Gênesis 37

Anahatana ne Anamanaya tau Sou Naunue (NXL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yakup iruei mai otoe wani amai, Isak naone iruei tanui rei. Otoe rei nanae Kanaan.
1 Jacó habitava na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Areini sahoro sou monae arihoni Yakup ne hehuka.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, aos dezessete anos de idade, estava com seus irmãos apascentando os rebanhos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia a seu pai más notícias a respeito deles.
3 Yusup iamrai tau amai ikore-korei nea. Reiso amai anoi runai mainae erenesi nea kakau. Oyo iaisosi sio umau ohoni Yusup ne papi naue isa wani marainie.
3 Israel amava mais a José do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Nea kakau onoo ata noa ama anoi runa Yusup erenesi sio. Reiso anoo rasaa tau Yusup. Openeso tanui rotu-tu oanamana ia-ia runai tewa nea.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiavam-no, e não lhe podiam falar pacificamente.
5 Taue isa tau pumono Yusup inekei iamnii. Ne niine rei iruniki osi nea kakau.
5 José teve um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 Yusup iasau osiso, “Masi oatinu we niine rei. Monosi uneke uamnii
6 Pois ele lhes disse: Ouvi, peço-vos, este sonho que tive:
7 ita pusita noi nisi ikanihoo gandum (gandum nooi sani ana) oyo we gandum kamanunne ereoo katopu. Ne omi mo gandum kamanunna rahori we gandum kamanunne. Rahoriki oyo rahahue mai tanui.”
7 Estávamos nós atando molhos no campo, e eis que o meu molho, levantando-se, ficou em pé; e os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Oyo nea kakau oasau osiki. Oahata, “Ano nanie auna aia tau ami? Ano nanie akawasa tau ami si?” Reiso anoo rasaa mainae tau ne niine na ne anamanaya rai.
8 Responderam-lhe seus irmãos: Tu pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por causa dos seus sonhos e das suas palavras.
9 Ita ineke iamnii honu. Oyo iruniki osi nea kakau. Iahata, “Uneke uamnii honu. Unoo ranie, hunane, runa oneu hutusa rahana osa ohahue mai tanuku.”
9 Teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, dizendo: Tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam perante mim.
10 Niine rei iae, iruniki osi amai oi. Ne amai iatinu oyo iakapuku tanui. Iahata, “Me niine sae rei? Ata kani au, inam, runa mea kakau pusima mka ahahue mai tanua si?”
10 Quando o contou a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é esse que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos com o rosto em terra diante de ti?
11 Nea kakau oananai. Ne amai iari-arinii niine rei.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; mas seu pai guardava o caso no seu coração.
12 Taue isa Yusup nea kakau wason osaka amai ne rompau runa ne une-uneu haineke nia Sikhem. Osakare na raai monota sui otoe rei.
12 Ora, foram seus irmãos apascentar o rebanho de seu pai, em Siquém.
13 Reiso Yakup iasau osi Yusup iahata, “Yusup. Masi aeua ria Sikhem, ria mea kakau. Wasora osaka re rompau runa re une-uneu.” Oyo Yusup isana, “Iake, ama.”
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam teus irmãos o rebanho em Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. Respondeu-lhe José: Eis-me aqui.
14 Iahata, “Masi anoo mea kakau runa re rompau runa une-uneu ata kani iake te tewa. Na nuni mai asima osiku.”
14 Disse-lhe Israel: Vai, vê se vão bem teus irmãos, e o rebanho; e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom; e José foi a Siquém.
15 Hoka ria oyo ieu suru ria suru nau sui otoe huie wani nene monota panesi. Isupu ia hanaie isa. Oyo ia hanaie rei iasei tanui, “He. Anina sae rei?”
15 E um homem encontrou a José, que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe: Que procuras?
16 Iahata, “Ama. Unina wea kakau wason osaka rompau runa une-uneu. Ama anooso? Munata anooso, asima osiku ee.”
16 Respondeu ele: Estou procurando meus irmãos; dize-me, peço-te, onde apascentam eles o rebanho.
17 Iahata, “Oeuso oarihoni reini nea. Tewa mo, uatinu oasau oahata, ‘Mai na ieuta iarihoni reini na ieuta poe nia Dotan.’”
17 Disse o homem: Foram-se daqui; pois ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos, e os achou em Dotã.
18 Waini on pan hainau asi, ne nea kakau onooi nea. Ne ihainekeso tewasi oimo pusiso oasau osi umau, “Mai na ihunui.
18 Eles o viram de longe e, antes que chegasse aonde estavam, conspiraram contra ele, para o matarem,
19 Ia wain ineke iamnii sui osa rei ihokai nea.
19 dizendo uns aos outros: Eis que lá vem o sonhador!
20 Mai, ihunui na ipesiki poe parike anoe mai oto huie reini na iasau, iahata, ‘Binatang seae erehunui nea.’ Na inoo sapani na ne niineu rai.”
20 Vinde pois agora, matemo-lo e lancemo-lo numa das covas; e diremos: uma besta-fera o devorou. Veremos, então, o que será dos seus sonhos.
21 Noa kaka Ruben iatinu ata nanie ohunui reiso nanie iapuheui. Iapuheui arihoni nea waniu. Iahata, “Pene ohunui.
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles, dizendo: Não lhe tiremos a vida.
22 Ne mai, na ipesiki na poe parike anoe mai otoe huie man. Pene ihitai.” Iasau san rei tau nanie iapuheui arihoni nea waniu na inuni roriki pan amai.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mão nele. Disse isto para livrá-lo das mãos deles, a fim de restituí-lo a seu pai.
23 Mato ihokai mai nea kakau asi oimo, onosu ne papi naue wani marainie rei.
23 Logo que José chegou a seus irmãos, estes o despiram da sua túnica, a túnica de várias cores, que ele trazia;
24 Onosui oyo ohetei. Ohetei oyo opesiki na poe parike anoe wani huie rei.
24 e tomando-o, lançaram-no na cova; mas a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Opesiki poe parike anoe oyo orue poe, nanie oaiso. Ohetu uao anoa oyo osira tau sio tikana sio arihoni Ismael nea upu ohokaso on pan otoe Gilead. Ohokaso runa no unta waron rapunia kamane, hau rihua, runa ai unte. Nanie oeuso oahenre poe otoe Mesir. (Unta mo, makapana wani nene totue nene sonota pupua.)
25 Depois sentaram-se para comer; e, levantando os olhos, viram uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade; nos seus camelos traziam tragacanto, bálsamo e mirra, que iam levar ao Egito.
26 Oyo Yehuda iasau osi nea kakau nea waniu. Iahata, “Nanie ihunui iauhuniki taa hae? Ne, mai na iaheniki na isupu re kepen umau.
26 Disse Judá a seus irmãos: De que nos aproveita matar nosso irmão e encobrir o seu sangue?
27 Iaheniki osi sio Ismael reipa. Ne pene ihunui. Pene ihitai. Ia mo rea wani. Ita ruari re nasi.”
27 Vinde, vendamo-lo a esses ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque é nosso irmão, nossa carne. E escutaram-no seus irmãos.
28 Reiso sio manaheniu on pan otoe Midian arihoni Ismael nea upu nanie oniku oyo ooiso mai. Hoka mai oyo ohoka noa wani arihoni parike anoe rei. Ohokai oyo oaheniki osi sio Ismael rei tau kepen inata hutu ua. Oyo orori Yusup na poe Mesir.
28 Ao passarem os negociantes midianitas, tiraram José, alçando-o da cova, e venderam-no por vinte siclos de prata aos ismaelitas, os quais o levaram para o Egito.
29 Sinasi oahen Yusup, Ruben tutui tewa. Ihokai mai, oimo inoo poe parike anoe Yusup tutui tewa nea. Iatamisiki. Reiso ikiha ruai ne papite.
29 Ora, Rúben voltou à cova, e eis que José não estava na cova; pelo que rasgou as suas vestes
30 Oyo ieu pan nea waniu iasei, “Ia ikine reimo wain tewa nea. Kani umunaku?”
30 e, tornando a seus irmãos, disse: O menino não aparece; e eu, aonde irei?
31 Oyo onana Yusup ne papi naue wani marainie rei. Onanai oyo ohunu une-une isa samatoro okusa une-une nasie tau ne papite rei.
31 Tomaram, então, a túnica de José, mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Oyo orori papite rei osi noa ama samatoro oasau, oahata, “Papite rei, ami asupui. Masi ationa, areimo anam hanaie ne papite te tewa?”
32 Enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai e dizer-lhe: Achamos esta túnica; vê se é a túnica de teu filho, ou não.
33 Oyo iationa papite rei. Iasau ata, “Ira oe! Titue. Reini mo anaku hanaie ne papite rei, tea? Binatang seae ereaiki nea, tea?. Ira oe. Yusup imatai nea tea?”
33 Ele a reconheceu e exclamou: A túnica de meu filho! uma besta-fera o devorou; certamente José foi despedaçado.
34 Reiso ikiha ne papite. Iatamisiki reiso ikihai. Oyo iausahu karuni wani sani karuni nione rei. Iausahui na sio oanei ata iatamisi anai hanaie. Iatamisi anai hanaie rei ro-rotu-tu potuina.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, e pôs saco sobre os seus lombos e lamentou seu filho por muitos dias.
35 Ne, ne hehuka hanaia, ne mananua, runa anai pina pusiso ohoka mai tanui. Oaunaui san rei, “Ama. Pene arani kuru. Imatai nea, tea? Kani arani ata mka inuniki mai tanua honu?”
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; ele, porém, recusou ser consolado, e disse: Na verdade, com choro hei de descer para meu filho até o Seol. Assim o chorou seu pai.
36 Ne poe Mesir sio Midian rei oahen Yusup osi Potifar. Potifar ia mamsaka aia. Sio Mesir ooi no aiau tau Piraun. Ia mamsakae rei, ia kapitane tau sio mamsaka Piraun ne numa onate.
36 Os midianitas venderam José no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.