Lucas 19
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NTLH
1 Kɨni Yesu reriwək mamvən mə tukrɨtərhav-pən Jeriko.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Kɨni ye taon a, kwən kɨrik aikɨn, nhagɨn e Sakias. In yemehuə kɨrik kape narmamə yamə mɨne kasərer tuk mane kape takis. Kɨni kafan nautə rɨpsaah.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Kɨni in rorkeikei mə tukrəm-ru mə Yesu In pa. Mərɨg reinein nəmien, meinai in rarkwakwə. Kɨni narmamə kasərer əswasɨg kɨn.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Kɨni Sakias raiyu əkupən mɨvən mhaktə ye tokrei nai kɨrik e kamni kɨmə sikamo, mə tukrəm Yesu ye nɨpɨg In tukrukurao-pən aikɨn.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨmauə atuatuk a in ikɨn, marha faktə məm in. Kɨni mɨni-pən tukun mɨmə, “Sakias. Eiwaiyu aihuaa. Meinai taktəkun ai, jakaməkeikei mɨvən apa imam yerkwanu kafam mamarə.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Məkneikɨn Sakias rɨmneiwaiyu, mɨkɨr Yesu mɨravən apa iman ikɨn yerkin agien.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Mərɨg nɨpɨg narmamə kɨmɨsəm narɨmnar mɨnə a, kɨni kɨsəsiwən-əsiwən kɨn norien mɨnə a, mamhani nɨkar Yesu mhamə, “!Ah! Kwən a ramvən imei yor təvhagə has mɨnə.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Kɨni nɨpɨg kɨmnhavən ye nəkwai nimə kape Sakias, in rərer mɨni-pən tuk Yesu mə, “Yermaru. Ǝrɨg-ru yo. Jakəwhai kafak narɨmnar mvwəhsi-pən nɨpərɨn kɨmi yavən has mɨnə, mɨpəh nɨpərɨn kafak. Kɨni narɨmnar yame yɨmnəkrəh kɨn, yo jakarpɨn-pən mɨ-kuas.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Kɨni Yesu rɨni-pən tukun mə, “Taktəkun Kughen rɨvəh mɨragh ik mɨne kafam mɨnə. Meinai ik mɨn nɨmnhatətə ye Kughen, kɨni ik nɨmauə kwənərəus əfrakɨs kɨrik kape Ebraham.
9 Então Jesus disse:
10 Kɨni Yo, Ji Yermamə, yɨmauə mə jakarhakɨn narmamə yamə mɨne kwəserwei, mɨwəh mɨragh əriə.”
10 Porque o
11 Nɨpɨg Yesu rɨnamuə ipakə tuk Jerusalem, narmamə rɨkiriə rɨmnəsɨk mə narmaruyen kape Kughen pəh nien mə tuktu ruə. Kɨni Yesu ramrɨpɨn nəgkiarien kafan mamni nuhpɨkɨnien kɨrik kɨmi əriə
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 mɨmə, “Yemehuə kɨrik rɨmə tukrɨvən apa kantri pɨsɨn kɨrik isok, mə tukvəh-si haktə in mə in king kɨrik.
12 Então Jesus disse:
13 Kwasɨg ikɨn rɨtərhav, in rɨmnokrən kɨn kafan yorwok ten, məwhai mane mɨvəhsi-pən kɨrikianə kɨrikianə kɨmi əriə. Kɨni mɨni-pən tuk əriə mɨmə, ‘Kɨmiə takasəkeikei masor wok kɨn mane, pəh ramehuə, mɨseriaji yo jakrerɨg-pə mɨn.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 “Mərɨg iriə apa iman ikɨn kɨmɨsəməkɨn kwən a, kɨni mɨsher-pən nəgkiarien mhamə, ‘Yakhapəh nɨsorkeikeiyen mə kwən a tukrarmaru irəmawə.’
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Mərɨg kɨvəh-si haktə in kɨnor king kɨn, kɨni in rɨrerɨg-pə mɨn. Kɨni mokrən kɨn kafan yorwok yame mɨne rɨmnəwhai kafan mane irəriə. Rɨmə tukrɨrkun-ru mə kɨmɨsor win ye naha mane ye nɨpɨg rɨmnamarə isok.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Kɨni yame raməkupən rɨmauə mɨni-pən tukun mɨmə, ‘Yemehuə. Nɨmnərəhu-pə mane kɨrik ye kwermɨk, kɨni yɨmnor win mɨn ye irəkwak ten.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Kɨni kafan yemehuə rɨmɨni-pən tukun mə, ‘Ik nɨmnor wok yame rhuvə, meinai nɨmnor wok huvə tuk nəm-huvəyen nar yame rɨkəskəh, kɨni taktəkun ai, yakeighan kɨn ik mə takarmaru ye taon iriə m-fam ten.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 “Kɨni yame ramkwasɨg kɨn ruə mɨni-pən mə, ‘Yemehuə. Nɨmnərəhu-pə mane kɨrikianə ye kwermɨk, kɨni yɨmnor win mɨn ye irəkwak kɨrkɨrɨp.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Kɨni yemehuə rɨmɨni-pən tukun mɨmə, ‘Ik takamarmaru ye taon iriə m-fam kɨrkɨrɨp.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 “Mərɨg yorwok mɨn kɨrik ruə mɨni-pən tukun mə, ‘Yemehuə. Mane e kafam. Yɨmnərkɨs ətərəkɨn kɨn neipən merkwaig huvə kɨn
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 meinai yakamgɨn kɨn ik, meinai kafam norien rəutən. Ik nakawəh narɨmnar yame pəh nien mə kafam, kɨni mampɨk nəvɨgɨnien ye nəsimien yame pəh nien mə kafam.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 “Kɨni yemehuə a rɨni-pən tukun mɨmə, ‘!Ik yorwok has! Nəgkiarien əmə kafam ramhajoun mə nɨmnoriah əgkəp. Nakwɨrkun ta mə yo yemə əutən, kɨni yakavəh narɨmnar yame pəh nien mə kafak, kɨni mampɨk nəvɨgɨnien ye nəsimien yame pəh nien mə nəsimien kafak.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 ?Rhawor nɨmɨpəh nɨvəhyen kafak mane mɨvən mərəhu-pən ye bang, pəh nɨpɨg yame jakrerɨg iran, jakɨrkun nɨvəhyen kafak mane iriu profit kafan?’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 “Kɨni yamehuə a rarar mɨni-pən tuk narmamə yamə mɨne kasərer ipakə, mɨmə, ‘Havəhsita mane yame yɨmɨvəhsi-pən kɨmin, mhavəhsi-pən kɨmi kwən a kafan mane ten.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 “Kɨni iriə kɨmnhani mhamə, ‘Yamehuə. Rapəh natuatukien meinai ruɨvəh-ta mane ten.’
25 Eles responderam:
26 “Kɨni yemehuə a rɨni-pən tuk əriə mɨmə, ‘Yakamni-pre tuk əmiə mə, yermamə yame rawəh nar kɨrik, tukpivəhsi-pən mɨn tɨksɨn kɨmin. Mərɨg yermamə yame kafan nar kɨrik rɨrkək, tukpiwəh-sita fam kafan narɨmnar mɨnə.
26 — E o patrão disse:
27 Kɨni taktəkun ai, kafak tɨkmɨr yamə mɨne khapəh nɨsorkeikeiyen mə jakuə king kapəriə, takhakɨr əriə mhauə, mɨshopni əriə ye nɨmrɨk.’”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨmnəgkiar ta, kɨni In rɨmneriwək məkupən mamvən Jerusalem, kɨni narmamə kɨmnhakwasɨg kɨn. Jerusalem|alt="City of Jerusalem" src="HK020B.jpg" size="span" loc="Top of page" copy="Horace Knowles" ref="LUK 19:28"
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Nɨpɨg kɨmnhauə ipakə tuk yerkwanu mir a Betfas mɨne Betani ye tukwas a kamni kɨmə Olif, kɨni In rɨmɨni-pən tuk kafan yermamə mir kɨraru mɨmə,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 “Takravən apa yerkwanu yame nakaravaag-pən ikɨn. Ikɨn a, takwəm kwaji dongki kɨrik yame kɨpəh hanə nəsuəyen iran. Nakrarɨsɨn mwəsɨg mɨrauə.
30 com a seguinte ordem:
31 Kɨni tukmə yermamə kɨrik raiyoh-pre əmiru mɨmə, ‘?Nakararɨsɨn dongki a tuk naha?’ Kɨni takrani-pən tukun mɨrəmə, ‘Yermaru kapətawə rɨmə tukrəsuə iran.’”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Kɨni kɨmɨravən mwəm naha nhagɨn yame Yesu rɨmɨni.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Kɨni nɨpɨg kɨmɨrarɨsɨn kwaji dongki, kɨni narmamə kapəriə a dongki kɨmɨsaiyoh əriu mhamə, “!Eh! ?Nakararɨsɨn dongki a tuk naha?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Kɨni iriu kɨrəni-pən tuk əriə mɨrəmə, “Yermaru rɨmə tukrəsuə iran.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Kɨni kɨmwəsɨg mɨravən kɨmi Yesu, mawəpeinə-pən kɨn kapəriu kot ye nɨmetai dongki, kɨni mwasitu ye Yesu rhaktə məsuə ye kwaji dongki a.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Nɨpɨg rɨmnəsuə iran mamvən, kɨni kafan narmamə kɨsəpəkiək ta kɨn kapəriə kot mɨsətu mɨmhahuvə-pən kɨn kɨmi swatuk.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨnamuə ipakə tuk Jerusalem, maməsuə ye dongki a, mamuə ye tukwas e kamni kɨmə Olif. Kɨni narmamə mɨnə kafan khapsaah kɨmnhauə. Rɨkiriə m-fam ragien, kharikakun mamhani vi vi Kughen masokrən apomh tuk nɨmtətien yamə mɨne kɨmɨsəm In ramor.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Kɨni mamhani mhamə,
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Kɨni Farisi mɨnə tɨksɨn yamə mɨne kasərer aikɨn khani-pən tukun mhamə, “Yhajoun. Ni-əhu kafam narmamə mɨnə mə tukhapim əmə.”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Mərɨg Yesu rɨmɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Tukmə narmamə mɨne e khapim, kapier mɨnə e tuksokrən-okrən.”
40 Jesus respondeu:
41 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨmauə ipakə məm taon a Jerusalem, kɨni mamasək tuk narmamə mɨnə aikɨn a.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Mamni mɨmə, “!Eh! Nar apnapɨg mə nɨmɨsəpəh narɨmnar yame ravəhsi-pə nəmərinuyen kɨmi əmiə mɨseriaji-pə ai təkun, mərɨg tokmə nakpiharkun əriə ai taktəkun, kɨni Kughen rɨpivəhsi-pre kɨmi əmiə. Mərɨg nɨkam. Narɨmnar mɨnə a kaserkwaig to nakhapəh nɨsəmien.
42 e disse:
43 Mərɨg nɨpɨg mɨnə e yame ramuə tuk əmiə, kapəmiə tɨkmɨr mɨnə tukhauə mɨsərer rukrao irəmiə, tukhakɨr nɨmoptanə mhakɨr ihaktə kor kəsɨk kəupə kɨn ye kapəmiə taon, mɨsor əswasɨg kɨn tuk əmiə.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Kɨni iriə tuksoriah fam nimə mɨnə ye taon kapəmiə, to kapier kɨrik ye kapəmiə nimə mɨnə rɨpəh nərerien. Kɨni tukshopni əmiə mɨfam mɨne kapəmiə kwajikovə mɨnə. Narɨmnar mɨnə fam e tukruə meinai kɨmiə nakseinein nɨpɨg e towei yame Kughen rɨmauə mə tukrɨvəh mɨragh əmiə iran.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Kɨni Yesu rɨmavən ye Nimə Ehuə kape Kughen, maməko yerhav narmamə yamə mɨne kasor maket aikɨn.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Kɨni In rɨmɨni-pən tuk əriə mə, “Kɨmɨrai-pən ye Nəkwəkwə kape Kughen kɨmə, ‘Kafak nimə, in nimə kape nəhuakien,’(Aes 56:7) mərɨg kɨmiə naksor ruə rəmhen kɨn ‘nimə kɨrik yame yəkrəh mɨnə kaserkwaig ikɨn.’(Jer 7:11)”
46 Ele lhes disse:
47 Kɨni kwasɨg ikɨn, ye nɨpɨg m-fam, Yesu rɨmnəwhag apa ye nəkwai Nimə Ehuə kape Kughen. Kɨni jif pris mɨnə mɨne nəmhajoun kape Loa kape Moses, mɨne nəmehuə mɨnə kape kwənərəus kape Isrel, kasarhakɨn swatuk mə tukshopni Yesu,
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 mərɨg khapəh nɨsəmien, meinai nɨpɨg m-fam narmamə khapsaah iriə min, meiani kɨsorkeikei pɨk mə tukasərɨg nəgkiarien mɨnə kafan, kɨni nəgkiarien kafan ramuh kapəriə nətərɨgien.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.