Lucas 19
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs ARIB
1 Kɨni Yesu reriwək mamvən mə tukrɨtərhav-pən Jeriko.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Kɨni ye taon a, kwən kɨrik aikɨn, nhagɨn e Sakias. In yemehuə kɨrik kape narmamə yamə mɨne kasərer tuk mane kape takis. Kɨni kafan nautə rɨpsaah.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Kɨni in rorkeikei mə tukrəm-ru mə Yesu In pa. Mərɨg reinein nəmien, meinai in rarkwakwə. Kɨni narmamə kasərer əswasɨg kɨn.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Kɨni Sakias raiyu əkupən mɨvən mhaktə ye tokrei nai kɨrik e kamni kɨmə sikamo, mə tukrəm Yesu ye nɨpɨg In tukrukurao-pən aikɨn.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨmauə atuatuk a in ikɨn, marha faktə məm in. Kɨni mɨni-pən tukun mɨmə, “Sakias. Eiwaiyu aihuaa. Meinai taktəkun ai, jakaməkeikei mɨvən apa imam yerkwanu kafam mamarə.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Məkneikɨn Sakias rɨmneiwaiyu, mɨkɨr Yesu mɨravən apa iman ikɨn yerkin agien.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Mərɨg nɨpɨg narmamə kɨmɨsəm narɨmnar mɨnə a, kɨni kɨsəsiwən-əsiwən kɨn norien mɨnə a, mamhani nɨkar Yesu mhamə, “!Ah! Kwən a ramvən imei yor təvhagə has mɨnə.”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Kɨni nɨpɨg kɨmnhavən ye nəkwai nimə kape Sakias, in rərer mɨni-pən tuk Yesu mə, “Yermaru. Ǝrɨg-ru yo. Jakəwhai kafak narɨmnar mvwəhsi-pən nɨpərɨn kɨmi yavən has mɨnə, mɨpəh nɨpərɨn kafak. Kɨni narɨmnar yame yɨmnəkrəh kɨn, yo jakarpɨn-pən mɨ-kuas.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Kɨni Yesu rɨni-pən tukun mə, “Taktəkun Kughen rɨvəh mɨragh ik mɨne kafam mɨnə. Meinai ik mɨn nɨmnhatətə ye Kughen, kɨni ik nɨmauə kwənərəus əfrakɨs kɨrik kape Ebraham.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Kɨni Yo, Ji Yermamə, yɨmauə mə jakarhakɨn narmamə yamə mɨne kwəserwei, mɨwəh mɨragh əriə.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Nɨpɨg Yesu rɨnamuə ipakə tuk Jerusalem, narmamə rɨkiriə rɨmnəsɨk mə narmaruyen kape Kughen pəh nien mə tuktu ruə. Kɨni Yesu ramrɨpɨn nəgkiarien kafan mamni nuhpɨkɨnien kɨrik kɨmi əriə
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 mɨmə, “Yemehuə kɨrik rɨmə tukrɨvən apa kantri pɨsɨn kɨrik isok, mə tukvəh-si haktə in mə in king kɨrik.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Kwasɨg ikɨn rɨtərhav, in rɨmnokrən kɨn kafan yorwok ten, məwhai mane mɨvəhsi-pən kɨrikianə kɨrikianə kɨmi əriə. Kɨni mɨni-pən tuk əriə mɨmə, ‘Kɨmiə takasəkeikei masor wok kɨn mane, pəh ramehuə, mɨseriaji yo jakrerɨg-pə mɨn.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Mərɨg iriə apa iman ikɨn kɨmɨsəməkɨn kwən a, kɨni mɨsher-pən nəgkiarien mhamə, ‘Yakhapəh nɨsorkeikeiyen mə kwən a tukrarmaru irəmawə.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Mərɨg kɨvəh-si haktə in kɨnor king kɨn, kɨni in rɨrerɨg-pə mɨn. Kɨni mokrən kɨn kafan yorwok yame mɨne rɨmnəwhai kafan mane irəriə. Rɨmə tukrɨrkun-ru mə kɨmɨsor win ye naha mane ye nɨpɨg rɨmnamarə isok.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Kɨni yame raməkupən rɨmauə mɨni-pən tukun mɨmə, ‘Yemehuə. Nɨmnərəhu-pə mane kɨrik ye kwermɨk, kɨni yɨmnor win mɨn ye irəkwak ten.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Kɨni kafan yemehuə rɨmɨni-pən tukun mə, ‘Ik nɨmnor wok yame rhuvə, meinai nɨmnor wok huvə tuk nəm-huvəyen nar yame rɨkəskəh, kɨni taktəkun ai, yakeighan kɨn ik mə takarmaru ye taon iriə m-fam ten.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Kɨni yame ramkwasɨg kɨn ruə mɨni-pən mə, ‘Yemehuə. Nɨmnərəhu-pə mane kɨrikianə ye kwermɨk, kɨni yɨmnor win mɨn ye irəkwak kɨrkɨrɨp.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Kɨni yemehuə rɨmɨni-pən tukun mɨmə, ‘Ik takamarmaru ye taon iriə m-fam kɨrkɨrɨp.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Mərɨg yorwok mɨn kɨrik ruə mɨni-pən tukun mə, ‘Yemehuə. Mane e kafam. Yɨmnərkɨs ətərəkɨn kɨn neipən merkwaig huvə kɨn
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 meinai yakamgɨn kɨn ik, meinai kafam norien rəutən. Ik nakawəh narɨmnar yame pəh nien mə kafam, kɨni mampɨk nəvɨgɨnien ye nəsimien yame pəh nien mə kafam.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 “Kɨni yemehuə a rɨni-pən tukun mɨmə, ‘!Ik yorwok has! Nəgkiarien əmə kafam ramhajoun mə nɨmnoriah əgkəp. Nakwɨrkun ta mə yo yemə əutən, kɨni yakavəh narɨmnar yame pəh nien mə kafak, kɨni mampɨk nəvɨgɨnien ye nəsimien yame pəh nien mə nəsimien kafak.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 ?Rhawor nɨmɨpəh nɨvəhyen kafak mane mɨvən mərəhu-pən ye bang, pəh nɨpɨg yame jakrerɨg iran, jakɨrkun nɨvəhyen kafak mane iriu profit kafan?’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 “Kɨni yamehuə a rarar mɨni-pən tuk narmamə yamə mɨne kasərer ipakə, mɨmə, ‘Havəhsita mane yame yɨmɨvəhsi-pən kɨmin, mhavəhsi-pən kɨmi kwən a kafan mane ten.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 “Kɨni iriə kɨmnhani mhamə, ‘Yamehuə. Rapəh natuatukien meinai ruɨvəh-ta mane ten.’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 “Kɨni yemehuə a rɨni-pən tuk əriə mɨmə, ‘Yakamni-pre tuk əmiə mə, yermamə yame rawəh nar kɨrik, tukpivəhsi-pən mɨn tɨksɨn kɨmin. Mərɨg yermamə yame kafan nar kɨrik rɨrkək, tukpiwəh-sita fam kafan narɨmnar mɨnə.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Kɨni taktəkun ai, kafak tɨkmɨr yamə mɨne khapəh nɨsorkeikeiyen mə jakuə king kapəriə, takhakɨr əriə mhauə, mɨshopni əriə ye nɨmrɨk.’”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨmnəgkiar ta, kɨni In rɨmneriwək məkupən mamvən Jerusalem, kɨni narmamə kɨmnhakwasɨg kɨn. Jerusalem|alt="City of Jerusalem" src="HK020B.jpg" size="span" loc="Top of page" copy="Horace Knowles" ref="LUK 19:28"
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Nɨpɨg kɨmnhauə ipakə tuk yerkwanu mir a Betfas mɨne Betani ye tukwas a kamni kɨmə Olif, kɨni In rɨmɨni-pən tuk kafan yermamə mir kɨraru mɨmə,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 “Takravən apa yerkwanu yame nakaravaag-pən ikɨn. Ikɨn a, takwəm kwaji dongki kɨrik yame kɨpəh hanə nəsuəyen iran. Nakrarɨsɨn mwəsɨg mɨrauə.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Kɨni tukmə yermamə kɨrik raiyoh-pre əmiru mɨmə, ‘?Nakararɨsɨn dongki a tuk naha?’ Kɨni takrani-pən tukun mɨrəmə, ‘Yermaru kapətawə rɨmə tukrəsuə iran.’”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Kɨni kɨmɨravən mwəm naha nhagɨn yame Yesu rɨmɨni.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Kɨni nɨpɨg kɨmɨrarɨsɨn kwaji dongki, kɨni narmamə kapəriə a dongki kɨmɨsaiyoh əriu mhamə, “!Eh! ?Nakararɨsɨn dongki a tuk naha?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Kɨni iriu kɨrəni-pən tuk əriə mɨrəmə, “Yermaru rɨmə tukrəsuə iran.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Kɨni kɨmwəsɨg mɨravən kɨmi Yesu, mawəpeinə-pən kɨn kapəriu kot ye nɨmetai dongki, kɨni mwasitu ye Yesu rhaktə məsuə ye kwaji dongki a.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Nɨpɨg rɨmnəsuə iran mamvən, kɨni kafan narmamə kɨsəpəkiək ta kɨn kapəriə kot mɨsətu mɨmhahuvə-pən kɨn kɨmi swatuk.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨnamuə ipakə tuk Jerusalem, maməsuə ye dongki a, mamuə ye tukwas e kamni kɨmə Olif. Kɨni narmamə mɨnə kafan khapsaah kɨmnhauə. Rɨkiriə m-fam ragien, kharikakun mamhani vi vi Kughen masokrən apomh tuk nɨmtətien yamə mɨne kɨmɨsəm In ramor.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Kɨni mamhani mhamə,
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Kɨni Farisi mɨnə tɨksɨn yamə mɨne kasərer aikɨn khani-pən tukun mhamə, “Yhajoun. Ni-əhu kafam narmamə mɨnə mə tukhapim əmə.”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Mərɨg Yesu rɨmɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Tukmə narmamə mɨne e khapim, kapier mɨnə e tuksokrən-okrən.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨmauə ipakə məm taon a Jerusalem, kɨni mamasək tuk narmamə mɨnə aikɨn a.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Mamni mɨmə, “!Eh! Nar apnapɨg mə nɨmɨsəpəh narɨmnar yame ravəhsi-pə nəmərinuyen kɨmi əmiə mɨseriaji-pə ai təkun, mərɨg tokmə nakpiharkun əriə ai taktəkun, kɨni Kughen rɨpivəhsi-pre kɨmi əmiə. Mərɨg nɨkam. Narɨmnar mɨnə a kaserkwaig to nakhapəh nɨsəmien.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Mərɨg nɨpɨg mɨnə e yame ramuə tuk əmiə, kapəmiə tɨkmɨr mɨnə tukhauə mɨsərer rukrao irəmiə, tukhakɨr nɨmoptanə mhakɨr ihaktə kor kəsɨk kəupə kɨn ye kapəmiə taon, mɨsor əswasɨg kɨn tuk əmiə.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Kɨni iriə tuksoriah fam nimə mɨnə ye taon kapəmiə, to kapier kɨrik ye kapəmiə nimə mɨnə rɨpəh nərerien. Kɨni tukshopni əmiə mɨfam mɨne kapəmiə kwajikovə mɨnə. Narɨmnar mɨnə fam e tukruə meinai kɨmiə nakseinein nɨpɨg e towei yame Kughen rɨmauə mə tukrɨvəh mɨragh əmiə iran.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Kɨni Yesu rɨmavən ye Nimə Ehuə kape Kughen, maməko yerhav narmamə yamə mɨne kasor maket aikɨn.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Kɨni In rɨmɨni-pən tuk əriə mə, “Kɨmɨrai-pən ye Nəkwəkwə kape Kughen kɨmə, ‘Kafak nimə, in nimə kape nəhuakien,’(Aes 56:7) mərɨg kɨmiə naksor ruə rəmhen kɨn ‘nimə kɨrik yame yəkrəh mɨnə kaserkwaig ikɨn.’(Jer 7:11)”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Kɨni kwasɨg ikɨn, ye nɨpɨg m-fam, Yesu rɨmnəwhag apa ye nəkwai Nimə Ehuə kape Kughen. Kɨni jif pris mɨnə mɨne nəmhajoun kape Loa kape Moses, mɨne nəmehuə mɨnə kape kwənərəus kape Isrel, kasarhakɨn swatuk mə tukshopni Yesu,
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 mərɨg khapəh nɨsəmien, meinai nɨpɨg m-fam narmamə khapsaah iriə min, meiani kɨsorkeikei pɨk mə tukasərɨg nəgkiarien mɨnə kafan, kɨni nəgkiarien kafan ramuh kapəriə nətərɨgien.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.