Lucas 15
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs VC
1 Ye nɨpɨg a, narmamə khapsaah yamə mɨne kasərer tuk mane kape takis, mɨne yor təvhagə has khapsaah kɨmnhauə mə tuksərɨg nəgkiarien kape Yesu.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Kɨni Farisi mɨnə mɨne nəmhajoun kape Loa kape Moses kɨmnhani hah Yesu mhamə, “Ah. Kwən a, rɨkin rorkeikei mə yor təvhagə hah mɨnə tukhavən mɨsəm, kɨni mɨsəvɨgɨn kwis.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Ror pən, Yesu rɨmɨni nuhpɨkɨnien kɨrik mɨmə,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “?Kɨmiə pa nhagɨn, kafan sipsip wan handred, kɨni kɨrikianə ramerwei, mərɨg rɨkin rapəh nəsɨkien? Tukmə kɨmiə kɨrik kafan sipsip rɨmɨrkək məknakɨn, kɨni in tukraməkeikei mɨpəh kafan naenti naen sipsip kasən mənvhirɨk masərer apa rɨpiəpiə ikɨn, kɨni in tukrɨvən marhakɨn yame rɨmnerwei meriaji məm.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Kɨni nɨpɨg tukrəm, kɨni rɨrəhsi-haktə mərəhu-pən ye nuran, kɨni rɨkin tukragien.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Kɨni nɨpɨg tukmə rajiərhav-pə yerkwanu, in tukraməkeikei mokrən kɨn in mɨnə tɨksɨn, mɨne narmamə yamə mɨne kasarə ipakə tukun, kɨni mɨni-pən tuk əriə mɨmə, ‘Hauə, kɨsagien kwis, meinai yɨmnəm mɨn kafak sipsip yame rɨmnerwei.’”
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Kɨni Yesu ramrɨpɨn nəgkiarien mɨmə, “Yakamni-pre tuk əmiə mə, rəmhen əmə kɨn apa ye rao ye neai. Tukmə yor təvhagə hah kɨrikianə rarar ye kafan nərɨgien mɨvən tuk Kughen, kɨni nagienien apa ye rao ye neai tuk kwən a in rehuə, rapita nagienien tuk narmamə naenti naen yamə mɨne kɨsatuatuk mhapəh nɨsorien nar has kɨrik yame tukasəkeikei mɨsarar ye nərɨgiein kapəriə tukun.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Kɨni Yesu rarə mɨni mɨn mɨmə, “Tukmə piraovɨn kɨrik kafan silva mane ten, kɨni kɨrik rɨrkək. ?Kɨni tukrhawor? Tukrəsiə pən ye laet mahiə marhakɨn huvə apa imə mɨvən meriaji məm.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Kɨni nɨpɨg tukrəm mane a, in tukrokrən kɨn in mɨnə tɨksɨn mɨne narmamə yamə mɨne kɨsarə ipakə tukun, mɨni mə, ‘Hauə kɨsagien kwis, meinai yaknəm mane apa kafak yame rɨmɨrkək.’”
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨmnor infamien ye nɨniyen nuhpɨkɨnien, mɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Kɨni yakorkeikei mə jakni-pre tuk əmiə mə, ye norien kɨrikianə əmə mɨn, agelo mɨnə kape Kughen kɨsagien pɨk ye nɨpɨg yor təvhagə has kɨrikianə ramarar ye kafan nərɨgien mamvən tuk Kughen.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Kɨni Yesu ramrɨrpɨn nəgkiarien mamni mɨmə, “Yermamə kɨrik, tɨni yerman kɨraru.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Kɨni yame rəkəskəh iran rɨni-pən tuk rɨmriu mɨmə, ‘Rɨmɨk. Ǝwhai nautə mɨnə kafam, mɨvəhsi-pə kafak ai taktəkun.’ Kɨni rɨmriu rəwhai kafan narɨmnar mɨvəhsi-pən kɨmi əriu.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Kɨni rapəh norien tu, tɨni yame rəkəskəh rɨrəh kafan, mɨvən, mor salem kɨn, kɨni mɨvəh mane ye nautə mɨnə a, mɨtərhav iməriə ikɨn, mɨvən ye tanə pɨsɨn kɨrik mɨn isok. Kɨni aikɨn a rɨmnoriah kafan mane ehuə ye norien yamə mɨne ravi nərɨgien kafan, mamvən mamvən.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Kɨni nɨpɨg kafan mane rɨmɨrkək fam, nɨkumhə ehuə rɨmavən piəpiə ye tanə a. Kɨni nɨkumhə rɨnaməs mɨn kwən a; nan nəvɨgɨnien ruɨrkək.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Kɨni rɨvən mamor wok kɨmi kwən kɨrik aikɨn, kɨni kwən a rher-pən kɨn mə tukrɨvən maməvɨgɨn kafan pukəh mɨnə.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 [Kɨni nɨkumhə rɨmnəs pɨk], rɨkin rɨvən tuk nəvɨgɨnien ne pukəh mɨnə, mərɨg yermamə kɨrik rɨrkək mə to rɨwəhsi-pən nəvɨgɨnien kɨrik kɨmin.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Kɨni rɨkin rarə mɨn, mamətərɨg mə, ‘Eh. Taktəkun ai, yorwok mɨnə kape rɨmɨk, nəriə nəvɨgɨnien rehuə rapita, mərɨg yo yakamarə ikɨn e, pəh nien mə tuktu, yakəmkərəv mɨmhə.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Pəh yaktərhav ikɨn e, mɨrerɨg-pən tuk rɨmɨk, kɨni mɨni-pən tukun mɨmə, “Tatə. Yo yɨmnor təvhagə has kɨmik mɨne Kughen.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Taktəkun ai, yakpəh nəmhenien mə takokrən kɨn yo mə narɨm e yo. Mərɨg okrən kɨn yo rəmhen əmə kɨn yo yorwok əmə kɨrik kafam.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Kɨni rarar, meriwək, mamvən mə tukrəm kafan tatə.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Mərɨg tɨni rɨni-pən tukun mɨmə, ‘Tatə. Yo yɨmnor təvhagə has kɨmik mɨne Kughen. Taktəkun ai yakpəh nəmhenien mə takokrən kɨn yo mə narɨm e yo.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Mərɨg kafan tatə rokrən kɨn kafan yorwok mɨnə mɨni-pən tuk əriə mɨmə, ‘!Eh! Havən aihuaa mhavəh kot yame rhuvə pɨk rapita, mhauə mɨsarkaoh-pən kɨmin, kɨni mhavəh ring mhauə mhavəsi-pən ye kwermɨn. Kɨni mhavəh sandel mhauə mhavəsi-pən ye nɨhun.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Kɨni mharəh kau e yame rəsiis-əsiis, mhauə mhauh, pəh kɨsor kwis lafet kɨn kɨtawə narɨk,
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 meinai narɨk e, rəmhen kɨn mə ruamhə ta, mərɨg taktəkun ai in ruəmragh mɨn. In rɨmnerwei, mərɨg yaknəm mɨn in.’ Kɨni iriə kɨsor lafet.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Kɨni ye nɨpɨg a, tɨni yame rehuə, in apa yerki nəsimien. Kɨni ye nɨpɨg ramuə muə ipakə tuk yerkwanu, kɨni mərɨg narmamə kasəni nɨpe, masor danis.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Kɨni rokrən kɨn yorwok kɨrik ruə maiyoh in mɨmə, ‘!Eh! ?Naha e narmamə kasor?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Kɨni rɨni-pən tukun mɨmə, ‘Naorahim ruauə, kɨni kafam tatə rɨmoh kau kɨrik yame rəsiis-əsiis, meinai naurahim rɨrerɨg-pə mɨn, kɨni in rəsanɨn əmə.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 “Kɨni piauni yame rehuə, rɨkin rɨmhə, kɨni mɨmə, ‘To yakpəh nɨvənien imə.’ Kɨni kafan tatə rɨtərhav-pə iruə maməkeikei kɨmin mə tukrɨvən imə.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Mərɨg rɨni-pən tuk kafan tatə mɨmə, ‘Ǝmru. Kɨmwarə newk rɨpsaah, kɨni yakamor wok ikɨn e rəmhen kɨn yorwok kɨrik kafam, kɨni mɨpəh nəsɨkien nəkwam. ?Mərɨg rhawor, tatə? Nɨmɨpəh nɨvəsi-pəyen nar kəskəh kɨrik kɨmi yo rəmhen kɨn nəni, mə jakor nəvɨgɨnien kɨrik kɨmawə yo mɨnə tɨksɨn.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Mərɨg narɨm a yame rɨmnoriah fam kafam nautə tuk nərokien piraovɨn kape swatuk, kɨni nɨpɨg rɨrerɨg-pə yerkwanu, kɨni nakarar muh kau kɨrik yame rəsiis-əsiis mamor lafet kɨn kafan.’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 “Kɨni kafan tatə rɨni-pən mɨmə, ‘Narɨk. Nɨpɨg m-fam kɨrau mik kwarə. Kɨni narɨmnar kafak kafam.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Mərɨg ratuatuk əmə mə tuksor lafet e mɨsəvɨgɨn meinai naorahim e rəmhen mə ruamhə ta, mərɨg taktəkun ai in ruɨmragh mɨn. In rɨmneirwei, mərɨg taktəkun ai kwəsəm in.’”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.