Atos 28
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs ARIB
1 Yɨmnavhiak, mɨsarə huvə, mɨsərɨg mə tanə a kamni kɨmə Molta. Pol rɨmavən Rom|alt="Paul went to Rom" src="Paul Journey - Rom.jpg" size="span" loc="Mid ch 27 or 28 - Full page Landscape" ref="Wok 28:1"
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Kɨni narmamə aikɨn a kɨmɨsor rhuvə-pə pɨk kɨmi əmawə. Nəhig ramɨp hanə, nokieyen rehuə, mərɨg iriə kɨmɨsher nap kɨrik mə jaksərkəp kɨn, mɨsarha huvə tuk əmawə.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Mərɨg Pol rərao-pən mampɨk nai mɨsiə mamərakə-pən kɨn ye nap, mərɨg snek kɨrik yame tukmə rəs yermamə, ramhə, raməmɨr yerki nai mɨsiə mɨnə a. Nap rərag, snek ai rɨtərhav məs kwermɨ Pol.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Nəmə aikɨn kɨmɨsəm snek a raməker-pən ye kwermɨ Pol, khani-pən tuk əriə mɨnə mhamə, “Tukmə ror yermamə kape nhopniyen yermamə. Rɨnapita pawk tahik əsəsao, mərɨg kughen mɨnə khapəh nɨsətayen iran mə tukramragh.”
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Mərɨg əmə Pol rəwhan-əwhan kwermɨn kɨni snek a rier ta mɨmɨr-pən apa ye nap, mɨpəh noriahyen Pol.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Kɨni nəmə aikɨn khamə ta mə kwermɨ Pol tɨkrəsis, uə Pol tukreiwaiyu məwhan mɨmhə. Khawhin ror tu, mərɨg kɨsəm mə nar kɨrik rɨpəh norien Pol, kɨni kɨsarar ye nərɨgien kapəriə mhamə, “In kughen kɨrik.”
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Yɨmɨsəmɨr ipakə tuk imei yamehuə kape tanə a, nhagɨn e Publias. Kɨni yamehuə a ror rhuvə-pə kɨmi əmawə. Mɨkɨr əmawə mɨvən ye nəkwai nimə kafan. In məm vi vi əmawə nɨpɨg kɨsisər.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Mərɨg ye nɨpɨg a, rɨm yamehuə a ramhə, mamapɨr əmə ye kafan nɨkaokao. Ramokiei-okiei, mamaiyu kɨn nɨtə. Kɨni Pol rauru-pən ye kwənmhan kape kwən ai, mərəhu-pən kwermɨn iran məhuak-pən iran, mor huvə in.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Kwasɨg ikɨn, narmamə tɨksɨn kamhamhə ye tanə a khauə tukun, kɨni Pol rəhuak-pən irəriə, kɨsəsanɨn.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Kɨni iriə khavəhsi-pə narɨmnar rɨpsaah kɨmi əmawə. Nɨpɨg yɨmɨsor apnəpenə tuk nɨtərhavyen aikɨn, iriə kɨmnhavəhsi-pə narɨmnar fam yame yaksorkeikei tuk nəriwəkien kapəmawə.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Kɨmawə yɨmɨsarə makuə kɨsisər ye tanə a. Kɨni rao kɨrik raməmɨr aikɨn. Kupan, rɨmatərhav apa Aleksandria, muə, mamerkwaig aikɨn ye nɨpɨg kape nɨmətag. Rao a, kamni kɨmə “Kwajikovə kɨraru mir mir mir kape kughen a Sus.” Kɨni yakhavən iran mhavirə.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Yakhavhiak ye yerkwanu a kamni kɨmə Saerakus. Mɨsarə apaikɨn nɨpɨg kɨsisər.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Mhatərhav, mɨsaiyu, mhavən, mhavhiak ye yerkwanu a kamni kɨmə Rejiam. Kəni rɨkwamer kɨn, nɨmətag kɨrik rɨsɨ-pihiu, mɨrəh rao yakhavhirə. Kəni rɨkwamer kɨn, yakhavhiak ye yerkwanu a kamni kɨmə Puteoli.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Aikɨn a, yaksəm nəməhuak tɨksɨn. Kɨni iriə kɨsaiyoh-pə əmawə mə jaksarə kɨmawə miriə kape nəhuakien kɨrikianə. Kwasɨg ikɨn, yaksəriwak, mhavən Rom.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Kɨni nəməhuak mɨnə apa Rom kɨsərɨg nəvsaoyen kɨn əmawə, kɨni khatərhav mhauə mə tuksəm əmawə. Khauə mɨsəriaji yerkwanu mir a Apias Maket, mɨne Tri Hotel. Pol rəm əriə aikɨn, mɨni vi vi Kughen tukun. Kɨni rɨkin ramərinu mɨn.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Yakhavən, mhatərhav-pən Rom, gavman reighan kɨn Pol mə tukramarə pɨsɨn əmə ye nimə kɨrik; mobael kɨrik ramarha tukun.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Nɨpɨg kɨsisər ruə mɨvən, Pol rokrən kɨn namehuə kape nəmə Isrel, mə tukhauə mɨsəkwətə. Khauə mɨsofugɨn, in rɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Yo mɨnə tɨksɨn. Yakpəh noriahyen ətawə kɨrik, mɨpəh noriahyen narəyen kapətawə yame kaha mɨnə kapətawə kɨmɨsərəhu kupən. Mərɨg kɨraptərəkɨn yo apa Jerusalem, kɨvəhsi-pən yo ye kwermɨ nəmə Rom.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Iriə kɨsəm əpu norien kafak, mhapəh nɨsəmien mə yɨmnor nar kɨrik yame ratuatuk mə jakmhə tukun. Mhamə natukharɨsɨn yo,
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 mərɨg nəmə Isrel khapəh nɨsorkeikeiyen. Ror məknakɨn, rɨkik ramuh mə jakaməkeikei muə mərer ye nɨmrɨ Sisa, pəh in rəkir yo. Mərɨg yo jakpəh nɨni-hahyen ətawə kɨrik.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Ror pən, yɨmnokrən kɨn əmiə mə takhauə mɨsəm yo, mə jakəgkiar kəskəh kɨmi əmiə. Kɨmɨrkwəji yo kɨn jen meinai yakamərəhu kafak nərɨgien ye Kristo e yame kɨtawə nəmə Isrel khamə tukrɨvəh mɨragh ətawə.”
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Kɨni iriə khani-pən tukun mhamə, “Kɨmawə yakhapəh nhavəhyen nəkwəkwə iran kɨrik, yame rɨmasɨ-pən Judia. Mɨne kɨmawə kɨrik rɨrkək yame rɨmatərhav Judia mɨvəh nəvsaoyen kɨn ik muə, uə yame ramni-hah ik.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Mərɨg yaksorkeikei mə jaksərɨg nərɨgien kafam. Meinai yakharkun mə ikɨn mɨnə fam narmamə kamhani hah nəhuakien kafam.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Aikɨn, narmamə mɨnə a iriə Pol kɨsərəhu nɨpɨg kɨrik. Ye nɨpɨg a, narmamə khapsaah khauə mɨsəm in apa iman ikɨn. Yenpɨg-enpɨg meriaji yenaiyu, Pol rɨnməvhag kɨmi əriə, mamni-ərhav narmaruyen kape Kughen. In mamhoprai Loa kape Moses mɨne nəkwəkwə kape profet mɨnə mə tukhani nəfrakɨsien ye Yesu.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Iriə tɨksɨn kɨsərɨg nəgkiarien kafan, mhani nəfrakɨsien iran. Mərɨg tɨksɨn kɨsəpəh.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Kɨni mɨsotgoh kɨmi əriə mɨnə, mhamə tuksəta ye Pol. Mərɨg kwasɨg ikɨn kɨsəta iran, Pol rɨni nəgkiarien infamien tuk əriə mɨmə, “Nəgkiarien yame Nanmɨn kape Kughen rɨmɨvəhsi-pən kɨmi profet a Aesea mə tukrɨniiərhav kɨmi rɨptawə mɨnə kupən, in ratuatuk əmə. Kughen rɨmɨni-pən tukun mɨmə,
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 “‘Yuvən mɨni-ərhav tuk narmamə mɨnə a mə yo Kughen yakamni mɨmə,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Tuksor məknakɨn meinai kapəriə kapə rɨskai pɨk,
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Kɨni Pol ramni mamrɨrpɨn mɨmə, “Takasəkeikei mharkun mhamə nəgkiarien kape swatuk yame Kughen tukrɨvəh mɨragh narmamə iran, Kughen rɨmɨvəhsi-pən kɨmi narmamə pəh nien mə nəmə Isrel. !Iriə a tuksətərɨg kɨn!”
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Pol rəgkiar fam, kɨni nəmə Isrel khatərhav, nərɨgien kapəriə rəwhai. Kɨni kɨsotgoh pɨk kɨmi əriə mɨnə tukun.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Pol ramarə ye nimə a yame kamərok, kape newk kɨraru. Morkeikei mɨn narmamə yamə mɨne khauə mɨsəm in.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 In rətgha tuk nɨni-ərhavyen narmaruyen kape Kughen mɨne nhajounien narmamə kɨn Yesu Kristo Yermaru, mɨpəh nɨpəhyen.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.