Marcos 5
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NVT
1 Kɨni ai, iriə khatərhav-pən mɨn ye nɨkar lugun a, kɨni mhavhiak mhavən ye kwənmhaan kɨrik kape nəmə Gerasa.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 — ausente —
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Nɨpɨg rɨpsaah kɨsarkɨs ətərəkɨn nɨhun mɨne kwermɨn kɨn jen, mərɨg in ramakapɨr-pɨr. Nagheen rehuə, narmamə kaseinein nharaptərəkɨnien.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Tukmə yenpɨg uə yeraan, raməmɨr apa ikɨn kamnɨm narmamə ikɨn uə apa ye tukwas kɨni mamətəpar apomh, kɨni mamərəteih-ərəteih nɨpran kɨn kapier.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Nɨpɨg Yesu raməmɨr hanə isok, yermamə ai rəm, kɨni raiyu ətkin muə mənɨmkur ye nɨmrɨn.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 — ausente —
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 — ausente —
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Kɨni Yesu raiyoh-pən kɨn nhagɨn. Mərɨg rɨmə, “Nhagɨk e, Nukwao Ehuə, meinai kɨmawə e khapsaah.”
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Məknekɨn ramasək ətgɨn Yesu m-rɨpsaah mə tukrɨpəh nəkota-pənien əriə apa isok.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Kɨni ikɨn a, pukəh mɨnə khapsaah ikɨn. Kasəruk ye nɨhu tukwas a.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Kɨni nanmɨn has mɨnə ai kɨsasək mhani-pən tuk Yesu mhamə, “Takəta-pən irəmawə yerki pukəh mɨnə e.”
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Kɨni Yesu reighan kɨn əriə kamhavən. Kɨsəta ye yermamə ai, kɨni mhavən yerki pukəh mɨnə. Pukəh mɨnə ai khapsaah ipakə tuk tu taosen. Kɨsaiyu mɨseiwaiyu ye nəpatu, mhavi-ərhav mɨsəmnɨm ye tahik.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Narmamə kape nəvɨgɨnien pukəh mɨnə kasərer aikɨn masəm pukəh mɨnə kasəmnɨm, kɨni kɨsaiyu mhavən apa iməriə ikɨn mɨnə, kɨni mɨsəvsao kɨn. Kɨni mɨsəvsao apnapɨg kɨn yerkwanu mɨnə ipakə tuk əriə. Kɨni narmamə ai khavən tukun mɨsəm.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Khauə mɨsəm Yesu, mɨsəm yermamə ai, nukwao ehuə kape nanmɨn has rɨmnaməmɨr iran kupən. Mɨsəm ramkwətə mɨvəhsi-pən neipən. Kɨni nɨrkunien kafan ruahuvə. Narmamə mɨnə ai kɨsəm khagɨn.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Kɨni nəmə mɨnə kɨmɨsəm Yesu rɨmnəkota nanmɨn has kɨsəvsao kɨn yermamə yame nanmɨn has rɨmnaməmɨr iran kupan, mɨne pukəh.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Kɨni nəmə aikɨn kɨsaiyoh-pən skai Yesu mə tukrɨtərhav a iməriə ikɨn.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Kɨni ai Yesu ratpən ye bot. Yermamə yame nanmɨn has rɨmnaməmɨr iran ramaiyoh-pən In mə iriu min.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Mərɨg Yesu rɨməni-əhu, mɨmə, “Nɨkam. Takvən apa imam yerkwanu kɨmiə kafam narmamə mɨnə, kɨni məvsao kɨn narɨmnar yame Kughen rɨmnor kɨmik, meinai rɨkin rɨmneiwaiyu pɨk tuk ik.”
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Kɨni kwən ai rɨtərhav mɨvən kwənmhan kɨrik nhagɨn e Dikapolis, kɨni maməvsao kɨn norien yame Yesu rɨmnor iran. Kɨni narmamə fam kɨsərɨg, kɨsakur kɨn.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Kɨni Yesu rɨvəh bot məviəfugɨn ye nɨkar lugun mɨvhiak. Mɨvhiak hanə, narmamə khapsaah khauə mɨsərer kurao kɨn.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Yamehuə kɨrik kape niməhuak kape nəmə Isrel, nhagɨn e Jaeras, ruə məm Yesu, mənɨmkur ye nɨmrɨn
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 kɨni masək ətgɨn, mɨmə, “Yhajoun, piakəskəh kafak nɨmhəyen rɨneriaji. Yuə-ru mərəhu-pən kwermɨm iran, pəh in rəsanɨn.”
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Kɨni Yesu rɨvən iriu min.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Piraovɨn kɨrik aikɨn rɨmɨvəh nəmhəyen kape piraovɨn. Rɨmɨvəh nɨmhəyen ai meriaji newk twelef, nəmhəyen rapəh nɨrkəkien.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Nɨpɨg mɨnə fam, ramərɨg nəmhəyen. Kɨni rɨvən məm dokta mɨnə, moriah fam kafan mane ye nəmhəyen kafan. Mərɨg nəmhəyen rɨpəh neiwaiyuyen; ramor pɨk.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Nɨpɨg rɨmɨrap əmə neipən kafan, məsanɨn. In mɨrkun mə to rɨpəh mɨn nərɨgien nəmhəyen.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Məknekɨn, Yesu rərɨg yerkin, mɨrkun mə nanmɨn kafan ror huvə yermamə kɨrik. Kɨni rarharha maiyoh əriə mə, “?Pa e rɨmɨrap Yo?”
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Narmamə kafan khani-pən tukun mhamə, “!Ǝmru! Kɨtawə khahum. ?Rhawor e nakamaiyoh mə pa e rɨmɨrap Ik?”
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Mərɨg Yesu rarharha mamarhakɨn yermamə yame rɨmɨrap In.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Məknekɨn, piraovɨn ai rərɨg mɨrkun naha nhagɨn yame rɨmnor in, kɨni muə məm Yesu, mənɨmkur ye nɨmrɨn. Mɨgɨn pawk, mɨni fam ye nəfrakɨsien kafan.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Mərɨg Yesu rɨni-pən tukun mə, “Piakəskəh, nhatətəyen kafam rɨmnor ik naknəsanɨn. Takamvən ye nəmərinuyen. Kafam nəmhəyen ruɨrkək.”
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Yesu raməgkiar hanə, narmamə tɨksɨn khasɨ-pən apa imei Jaeras, yamehuə kɨrik kape niməhuak kape nəmə Isrel, mhatərhav-pə. Mhani-pən tuk Jaeras mhamə, “Takpəh norien narkutien kɨmi Yhajoun mɨkɨr mɨvən. Kafam piakəskəh ruamhə ta.”
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Kɨni Yesu rɨmnərɨg nəgkiarien a, mɨni-pən tuk Jaeras mə, “Takpəh nɨgɨnien. Hatətə əmə irak.”
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Kɨni Yesu rɨni-əhu narmamə mə tukhapəh nhakwasɨgien kɨn. Kɨni mɨkɨr əmə Pita, mɨne Jemes, mɨne Jon, piau Jemes irisɨr min.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Khatərhav-pə imei yemehuə a. Yesu rəm mə narmamə khapsaah aikɨn. Kɨsasək mamhauvrɨg-uvrɨg pɨk.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Rauru-pən imə mɨni-pən tuk əriə mə, “?Rhawor nakamhauvrɨg-uvrɨg pɨk a? Piakəskəh rɨpəh nɨmhəyen, mərɨg ramapɨr əmə.”
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Kɨsərɨg, kɨsarh iakei iran.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Kɨni Yesu rɨvəh kwermɨn mɨni-pən tukun mə, “Talita kum.” (Ye nəgkiarien kapəriə, nɨpran rɨmə, “Piakəskəh, yakamni-pre tuk ik mə, ‘Hekɨmter’.”)
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Məknekɨn, piakəskəh a rhekɨmter məriwək. (Kafan newk twelef əmə.) Kɨmɨsəm norien ai Yesu rɨmnor, kɨsakur pɨk kɨn.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Kɨni Yesu rɨni-pən tuk əriə mə, “Takhapəh nɨsəvsaoyen kɨn norien e kɨmi narmamə. Kɨni havəhsi-pən nəvɨgɨnien kɨrik kɨmin pəh rən.”
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.