Gênesis 37

Anahatana ne Anamanaya tau Sou Naunue (NXL) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yakup iruei mai otoe wani amai, Isak naone iruei tanui rei. Otoe rei nanae Kanaan.
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Areini sahoro sou monae arihoni Yakup ne hehuka.
2 Estas são as gerações de Jacó: Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; e estava este jovem com os filhos de Bila e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia uma má fama deles a seu pai.
3 Yusup iamrai tau amai ikore-korei nea. Reiso amai anoi runai mainae erenesi nea kakau. Oyo iaisosi sio umau ohoni Yusup ne papi naue isa wani marainie.
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Nea kakau onoo ata noa ama anoi runa Yusup erenesi sio. Reiso anoo rasaa tau Yusup. Openeso tanui rotu-tu oanamana ia-ia runai tewa nea.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, aborreceram-no e não podiam falar com ele pacificamente.
5 Taue isa tau pumono Yusup inekei iamnii. Ne niine rei iruniki osi nea kakau.
5 Sonhou também José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso, o aborreciam ainda mais.
6 Yusup iasau osiso, “Masi oatinu we niine rei. Monosi uneke uamnii
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 ita pusita noi nisi ikanihoo gandum (gandum nooi sani ana) oyo we gandum kamanunne ereoo katopu. Ne omi mo gandum kamanunna rahori we gandum kamanunne. Rahoriki oyo rahahue mai tanui.”
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava e também ficava em pé; e eis que os vossos molhos o rodeavam e se inclinavam ao meu molho.
8 Oyo nea kakau oasau osiki. Oahata, “Ano nanie auna aia tau ami? Ano nanie akawasa tau ami si?” Reiso anoo rasaa mainae tau ne niine na ne anamanaya rai.
8 Então, lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso, tanto mais o aborreciam por seus sonhos e por suas palavras.
9 Ita ineke iamnii honu. Oyo iruniki osi nea kakau. Iahata, “Uneke uamnii honu. Unoo ranie, hunane, runa oneu hutusa rahana osa ohahue mai tanuku.”
9 E sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que ainda sonhei um sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 Niine rei iae, iruniki osi amai oi. Ne amai iatinu oyo iakapuku tanui. Iahata, “Me niine sae rei? Ata kani au, inam, runa mea kakau pusima mka ahahue mai tanua si?”
10 E, contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai e disse-lhe: Que sonho é este que sonhaste? Porventura viremos eu, e tua mãe, e teus irmãos a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Nea kakau oananai. Ne amai iari-arinii niine rei.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai, porém, guardava este negócio no seu coração.
12 Taue isa Yusup nea kakau wason osaka amai ne rompau runa ne une-uneu haineke nia Sikhem. Osakare na raai monota sui otoe rei.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 Reiso Yakup iasau osi Yusup iahata, “Yusup. Masi aeua ria Sikhem, ria mea kakau. Wasora osaka re rompau runa re une-uneu.” Oyo Yusup isana, “Iake, ama.”
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele lhe disse: Eis-me aqui.
14 Iahata, “Masi anoo mea kakau runa re rompau runa une-uneu ata kani iake te tewa. Na nuni mai asima osiku.”
14 E ele lhe disse: Ora, vai, e vê como estão teus irmãos e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e José veio a Siquém.
15 Hoka ria oyo ieu suru ria suru nau sui otoe huie wani nene monota panesi. Isupu ia hanaie isa. Oyo ia hanaie rei iasei tanui, “He. Anina sae rei?”
15 E achou-o um varão, porque ele andava errado pelo campo, e perguntou-lhe o varão, dizendo: Que procuras?
16 Iahata, “Ama. Unina wea kakau wason osaka rompau runa une-uneu. Ama anooso? Munata anooso, asima osiku ee.”
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 Iahata, “Oeuso oarihoni reini nea. Tewa mo, uatinu oasau oahata, ‘Mai na ieuta iarihoni reini na ieuta poe nia Dotan.’”
17 E disse aquele varão: Foram-se daqui, porque ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos e achou-os em Dotã.
18 Waini on pan hainau asi, ne nea kakau onooi nea. Ne ihainekeso tewasi oimo pusiso oasau osi umau, “Mai na ihunui.
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele, para o matarem.
19 Ia wain ineke iamnii sui osa rei ihokai nea.
19 E disseram uns aos outros: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 Mai, ihunui na ipesiki poe parike anoe mai oto huie reini na iasau, iahata, ‘Binatang seae erehunui nea.’ Na inoo sapani na ne niineu rai.”
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma besta-fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 Noa kaka Ruben iatinu ata nanie ohunui reiso nanie iapuheui. Iapuheui arihoni nea waniu. Iahata, “Pene ohunui.
21 E, ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 Ne mai, na ipesiki na poe parike anoe mai otoe huie man. Pene ihitai.” Iasau san rei tau nanie iapuheui arihoni nea waniu na inuni roriki pan amai.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova que está no deserto e não lanceis mãos nele; para livrá-lo das suas mãos e para torná-lo a seu pai.
23 Mato ihokai mai nea kakau asi oimo, onosu ne papi naue wani marainie rei.
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram a José a sua túnica, a túnica de várias cores que trazia.
24 Onosui oyo ohetei. Ohetei oyo opesiki na poe parike anoe wani huie rei.
24 E tomaram-no e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Opesiki poe parike anoe oyo orue poe, nanie oaiso. Ohetu uao anoa oyo osira tau sio tikana sio arihoni Ismael nea upu ohokaso on pan otoe Gilead. Ohokaso runa no unta waron rapunia kamane, hau rihua, runa ai unte. Nanie oeuso oahenre poe otoe Mesir. (Unta mo, makapana wani nene totue nene sonota pupua.)
25 Depois, assentaram-se a comer pão, e levantaram os olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias, e bálsamo, e mirra; e iam levar isso ao Egito.
26 Oyo Yehuda iasau osi nea kakau nea waniu. Iahata, “Nanie ihunui iauhuniki taa hae? Ne, mai na iaheniki na isupu re kepen umau.
26 Então, Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá em que matemos a nosso irmão e escondamos a sua morte?
27 Iaheniki osi sio Ismael reipa. Ne pene ihunui. Pene ihitai. Ia mo rea wani. Ita ruari re nasi.”
27 Vinde, e vendamo-lo a estes ismaelitas; e não seja nossa mão sobre ele, porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 Reiso sio manaheniu on pan otoe Midian arihoni Ismael nea upu nanie oniku oyo ooiso mai. Hoka mai oyo ohoka noa wani arihoni parike anoe rei. Ohokai oyo oaheniki osi sio Ismael rei tau kepen inata hutu ua. Oyo orori Yusup na poe Mesir.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram, e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 Sinasi oahen Yusup, Ruben tutui tewa. Ihokai mai, oimo inoo poe parike anoe Yusup tutui tewa nea. Iatamisiki. Reiso ikiha ruai ne papite.
29 Tornando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então, rasgou as suas vestes,
30 Oyo ieu pan nea waniu iasei, “Ia ikine reimo wain tewa nea. Kani umunaku?”
30 e tornou a seus irmãos, e disse: O moço não aparece; e, eu, aonde irei?
31 Oyo onana Yusup ne papi naue wani marainie rei. Onanai oyo ohunu une-une isa samatoro okusa une-une nasie tau ne papite rei.
31 Então, tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Oyo orori papite rei osi noa ama samatoro oasau, oahata, “Papite rei, ami asupui. Masi ationa, areimo anam hanaie ne papite te tewa?”
32 E enviaram a túnica de várias cores, e fizeram levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 Oyo iationa papite rei. Iasau ata, “Ira oe! Titue. Reini mo anaku hanaie ne papite rei, tea? Binatang seae ereaiki nea, tea?. Ira oe. Yusup imatai nea tea?”
33 E conheceu-a e disse: É a túnica de meu filho; uma besta-fera o comeu, certamente foi despedaçado José.
34 Reiso ikiha ne papite. Iatamisiki reiso ikihai. Oyo iausahu karuni wani sani karuni nione rei. Iausahui na sio oanei ata iatamisi anai hanaie. Iatamisi anai hanaie rei ro-rotu-tu potuina.
34 Então, Jacó rasgou as suas vestes, e pôs pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou a seu filho muitos dias.
35 Ne, ne hehuka hanaia, ne mananua, runa anai pina pusiso ohoka mai tanui. Oaunaui san rei, “Ama. Pene arani kuru. Imatai nea, tea? Kani arani ata mka inuniki mai tanua honu?”
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou, porém, ser consolado e disse: Na verdade, com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim, o chorou seu pai.
36 Ne poe Mesir sio Midian rei oahen Yusup osi Potifar. Potifar ia mamsaka aia. Sio Mesir ooi no aiau tau Piraun. Ia mamsakae rei, ia kapitane tau sio mamsaka Piraun ne numa onate.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, eunuco de Faraó, capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.