João 4
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NAA
1 Farisi mɨnə kɨmɨsərɨg nəgkiarien mə Yesu ravi-pə narmamə khapsaah kamhauə tukun, kɨni In mamor baptaes irəriə khapsaah. Namba irəriə rɨpsaah rapita narmamə kape Jon mɨnə.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Mərɨg nəfrakɨsien mə pəh nien mə Yesu rɨmnor baptaes irəriə, mərɨg narmamə kafan mɨnə kɨmɨsor baptaes ye narmamə.)
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨmnərɨg mə Farisi mɨnə kɨmɨsərɨg nəvsaoyen kɨn, rɨmɨtərhav Judia mɨrerɨg-pən apa Galili.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Rɨmə tukruvɨn apa Galili, mərɨg provins e Sameria ramərer əkupan.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Kɨni rɨtərhav-pə ye taon kɨrik ye Sameria, kamni kɨmə Saeka. Taon a, ipakə tuk tanə kɨrik yame Jekob rɨmɨvəhsi-pən kɨmi tɨni a Josef apa kupan.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ikɨn aikɨn a, huaru Jekob rɨmɨkɨr kwətɨg nu kɨrik kafan. Yesu rɨmnəriwək rapomh ikɨn mɨnəpəu, kɨni muə məkwətə-pən ye nɨkar kwətɨg nu a, mamapɨs, yerkweiha. Kwətəg nu kɨrik|alt="A well" src="HK083B.jpg" size="span" loc="Bottom of page" copy="Horace Knowles" ref="JHN 4:6"
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Kɨni pian Sameria a rɨni-pən tukun mə, “!Eh! Ik yemə Isrel, kɨni yo pian Sameria. ?Rhawor e nakaməgkiar kɨmi yo?” Ramni məknakɨn meinai nəmə Isrel kapəriə kɨrik nar kɨrik rɨkək tuk nar Sameria.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Kɨni Yesu rɨni-pən tukun mə, “Ik nakeinein naha nhagɨn yame Kughen rorkeikei mə tukrɨvəhsi-pre kɨmik. Kɨni ik nakameinein mɨn Yo. Yo e, yakamaiyoh-pre nu kɨmik. To nakpirkun, nakpiaiyoh-pə kɨn nu tuk Yo. Kɨni yakpivəhsi-pre nu mɨragh.”
10 Jesus respondeu:
11 Kɨni pian a rɨni-pən tukun mɨmə, “Yemehuə. Ik kafam tikikwipɨr rɨkək, kɨni kwətɨg nu e reiwaiyu pɨk. ?Takhawor-pən iran mɨne mɨruk nu mɨragh e yame nakamni?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Apa kupan, rɨptawə Jekob rɨmnamruk nu eikɨn e nin mɨne ni kafan kwajikovə mɨnə, mɨne ni kau mɨnə kafan, kɨni ai, meighan-pə kɨn kwətɨg nu e mə nitawə. ?Mərɨg rhawor? ?Nakmə ik nakehuə rapita rɨptawə Jekob, uə?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tukun mə, “Narmamə yamə mɨne kamhanɨm nu ye kwətɨgɨn e, tukasəkeikei mɨsəkwakwə mɨn.
13 Jesus respondeu:
14 Mərɨg narmamə yamə mɨne tukhanɨm nu mɨragh yame yakvəhsi-pən kɨmi əriə, to khapəh nɨsəkwakwə-mɨn-ien tuk nɨpɨg kɨrik. Nu yame jakvəhsi-pən kɨmi əriə, in rəmhen kɨn nɨmrɨ nu kɨrik yame ramkwor-kwor apa yerkin nɨpɨg m-fam mamaiyu, mɨvəh-si-pən nɨmraghien rerɨn kɨmin.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Kɨni pian a rɨni-pən tukun mɨmə, “Yemehuə. Vəh-si-pə-ru nu en kɨmi yo, mə jakpəh nəkwakwə-mɨn-ien, pəh jakpəh nuə-mɨnien ikɨn e mɨruk nu ye kwətɨgɨn e.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Kɨni Yesu rɨni-pən tukun mɨmə, “Yuvən mokrən kɨn kafam huaru, mɨrauə.”
16 Jesus disse:
17 Kɨni pian a rɨni-pən tukun mə, “Ah. Kafak huaru rɨkək.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Meinai ik, naknəri-pən ta narman kɨrkɨrɨp, kɨni yerman yame nakwarə kwis ai taktakun, pəh nien mə kafam atuatuk yerman. Nakwəni mə kafam yerman rɨkək, nəfrakɨs.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Kɨni pian a rɨni-pən tukun mə, “Yemehuə, yakwɨrkun mə ik profet kɨrik kape Kughen.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Rɨptawə mɨnə kupan, iriə kɨmɨshaktə-pə ye tukwas e [kɨrau kawərer ikɨn,] masəhuak kɨmi Kughen. Mərɨg kɨmiə nəmə Isrel nakamhani mə tukaməkeikei kavən əmə apa Jerusalem kaməhuak.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Mərɨg Yesu rɨni-pən tukun mə, “Piahuaru. Ik takaməkeikei mɨni nəfrakɨsien ye kafak nəgkiarien. Nɨpɨg aikɨn tukruə yame narmamə m-fam takhapəh nɨsəhuak-əmə-yen kɨmi Tatə Kughen ikɨn e ye tukwas e, mhapəh nɨsəhuak-əmə-yen apa Jerusalem.
21 Jesus respondeu:
22 Kɨmiə nəmə Sameria, naksəhuak pawk kɨmi Kughen, mərɨg nakseinein In. Mərɨg kɨmawə nəmə Isrel yakasəhuak kɨmi Kughen, mharkun In, meinai swatuk yame Kughen tukrɨvəh mɨragh narmamə iran, ramsɨ-pə irəmawə.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Nɨpɨg ramuə - kɨni ruauə ta - yame Nanmɨn kape Kughen tukrasitu ye nəməhuak əfrakɨs mɨnə, mor əriə tukharkun huvə Kughen, mə in Kughen əfrakɨs, mamor əriə tuksəhuak kɨmin yerkiriə mɨfam. Meinai Tatə Kughen In rorkeikei nəməhuak yamə mɨne kasəhuak əfrakɨs kɨmin.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Kughen rɨpəh norien rəmhen kɨn nɨprai yermamə. In nanmɨn. Ror pən, narmamə yamə mɨne khamə tuksəhuak kɨmin tukasəkeikei masəhuak kɨmin yerkiriə m-fam, ye norien yame Nanmɨn kape Kughen ramasitu irəriə, mə tukharkun mə In Kughen əfrakɨs.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Kɨni pian a rɨni-pən tukun mɨmə, “Yo yakwɨrkun mə Mesaea tukraməkeikei muə. In e, kamokrən kɨn In kɨmə Kristo. Kɨni nɨpɨg yame In tukruə iran, In tukrhoprai fam nɨprai nəgkiarien mɨnə kɨmi ətawə.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tukun mə, “Yo e yakaməgkiar kɨmik, Yo e Kristo.”
26 Então Jesus disse:
27 Məkneikɨn, narmamə kafan mɨnə kɨmnharerɨg-pə mɨn tukun. Masəm raməgkiar kɨmi piraovɨn kɨrik, kɨsakur. Mərɨg khapəh nɨsaiyohyen Yesu mə rhawor maməgkiar kɨmi pian a, mə rorkeikei naha.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Kɨni pian a, rəpəh kafan tikikwipɨr, marar mamvən apa ye taon. Maməvsao kɨn kɨmi narmamə mɨmə,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Eh. Havən-ru mɨsəm kwən kɨrik aikɨn a, In ruɨrkun ta norien has mɨnə fam yamə mɨne yɨmnamor ye nɨmraghien kafak mamni-pə tuk yo. ?Tukmə ror in Kristo, uə?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Kɨni narmamə khatərhav ye taon, mhavən mə tuksəm Yesu.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Ye nɨpɨg a, narmamə kape Yesu mɨnə kasəkeikei kɨmin mhamə, “Yhajoun, əvɨgɨn.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Mərɨg In rɨni-pən tuk əriə mə, “Yo, nak aikɨn nəvɨgɨnien yame kɨmiə nakseinein.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Məkneikɨn, kafan narmamə mɨnə kɨmɨsaiyoh əriə mɨnə mhamə, “?Rhawor? ?Tukmə ror yermamə kɨrik rɨvəhsi-pən nan kɨrik nəvɨgɨnien uə?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Mərɨg Yesu rɨni-pən tuk əriə mə, “Kughen rɨmnher-pə kɨn Yo yakuə, kɨni nəvɨgɨnien nak ror məkneikɨn, mə jakamor narɨmnar fam yame Kughen rorkeikei. Kɨni yakamor fam wok yamə mɨnə In rɨmnher-pə kɨn Yo mə jakor, mor naunin ye kafan wok.
34 Jesus lhes declarou:
35 “Sətərɨg-ru kɨn nɨprai nuhpɨkɨnien yame jakni-pre tuk əmiə mə, ‘Makuə kuas tukruə mɨvən, ror nɨpɨg kape nɨvəhyen nəsimien.’ Mərɨg Yo yakamni-pre tuk əmiə mə sarha-pən ru, mɨsəm-ru nəsimien. Ruəmruə ta.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 “Tukmə nakhavəh kafak nəgkiarien, jakvəhsi-pre nərokien kɨmi əmiə rəmhen kɨn yame yemehuə kape nəsimien tukrərok narmamə yamə mɨne kasor wok ye nəsimien kafan. Nɨpɨg nakasor wok, naksasitu ye narmamə mə tukhavəh nɨmraghien rerɨn. Yakamni-ərhav nəgkiarien kape Kughen rəmhen əmə kɨn yame yermamə ramsuv kweru nai. Kɨni kɨmiə naksasitu ye narmamə mə tukhavəh nəgkiarien kafak, rəmhen kɨn yame kavəh nəvɨgɨnien ye nəsimien. Nɨpɨg tukmə narmamə tukhavəh nəgkiarien kafak, kɨtawə kwis tuksagien.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Rəmhen kɨn nəgkiarien kɨrik kamni kɨmə, ‘Yermamə kɨrik ramsuv kweru nai, kɨni yermamə pɨsɨn kɨrik ravəh kwənkwan.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Yakamher-pre kɨn əmiə mə taksasitu ye narmamə mə tukhavəh nəgkiarien kafak. Mərɨg pəh nien mə kɨmiə nɨmnhasuv kweru nai. Nəmə pɨsɨn kɨmɨsəkupən masəmnhakw tuk nɨsuvyen kweru nai. Kɨmiə takharhi kwənkwai nəvɨgɨnien ye nəsimien yame iriə kɨmnhasuv.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Pian a rɨmɨni-ərhav mə Yesu ruɨrkun ta norien has mɨnə fam yame ramor ye nɨmraghien kafan, kɨni nəmə Sameria khapsaah ye taon a kɨmɨsərɨg, mhani nəfrakɨsien ye Yesu.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Kɨni nɨpɨg nəmə Sameria kɨmnhavən mɨsəm In, masəkeikei kɨmin mə iriə min. Kɨni Yesu rɨvən iriə miriə mɨsarə kape nɨpɨg kɨraru.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Kɨni In raməgkiar kɨmi əriə, narmamə khapsaah khani nəfrakɨsien iran.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Mhani-pən tuk pian a mhamə, “Apa kupan, kɨmawə yɨmnhani nəfrakɨsien iran tuk nəvsaoyen yame ik nɨmɨni-əsah-pə tuk əmawə. Mərɨg taktakun ai, yakamhani nəfrakɨsien iran meinai yɨmɨsərɨg kafan nəgkiarien, kɨni mharkun əfrakɨs mə in Yermamə yame tukrɨvəh mɨragh narmamə ye tanɨmtanə.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yesu rɨmnamarə mɨvəh ta nɨpɨg kɨraru, kɨni ai mɨtərhav mɨvən [iman ikɨn] apa provins Galili.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 (Mərɨg apa kupan in rɨmnamni mə, “Tukmə profet kɨrik kape Kughen, narmamə iman ikɨn tukhapəh nhasiaiyen In.”)
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Kɨni nɨpɨg Yesu rɨtərhav-pə Galili, narmamə aikɨn kɨmnhani vi vi In meiani in apa kupan iriə min kɨmnhavən Jerusalem masor lafet kape Pasova, kɨni mɨsəm narɨmnar yame In rɨmnor aikɨn.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ror pən, rɨmavən mɨn apa taon e Kena, ye provins Galili. Ikɨn a kupan, In rɨmnor nu rukreikɨn muə mor waen kɨn. Kɨni yemehuə kɨrik ramarə apa taon pɨsɨn kɨrik e Kapaneam, kafan kwajikovə ramhə.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Kɨni yemehuə a rɨmnərɨg mə Yesu ruatərhav Judia mamuə e Galili, məkneikɨn rɨvən məm Yesu, maməkeikei kɨmin mə tukrɨvən apa Kapaneam mor huvə kafan kwajikovə. Meinai kafan kwajikovə, nɨmhəyen rɨneriaji.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Kɨni Yesu rɨni-pən tuk kwən a mɨmə, “!Ah! !To nakpihapəh nɨsəmien nɨmtətien, to nakpihapəh nhaniyen nəfrakɨsien irak!”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Kɨni kwən a rɨmə, “Yemehuə. Pəh kwhai mɨren əmə mɨravən mɨwəm tamə rɨmhə.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Kɨni Yesu rɨni-pən tukun mɨmə, “Ita. Rerɨg-pən tukun. Kafam kwajikovə rɨnəsanɨn ta.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Nɨpɨg raməriwək hanə ye swatuk, məm kafan yorwok mɨnə, kɨni iriə khani-pən tukun mhamə, “Kafam kwajikovə rɨnəsanɨn.”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Kɨni in raiyoh-pən əriə mɨmə, “?Rɨmnəsanɨn ye naha nɨpɨg atuatuk?”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Kɨni kwən a ruɨrkun mə ye nɨpɨg atuatuk a, Yesu rɨnamni-pən tukun mə, “Kafam kwajikovə rɨnəsanɨn.” In mɨne kafan narmamə mɨnə kɨmnhani nəfrakɨsien ye Yesu.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 In e nɨmtətien yame ror kɨraru kɨn yame Yesu rɨmnor apa Galili, nɨpɨg rɨmasɨ-pən apa Judia.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.