João 4
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NVT
1 Farisi mɨnə kɨmɨsərɨg nəgkiarien mə Yesu ravi-pə narmamə khapsaah kamhauə tukun, kɨni In mamor baptaes irəriə khapsaah. Namba irəriə rɨpsaah rapita narmamə kape Jon mɨnə.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 (Mərɨg nəfrakɨsien mə pəh nien mə Yesu rɨmnor baptaes irəriə, mərɨg narmamə kafan mɨnə kɨmɨsor baptaes ye narmamə.)
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨmnərɨg mə Farisi mɨnə kɨmɨsərɨg nəvsaoyen kɨn, rɨmɨtərhav Judia mɨrerɨg-pən apa Galili.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Rɨmə tukruvɨn apa Galili, mərɨg provins e Sameria ramərer əkupan.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Kɨni rɨtərhav-pə ye taon kɨrik ye Sameria, kamni kɨmə Saeka. Taon a, ipakə tuk tanə kɨrik yame Jekob rɨmɨvəhsi-pən kɨmi tɨni a Josef apa kupan.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ikɨn aikɨn a, huaru Jekob rɨmɨkɨr kwətɨg nu kɨrik kafan. Yesu rɨmnəriwək rapomh ikɨn mɨnəpəu, kɨni muə məkwətə-pən ye nɨkar kwətɨg nu a, mamapɨs, yerkweiha. Kwətəg nu kɨrik|alt="A well" src="HK083B.jpg" size="span" loc="Bottom of page" copy="Horace Knowles" ref="JHN 4:6"
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Kɨni pian Sameria a rɨni-pən tukun mə, “!Eh! Ik yemə Isrel, kɨni yo pian Sameria. ?Rhawor e nakaməgkiar kɨmi yo?” Ramni məknakɨn meinai nəmə Isrel kapəriə kɨrik nar kɨrik rɨkək tuk nar Sameria.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Kɨni Yesu rɨni-pən tukun mə, “Ik nakeinein naha nhagɨn yame Kughen rorkeikei mə tukrɨvəhsi-pre kɨmik. Kɨni ik nakameinein mɨn Yo. Yo e, yakamaiyoh-pre nu kɨmik. To nakpirkun, nakpiaiyoh-pə kɨn nu tuk Yo. Kɨni yakpivəhsi-pre nu mɨragh.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Kɨni pian a rɨni-pən tukun mɨmə, “Yemehuə. Ik kafam tikikwipɨr rɨkək, kɨni kwətɨg nu e reiwaiyu pɨk. ?Takhawor-pən iran mɨne mɨruk nu mɨragh e yame nakamni?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Apa kupan, rɨptawə Jekob rɨmnamruk nu eikɨn e nin mɨne ni kafan kwajikovə mɨnə, mɨne ni kau mɨnə kafan, kɨni ai, meighan-pə kɨn kwətɨg nu e mə nitawə. ?Mərɨg rhawor? ?Nakmə ik nakehuə rapita rɨptawə Jekob, uə?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tukun mə, “Narmamə yamə mɨne kamhanɨm nu ye kwətɨgɨn e, tukasəkeikei mɨsəkwakwə mɨn.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Mərɨg narmamə yamə mɨne tukhanɨm nu mɨragh yame yakvəhsi-pən kɨmi əriə, to khapəh nɨsəkwakwə-mɨn-ien tuk nɨpɨg kɨrik. Nu yame jakvəhsi-pən kɨmi əriə, in rəmhen kɨn nɨmrɨ nu kɨrik yame ramkwor-kwor apa yerkin nɨpɨg m-fam mamaiyu, mɨvəh-si-pən nɨmraghien rerɨn kɨmin.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Kɨni pian a rɨni-pən tukun mɨmə, “Yemehuə. Vəh-si-pə-ru nu en kɨmi yo, mə jakpəh nəkwakwə-mɨn-ien, pəh jakpəh nuə-mɨnien ikɨn e mɨruk nu ye kwətɨgɨn e.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Kɨni Yesu rɨni-pən tukun mɨmə, “Yuvən mokrən kɨn kafam huaru, mɨrauə.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Kɨni pian a rɨni-pən tukun mə, “Ah. Kafak huaru rɨkək.”
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Meinai ik, naknəri-pən ta narman kɨrkɨrɨp, kɨni yerman yame nakwarə kwis ai taktakun, pəh nien mə kafam atuatuk yerman. Nakwəni mə kafam yerman rɨkək, nəfrakɨs.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Kɨni pian a rɨni-pən tukun mə, “Yemehuə, yakwɨrkun mə ik profet kɨrik kape Kughen.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Rɨptawə mɨnə kupan, iriə kɨmɨshaktə-pə ye tukwas e [kɨrau kawərer ikɨn,] masəhuak kɨmi Kughen. Mərɨg kɨmiə nəmə Isrel nakamhani mə tukaməkeikei kavən əmə apa Jerusalem kaməhuak.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Mərɨg Yesu rɨni-pən tukun mə, “Piahuaru. Ik takaməkeikei mɨni nəfrakɨsien ye kafak nəgkiarien. Nɨpɨg aikɨn tukruə yame narmamə m-fam takhapəh nɨsəhuak-əmə-yen kɨmi Tatə Kughen ikɨn e ye tukwas e, mhapəh nɨsəhuak-əmə-yen apa Jerusalem.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Kɨmiə nəmə Sameria, naksəhuak pawk kɨmi Kughen, mərɨg nakseinein In. Mərɨg kɨmawə nəmə Isrel yakasəhuak kɨmi Kughen, mharkun In, meinai swatuk yame Kughen tukrɨvəh mɨragh narmamə iran, ramsɨ-pə irəmawə.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Nɨpɨg ramuə - kɨni ruauə ta - yame Nanmɨn kape Kughen tukrasitu ye nəməhuak əfrakɨs mɨnə, mor əriə tukharkun huvə Kughen, mə in Kughen əfrakɨs, mamor əriə tuksəhuak kɨmin yerkiriə mɨfam. Meinai Tatə Kughen In rorkeikei nəməhuak yamə mɨne kasəhuak əfrakɨs kɨmin.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Kughen rɨpəh norien rəmhen kɨn nɨprai yermamə. In nanmɨn. Ror pən, narmamə yamə mɨne khamə tuksəhuak kɨmin tukasəkeikei masəhuak kɨmin yerkiriə m-fam, ye norien yame Nanmɨn kape Kughen ramasitu irəriə, mə tukharkun mə In Kughen əfrakɨs.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Kɨni pian a rɨni-pən tukun mɨmə, “Yo yakwɨrkun mə Mesaea tukraməkeikei muə. In e, kamokrən kɨn In kɨmə Kristo. Kɨni nɨpɨg yame In tukruə iran, In tukrhoprai fam nɨprai nəgkiarien mɨnə kɨmi ətawə.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tukun mə, “Yo e yakaməgkiar kɨmik, Yo e Kristo.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Məkneikɨn, narmamə kafan mɨnə kɨmnharerɨg-pə mɨn tukun. Masəm raməgkiar kɨmi piraovɨn kɨrik, kɨsakur. Mərɨg khapəh nɨsaiyohyen Yesu mə rhawor maməgkiar kɨmi pian a, mə rorkeikei naha.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Kɨni pian a, rəpəh kafan tikikwipɨr, marar mamvən apa ye taon. Maməvsao kɨn kɨmi narmamə mɨmə,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Eh. Havən-ru mɨsəm kwən kɨrik aikɨn a, In ruɨrkun ta norien has mɨnə fam yamə mɨne yɨmnamor ye nɨmraghien kafak mamni-pə tuk yo. ?Tukmə ror in Kristo, uə?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Kɨni narmamə khatərhav ye taon, mhavən mə tuksəm Yesu.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Ye nɨpɨg a, narmamə kape Yesu mɨnə kasəkeikei kɨmin mhamə, “Yhajoun, əvɨgɨn.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Mərɨg In rɨni-pən tuk əriə mə, “Yo, nak aikɨn nəvɨgɨnien yame kɨmiə nakseinein.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Məkneikɨn, kafan narmamə mɨnə kɨmɨsaiyoh əriə mɨnə mhamə, “?Rhawor? ?Tukmə ror yermamə kɨrik rɨvəhsi-pən nan kɨrik nəvɨgɨnien uə?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Mərɨg Yesu rɨni-pən tuk əriə mə, “Kughen rɨmnher-pə kɨn Yo yakuə, kɨni nəvɨgɨnien nak ror məkneikɨn, mə jakamor narɨmnar fam yame Kughen rorkeikei. Kɨni yakamor fam wok yamə mɨnə In rɨmnher-pə kɨn Yo mə jakor, mor naunin ye kafan wok.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 “Sətərɨg-ru kɨn nɨprai nuhpɨkɨnien yame jakni-pre tuk əmiə mə, ‘Makuə kuas tukruə mɨvən, ror nɨpɨg kape nɨvəhyen nəsimien.’ Mərɨg Yo yakamni-pre tuk əmiə mə sarha-pən ru, mɨsəm-ru nəsimien. Ruəmruə ta.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 “Tukmə nakhavəh kafak nəgkiarien, jakvəhsi-pre nərokien kɨmi əmiə rəmhen kɨn yame yemehuə kape nəsimien tukrərok narmamə yamə mɨne kasor wok ye nəsimien kafan. Nɨpɨg nakasor wok, naksasitu ye narmamə mə tukhavəh nɨmraghien rerɨn. Yakamni-ərhav nəgkiarien kape Kughen rəmhen əmə kɨn yame yermamə ramsuv kweru nai. Kɨni kɨmiə naksasitu ye narmamə mə tukhavəh nəgkiarien kafak, rəmhen kɨn yame kavəh nəvɨgɨnien ye nəsimien. Nɨpɨg tukmə narmamə tukhavəh nəgkiarien kafak, kɨtawə kwis tuksagien.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Rəmhen kɨn nəgkiarien kɨrik kamni kɨmə, ‘Yermamə kɨrik ramsuv kweru nai, kɨni yermamə pɨsɨn kɨrik ravəh kwənkwan.’
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Yakamher-pre kɨn əmiə mə taksasitu ye narmamə mə tukhavəh nəgkiarien kafak. Mərɨg pəh nien mə kɨmiə nɨmnhasuv kweru nai. Nəmə pɨsɨn kɨmɨsəkupən masəmnhakw tuk nɨsuvyen kweru nai. Kɨmiə takharhi kwənkwai nəvɨgɨnien ye nəsimien yame iriə kɨmnhasuv.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Pian a rɨmɨni-ərhav mə Yesu ruɨrkun ta norien has mɨnə fam yame ramor ye nɨmraghien kafan, kɨni nəmə Sameria khapsaah ye taon a kɨmɨsərɨg, mhani nəfrakɨsien ye Yesu.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Kɨni nɨpɨg nəmə Sameria kɨmnhavən mɨsəm In, masəkeikei kɨmin mə iriə min. Kɨni Yesu rɨvən iriə miriə mɨsarə kape nɨpɨg kɨraru.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Kɨni In raməgkiar kɨmi əriə, narmamə khapsaah khani nəfrakɨsien iran.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Mhani-pən tuk pian a mhamə, “Apa kupan, kɨmawə yɨmnhani nəfrakɨsien iran tuk nəvsaoyen yame ik nɨmɨni-əsah-pə tuk əmawə. Mərɨg taktakun ai, yakamhani nəfrakɨsien iran meinai yɨmɨsərɨg kafan nəgkiarien, kɨni mharkun əfrakɨs mə in Yermamə yame tukrɨvəh mɨragh narmamə ye tanɨmtanə.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Yesu rɨmnamarə mɨvəh ta nɨpɨg kɨraru, kɨni ai mɨtərhav mɨvən [iman ikɨn] apa provins Galili.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 (Mərɨg apa kupan in rɨmnamni mə, “Tukmə profet kɨrik kape Kughen, narmamə iman ikɨn tukhapəh nhasiaiyen In.”)
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨtərhav-pə Galili, narmamə aikɨn kɨmnhani vi vi In meiani in apa kupan iriə min kɨmnhavən Jerusalem masor lafet kape Pasova, kɨni mɨsəm narɨmnar yame In rɨmnor aikɨn.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Ror pən, rɨmavən mɨn apa taon e Kena, ye provins Galili. Ikɨn a kupan, In rɨmnor nu rukreikɨn muə mor waen kɨn. Kɨni yemehuə kɨrik ramarə apa taon pɨsɨn kɨrik e Kapaneam, kafan kwajikovə ramhə.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Kɨni yemehuə a rɨmnərɨg mə Yesu ruatərhav Judia mamuə e Galili, məkneikɨn rɨvən məm Yesu, maməkeikei kɨmin mə tukrɨvən apa Kapaneam mor huvə kafan kwajikovə. Meinai kafan kwajikovə, nɨmhəyen rɨneriaji.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Kɨni Yesu rɨni-pən tuk kwən a mɨmə, “!Ah! !To nakpihapəh nɨsəmien nɨmtətien, to nakpihapəh nhaniyen nəfrakɨsien irak!”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Kɨni kwən a rɨmə, “Yemehuə. Pəh kwhai mɨren əmə mɨravən mɨwəm tamə rɨmhə.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Kɨni Yesu rɨni-pən tukun mɨmə, “Ita. Rerɨg-pən tukun. Kafam kwajikovə rɨnəsanɨn ta.”
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Nɨpɨg raməriwək hanə ye swatuk, məm kafan yorwok mɨnə, kɨni iriə khani-pən tukun mhamə, “Kafam kwajikovə rɨnəsanɨn.”
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Kɨni in raiyoh-pən əriə mɨmə, “?Rɨmnəsanɨn ye naha nɨpɨg atuatuk?”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Kɨni kwən a ruɨrkun mə ye nɨpɨg atuatuk a, Yesu rɨnamni-pən tukun mə, “Kafam kwajikovə rɨnəsanɨn.” In mɨne kafan narmamə mɨnə kɨmnhani nəfrakɨsien ye Yesu.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 In e nɨmtətien yame ror kɨraru kɨn yame Yesu rɨmnor apa Galili, nɨpɨg rɨmasɨ-pən apa Judia.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.