Lucas 15
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NAA
1 Ye nɨpɨg a, narmamə khapsaah yamə mɨne kasərer tuk mane kape takis, mɨne yor təvhagə has khapsaah kɨmnhauə mə tuksərɨg nəgkiarien kape Yesu.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Kɨni Farisi mɨnə mɨne nəmhajoun kape Loa kape Moses kɨmnhani hah Yesu mhamə, “Ah. Kwən a, rɨkin rorkeikei mə yor təvhagə hah mɨnə tukhavən mɨsəm, kɨni mɨsəvɨgɨn kwis.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ror pən, Yesu rɨmɨni nuhpɨkɨnien kɨrik mɨmə,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “?Kɨmiə pa nhagɨn, kafan sipsip wan handred, kɨni kɨrikianə ramerwei, mərɨg rɨkin rapəh nəsɨkien? Tukmə kɨmiə kɨrik kafan sipsip rɨmɨrkək məknakɨn, kɨni in tukraməkeikei mɨpəh kafan naenti naen sipsip kasən mənvhirɨk masərer apa rɨpiəpiə ikɨn, kɨni in tukrɨvən marhakɨn yame rɨmnerwei meriaji məm.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Kɨni nɨpɨg tukrəm, kɨni rɨrəhsi-haktə mərəhu-pən ye nuran, kɨni rɨkin tukragien.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Kɨni nɨpɨg tukmə rajiərhav-pə yerkwanu, in tukraməkeikei mokrən kɨn in mɨnə tɨksɨn, mɨne narmamə yamə mɨne kasarə ipakə tukun, kɨni mɨni-pən tuk əriə mɨmə, ‘Hauə, kɨsagien kwis, meinai yɨmnəm mɨn kafak sipsip yame rɨmnerwei.’”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Kɨni Yesu ramrɨpɨn nəgkiarien mɨmə, “Yakamni-pre tuk əmiə mə, rəmhen əmə kɨn apa ye rao ye neai. Tukmə yor təvhagə hah kɨrikianə rarar ye kafan nərɨgien mɨvən tuk Kughen, kɨni nagienien apa ye rao ye neai tuk kwən a in rehuə, rapita nagienien tuk narmamə naenti naen yamə mɨne kɨsatuatuk mhapəh nɨsorien nar has kɨrik yame tukasəkeikei mɨsarar ye nərɨgiein kapəriə tukun.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Kɨni Yesu rarə mɨni mɨn mɨmə, “Tukmə piraovɨn kɨrik kafan silva mane ten, kɨni kɨrik rɨrkək. ?Kɨni tukrhawor? Tukrəsiə pən ye laet mahiə marhakɨn huvə apa imə mɨvən meriaji məm.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Kɨni nɨpɨg tukrəm mane a, in tukrokrən kɨn in mɨnə tɨksɨn mɨne narmamə yamə mɨne kɨsarə ipakə tukun, mɨni mə, ‘Hauə kɨsagien kwis, meinai yaknəm mane apa kafak yame rɨmɨrkək.’”
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨmnor infamien ye nɨniyen nuhpɨkɨnien, mɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Kɨni yakorkeikei mə jakni-pre tuk əmiə mə, ye norien kɨrikianə əmə mɨn, agelo mɨnə kape Kughen kɨsagien pɨk ye nɨpɨg yor təvhagə has kɨrikianə ramarar ye kafan nərɨgien mamvən tuk Kughen.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Kɨni Yesu ramrɨrpɨn nəgkiarien mamni mɨmə, “Yermamə kɨrik, tɨni yerman kɨraru.
11 Jesus continuou:
12 Kɨni yame rəkəskəh iran rɨni-pən tuk rɨmriu mɨmə, ‘Rɨmɨk. Ǝwhai nautə mɨnə kafam, mɨvəhsi-pə kafak ai taktəkun.’ Kɨni rɨmriu rəwhai kafan narɨmnar mɨvəhsi-pən kɨmi əriu.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Kɨni rapəh norien tu, tɨni yame rəkəskəh rɨrəh kafan, mɨvən, mor salem kɨn, kɨni mɨvəh mane ye nautə mɨnə a, mɨtərhav iməriə ikɨn, mɨvən ye tanə pɨsɨn kɨrik mɨn isok. Kɨni aikɨn a rɨmnoriah kafan mane ehuə ye norien yamə mɨne ravi nərɨgien kafan, mamvən mamvən.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Kɨni nɨpɨg kafan mane rɨmɨrkək fam, nɨkumhə ehuə rɨmavən piəpiə ye tanə a. Kɨni nɨkumhə rɨnaməs mɨn kwən a; nan nəvɨgɨnien ruɨrkək.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Kɨni rɨvən mamor wok kɨmi kwən kɨrik aikɨn, kɨni kwən a rher-pən kɨn mə tukrɨvən maməvɨgɨn kafan pukəh mɨnə.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 [Kɨni nɨkumhə rɨmnəs pɨk], rɨkin rɨvən tuk nəvɨgɨnien ne pukəh mɨnə, mərɨg yermamə kɨrik rɨrkək mə to rɨwəhsi-pən nəvɨgɨnien kɨrik kɨmin.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Kɨni rɨkin rarə mɨn, mamətərɨg mə, ‘Eh. Taktəkun ai, yorwok mɨnə kape rɨmɨk, nəriə nəvɨgɨnien rehuə rapita, mərɨg yo yakamarə ikɨn e, pəh nien mə tuktu, yakəmkərəv mɨmhə.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Pəh yaktərhav ikɨn e, mɨrerɨg-pən tuk rɨmɨk, kɨni mɨni-pən tukun mɨmə, “Tatə. Yo yɨmnor təvhagə has kɨmik mɨne Kughen.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Taktəkun ai, yakpəh nəmhenien mə takokrən kɨn yo mə narɨm e yo. Mərɨg okrən kɨn yo rəmhen əmə kɨn yo yorwok əmə kɨrik kafam.” ’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Kɨni rarar, meriwək, mamvən mə tukrəm kafan tatə.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Mərɨg tɨni rɨni-pən tukun mɨmə, ‘Tatə. Yo yɨmnor təvhagə has kɨmik mɨne Kughen. Taktəkun ai yakpəh nəmhenien mə takokrən kɨn yo mə narɨm e yo.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 “Mərɨg kafan tatə rokrən kɨn kafan yorwok mɨnə mɨni-pən tuk əriə mɨmə, ‘!Eh! Havən aihuaa mhavəh kot yame rhuvə pɨk rapita, mhauə mɨsarkaoh-pən kɨmin, kɨni mhavəh ring mhauə mhavəsi-pən ye kwermɨn. Kɨni mhavəh sandel mhauə mhavəsi-pən ye nɨhun.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Kɨni mharəh kau e yame rəsiis-əsiis, mhauə mhauh, pəh kɨsor kwis lafet kɨn kɨtawə narɨk,
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 meinai narɨk e, rəmhen kɨn mə ruamhə ta, mərɨg taktəkun ai in ruəmragh mɨn. In rɨmnerwei, mərɨg yaknəm mɨn in.’ Kɨni iriə kɨsor lafet.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Kɨni ye nɨpɨg a, tɨni yame rehuə, in apa yerki nəsimien. Kɨni ye nɨpɨg ramuə muə ipakə tuk yerkwanu, kɨni mərɨg narmamə kasəni nɨpe, masor danis.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Kɨni rokrən kɨn yorwok kɨrik ruə maiyoh in mɨmə, ‘!Eh! ?Naha e narmamə kasor?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Kɨni rɨni-pən tukun mɨmə, ‘Naorahim ruauə, kɨni kafam tatə rɨmoh kau kɨrik yame rəsiis-əsiis, meinai naurahim rɨrerɨg-pə mɨn, kɨni in rəsanɨn əmə.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “Kɨni piauni yame rehuə, rɨkin rɨmhə, kɨni mɨmə, ‘To yakpəh nɨvənien imə.’ Kɨni kafan tatə rɨtərhav-pə iruə maməkeikei kɨmin mə tukrɨvən imə.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Mərɨg rɨni-pən tuk kafan tatə mɨmə, ‘Ǝmru. Kɨmwarə newk rɨpsaah, kɨni yakamor wok ikɨn e rəmhen kɨn yorwok kɨrik kafam, kɨni mɨpəh nəsɨkien nəkwam. ?Mərɨg rhawor, tatə? Nɨmɨpəh nɨvəsi-pəyen nar kəskəh kɨrik kɨmi yo rəmhen kɨn nəni, mə jakor nəvɨgɨnien kɨrik kɨmawə yo mɨnə tɨksɨn.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Mərɨg narɨm a yame rɨmnoriah fam kafam nautə tuk nərokien piraovɨn kape swatuk, kɨni nɨpɨg rɨrerɨg-pə yerkwanu, kɨni nakarar muh kau kɨrik yame rəsiis-əsiis mamor lafet kɨn kafan.’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 “Kɨni kafan tatə rɨni-pən mɨmə, ‘Narɨk. Nɨpɨg m-fam kɨrau mik kwarə. Kɨni narɨmnar kafak kafam.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Mərɨg ratuatuk əmə mə tuksor lafet e mɨsəvɨgɨn meinai naorahim e rəmhen mə ruamhə ta, mərɨg taktəkun ai in ruɨmragh mɨn. In rɨmneirwei, mərɨg taktəkun ai kwəsəm in.’”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.