Lucas 14
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs ARIB
1 — ausente —
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 — ausente —
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Kɨni Yesu raiyoh-pən nəmhajoun mɨnə kape Loa kape Moses mɨne Farisi mɨnə mɨmə, “?Rhawor? ?Loa rameighan kɨn mə yermamə kɨrik rɨrkun nɨvəh-mɨraghien narmamə yamə mɨne kamhamhə kamhamragh mɨn ye Sabat uə nɨkam?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Mərɨg iriə khapəh nɨsəgkiarien. Kɨni Yesu rɨrap kwən a mor huvə mɨn nɨpran, mher-pən kɨn ramvən.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Kɨni mɨni-pən tuk əriə mɨmə, “?Tukmə kɨmiə kɨrik, kafan kwajikovə, uə kafan kau rivə-ərhav pɨkɨn ye nəkwai nɨmɨr ehuə ye Sabat, kɨni tukrhawor? In tukraməkeikei mɨvən mɨrəh-sihaktə aihuaa əmə. ?Pa e irəmiə in to rɨpəh norien məkneikɨn? Rɨrkək.”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Kɨni nəgkiarien kapəriə rɨrkək.
6 A isto nada puderam responder.
7 Kɨni Yesu rɨmnəm narmamə tɨksɨn yame kɨmnokrən kɨn əriə tuk nəvɨgɨnien a, kɨni khauə imə mɨsorkeikei mə tuksəkwətə kupən ye narmamə, ye kwənmhaan kape nɨsiaiyen. Kɨni Yesu rɨni-pən nuhpɨkɨnien tuk əriə mɨmə,
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Tukmə yermamə rokrən kɨn ik mə takvən tuk nəvɨgɨnien kɨrik kape narkurəkien, takpəh nɨvənien məkwətə kupən ye kwənmhaan kape nɨsiaiyen. Tamə yermamə kɨrik in yerpɨrɨg pɨk rapita ik ruə,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 kɨni yamehuə kape nimə tukrɨni-pre tuk ik mɨmə, ‘Ǝta. Pəh kwən e tukrəkwətə-pre ikɨn en.’ Kɨni takaurɨs meinai takaməkeikei mɨvən məkwətə yetanə, ikɨn kɨpəh nɨsiaiyen əjir ikɨn.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Mərɨg tukmə yermamə kɨrik ramokrən kɨn ik mə takvən məvɨgɨn ye lafet kɨrik, kɨni rhuvə mə takvən məkwətə-pən ikɨn kɨpəh nɨsiaiyen əjir ikɨn. Tukmə ror yamehuə kape nimə tukruə mɨni-pre tuk ik mɨmə, ‘Yo kɨrik, yuvən məkwətə kupən ye narmamə, ye kwənmhaan kape nɨsiaiyen.’ Ramni-pre məkneikɨn tuk ik, mɨvəhsi-haktə nhagɨm ye nɨmrɨ narmamə mɨ-fam apa imə.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Yakamni-pre məknai meinai yermamə yame ravəhsi-haktə atuk in mə tukreihuə, Kughen tukrɨvəhsi-əhu in. Mərɨg yermamə yame ravəhsi-əhu atuk in, Kughen tukrɨvəh-sihaktə in tukreihuə.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tuk yemehuə kape nimə mɨmə, “Kɨni tukmə nakamor nəvɨgɨnien ehuə kɨrik yenpɨg uə yeraan, takpəh nokrənien kɨn ik mɨnə tɨksɨn, mɨne piam mɨnə, mɨne kafam kwənərəus mɨnə, mɨne narmamə yamə mɨne kapəriə nautə rehuə yame mɨne kɨsarə ipakə tuk ik. Tamə, iriə kɨsokrən mɨn kɨn ik mə takvən məvɨgɨn kɨmiə miriə, mɨsarpɨn tai nar yame nɨmnor irəriə.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Mərɨg tukmə nɨpɨg nakmə takor lafet kɨrik, takaməkeikei mamokrən kɨn yavən has mɨnə, mɨne narmamə yamə mɨne nɨkariə rɨmhə, mɨne nɨmrɨn pɨs mɨnə, mə tukhauə nakasəvɨgɨn kwis kɨmiə miriə.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Iriə to khapəh nɨsarpɨn-preyen tai norien a, mərɨg Kughen tukrautə-pre kɨn kafan nɨhuvəyen kɨm ik. Kɨni ye Nɨpɨg Kwasɨg, nɨpɨg narmamə yamə mɨne kɨsatuatuk tukhamragh mɨn, kɨni Kughen tukrərok ik iran.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Kɨni iriə kɨrik aikɨn raməvɨgɨn, mamərɨg nəgkiarien a, kɨni mɨni-pən tuk Yesu mɨmə, “!Nar huvə kɨrik e, nɨvənien apa ye rao ye neai, ikɨn Kughen ramarmaru ikɨn, maməvɨgɨn ye lafet ehuə kafan!”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Mərɨg Yesu rɨmɨni-pən tukun mɨmə, “Nɨpɨg kɨrik, yermamə kɨrik rɨmə tukror nəvɨgɨnien ehuə kɨrik kafan, kɨni markupɨg, mɨni-pən tuk narmamə khapsaah mə tukhauə mɨsəvɨgɨn kwis iriə min.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Kɨni rɨnor ta nɨpɨg kape nəvɨgɨnien, mher-pən kɨn kafan kɨrik yorwok mə tukrɨvən mɨni-ərhav pən tuk narmamə yame rɨmnokrən-ta kɨn əriə mɨmə, ‘Hauə mɨsəvɨgɨn, meinai yaknor apnəpeinə ta ye nəvɨgɨnien.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Mərɨg iriə m-fam kɨmɨsəpəhs-pən, mhamə to iriə khapəh nhavənien. Kɨrik rɨmnəkupən mɨni-pən tukun mɨmə, ‘Eh. Ni-pən tuk kafam yemehuə mə to yakpəh nurəyen. Yɨmɨvəh nɨmrɨ nɨmoptanə kɨrik, kɨni jakaməkeikei mɨvən məsiəkun.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Kɨni kɨrik mɨn rɨmə, ‘Eh. Ni-pən tuk kafam yemehuə mə to yakpəh nurəyen. Yɨmɨvəh nɨmrɨ kau ten, kɨni jakaməkeikei mɨvən məm pi pom wok mɨnə kapəriə.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Kɨni kɨrik mɨn rɨmə, ‘Eh. Ni-pən tuk kafam yemehuə mə yɨmnarkurək pə pə əmə, to yakpəh nurəyen.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Kɨni yorwok rɨmauə mɨni-əsah pən tuk kafan yemehuə. Kɨni yemehuə ai rɨkin rəmhə pɨk, kɨni mɨni-pən tuk kafan yorwok mɨmə, ‘Ita. Yuvən aihuaa, apa ye swatuk mɨne ikɨn mɨnə tɨksɨn ye taon a məm yavən has mɨnə, mɨne narmamə nɨkariə rɨmhə, mɨne nɨmrɨn pɨs mɨnə, mɨne yamə mɨne nɨhuriə rahas, mɨkɨr əriə, mhauə.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Kɨni in ror nar a yame yemehuə rɨmɨni-pən tukun, kɨni mɨrerɨg-pə mɨni-pən mɨmə, ‘Yemehuə. Narɨmnar fam yame nɨmɨni, yo yaknor fam. Mərɨg nəvɨgɨnien rehuə aikɨn, kɨni nimə rəmhen mɨn tuk narmamə tɨksɨn.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Kɨni yemehuə rɨmɨni-pən tuk yorwok mɨmə, ‘Ita. Yuvən ye swatuk, mɨne ikɨn mɨnə fam iruə ye taon. Yuvən məkeikei kɨmi narmamə mə tukhauə imə. Nimə e kafak tukraməkeikei mukwar huvə.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Mərɨg yakamni-pre tuk ik mə narmamə yamə mɨne yɨmnokrən kɨn əriə maməkupən, iriə to khapəh nɨsən-əsɨgəvɨnien nəvɨgɨnien kɨrik kafak.’”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Narmamə khapsaah pɨk kamhakwasɨg kɨn Yesu ye swatuk, kɨni In rarar mɨni-pən tuk əriə mɨmə,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Tukmə yermamə kɨrik rorkeikei mə tukrɨkwasɨg kɨn Yo, tukraməkeikei mɨvəh Yo yakəkupən ye kafan nɨmraghien. In tukraməkeikei morkeikei Yo rapita rɨmni mɨne nɨsɨni, mɨne kafan piraovɨn, mɨne tɨni mɨnə, mɨne piauni mɨnə, mɨne nowini mɨnə, mɨne in atuk. Tukmə rɨpəh norien məkneikɨn, in rɨpəh nəmhenien mə tukruə rəmhen kɨn kafak yermamə.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kɨni tukmə yermamə rɨpəh neighanien kɨn mə tukhopni in tuk nhagɨk, uə rɨpəh norien nəkwak, in rɨpəh nəmhenien mə tukruə rəmhen kɨn kafak yermamə.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Tukmə kɨmiə kɨrik rorkeikei mə tukrɨvhirəkɨn nimə apomh kɨrik, in tukraməkeikei mokupən məkwətə, mɨrkun huvə mane ye narɨmnar mɨnə, məm-ru mə kafan mane rəmhen uə nɨkam.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Tamə rɨrikakun mor nuknen, meinein norien infamien iran, narmamə tuksarh iakei iran
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 mhamə, ‘Ǝm-ru. Kwən a rɨmɨrikakun əmə kafan nimə. Mərɨg reinein norien infamien iran.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Kɨni tukmə king kɨrik, kafan mobael, iriə ten taosen əmə, tukmə rərɨg nəvsaoyen mə king pɨsɨn kɨrik mɨn yame kafan mobael mɨnə twenti taosen kamhauə mə tuksarowagɨn iriə min, kɨni in to rɨpəh nɨvən-aihuaayen ye narowagɨnien. Kwasɨg ikɨn ramvən tuk narowagɨnien, tukraməkeikei məkwətə, mɨrkun huvə mə in rɨrkun napitayen tɨkmɨr mɨnə a uə nɨkam.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Tukmə rɨrkun mə to rɨpəh napitayen, tukraməkeikei mher-pən kɨn narmamə tɨksɨn khavən masəm kafan tɨkmɨr mɨnə tɨksɨn nɨpɨg khapəh hanə nhauəyen ipakə tukun, mɨsərəhu nəmərinuyen.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Kɨni ye norien kɨrikianə əmə mɨn, kɨmiə takasəkeikei mɨsəkwətə mɨsəm huvə nɨmraghien kapəmiə. Tukmə yermamə kɨrik rɨpəh norkeikeiyen mə tukrəpəh narɨmnar fam kafan mɨkwasɨg kɨn Yo, in rɨpəh nəmhenien mə tukruə rəmhen kɨn kafak yermamə.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “Nɨgar in nar huvə kɨrik. ?Kɨni mərɨg tukmə nɨgar rəhiu pɨk, tukhawor kor rhekɨn mɨn?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Rɨpəh nəmhenien tuk nar kɨrik. Tukarakikɨn əmə. Tukmə kɨmiə narmamə yame nɨmətɨrgɨmiə rarə, sətərɨg huvə kɨn nəgkiarien e.”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.