Atos 28
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NTLH
1 Yɨmnavhiak, mɨsarə huvə, mɨsərɨg mə tanə a kamni kɨmə Molta. Pol rɨmavən Rom|alt="Paul went to Rom" src="Paul Journey - Rom.jpg" size="span" loc="Mid ch 27 or 28 - Full page Landscape" ref="Wok 28:1"
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Kɨni narmamə aikɨn a kɨmɨsor rhuvə-pə pɨk kɨmi əmawə. Nəhig ramɨp hanə, nokieyen rehuə, mərɨg iriə kɨmɨsher nap kɨrik mə jaksərkəp kɨn, mɨsarha huvə tuk əmawə.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Mərɨg Pol rərao-pən mampɨk nai mɨsiə mamərakə-pən kɨn ye nap, mərɨg snek kɨrik yame tukmə rəs yermamə, ramhə, raməmɨr yerki nai mɨsiə mɨnə a. Nap rərag, snek ai rɨtərhav məs kwermɨ Pol.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Nəmə aikɨn kɨmɨsəm snek a raməker-pən ye kwermɨ Pol, khani-pən tuk əriə mɨnə mhamə, “Tukmə ror yermamə kape nhopniyen yermamə. Rɨnapita pawk tahik əsəsao, mərɨg kughen mɨnə khapəh nɨsətayen iran mə tukramragh.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Mərɨg əmə Pol rəwhan-əwhan kwermɨn kɨni snek a rier ta mɨmɨr-pən apa ye nap, mɨpəh noriahyen Pol.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Kɨni nəmə aikɨn khamə ta mə kwermɨ Pol tɨkrəsis, uə Pol tukreiwaiyu məwhan mɨmhə. Khawhin ror tu, mərɨg kɨsəm mə nar kɨrik rɨpəh norien Pol, kɨni kɨsarar ye nərɨgien kapəriə mhamə, “In kughen kɨrik.”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Yɨmɨsəmɨr ipakə tuk imei yamehuə kape tanə a, nhagɨn e Publias. Kɨni yamehuə a ror rhuvə-pə kɨmi əmawə. Mɨkɨr əmawə mɨvən ye nəkwai nimə kafan. In məm vi vi əmawə nɨpɨg kɨsisər.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Mərɨg ye nɨpɨg a, rɨm yamehuə a ramhə, mamapɨr əmə ye kafan nɨkaokao. Ramokiei-okiei, mamaiyu kɨn nɨtə. Kɨni Pol rauru-pən ye kwənmhan kape kwən ai, mərəhu-pən kwermɨn iran məhuak-pən iran, mor huvə in.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Kwasɨg ikɨn, narmamə tɨksɨn kamhamhə ye tanə a khauə tukun, kɨni Pol rəhuak-pən irəriə, kɨsəsanɨn.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Kɨni iriə khavəhsi-pə narɨmnar rɨpsaah kɨmi əmawə. Nɨpɨg yɨmɨsor apnəpenə tuk nɨtərhavyen aikɨn, iriə kɨmnhavəhsi-pə narɨmnar fam yame yaksorkeikei tuk nəriwəkien kapəmawə.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Kɨmawə yɨmɨsarə makuə kɨsisər ye tanə a. Kɨni rao kɨrik raməmɨr aikɨn. Kupan, rɨmatərhav apa Aleksandria, muə, mamerkwaig aikɨn ye nɨpɨg kape nɨmətag. Rao a, kamni kɨmə “Kwajikovə kɨraru mir mir mir kape kughen a Sus.” Kɨni yakhavən iran mhavirə.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Yakhavhiak ye yerkwanu a kamni kɨmə Saerakus. Mɨsarə apaikɨn nɨpɨg kɨsisər.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Mhatərhav, mɨsaiyu, mhavən, mhavhiak ye yerkwanu a kamni kɨmə Rejiam. Kəni rɨkwamer kɨn, nɨmətag kɨrik rɨsɨ-pihiu, mɨrəh rao yakhavhirə. Kəni rɨkwamer kɨn, yakhavhiak ye yerkwanu a kamni kɨmə Puteoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Aikɨn a, yaksəm nəməhuak tɨksɨn. Kɨni iriə kɨsaiyoh-pə əmawə mə jaksarə kɨmawə miriə kape nəhuakien kɨrikianə. Kwasɨg ikɨn, yaksəriwak, mhavən Rom.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Kɨni nəməhuak mɨnə apa Rom kɨsərɨg nəvsaoyen kɨn əmawə, kɨni khatərhav mhauə mə tuksəm əmawə. Khauə mɨsəriaji yerkwanu mir a Apias Maket, mɨne Tri Hotel. Pol rəm əriə aikɨn, mɨni vi vi Kughen tukun. Kɨni rɨkin ramərinu mɨn.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Yakhavən, mhatərhav-pən Rom, gavman reighan kɨn Pol mə tukramarə pɨsɨn əmə ye nimə kɨrik; mobael kɨrik ramarha tukun.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Nɨpɨg kɨsisər ruə mɨvən, Pol rokrən kɨn namehuə kape nəmə Isrel, mə tukhauə mɨsəkwətə. Khauə mɨsofugɨn, in rɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Yo mɨnə tɨksɨn. Yakpəh noriahyen ətawə kɨrik, mɨpəh noriahyen narəyen kapətawə yame kaha mɨnə kapətawə kɨmɨsərəhu kupən. Mərɨg kɨraptərəkɨn yo apa Jerusalem, kɨvəhsi-pən yo ye kwermɨ nəmə Rom.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Iriə kɨsəm əpu norien kafak, mhapəh nɨsəmien mə yɨmnor nar kɨrik yame ratuatuk mə jakmhə tukun. Mhamə natukharɨsɨn yo,
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 mərɨg nəmə Isrel khapəh nɨsorkeikeiyen. Ror məknakɨn, rɨkik ramuh mə jakaməkeikei muə mərer ye nɨmrɨ Sisa, pəh in rəkir yo. Mərɨg yo jakpəh nɨni-hahyen ətawə kɨrik.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Ror pən, yɨmnokrən kɨn əmiə mə takhauə mɨsəm yo, mə jakəgkiar kəskəh kɨmi əmiə. Kɨmɨrkwəji yo kɨn jen meinai yakamərəhu kafak nərɨgien ye Kristo e yame kɨtawə nəmə Isrel khamə tukrɨvəh mɨragh ətawə.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Kɨni iriə khani-pən tukun mhamə, “Kɨmawə yakhapəh nhavəhyen nəkwəkwə iran kɨrik, yame rɨmasɨ-pən Judia. Mɨne kɨmawə kɨrik rɨrkək yame rɨmatərhav Judia mɨvəh nəvsaoyen kɨn ik muə, uə yame ramni-hah ik.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Mərɨg yaksorkeikei mə jaksərɨg nərɨgien kafam. Meinai yakharkun mə ikɨn mɨnə fam narmamə kamhani hah nəhuakien kafam.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Aikɨn, narmamə mɨnə a iriə Pol kɨsərəhu nɨpɨg kɨrik. Ye nɨpɨg a, narmamə khapsaah khauə mɨsəm in apa iman ikɨn. Yenpɨg-enpɨg meriaji yenaiyu, Pol rɨnməvhag kɨmi əriə, mamni-ərhav narmaruyen kape Kughen. In mamhoprai Loa kape Moses mɨne nəkwəkwə kape profet mɨnə mə tukhani nəfrakɨsien ye Yesu.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Iriə tɨksɨn kɨsərɨg nəgkiarien kafan, mhani nəfrakɨsien iran. Mərɨg tɨksɨn kɨsəpəh.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Kɨni mɨsotgoh kɨmi əriə mɨnə, mhamə tuksəta ye Pol. Mərɨg kwasɨg ikɨn kɨsəta iran, Pol rɨni nəgkiarien infamien tuk əriə mɨmə, “Nəgkiarien yame Nanmɨn kape Kughen rɨmɨvəhsi-pən kɨmi profet a Aesea mə tukrɨniiərhav kɨmi rɨptawə mɨnə kupən, in ratuatuk əmə. Kughen rɨmɨni-pən tukun mɨmə,
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 “‘Yuvən mɨni-ərhav tuk narmamə mɨnə a mə yo Kughen yakamni mɨmə,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Tuksor məknakɨn meinai kapəriə kapə rɨskai pɨk,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Kɨni Pol ramni mamrɨrpɨn mɨmə, “Takasəkeikei mharkun mhamə nəgkiarien kape swatuk yame Kughen tukrɨvəh mɨragh narmamə iran, Kughen rɨmɨvəhsi-pən kɨmi narmamə pəh nien mə nəmə Isrel. !Iriə a tuksətərɨg kɨn!”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Pol rəgkiar fam, kɨni nəmə Isrel khatərhav, nərɨgien kapəriə rəwhai. Kɨni kɨsotgoh pɨk kɨmi əriə mɨnə tukun.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Pol ramarə ye nimə a yame kamərok, kape newk kɨraru. Morkeikei mɨn narmamə yamə mɨne khauə mɨsəm in.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 In rətgha tuk nɨni-ərhavyen narmaruyen kape Kughen mɨne nhajounien narmamə kɨn Yesu Kristo Yermaru, mɨpəh nɨpəhyen.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.