Marcos 5

Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kɨni ai, iriə khatərhav-pən mɨn ye nɨkar lugun a, kɨni mhavhiak mhavən ye kwənmhaan kɨrik kape nəmə Gerasa.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 — ausente —
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Nɨpɨg rɨpsaah kɨsarkɨs ətərəkɨn nɨhun mɨne kwermɨn kɨn jen, mərɨg in ramakapɨr-pɨr. Nagheen rehuə, narmamə kaseinein nharaptərəkɨnien.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Tukmə yenpɨg uə yeraan, raməmɨr apa ikɨn kamnɨm narmamə ikɨn uə apa ye tukwas kɨni mamətəpar apomh, kɨni mamərəteih-ərəteih nɨpran kɨn kapier.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Nɨpɨg Yesu raməmɨr hanə isok, yermamə ai rəm, kɨni raiyu ətkin muə mənɨmkur ye nɨmrɨn.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 — ausente —
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Kɨni Yesu raiyoh-pən kɨn nhagɨn. Mərɨg rɨmə, “Nhagɨk e, Nukwao Ehuə, meinai kɨmawə e khapsaah.”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Məknekɨn ramasək ətgɨn Yesu m-rɨpsaah mə tukrɨpəh nəkota-pənien əriə apa isok.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Kɨni ikɨn a, pukəh mɨnə khapsaah ikɨn. Kasəruk ye nɨhu tukwas a.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Kɨni nanmɨn has mɨnə ai kɨsasək mhani-pən tuk Yesu mhamə, “Takəta-pən irəmawə yerki pukəh mɨnə e.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Kɨni Yesu reighan kɨn əriə kamhavən. Kɨsəta ye yermamə ai, kɨni mhavən yerki pukəh mɨnə. Pukəh mɨnə ai khapsaah ipakə tuk tu taosen. Kɨsaiyu mɨseiwaiyu ye nəpatu, mhavi-ərhav mɨsəmnɨm ye tahik.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Narmamə kape nəvɨgɨnien pukəh mɨnə kasərer aikɨn masəm pukəh mɨnə kasəmnɨm, kɨni kɨsaiyu mhavən apa iməriə ikɨn mɨnə, kɨni mɨsəvsao kɨn. Kɨni mɨsəvsao apnapɨg kɨn yerkwanu mɨnə ipakə tuk əriə. Kɨni narmamə ai khavən tukun mɨsəm.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Khauə mɨsəm Yesu, mɨsəm yermamə ai, nukwao ehuə kape nanmɨn has rɨmnaməmɨr iran kupən. Mɨsəm ramkwətə mɨvəhsi-pən neipən. Kɨni nɨrkunien kafan ruahuvə. Narmamə mɨnə ai kɨsəm khagɨn.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Kɨni nəmə mɨnə kɨmɨsəm Yesu rɨmnəkota nanmɨn has kɨsəvsao kɨn yermamə yame nanmɨn has rɨmnaməmɨr iran kupan, mɨne pukəh.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Kɨni nəmə aikɨn kɨsaiyoh-pən skai Yesu mə tukrɨtərhav a iməriə ikɨn.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Kɨni ai Yesu ratpən ye bot. Yermamə yame nanmɨn has rɨmnaməmɨr iran ramaiyoh-pən In mə iriu min.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Mərɨg Yesu rɨməni-əhu, mɨmə, “Nɨkam. Takvən apa imam yerkwanu kɨmiə kafam narmamə mɨnə, kɨni məvsao kɨn narɨmnar yame Kughen rɨmnor kɨmik, meinai rɨkin rɨmneiwaiyu pɨk tuk ik.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Kɨni kwən ai rɨtərhav mɨvən kwənmhan kɨrik nhagɨn e Dikapolis, kɨni maməvsao kɨn norien yame Yesu rɨmnor iran. Kɨni narmamə fam kɨsərɨg, kɨsakur kɨn.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Kɨni Yesu rɨvəh bot məviəfugɨn ye nɨkar lugun mɨvhiak. Mɨvhiak hanə, narmamə khapsaah khauə mɨsərer kurao kɨn.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Yamehuə kɨrik kape niməhuak kape nəmə Isrel, nhagɨn e Jaeras, ruə məm Yesu, mənɨmkur ye nɨmrɨn
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 kɨni masək ətgɨn, mɨmə, “Yhajoun, piakəskəh kafak nɨmhəyen rɨneriaji. Yuə-ru mərəhu-pən kwermɨm iran, pəh in rəsanɨn.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Kɨni Yesu rɨvən iriu min.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Piraovɨn kɨrik aikɨn rɨmɨvəh nəmhəyen kape piraovɨn. Rɨmɨvəh nɨmhəyen ai meriaji newk twelef, nəmhəyen rapəh nɨrkəkien.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Nɨpɨg mɨnə fam, ramərɨg nəmhəyen. Kɨni rɨvən məm dokta mɨnə, moriah fam kafan mane ye nəmhəyen kafan. Mərɨg nəmhəyen rɨpəh neiwaiyuyen; ramor pɨk.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 — ausente —
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Nɨpɨg rɨmɨrap əmə neipən kafan, məsanɨn. In mɨrkun mə to rɨpəh mɨn nərɨgien nəmhəyen.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Məknekɨn, Yesu rərɨg yerkin, mɨrkun mə nanmɨn kafan ror huvə yermamə kɨrik. Kɨni rarharha maiyoh əriə mə, “?Pa e rɨmɨrap Yo?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Narmamə kafan khani-pən tukun mhamə, “!Ǝmru! Kɨtawə khahum. ?Rhawor e nakamaiyoh mə pa e rɨmɨrap Ik?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Mərɨg Yesu rarharha mamarhakɨn yermamə yame rɨmɨrap In.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Məknekɨn, piraovɨn ai rərɨg mɨrkun naha nhagɨn yame rɨmnor in, kɨni muə məm Yesu, mənɨmkur ye nɨmrɨn. Mɨgɨn pawk, mɨni fam ye nəfrakɨsien kafan.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Mərɨg Yesu rɨni-pən tukun mə, “Piakəskəh, nhatətəyen kafam rɨmnor ik naknəsanɨn. Takamvən ye nəmərinuyen. Kafam nəmhəyen ruɨrkək.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Yesu raməgkiar hanə, narmamə tɨksɨn khasɨ-pən apa imei Jaeras, yamehuə kɨrik kape niməhuak kape nəmə Isrel, mhatərhav-pə. Mhani-pən tuk Jaeras mhamə, “Takpəh norien narkutien kɨmi Yhajoun mɨkɨr mɨvən. Kafam piakəskəh ruamhə ta.”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Kɨni Yesu rɨmnərɨg nəgkiarien a, mɨni-pən tuk Jaeras mə, “Takpəh nɨgɨnien. Hatətə əmə irak.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Kɨni Yesu rɨni-əhu narmamə mə tukhapəh nhakwasɨgien kɨn. Kɨni mɨkɨr əmə Pita, mɨne Jemes, mɨne Jon, piau Jemes irisɨr min.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Khatərhav-pə imei yemehuə a. Yesu rəm mə narmamə khapsaah aikɨn. Kɨsasək mamhauvrɨg-uvrɨg pɨk.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Rauru-pən imə mɨni-pən tuk əriə mə, “?Rhawor nakamhauvrɨg-uvrɨg pɨk a? Piakəskəh rɨpəh nɨmhəyen, mərɨg ramapɨr əmə.”
39 Ao entrar, disse:
40 Kɨsərɨg, kɨsarh iakei iran.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Kɨni Yesu rɨvəh kwermɨn mɨni-pən tukun mə, “Talita kum.” (Ye nəgkiarien kapəriə, nɨpran rɨmə, “Piakəskəh, yakamni-pre tuk ik mə, ‘Hekɨmter’.”)
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Məknekɨn, piakəskəh a rhekɨmter məriwək. (Kafan newk twelef əmə.) Kɨmɨsəm norien ai Yesu rɨmnor, kɨsakur pɨk kɨn.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Kɨni Yesu rɨni-pən tuk əriə mə, “Takhapəh nɨsəvsaoyen kɨn norien e kɨmi narmamə. Kɨni havəhsi-pən nəvɨgɨnien kɨrik kɨmin pəh rən.”
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.