Lucas 15
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs ARIB
1 Ye nɨpɨg a, narmamə khapsaah yamə mɨne kasərer tuk mane kape takis, mɨne yor təvhagə has khapsaah kɨmnhauə mə tuksərɨg nəgkiarien kape Yesu.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Kɨni Farisi mɨnə mɨne nəmhajoun kape Loa kape Moses kɨmnhani hah Yesu mhamə, “Ah. Kwən a, rɨkin rorkeikei mə yor təvhagə hah mɨnə tukhavən mɨsəm, kɨni mɨsəvɨgɨn kwis.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ror pən, Yesu rɨmɨni nuhpɨkɨnien kɨrik mɨmə,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “?Kɨmiə pa nhagɨn, kafan sipsip wan handred, kɨni kɨrikianə ramerwei, mərɨg rɨkin rapəh nəsɨkien? Tukmə kɨmiə kɨrik kafan sipsip rɨmɨrkək məknakɨn, kɨni in tukraməkeikei mɨpəh kafan naenti naen sipsip kasən mənvhirɨk masərer apa rɨpiəpiə ikɨn, kɨni in tukrɨvən marhakɨn yame rɨmnerwei meriaji məm.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Kɨni nɨpɨg tukrəm, kɨni rɨrəhsi-haktə mərəhu-pən ye nuran, kɨni rɨkin tukragien.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Kɨni nɨpɨg tukmə rajiərhav-pə yerkwanu, in tukraməkeikei mokrən kɨn in mɨnə tɨksɨn, mɨne narmamə yamə mɨne kasarə ipakə tukun, kɨni mɨni-pən tuk əriə mɨmə, ‘Hauə, kɨsagien kwis, meinai yɨmnəm mɨn kafak sipsip yame rɨmnerwei.’”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Kɨni Yesu ramrɨpɨn nəgkiarien mɨmə, “Yakamni-pre tuk əmiə mə, rəmhen əmə kɨn apa ye rao ye neai. Tukmə yor təvhagə hah kɨrikianə rarar ye kafan nərɨgien mɨvən tuk Kughen, kɨni nagienien apa ye rao ye neai tuk kwən a in rehuə, rapita nagienien tuk narmamə naenti naen yamə mɨne kɨsatuatuk mhapəh nɨsorien nar has kɨrik yame tukasəkeikei mɨsarar ye nərɨgiein kapəriə tukun.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Kɨni Yesu rarə mɨni mɨn mɨmə, “Tukmə piraovɨn kɨrik kafan silva mane ten, kɨni kɨrik rɨrkək. ?Kɨni tukrhawor? Tukrəsiə pən ye laet mahiə marhakɨn huvə apa imə mɨvən meriaji məm.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Kɨni nɨpɨg tukrəm mane a, in tukrokrən kɨn in mɨnə tɨksɨn mɨne narmamə yamə mɨne kɨsarə ipakə tukun, mɨni mə, ‘Hauə kɨsagien kwis, meinai yaknəm mane apa kafak yame rɨmɨrkək.’”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨmnor infamien ye nɨniyen nuhpɨkɨnien, mɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Kɨni yakorkeikei mə jakni-pre tuk əmiə mə, ye norien kɨrikianə əmə mɨn, agelo mɨnə kape Kughen kɨsagien pɨk ye nɨpɨg yor təvhagə has kɨrikianə ramarar ye kafan nərɨgien mamvən tuk Kughen.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Kɨni Yesu ramrɨrpɨn nəgkiarien mamni mɨmə, “Yermamə kɨrik, tɨni yerman kɨraru.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Kɨni yame rəkəskəh iran rɨni-pən tuk rɨmriu mɨmə, ‘Rɨmɨk. Ǝwhai nautə mɨnə kafam, mɨvəhsi-pə kafak ai taktəkun.’ Kɨni rɨmriu rəwhai kafan narɨmnar mɨvəhsi-pən kɨmi əriu.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Kɨni rapəh norien tu, tɨni yame rəkəskəh rɨrəh kafan, mɨvən, mor salem kɨn, kɨni mɨvəh mane ye nautə mɨnə a, mɨtərhav iməriə ikɨn, mɨvən ye tanə pɨsɨn kɨrik mɨn isok. Kɨni aikɨn a rɨmnoriah kafan mane ehuə ye norien yamə mɨne ravi nərɨgien kafan, mamvən mamvən.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Kɨni nɨpɨg kafan mane rɨmɨrkək fam, nɨkumhə ehuə rɨmavən piəpiə ye tanə a. Kɨni nɨkumhə rɨnaməs mɨn kwən a; nan nəvɨgɨnien ruɨrkək.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Kɨni rɨvən mamor wok kɨmi kwən kɨrik aikɨn, kɨni kwən a rher-pən kɨn mə tukrɨvən maməvɨgɨn kafan pukəh mɨnə.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 [Kɨni nɨkumhə rɨmnəs pɨk], rɨkin rɨvən tuk nəvɨgɨnien ne pukəh mɨnə, mərɨg yermamə kɨrik rɨrkək mə to rɨwəhsi-pən nəvɨgɨnien kɨrik kɨmin.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Kɨni rɨkin rarə mɨn, mamətərɨg mə, ‘Eh. Taktəkun ai, yorwok mɨnə kape rɨmɨk, nəriə nəvɨgɨnien rehuə rapita, mərɨg yo yakamarə ikɨn e, pəh nien mə tuktu, yakəmkərəv mɨmhə.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Pəh yaktərhav ikɨn e, mɨrerɨg-pən tuk rɨmɨk, kɨni mɨni-pən tukun mɨmə, “Tatə. Yo yɨmnor təvhagə has kɨmik mɨne Kughen.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Taktəkun ai, yakpəh nəmhenien mə takokrən kɨn yo mə narɨm e yo. Mərɨg okrən kɨn yo rəmhen əmə kɨn yo yorwok əmə kɨrik kafam.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Kɨni rarar, meriwək, mamvən mə tukrəm kafan tatə.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Mərɨg tɨni rɨni-pən tukun mɨmə, ‘Tatə. Yo yɨmnor təvhagə has kɨmik mɨne Kughen. Taktəkun ai yakpəh nəmhenien mə takokrən kɨn yo mə narɨm e yo.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Mərɨg kafan tatə rokrən kɨn kafan yorwok mɨnə mɨni-pən tuk əriə mɨmə, ‘!Eh! Havən aihuaa mhavəh kot yame rhuvə pɨk rapita, mhauə mɨsarkaoh-pən kɨmin, kɨni mhavəh ring mhauə mhavəsi-pən ye kwermɨn. Kɨni mhavəh sandel mhauə mhavəsi-pən ye nɨhun.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Kɨni mharəh kau e yame rəsiis-əsiis, mhauə mhauh, pəh kɨsor kwis lafet kɨn kɨtawə narɨk,
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 meinai narɨk e, rəmhen kɨn mə ruamhə ta, mərɨg taktəkun ai in ruəmragh mɨn. In rɨmnerwei, mərɨg yaknəm mɨn in.’ Kɨni iriə kɨsor lafet.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Kɨni ye nɨpɨg a, tɨni yame rehuə, in apa yerki nəsimien. Kɨni ye nɨpɨg ramuə muə ipakə tuk yerkwanu, kɨni mərɨg narmamə kasəni nɨpe, masor danis.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Kɨni rokrən kɨn yorwok kɨrik ruə maiyoh in mɨmə, ‘!Eh! ?Naha e narmamə kasor?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Kɨni rɨni-pən tukun mɨmə, ‘Naorahim ruauə, kɨni kafam tatə rɨmoh kau kɨrik yame rəsiis-əsiis, meinai naurahim rɨrerɨg-pə mɨn, kɨni in rəsanɨn əmə.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Kɨni piauni yame rehuə, rɨkin rɨmhə, kɨni mɨmə, ‘To yakpəh nɨvənien imə.’ Kɨni kafan tatə rɨtərhav-pə iruə maməkeikei kɨmin mə tukrɨvən imə.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Mərɨg rɨni-pən tuk kafan tatə mɨmə, ‘Ǝmru. Kɨmwarə newk rɨpsaah, kɨni yakamor wok ikɨn e rəmhen kɨn yorwok kɨrik kafam, kɨni mɨpəh nəsɨkien nəkwam. ?Mərɨg rhawor, tatə? Nɨmɨpəh nɨvəsi-pəyen nar kəskəh kɨrik kɨmi yo rəmhen kɨn nəni, mə jakor nəvɨgɨnien kɨrik kɨmawə yo mɨnə tɨksɨn.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Mərɨg narɨm a yame rɨmnoriah fam kafam nautə tuk nərokien piraovɨn kape swatuk, kɨni nɨpɨg rɨrerɨg-pə yerkwanu, kɨni nakarar muh kau kɨrik yame rəsiis-əsiis mamor lafet kɨn kafan.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Kɨni kafan tatə rɨni-pən mɨmə, ‘Narɨk. Nɨpɨg m-fam kɨrau mik kwarə. Kɨni narɨmnar kafak kafam.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Mərɨg ratuatuk əmə mə tuksor lafet e mɨsəvɨgɨn meinai naorahim e rəmhen mə ruamhə ta, mərɨg taktəkun ai in ruɨmragh mɨn. In rɨmneirwei, mərɨg taktəkun ai kwəsəm in.’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.