Romanos 9
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NVT
1 — ausente —
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 — ausente —
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 meinai nəmə Isrel kɨsəmhen mə piak atuatuk mɨnə, kɨsəmhen əmə kɨn kafak atuatuk kwənərəus. Kɨni rɨkik ragien əmə to Kughen rɨvəhsi-ta yo tuk Kristo tuk norien swatuk tuk nəmə Isrel mɨnə tɨksɨn tukhauə kɨrikianə iriə min.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Iriə kwənərəus kape Isrel, kɨni Kughen rɨmɨrhi əriə mə tɨni mɨnə, kɨni mor əpu kafan nehuəyen kɨmi əriə, mɨvəh-si-pən mɨn promes kape nasituyen kɨmi əriə, mɨne Loa, mɨne nəhuakien ye Nimə Ehuə kape Kughen, mɨne promes mɨnə tɨksɨn.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Kɨni rɨpriə atuatuk mɨnə, iriə nəmasur yamə mɨne Kughen rɨmɨrpen əriə. Kɨni Kristo rɨmasɨ-pən atuatuk ye kwənərəus kapəriə. Kɨni Kristo in Kughen yerpɨrɨg ye narɨmnar fam - pəh kɨsəgnəgɨn In kape rerɨn. Amen.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Kughen rɨmɨrpen kwənərəus kape Ebraham; mərɨg iriə khapsaah khapəh nɨshatətəyen ye Kristo. Mərɨg pa rɨmə nar e ramhajoun pən promes kape Kughen rɨpəh nuəyen mor nəfrakɨsien kɨn, meinai nɨsɨ-pənien ye kwənərəus kape Isrel rɨpəh norien yermamə mə in yemə Isrel əfrah.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Kɨni ye norien a, iriə yamə mɨne kɨmnhasɨ-pən ye Ebraham, pəh nien mə iriə m-fam nɨpnət Ebraham əfrakɨs. [Meinai nar apnapɨg Ebraham rɨmɨrəh tɨni kɨraru], mərɨg Kughen rɨmɨni-pən tukun mɨmə, “Kwənərəus atuatuk kafam tukrɨsɨ-pən əmə ye nɨtaw kafam e kwajikovə Aesak.”(Jen 21:12)
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Nɨprai nəgkiarien e ramni mə narmamə yamə mɨne kɨmɨsarha ye kwənərəus kape Ebraham, pəh nien mə iriə fam nɨpnət Kughen mɨnə. Mərɨg nɨpnət Kughen əfrakɨs iriə e yamə mɨne kɨmɨsarha ye promes kape Kughen. Kɨni iriə e kwənərəus əfrakɨs kape Ebraham.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Ror məkneikɨn meinai Kughen rɨmɨni-pən tuk Ebraham mɨmə, “Ye nɨpɨg atuatuk, jakrerɨg-pre tuk əmiru, Sera tukrɨrəh kwaji yerman kɨrik.”(Jen 18:10, 14)
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Mərɨg nəgkiarien a rɨpəh norien infamien eikɨn e. Ji Sera e Aesak rɨmɨkɨr Rebeka, kɨni Rebeka rɨrəh mir mir. Kapəriu tatə kɨrikianə əmə, in e kaha hah kape nəmə Isrel e Aesak.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 Mərɨg mir mir e kɨrəpəh nɨwarha-hanəyen, kɨni mɨrəpəh nɨworien nar kɨrik yame rhuvə, uə raha, mərɨg Kughen rɨmɨni-pən promes kɨrik kɨmi mamə kapəriu. Kɨni nəgkiarien e ramhajoun huvə mə Kughen rɨmɨrpen narmamə raməri-pən əmə nərɨgien kafan,
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 mərɨg pəh nien mə ramɨrpen əriu meinai kɨmɨwor nar huvə kɨrik, uə nar hah kɨrik. Kughen rɨmɨni-pən tuk Rebeka mə, “Nɨmrɨn nupan tukror atuə kɨn kape yame raməker ye nɨmeitaan.”(Jen 25:23)
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Kɨni in e raməri-pən əmə nəgkiarien yame Nəkwəkwə kape Kughen ramni mɨmə, “Yakorkeikei Jekob, mərɨg yakəməkɨn Esao.”(Mal 1:2-3)
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ?Tukshawni ai taktakun? ?Tukhani mə norien kape Kughen rɨpəh natuatukien? !Nɨkam! Kɨtawə kharkun mə In ramor atuatuk
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 meinai in rɨmɨni-pən tuk Moses mɨmə,
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Kɨni ror məknakɨn mə kɨtawə to khapəh nhavəhyen promes kape Kughen tuk nar kɨrik yame kɨtawə kasor, rəmhen kɨn yame kasorkeikei pɨk In, uə kasor pɨk wok kafan. Nɨkam. Kɨtawə kamhavəh əmə promes kape Kughen meinai rɨkin rehuə tuk ətawə.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Ye Nəkwəkwə kape Kughen rɨmɨni-pən tuk king kape Ijip mɨmə,
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Kɨni nɨprai nəgkiarien e ramni mə Kughen atuk ramni mə narmamə hawor mɨne rɨkin tukrehuə tuk əriə. Kɨni Kughen atuk rɨmnərɨp kəvsəsivə ye narmamə yamə mɨne kasəpəh hanə-əmə In.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Tukmə ror kɨrik tukraiyoh yo mɨmə, “Narmamə to khapəh nɨsətapɨgien kɨn nɨrkunien kape Kughen. ?Kɨni tukmə Kughen atuk ramni narmamə hawor mɨne tuksəpəh kafan nəgkiarien, kɨni rhawor e Kughen ramni mə kapəriə atuk?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Mərɨg jakhorpɨn naiyohyen e mɨmə ik yermamə əmə, ?rhawor e nakmə takhorpɨn əsanɨn nəgkiarien kape Kughen? Nɨtɨp to rɨpəh nɨni-pənien tuk yermamə yame rɨmɨkuh in mɨmə, “?Rhawor e nɨmɨkuh məkneikɨn yo?”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Yermamə yame ramkuh nɨtɨp, in rɨrkun nɨrəhyen mənkiuvyuv ye nuknen kɨrikianə əmə mɨrkun nɨkuhyen nɨtɨp kɨn kɨraru - kɨrik kape nɨvai-pənien nar əgkap iran; kɨrik kape nɨvai-pənien nar apnapɨg iran.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Ye norien kɨrikianə əmə mɨn, Kughen rɨrkun nor-mɨnien ye narmamə. Tukmə rorkeikei, In rɨrkun norien mə tukroriah əriə. In rorkeikei mə tukror əpu mə niemhaa ramhai In tuk təvhagə hah, kɨni In tukror narpɨnien ehuə kɨmi narmamə yamə mɨne kasor təvhagə hah. Mərɨg nar apnapɨg In ramor məknakɨn, kafan nətərɨgien raməpomh; kɨni In rɨpəh nor-ahuaayen narpɨnien kɨmi əriə yamə mɨne kasor mɨmə rɨkin tukraməmhə.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Kafan nətərɨgien rapomh, mor mɨmə In tukror əpu nɨhuvəyen ehuə kafan kɨmi narmamə yamə mɨne In ramni mə rɨkin tukrehuə tuk əriə. In apa kupan, In rɨmɨrpen ta əriə mə tukasarə ye nɨhuvəyen kafan apa ye rao ye neai.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 In e kɨtawə m-fam yamə mɨne In rɨmɨrpen, kɨni pəh nien mə kwənərəus kape Isrel in əmə in əmə, mərɨg nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə mɨn.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Rəmhen əmə kɨn yame In ruɨni ta ye Nəkwəkwə kape Hosea mɨmə,
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 “Kɨni ikɨn atuatuk, yame yɨmɨni-pən tuk əriə mə, ‘Kɨmiə pəh nien mə kafak narmamə,’
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Kɨni Profet Aesea rɨmɨni-ərhav ye nɨkarɨn kape Isrel mɨmə,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 meinai Kughen Yermaru In tukrɨvəhsi-pən aihuaa əmə narpɨnien kɨmi narmamə fam ye tokrei tanə.” (Aes 10:22)
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Kɨni rəmhen əmə kɨn nəgkiarien yame profet Aesea rɨmɨni kupan mɨmə,
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 ?Nɨprai nəgkiarien mɨnə e ramni naha? Ramni mə narmamə yamə mɨne pəh nien mə kwənərəus kape Isrel, nar apnapɨg kɨmnhapəh nɨsarkut-pɨkien mə tuksəm swatuk kape nhauəyen mɨsatuatuk ye nɨmrɨ Kughen, mərɨg Kughen tukror əriə kɨsatuatuk ye nɨmrɨn tuk nhatətəyen kapəriə.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Mərɨg nəmə Isrel kɨmɨsarkut pɨk ye swatuk kape nəri-pənien loa mə iriə tuksatuatuk ye nɨmrɨ Kughen. ?Mərɨg iriə khapəh nɨsatuatukien
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 tuk naha? Meinai iriə kɨsarkut pɨk mə tuksatuatuk ye nɨmrɨ Kughen tuk norien huvə yamə mɨne kasor, mhapəh nɨsəri-pənien swatuk kape nhatətəyen. Iriə kamharəh-pɨkɨn “Səpaag yame narmamə kamharəh pɨkɨn.”
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Rəmhen kɨn yame Nəkwəkwə kape Kughen ramni mɨmə,
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.