesu alɨnkʉsookamo nkaaja akaa mu Sikali, alɨnkʉbʉʉka mu Galilai.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Jesu aajobile kʉ bafundigwa baake ʉkʉtɨ, ʉnkunguluka atikwɨmɨkigwa na bandʉ abaa kʉmyabo.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Abandʉ abaa mu Galilai balɨnkʉmmwambɨlɨla kanunu, paapo boope baabʉʉkile kʉ kyaka kya Pasa mu Jelusalemu, koope baasibwene syosa ɨsi Jesu aabombile.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Po Jesu alɨnkʉbʉʉka kangɨ nkaaja akaa mu Kana aka kalɨ mu Galilai. Nkaaja ako mo muno aasanwisye amɨɨsi ʉkʉja finga. Aalimo ʉndongosi jʉmo ʉgwa silikali mu Kapelinaʉmu ʉjʉ ʉmwanaake ʉndʉmyana aalɨ mbine.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Ʉndongosi ʉjo aapɨliike ʉkʉtɨ Jesu iisile kangɨ mu Galilai, ʉkʉfuma nkiisʉ ɨkya Jutai. Alɨnkʉbʉʉka kwa Jesu nʉ kʉnsʉʉma fiijo ʉkʉtɨ abʉʉke mu Kapelinaʉmu, kʉkʉmmbʉmbʉlʉsya ʉmwanaake, ʉjʉ aalɨ kɨfuki ʉkʉfwa.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Jesu alɨnkʉmmwamula ʉndongosi jʉla alɨnkʉtɨ, “Mwe bandʉ ʉmwe, bʉle, mukabagɨla ʉkʉʉnyiitɨka kɨsita kʉfibona ɨfiika ɨfikʉlʉmba?”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Ʉndongosi alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ngʉkʉsʉʉma, tʉbʉʉke ʉkammbʉmbʉlʉsye ʉmwanangʉ bo akaalɨ ʉkʉfwa.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Looli Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Bʉʉkaga kʉmyɨnu, ʉmwanaako abʉmbʉlwike.” Ʉndongosi jʉla alɨnkwitɨka amasyʉ gaa Jesu, po alɨnkʉbʉʉka kʉmyake.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Ʉndongosi jʉla bo ikwenda mu njɨla, alɨnkwaganila na babombeli baake. Balɨnkʉmmbʉʉla balɨnkʉtɨ, “Ʉmwanaako abʉmbʉlwike, nkafu itolo.”
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Po alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Abʉmbʉlwike ʉkwandɨla ndɨli?” Abeene balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Abʉmbʉlwike ʉkwandɨla mmajolo pamuusi, ɨsala jaa 7:00.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Po ʉgwise ʉgwa ndʉmyana jʉla alɨnkʉsyagania ʉkʉtɨ abʉmbʉlwike ʉkwandɨla akabalɨlo kalakala aka Jesu aatile, “Ʉmwanaako abʉmbʉlwike.” Po ʉndongosi jʉla pamopeene na baa nnyumba jaake balɨnkʉmmwitɨka Jesu.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Ʉlʉ lwalɨ lwa bʉbɨlɨ Jesu ʉkʉfuma mu Jutai ʉkʉbomba ɨkiika mu Galilai.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.