Lucas 19
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NVT
1 Kɨni Yesu reriwək mamvən mə tukrɨtərhav-pən Jeriko.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Kɨni ye taon a, kwən kɨrik aikɨn, nhagɨn e Sakias. In yemehuə kɨrik kape narmamə yamə mɨne kasərer tuk mane kape takis. Kɨni kafan nautə rɨpsaah.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Kɨni in rorkeikei mə tukrəm-ru mə Yesu In pa. Mərɨg reinein nəmien, meinai in rarkwakwə. Kɨni narmamə kasərer əswasɨg kɨn.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Kɨni Sakias raiyu əkupən mɨvən mhaktə ye tokrei nai kɨrik e kamni kɨmə sikamo, mə tukrəm Yesu ye nɨpɨg In tukrukurao-pən aikɨn.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨmauə atuatuk a in ikɨn, marha faktə məm in. Kɨni mɨni-pən tukun mɨmə, “Sakias. Eiwaiyu aihuaa. Meinai taktəkun ai, jakaməkeikei mɨvən apa imam yerkwanu kafam mamarə.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Məkneikɨn Sakias rɨmneiwaiyu, mɨkɨr Yesu mɨravən apa iman ikɨn yerkin agien.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Mərɨg nɨpɨg narmamə kɨmɨsəm narɨmnar mɨnə a, kɨni kɨsəsiwən-əsiwən kɨn norien mɨnə a, mamhani nɨkar Yesu mhamə, “!Ah! Kwən a ramvən imei yor təvhagə has mɨnə.”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Kɨni nɨpɨg kɨmnhavən ye nəkwai nimə kape Sakias, in rərer mɨni-pən tuk Yesu mə, “Yermaru. Ǝrɨg-ru yo. Jakəwhai kafak narɨmnar mvwəhsi-pən nɨpərɨn kɨmi yavən has mɨnə, mɨpəh nɨpərɨn kafak. Kɨni narɨmnar yame yɨmnəkrəh kɨn, yo jakarpɨn-pən mɨ-kuas.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Kɨni Yesu rɨni-pən tukun mə, “Taktəkun Kughen rɨvəh mɨragh ik mɨne kafam mɨnə. Meinai ik mɨn nɨmnhatətə ye Kughen, kɨni ik nɨmauə kwənərəus əfrakɨs kɨrik kape Ebraham.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Kɨni Yo, Ji Yermamə, yɨmauə mə jakarhakɨn narmamə yamə mɨne kwəserwei, mɨwəh mɨragh əriə.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Nɨpɨg Yesu rɨnamuə ipakə tuk Jerusalem, narmamə rɨkiriə rɨmnəsɨk mə narmaruyen kape Kughen pəh nien mə tuktu ruə. Kɨni Yesu ramrɨpɨn nəgkiarien kafan mamni nuhpɨkɨnien kɨrik kɨmi əriə
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 mɨmə, “Yemehuə kɨrik rɨmə tukrɨvən apa kantri pɨsɨn kɨrik isok, mə tukvəh-si haktə in mə in king kɨrik.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Kwasɨg ikɨn rɨtərhav, in rɨmnokrən kɨn kafan yorwok ten, məwhai mane mɨvəhsi-pən kɨrikianə kɨrikianə kɨmi əriə. Kɨni mɨni-pən tuk əriə mɨmə, ‘Kɨmiə takasəkeikei masor wok kɨn mane, pəh ramehuə, mɨseriaji yo jakrerɨg-pə mɨn.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 “Mərɨg iriə apa iman ikɨn kɨmɨsəməkɨn kwən a, kɨni mɨsher-pən nəgkiarien mhamə, ‘Yakhapəh nɨsorkeikeiyen mə kwən a tukrarmaru irəmawə.’
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Mərɨg kɨvəh-si haktə in kɨnor king kɨn, kɨni in rɨrerɨg-pə mɨn. Kɨni mokrən kɨn kafan yorwok yame mɨne rɨmnəwhai kafan mane irəriə. Rɨmə tukrɨrkun-ru mə kɨmɨsor win ye naha mane ye nɨpɨg rɨmnamarə isok.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Kɨni yame raməkupən rɨmauə mɨni-pən tukun mɨmə, ‘Yemehuə. Nɨmnərəhu-pə mane kɨrik ye kwermɨk, kɨni yɨmnor win mɨn ye irəkwak ten.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Kɨni kafan yemehuə rɨmɨni-pən tukun mə, ‘Ik nɨmnor wok yame rhuvə, meinai nɨmnor wok huvə tuk nəm-huvəyen nar yame rɨkəskəh, kɨni taktəkun ai, yakeighan kɨn ik mə takarmaru ye taon iriə m-fam ten.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 “Kɨni yame ramkwasɨg kɨn ruə mɨni-pən mə, ‘Yemehuə. Nɨmnərəhu-pə mane kɨrikianə ye kwermɨk, kɨni yɨmnor win mɨn ye irəkwak kɨrkɨrɨp.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Kɨni yemehuə rɨmɨni-pən tukun mɨmə, ‘Ik takamarmaru ye taon iriə m-fam kɨrkɨrɨp.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 “Mərɨg yorwok mɨn kɨrik ruə mɨni-pən tukun mə, ‘Yemehuə. Mane e kafam. Yɨmnərkɨs ətərəkɨn kɨn neipən merkwaig huvə kɨn
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 meinai yakamgɨn kɨn ik, meinai kafam norien rəutən. Ik nakawəh narɨmnar yame pəh nien mə kafam, kɨni mampɨk nəvɨgɨnien ye nəsimien yame pəh nien mə kafam.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 “Kɨni yemehuə a rɨni-pən tukun mɨmə, ‘!Ik yorwok has! Nəgkiarien əmə kafam ramhajoun mə nɨmnoriah əgkəp. Nakwɨrkun ta mə yo yemə əutən, kɨni yakavəh narɨmnar yame pəh nien mə kafak, kɨni mampɨk nəvɨgɨnien ye nəsimien yame pəh nien mə nəsimien kafak.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 ?Rhawor nɨmɨpəh nɨvəhyen kafak mane mɨvən mərəhu-pən ye bang, pəh nɨpɨg yame jakrerɨg iran, jakɨrkun nɨvəhyen kafak mane iriu profit kafan?’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 “Kɨni yamehuə a rarar mɨni-pən tuk narmamə yamə mɨne kasərer ipakə, mɨmə, ‘Havəhsita mane yame yɨmɨvəhsi-pən kɨmin, mhavəhsi-pən kɨmi kwən a kafan mane ten.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 “Kɨni iriə kɨmnhani mhamə, ‘Yamehuə. Rapəh natuatukien meinai ruɨvəh-ta mane ten.’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 “Kɨni yemehuə a rɨni-pən tuk əriə mɨmə, ‘Yakamni-pre tuk əmiə mə, yermamə yame rawəh nar kɨrik, tukpivəhsi-pən mɨn tɨksɨn kɨmin. Mərɨg yermamə yame kafan nar kɨrik rɨrkək, tukpiwəh-sita fam kafan narɨmnar mɨnə.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Kɨni taktəkun ai, kafak tɨkmɨr yamə mɨne khapəh nɨsorkeikeiyen mə jakuə king kapəriə, takhakɨr əriə mhauə, mɨshopni əriə ye nɨmrɨk.’”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨmnəgkiar ta, kɨni In rɨmneriwək məkupən mamvən Jerusalem, kɨni narmamə kɨmnhakwasɨg kɨn. Jerusalem|alt="City of Jerusalem" src="HK020B.jpg" size="span" loc="Top of page" copy="Horace Knowles" ref="LUK 19:28"
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Nɨpɨg kɨmnhauə ipakə tuk yerkwanu mir a Betfas mɨne Betani ye tukwas a kamni kɨmə Olif, kɨni In rɨmɨni-pən tuk kafan yermamə mir kɨraru mɨmə,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 “Takravən apa yerkwanu yame nakaravaag-pən ikɨn. Ikɨn a, takwəm kwaji dongki kɨrik yame kɨpəh hanə nəsuəyen iran. Nakrarɨsɨn mwəsɨg mɨrauə.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Kɨni tukmə yermamə kɨrik raiyoh-pre əmiru mɨmə, ‘?Nakararɨsɨn dongki a tuk naha?’ Kɨni takrani-pən tukun mɨrəmə, ‘Yermaru kapətawə rɨmə tukrəsuə iran.’”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Kɨni kɨmɨravən mwəm naha nhagɨn yame Yesu rɨmɨni.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Kɨni nɨpɨg kɨmɨrarɨsɨn kwaji dongki, kɨni narmamə kapəriə a dongki kɨmɨsaiyoh əriu mhamə, “!Eh! ?Nakararɨsɨn dongki a tuk naha?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Kɨni iriu kɨrəni-pən tuk əriə mɨrəmə, “Yermaru rɨmə tukrəsuə iran.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Kɨni kɨmwəsɨg mɨravən kɨmi Yesu, mawəpeinə-pən kɨn kapəriu kot ye nɨmetai dongki, kɨni mwasitu ye Yesu rhaktə məsuə ye kwaji dongki a.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Nɨpɨg rɨmnəsuə iran mamvən, kɨni kafan narmamə kɨsəpəkiək ta kɨn kapəriə kot mɨsətu mɨmhahuvə-pən kɨn kɨmi swatuk.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨnamuə ipakə tuk Jerusalem, maməsuə ye dongki a, mamuə ye tukwas e kamni kɨmə Olif. Kɨni narmamə mɨnə kafan khapsaah kɨmnhauə. Rɨkiriə m-fam ragien, kharikakun mamhani vi vi Kughen masokrən apomh tuk nɨmtətien yamə mɨne kɨmɨsəm In ramor.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Kɨni mamhani mhamə,
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Kɨni Farisi mɨnə tɨksɨn yamə mɨne kasərer aikɨn khani-pən tukun mhamə, “Yhajoun. Ni-əhu kafam narmamə mɨnə mə tukhapim əmə.”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Mərɨg Yesu rɨmɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Tukmə narmamə mɨne e khapim, kapier mɨnə e tuksokrən-okrən.”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨmauə ipakə məm taon a Jerusalem, kɨni mamasək tuk narmamə mɨnə aikɨn a.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Mamni mɨmə, “!Eh! Nar apnapɨg mə nɨmɨsəpəh narɨmnar yame ravəhsi-pə nəmərinuyen kɨmi əmiə mɨseriaji-pə ai təkun, mərɨg tokmə nakpiharkun əriə ai taktəkun, kɨni Kughen rɨpivəhsi-pre kɨmi əmiə. Mərɨg nɨkam. Narɨmnar mɨnə a kaserkwaig to nakhapəh nɨsəmien.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Mərɨg nɨpɨg mɨnə e yame ramuə tuk əmiə, kapəmiə tɨkmɨr mɨnə tukhauə mɨsərer rukrao irəmiə, tukhakɨr nɨmoptanə mhakɨr ihaktə kor kəsɨk kəupə kɨn ye kapəmiə taon, mɨsor əswasɨg kɨn tuk əmiə.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Kɨni iriə tuksoriah fam nimə mɨnə ye taon kapəmiə, to kapier kɨrik ye kapəmiə nimə mɨnə rɨpəh nərerien. Kɨni tukshopni əmiə mɨfam mɨne kapəmiə kwajikovə mɨnə. Narɨmnar mɨnə fam e tukruə meinai kɨmiə nakseinein nɨpɨg e towei yame Kughen rɨmauə mə tukrɨvəh mɨragh əmiə iran.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Kɨni Yesu rɨmavən ye Nimə Ehuə kape Kughen, maməko yerhav narmamə yamə mɨne kasor maket aikɨn.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Kɨni In rɨmɨni-pən tuk əriə mə, “Kɨmɨrai-pən ye Nəkwəkwə kape Kughen kɨmə, ‘Kafak nimə, in nimə kape nəhuakien,’(Aes 56:7) mərɨg kɨmiə naksor ruə rəmhen kɨn ‘nimə kɨrik yame yəkrəh mɨnə kaserkwaig ikɨn.’(Jer 7:11)”
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Kɨni kwasɨg ikɨn, ye nɨpɨg m-fam, Yesu rɨmnəwhag apa ye nəkwai Nimə Ehuə kape Kughen. Kɨni jif pris mɨnə mɨne nəmhajoun kape Loa kape Moses, mɨne nəmehuə mɨnə kape kwənərəus kape Isrel, kasarhakɨn swatuk mə tukshopni Yesu,
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 mərɨg khapəh nɨsəmien, meinai nɨpɨg m-fam narmamə khapsaah iriə min, meiani kɨsorkeikei pɨk mə tukasərɨg nəgkiarien mɨnə kafan, kɨni nəgkiarien kafan ramuh kapəriə nətərɨgien.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.