João 4
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs ARA
1 Farisi mɨnə kɨmɨsərɨg nəgkiarien mə Yesu ravi-pə narmamə khapsaah kamhauə tukun, kɨni In mamor baptaes irəriə khapsaah. Namba irəriə rɨpsaah rapita narmamə kape Jon mɨnə.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 (Mərɨg nəfrakɨsien mə pəh nien mə Yesu rɨmnor baptaes irəriə, mərɨg narmamə kafan mɨnə kɨmɨsor baptaes ye narmamə.)
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨmnərɨg mə Farisi mɨnə kɨmɨsərɨg nəvsaoyen kɨn, rɨmɨtərhav Judia mɨrerɨg-pən apa Galili.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Rɨmə tukruvɨn apa Galili, mərɨg provins e Sameria ramərer əkupan.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Kɨni rɨtərhav-pə ye taon kɨrik ye Sameria, kamni kɨmə Saeka. Taon a, ipakə tuk tanə kɨrik yame Jekob rɨmɨvəhsi-pən kɨmi tɨni a Josef apa kupan.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ikɨn aikɨn a, huaru Jekob rɨmɨkɨr kwətɨg nu kɨrik kafan. Yesu rɨmnəriwək rapomh ikɨn mɨnəpəu, kɨni muə məkwətə-pən ye nɨkar kwətɨg nu a, mamapɨs, yerkweiha. Kwətəg nu kɨrik|alt="A well" src="HK083B.jpg" size="span" loc="Bottom of page" copy="Horace Knowles" ref="JHN 4:6"
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Kɨni pian Sameria a rɨni-pən tukun mə, “!Eh! Ik yemə Isrel, kɨni yo pian Sameria. ?Rhawor e nakaməgkiar kɨmi yo?” Ramni məknakɨn meinai nəmə Isrel kapəriə kɨrik nar kɨrik rɨkək tuk nar Sameria.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Kɨni Yesu rɨni-pən tukun mə, “Ik nakeinein naha nhagɨn yame Kughen rorkeikei mə tukrɨvəhsi-pre kɨmik. Kɨni ik nakameinein mɨn Yo. Yo e, yakamaiyoh-pre nu kɨmik. To nakpirkun, nakpiaiyoh-pə kɨn nu tuk Yo. Kɨni yakpivəhsi-pre nu mɨragh.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Kɨni pian a rɨni-pən tukun mɨmə, “Yemehuə. Ik kafam tikikwipɨr rɨkək, kɨni kwətɨg nu e reiwaiyu pɨk. ?Takhawor-pən iran mɨne mɨruk nu mɨragh e yame nakamni?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Apa kupan, rɨptawə Jekob rɨmnamruk nu eikɨn e nin mɨne ni kafan kwajikovə mɨnə, mɨne ni kau mɨnə kafan, kɨni ai, meighan-pə kɨn kwətɨg nu e mə nitawə. ?Mərɨg rhawor? ?Nakmə ik nakehuə rapita rɨptawə Jekob, uə?”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tukun mə, “Narmamə yamə mɨne kamhanɨm nu ye kwətɨgɨn e, tukasəkeikei mɨsəkwakwə mɨn.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Mərɨg narmamə yamə mɨne tukhanɨm nu mɨragh yame yakvəhsi-pən kɨmi əriə, to khapəh nɨsəkwakwə-mɨn-ien tuk nɨpɨg kɨrik. Nu yame jakvəhsi-pən kɨmi əriə, in rəmhen kɨn nɨmrɨ nu kɨrik yame ramkwor-kwor apa yerkin nɨpɨg m-fam mamaiyu, mɨvəh-si-pən nɨmraghien rerɨn kɨmin.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Kɨni pian a rɨni-pən tukun mɨmə, “Yemehuə. Vəh-si-pə-ru nu en kɨmi yo, mə jakpəh nəkwakwə-mɨn-ien, pəh jakpəh nuə-mɨnien ikɨn e mɨruk nu ye kwətɨgɨn e.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Kɨni Yesu rɨni-pən tukun mɨmə, “Yuvən mokrən kɨn kafam huaru, mɨrauə.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Kɨni pian a rɨni-pən tukun mə, “Ah. Kafak huaru rɨkək.”
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Meinai ik, naknəri-pən ta narman kɨrkɨrɨp, kɨni yerman yame nakwarə kwis ai taktakun, pəh nien mə kafam atuatuk yerman. Nakwəni mə kafam yerman rɨkək, nəfrakɨs.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Kɨni pian a rɨni-pən tukun mə, “Yemehuə, yakwɨrkun mə ik profet kɨrik kape Kughen.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Rɨptawə mɨnə kupan, iriə kɨmɨshaktə-pə ye tukwas e [kɨrau kawərer ikɨn,] masəhuak kɨmi Kughen. Mərɨg kɨmiə nəmə Isrel nakamhani mə tukaməkeikei kavən əmə apa Jerusalem kaməhuak.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Mərɨg Yesu rɨni-pən tukun mə, “Piahuaru. Ik takaməkeikei mɨni nəfrakɨsien ye kafak nəgkiarien. Nɨpɨg aikɨn tukruə yame narmamə m-fam takhapəh nɨsəhuak-əmə-yen kɨmi Tatə Kughen ikɨn e ye tukwas e, mhapəh nɨsəhuak-əmə-yen apa Jerusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Kɨmiə nəmə Sameria, naksəhuak pawk kɨmi Kughen, mərɨg nakseinein In. Mərɨg kɨmawə nəmə Isrel yakasəhuak kɨmi Kughen, mharkun In, meinai swatuk yame Kughen tukrɨvəh mɨragh narmamə iran, ramsɨ-pə irəmawə.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Nɨpɨg ramuə - kɨni ruauə ta - yame Nanmɨn kape Kughen tukrasitu ye nəməhuak əfrakɨs mɨnə, mor əriə tukharkun huvə Kughen, mə in Kughen əfrakɨs, mamor əriə tuksəhuak kɨmin yerkiriə mɨfam. Meinai Tatə Kughen In rorkeikei nəməhuak yamə mɨne kasəhuak əfrakɨs kɨmin.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Kughen rɨpəh norien rəmhen kɨn nɨprai yermamə. In nanmɨn. Ror pən, narmamə yamə mɨne khamə tuksəhuak kɨmin tukasəkeikei masəhuak kɨmin yerkiriə m-fam, ye norien yame Nanmɨn kape Kughen ramasitu irəriə, mə tukharkun mə In Kughen əfrakɨs.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Kɨni pian a rɨni-pən tukun mɨmə, “Yo yakwɨrkun mə Mesaea tukraməkeikei muə. In e, kamokrən kɨn In kɨmə Kristo. Kɨni nɨpɨg yame In tukruə iran, In tukrhoprai fam nɨprai nəgkiarien mɨnə kɨmi ətawə.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tukun mə, “Yo e yakaməgkiar kɨmik, Yo e Kristo.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Məkneikɨn, narmamə kafan mɨnə kɨmnharerɨg-pə mɨn tukun. Masəm raməgkiar kɨmi piraovɨn kɨrik, kɨsakur. Mərɨg khapəh nɨsaiyohyen Yesu mə rhawor maməgkiar kɨmi pian a, mə rorkeikei naha.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Kɨni pian a, rəpəh kafan tikikwipɨr, marar mamvən apa ye taon. Maməvsao kɨn kɨmi narmamə mɨmə,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Eh. Havən-ru mɨsəm kwən kɨrik aikɨn a, In ruɨrkun ta norien has mɨnə fam yamə mɨne yɨmnamor ye nɨmraghien kafak mamni-pə tuk yo. ?Tukmə ror in Kristo, uə?”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Kɨni narmamə khatərhav ye taon, mhavən mə tuksəm Yesu.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Ye nɨpɨg a, narmamə kape Yesu mɨnə kasəkeikei kɨmin mhamə, “Yhajoun, əvɨgɨn.”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Mərɨg In rɨni-pən tuk əriə mə, “Yo, nak aikɨn nəvɨgɨnien yame kɨmiə nakseinein.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Məkneikɨn, kafan narmamə mɨnə kɨmɨsaiyoh əriə mɨnə mhamə, “?Rhawor? ?Tukmə ror yermamə kɨrik rɨvəhsi-pən nan kɨrik nəvɨgɨnien uə?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Mərɨg Yesu rɨni-pən tuk əriə mə, “Kughen rɨmnher-pə kɨn Yo yakuə, kɨni nəvɨgɨnien nak ror məkneikɨn, mə jakamor narɨmnar fam yame Kughen rorkeikei. Kɨni yakamor fam wok yamə mɨnə In rɨmnher-pə kɨn Yo mə jakor, mor naunin ye kafan wok.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 “Sətərɨg-ru kɨn nɨprai nuhpɨkɨnien yame jakni-pre tuk əmiə mə, ‘Makuə kuas tukruə mɨvən, ror nɨpɨg kape nɨvəhyen nəsimien.’ Mərɨg Yo yakamni-pre tuk əmiə mə sarha-pən ru, mɨsəm-ru nəsimien. Ruəmruə ta.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 “Tukmə nakhavəh kafak nəgkiarien, jakvəhsi-pre nərokien kɨmi əmiə rəmhen kɨn yame yemehuə kape nəsimien tukrərok narmamə yamə mɨne kasor wok ye nəsimien kafan. Nɨpɨg nakasor wok, naksasitu ye narmamə mə tukhavəh nɨmraghien rerɨn. Yakamni-ərhav nəgkiarien kape Kughen rəmhen əmə kɨn yame yermamə ramsuv kweru nai. Kɨni kɨmiə naksasitu ye narmamə mə tukhavəh nəgkiarien kafak, rəmhen kɨn yame kavəh nəvɨgɨnien ye nəsimien. Nɨpɨg tukmə narmamə tukhavəh nəgkiarien kafak, kɨtawə kwis tuksagien.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Rəmhen kɨn nəgkiarien kɨrik kamni kɨmə, ‘Yermamə kɨrik ramsuv kweru nai, kɨni yermamə pɨsɨn kɨrik ravəh kwənkwan.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Yakamher-pre kɨn əmiə mə taksasitu ye narmamə mə tukhavəh nəgkiarien kafak. Mərɨg pəh nien mə kɨmiə nɨmnhasuv kweru nai. Nəmə pɨsɨn kɨmɨsəkupən masəmnhakw tuk nɨsuvyen kweru nai. Kɨmiə takharhi kwənkwai nəvɨgɨnien ye nəsimien yame iriə kɨmnhasuv.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Pian a rɨmɨni-ərhav mə Yesu ruɨrkun ta norien has mɨnə fam yame ramor ye nɨmraghien kafan, kɨni nəmə Sameria khapsaah ye taon a kɨmɨsərɨg, mhani nəfrakɨsien ye Yesu.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Kɨni nɨpɨg nəmə Sameria kɨmnhavən mɨsəm In, masəkeikei kɨmin mə iriə min. Kɨni Yesu rɨvən iriə miriə mɨsarə kape nɨpɨg kɨraru.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Kɨni In raməgkiar kɨmi əriə, narmamə khapsaah khani nəfrakɨsien iran.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Mhani-pən tuk pian a mhamə, “Apa kupan, kɨmawə yɨmnhani nəfrakɨsien iran tuk nəvsaoyen yame ik nɨmɨni-əsah-pə tuk əmawə. Mərɨg taktakun ai, yakamhani nəfrakɨsien iran meinai yɨmɨsərɨg kafan nəgkiarien, kɨni mharkun əfrakɨs mə in Yermamə yame tukrɨvəh mɨragh narmamə ye tanɨmtanə.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yesu rɨmnamarə mɨvəh ta nɨpɨg kɨraru, kɨni ai mɨtərhav mɨvən [iman ikɨn] apa provins Galili.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 (Mərɨg apa kupan in rɨmnamni mə, “Tukmə profet kɨrik kape Kughen, narmamə iman ikɨn tukhapəh nhasiaiyen In.”)
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨtərhav-pə Galili, narmamə aikɨn kɨmnhani vi vi In meiani in apa kupan iriə min kɨmnhavən Jerusalem masor lafet kape Pasova, kɨni mɨsəm narɨmnar yame In rɨmnor aikɨn.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ror pən, rɨmavən mɨn apa taon e Kena, ye provins Galili. Ikɨn a kupan, In rɨmnor nu rukreikɨn muə mor waen kɨn. Kɨni yemehuə kɨrik ramarə apa taon pɨsɨn kɨrik e Kapaneam, kafan kwajikovə ramhə.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Kɨni yemehuə a rɨmnərɨg mə Yesu ruatərhav Judia mamuə e Galili, məkneikɨn rɨvən məm Yesu, maməkeikei kɨmin mə tukrɨvən apa Kapaneam mor huvə kafan kwajikovə. Meinai kafan kwajikovə, nɨmhəyen rɨneriaji.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Kɨni Yesu rɨni-pən tuk kwən a mɨmə, “!Ah! !To nakpihapəh nɨsəmien nɨmtətien, to nakpihapəh nhaniyen nəfrakɨsien irak!”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Kɨni kwən a rɨmə, “Yemehuə. Pəh kwhai mɨren əmə mɨravən mɨwəm tamə rɨmhə.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Kɨni Yesu rɨni-pən tukun mɨmə, “Ita. Rerɨg-pən tukun. Kafam kwajikovə rɨnəsanɨn ta.”
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Nɨpɨg raməriwək hanə ye swatuk, məm kafan yorwok mɨnə, kɨni iriə khani-pən tukun mhamə, “Kafam kwajikovə rɨnəsanɨn.”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Kɨni in raiyoh-pən əriə mɨmə, “?Rɨmnəsanɨn ye naha nɨpɨg atuatuk?”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Kɨni kwən a ruɨrkun mə ye nɨpɨg atuatuk a, Yesu rɨnamni-pən tukun mə, “Kafam kwajikovə rɨnəsanɨn.” In mɨne kafan narmamə mɨnə kɨmnhani nəfrakɨsien ye Yesu.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 In e nɨmtətien yame ror kɨraru kɨn yame Yesu rɨmnor apa Galili, nɨpɨg rɨmasɨ-pən apa Judia.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.