Lucas 14
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs ACF
1 — ausente —
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 — ausente —
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Kɨni Yesu raiyoh-pən nəmhajoun mɨnə kape Loa kape Moses mɨne Farisi mɨnə mɨmə, “?Rhawor? ?Loa rameighan kɨn mə yermamə kɨrik rɨrkun nɨvəh-mɨraghien narmamə yamə mɨne kamhamhə kamhamragh mɨn ye Sabat uə nɨkam?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Mərɨg iriə khapəh nɨsəgkiarien. Kɨni Yesu rɨrap kwən a mor huvə mɨn nɨpran, mher-pən kɨn ramvən.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Kɨni mɨni-pən tuk əriə mɨmə, “?Tukmə kɨmiə kɨrik, kafan kwajikovə, uə kafan kau rivə-ərhav pɨkɨn ye nəkwai nɨmɨr ehuə ye Sabat, kɨni tukrhawor? In tukraməkeikei mɨvən mɨrəh-sihaktə aihuaa əmə. ?Pa e irəmiə in to rɨpəh norien məkneikɨn? Rɨrkək.”
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Kɨni nəgkiarien kapəriə rɨrkək.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Kɨni Yesu rɨmnəm narmamə tɨksɨn yame kɨmnokrən kɨn əriə tuk nəvɨgɨnien a, kɨni khauə imə mɨsorkeikei mə tuksəkwətə kupən ye narmamə, ye kwənmhaan kape nɨsiaiyen. Kɨni Yesu rɨni-pən nuhpɨkɨnien tuk əriə mɨmə,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Tukmə yermamə rokrən kɨn ik mə takvən tuk nəvɨgɨnien kɨrik kape narkurəkien, takpəh nɨvənien məkwətə kupən ye kwənmhaan kape nɨsiaiyen. Tamə yermamə kɨrik in yerpɨrɨg pɨk rapita ik ruə,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 kɨni yamehuə kape nimə tukrɨni-pre tuk ik mɨmə, ‘Ǝta. Pəh kwən e tukrəkwətə-pre ikɨn en.’ Kɨni takaurɨs meinai takaməkeikei mɨvən məkwətə yetanə, ikɨn kɨpəh nɨsiaiyen əjir ikɨn.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Mərɨg tukmə yermamə kɨrik ramokrən kɨn ik mə takvən məvɨgɨn ye lafet kɨrik, kɨni rhuvə mə takvən məkwətə-pən ikɨn kɨpəh nɨsiaiyen əjir ikɨn. Tukmə ror yamehuə kape nimə tukruə mɨni-pre tuk ik mɨmə, ‘Yo kɨrik, yuvən məkwətə kupən ye narmamə, ye kwənmhaan kape nɨsiaiyen.’ Ramni-pre məkneikɨn tuk ik, mɨvəhsi-haktə nhagɨm ye nɨmrɨ narmamə mɨ-fam apa imə.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Yakamni-pre məknai meinai yermamə yame ravəhsi-haktə atuk in mə tukreihuə, Kughen tukrɨvəhsi-əhu in. Mərɨg yermamə yame ravəhsi-əhu atuk in, Kughen tukrɨvəh-sihaktə in tukreihuə.”
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tuk yemehuə kape nimə mɨmə, “Kɨni tukmə nakamor nəvɨgɨnien ehuə kɨrik yenpɨg uə yeraan, takpəh nokrənien kɨn ik mɨnə tɨksɨn, mɨne piam mɨnə, mɨne kafam kwənərəus mɨnə, mɨne narmamə yamə mɨne kapəriə nautə rehuə yame mɨne kɨsarə ipakə tuk ik. Tamə, iriə kɨsokrən mɨn kɨn ik mə takvən məvɨgɨn kɨmiə miriə, mɨsarpɨn tai nar yame nɨmnor irəriə.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Mərɨg tukmə nɨpɨg nakmə takor lafet kɨrik, takaməkeikei mamokrən kɨn yavən has mɨnə, mɨne narmamə yamə mɨne nɨkariə rɨmhə, mɨne nɨmrɨn pɨs mɨnə, mə tukhauə nakasəvɨgɨn kwis kɨmiə miriə.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Iriə to khapəh nɨsarpɨn-preyen tai norien a, mərɨg Kughen tukrautə-pre kɨn kafan nɨhuvəyen kɨm ik. Kɨni ye Nɨpɨg Kwasɨg, nɨpɨg narmamə yamə mɨne kɨsatuatuk tukhamragh mɨn, kɨni Kughen tukrərok ik iran.”
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Kɨni iriə kɨrik aikɨn raməvɨgɨn, mamərɨg nəgkiarien a, kɨni mɨni-pən tuk Yesu mɨmə, “!Nar huvə kɨrik e, nɨvənien apa ye rao ye neai, ikɨn Kughen ramarmaru ikɨn, maməvɨgɨn ye lafet ehuə kafan!”
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Mərɨg Yesu rɨmɨni-pən tukun mɨmə, “Nɨpɨg kɨrik, yermamə kɨrik rɨmə tukror nəvɨgɨnien ehuə kɨrik kafan, kɨni markupɨg, mɨni-pən tuk narmamə khapsaah mə tukhauə mɨsəvɨgɨn kwis iriə min.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Kɨni rɨnor ta nɨpɨg kape nəvɨgɨnien, mher-pən kɨn kafan kɨrik yorwok mə tukrɨvən mɨni-ərhav pən tuk narmamə yame rɨmnokrən-ta kɨn əriə mɨmə, ‘Hauə mɨsəvɨgɨn, meinai yaknor apnəpeinə ta ye nəvɨgɨnien.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 “Mərɨg iriə m-fam kɨmɨsəpəhs-pən, mhamə to iriə khapəh nhavənien. Kɨrik rɨmnəkupən mɨni-pən tukun mɨmə, ‘Eh. Ni-pən tuk kafam yemehuə mə to yakpəh nurəyen. Yɨmɨvəh nɨmrɨ nɨmoptanə kɨrik, kɨni jakaməkeikei mɨvən məsiəkun.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Kɨni kɨrik mɨn rɨmə, ‘Eh. Ni-pən tuk kafam yemehuə mə to yakpəh nurəyen. Yɨmɨvəh nɨmrɨ kau ten, kɨni jakaməkeikei mɨvən məm pi pom wok mɨnə kapəriə.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Kɨni kɨrik mɨn rɨmə, ‘Eh. Ni-pən tuk kafam yemehuə mə yɨmnarkurək pə pə əmə, to yakpəh nurəyen.’
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Kɨni yorwok rɨmauə mɨni-əsah pən tuk kafan yemehuə. Kɨni yemehuə ai rɨkin rəmhə pɨk, kɨni mɨni-pən tuk kafan yorwok mɨmə, ‘Ita. Yuvən aihuaa, apa ye swatuk mɨne ikɨn mɨnə tɨksɨn ye taon a məm yavən has mɨnə, mɨne narmamə nɨkariə rɨmhə, mɨne nɨmrɨn pɨs mɨnə, mɨne yamə mɨne nɨhuriə rahas, mɨkɨr əriə, mhauə.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Kɨni in ror nar a yame yemehuə rɨmɨni-pən tukun, kɨni mɨrerɨg-pə mɨni-pən mɨmə, ‘Yemehuə. Narɨmnar fam yame nɨmɨni, yo yaknor fam. Mərɨg nəvɨgɨnien rehuə aikɨn, kɨni nimə rəmhen mɨn tuk narmamə tɨksɨn.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Kɨni yemehuə rɨmɨni-pən tuk yorwok mɨmə, ‘Ita. Yuvən ye swatuk, mɨne ikɨn mɨnə fam iruə ye taon. Yuvən məkeikei kɨmi narmamə mə tukhauə imə. Nimə e kafak tukraməkeikei mukwar huvə.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Mərɨg yakamni-pre tuk ik mə narmamə yamə mɨne yɨmnokrən kɨn əriə maməkupən, iriə to khapəh nɨsən-əsɨgəvɨnien nəvɨgɨnien kɨrik kafak.’”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Narmamə khapsaah pɨk kamhakwasɨg kɨn Yesu ye swatuk, kɨni In rarar mɨni-pən tuk əriə mɨmə,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Tukmə yermamə kɨrik rorkeikei mə tukrɨkwasɨg kɨn Yo, tukraməkeikei mɨvəh Yo yakəkupən ye kafan nɨmraghien. In tukraməkeikei morkeikei Yo rapita rɨmni mɨne nɨsɨni, mɨne kafan piraovɨn, mɨne tɨni mɨnə, mɨne piauni mɨnə, mɨne nowini mɨnə, mɨne in atuk. Tukmə rɨpəh norien məkneikɨn, in rɨpəh nəmhenien mə tukruə rəmhen kɨn kafak yermamə.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kɨni tukmə yermamə rɨpəh neighanien kɨn mə tukhopni in tuk nhagɨk, uə rɨpəh norien nəkwak, in rɨpəh nəmhenien mə tukruə rəmhen kɨn kafak yermamə.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Tukmə kɨmiə kɨrik rorkeikei mə tukrɨvhirəkɨn nimə apomh kɨrik, in tukraməkeikei mokupən məkwətə, mɨrkun huvə mane ye narɨmnar mɨnə, məm-ru mə kafan mane rəmhen uə nɨkam.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Tamə rɨrikakun mor nuknen, meinein norien infamien iran, narmamə tuksarh iakei iran
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 mhamə, ‘Ǝm-ru. Kwən a rɨmɨrikakun əmə kafan nimə. Mərɨg reinein norien infamien iran.’
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Kɨni tukmə king kɨrik, kafan mobael, iriə ten taosen əmə, tukmə rərɨg nəvsaoyen mə king pɨsɨn kɨrik mɨn yame kafan mobael mɨnə twenti taosen kamhauə mə tuksarowagɨn iriə min, kɨni in to rɨpəh nɨvən-aihuaayen ye narowagɨnien. Kwasɨg ikɨn ramvən tuk narowagɨnien, tukraməkeikei məkwətə, mɨrkun huvə mə in rɨrkun napitayen tɨkmɨr mɨnə a uə nɨkam.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Tukmə rɨrkun mə to rɨpəh napitayen, tukraməkeikei mher-pən kɨn narmamə tɨksɨn khavən masəm kafan tɨkmɨr mɨnə tɨksɨn nɨpɨg khapəh hanə nhauəyen ipakə tukun, mɨsərəhu nəmərinuyen.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Kɨni ye norien kɨrikianə əmə mɨn, kɨmiə takasəkeikei mɨsəkwətə mɨsəm huvə nɨmraghien kapəmiə. Tukmə yermamə kɨrik rɨpəh norkeikeiyen mə tukrəpəh narɨmnar fam kafan mɨkwasɨg kɨn Yo, in rɨpəh nəmhenien mə tukruə rəmhen kɨn kafak yermamə.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Nɨgar in nar huvə kɨrik. ?Kɨni mərɨg tukmə nɨgar rəhiu pɨk, tukhawor kor rhekɨn mɨn?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Rɨpəh nəmhenien tuk nar kɨrik. Tukarakikɨn əmə. Tukmə kɨmiə narmamə yame nɨmətɨrgɨmiə rarə, sətərɨg huvə kɨn nəgkiarien e.”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.