Atos 28
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs ACF
1 Yɨmnavhiak, mɨsarə huvə, mɨsərɨg mə tanə a kamni kɨmə Molta. Pol rɨmavən Rom|alt="Paul went to Rom" src="Paul Journey - Rom.jpg" size="span" loc="Mid ch 27 or 28 - Full page Landscape" ref="Wok 28:1"
1 E, havendo escapado, então souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Kɨni narmamə aikɨn a kɨmɨsor rhuvə-pə pɨk kɨmi əmawə. Nəhig ramɨp hanə, nokieyen rehuə, mərɨg iriə kɨmɨsher nap kɨrik mə jaksərkəp kɨn, mɨsarha huvə tuk əmawə.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Mərɨg Pol rərao-pən mampɨk nai mɨsiə mamərakə-pən kɨn ye nap, mərɨg snek kɨrik yame tukmə rəs yermamə, ramhə, raməmɨr yerki nai mɨsiə mɨnə a. Nap rərag, snek ai rɨtərhav məs kwermɨ Pol.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides, e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Nəmə aikɨn kɨmɨsəm snek a raməker-pən ye kwermɨ Pol, khani-pən tuk əriə mɨnə mhamə, “Tukmə ror yermamə kape nhopniyen yermamə. Rɨnapita pawk tahik əsəsao, mərɨg kughen mɨnə khapəh nɨsətayen iran mə tukramragh.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a justiça não o deixa viver.
5 Mərɨg əmə Pol rəwhan-əwhan kwermɨn kɨni snek a rier ta mɨmɨr-pən apa ye nap, mɨpəh noriahyen Pol.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não sofreu nenhum mal.
6 Kɨni nəmə aikɨn khamə ta mə kwermɨ Pol tɨkrəsis, uə Pol tukreiwaiyu məwhan mɨmhə. Khawhin ror tu, mərɨg kɨsəm mə nar kɨrik rɨpəh norien Pol, kɨni kɨsarar ye nərɨgien kapəriə mhamə, “In kughen kɨrik.”
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito, e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Yɨmɨsəmɨr ipakə tuk imei yamehuə kape tanə a, nhagɨn e Publias. Kɨni yamehuə a ror rhuvə-pə kɨmi əmawə. Mɨkɨr əmawə mɨvən ye nəkwai nimə kafan. In məm vi vi əmawə nɨpɨg kɨsisər.
7 E ali, próximo daquele lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Mərɨg ye nɨpɨg a, rɨm yamehuə a ramhə, mamapɨr əmə ye kafan nɨkaokao. Ramokiei-okiei, mamaiyu kɨn nɨtə. Kɨni Pol rauru-pən ye kwənmhan kape kwən ai, mərəhu-pən kwermɨn iran məhuak-pən iran, mor huvə in.
8 E aconteceu estar de cama enfermo de febre e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele, e o curou.
9 Kwasɨg ikɨn, narmamə tɨksɨn kamhamhə ye tanə a khauə tukun, kɨni Pol rəhuak-pən irəriə, kɨsəsanɨn.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades, e sararam.
10 Kɨni iriə khavəhsi-pə narɨmnar rɨpsaah kɨmi əmawə. Nɨpɨg yɨmɨsor apnəpenə tuk nɨtərhavyen aikɨn, iriə kɨmnhavəhsi-pə narɨmnar fam yame yaksorkeikei tuk nəriwəkien kapəmawə.
10 Os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Kɨmawə yɨmɨsarə makuə kɨsisər ye tanə a. Kɨni rao kɨrik raməmɨr aikɨn. Kupan, rɨmatərhav apa Aleksandria, muə, mamerkwaig aikɨn ye nɨpɨg kape nɨmətag. Rao a, kamni kɨmə “Kwajikovə kɨraru mir mir mir kape kughen a Sus.” Kɨni yakhavən iran mhavirə.
11 E três meses depois partimos num navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Yakhavhiak ye yerkwanu a kamni kɨmə Saerakus. Mɨsarə apaikɨn nɨpɨg kɨsisər.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Mhatərhav, mɨsaiyu, mhavən, mhavhiak ye yerkwanu a kamni kɨmə Rejiam. Kəni rɨkwamer kɨn, nɨmətag kɨrik rɨsɨ-pihiu, mɨrəh rao yakhavhirə. Kəni rɨkwamer kɨn, yakhavhiak ye yerkwanu a kamni kɨmə Puteoli.
13 De onde, indo costeando, viemos a Régio; e soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Potéoli.
14 Aikɨn a, yaksəm nəməhuak tɨksɨn. Kɨni iriə kɨsaiyoh-pə əmawə mə jaksarə kɨmawə miriə kape nəhuakien kɨrikianə. Kwasɨg ikɨn, yaksəriwak, mhavən Rom.
14 Onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Kɨni nəməhuak mɨnə apa Rom kɨsərɨg nəvsaoyen kɨn əmawə, kɨni khatərhav mhauə mə tuksəm əmawə. Khauə mɨsəriaji yerkwanu mir a Apias Maket, mɨne Tri Hotel. Pol rəm əriə aikɨn, mɨni vi vi Kughen tukun. Kɨni rɨkin ramərinu mɨn.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Yakhavən, mhatərhav-pən Rom, gavman reighan kɨn Pol mə tukramarə pɨsɨn əmə ye nimə kɨrik; mobael kɨrik ramarha tukun.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao capitào da guarda; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta à parte, com o soldado que o guardava.
17 Nɨpɨg kɨsisər ruə mɨvən, Pol rokrən kɨn namehuə kape nəmə Isrel, mə tukhauə mɨsəkwətə. Khauə mɨsofugɨn, in rɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Yo mɨnə tɨksɨn. Yakpəh noriahyen ətawə kɨrik, mɨpəh noriahyen narəyen kapətawə yame kaha mɨnə kapətawə kɨmɨsərəhu kupən. Mərɨg kɨraptərəkɨn yo apa Jerusalem, kɨvəhsi-pən yo ye kwermɨ nəmə Rom.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus, e, juntos eles, lhes disse: Homens irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Iriə kɨsəm əpu norien kafak, mhapəh nɨsəmien mə yɨmnor nar kɨrik yame ratuatuk mə jakmhə tukun. Mhamə natukharɨsɨn yo,
18 Os quais, havendo-me examinado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 mərɨg nəmə Isrel khapəh nɨsorkeikeiyen. Ror məknakɨn, rɨkik ramuh mə jakaməkeikei muə mərer ye nɨmrɨ Sisa, pəh in rəkir yo. Mərɨg yo jakpəh nɨni-hahyen ətawə kɨrik.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Ror pən, yɨmnokrən kɨn əmiə mə takhauə mɨsəm yo, mə jakəgkiar kəskəh kɨmi əmiə. Kɨmɨrkwəji yo kɨn jen meinai yakamərəhu kafak nərɨgien ye Kristo e yame kɨtawə nəmə Isrel khamə tukrɨvəh mɨragh ətawə.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Kɨni iriə khani-pən tukun mhamə, “Kɨmawə yakhapəh nhavəhyen nəkwəkwə iran kɨrik, yame rɨmasɨ-pən Judia. Mɨne kɨmawə kɨrik rɨrkək yame rɨmatərhav Judia mɨvəh nəvsaoyen kɨn ik muə, uə yame ramni-hah ik.
21 Então eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti carta alguma da Judéia, nem veio aqui algum dos irmãos, que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Mərɨg yaksorkeikei mə jaksərɨg nərɨgien kafam. Meinai yakharkun mə ikɨn mɨnə fam narmamə kamhani hah nəhuakien kafam.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda a parte se fala contra ela.
23 Aikɨn, narmamə mɨnə a iriə Pol kɨsərəhu nɨpɨg kɨrik. Ye nɨpɨg a, narmamə khapsaah khauə mɨsəm in apa iman ikɨn. Yenpɨg-enpɨg meriaji yenaiyu, Pol rɨnməvhag kɨmi əriə, mamni-ərhav narmaruyen kape Kughen. In mamhoprai Loa kape Moses mɨne nəkwəkwə kape profet mɨnə mə tukhani nəfrakɨsien ye Yesu.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o reino de Deus, e procurava persuadi-los à fé em Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde a manhã até à tarde.
24 Iriə tɨksɨn kɨsərɨg nəgkiarien kafan, mhani nəfrakɨsien iran. Mərɨg tɨksɨn kɨsəpəh.
24 E alguns criam no que se dizia; mas outros não criam.
25 Kɨni mɨsotgoh kɨmi əriə mɨnə, mhamə tuksəta ye Pol. Mərɨg kwasɨg ikɨn kɨsəta iran, Pol rɨni nəgkiarien infamien tuk əriə mɨmə, “Nəgkiarien yame Nanmɨn kape Kughen rɨmɨvəhsi-pən kɨmi profet a Aesea mə tukrɨniiərhav kɨmi rɨptawə mɨnə kupən, in ratuatuk əmə. Kughen rɨmɨni-pən tukun mɨmə,
25 E, como ficaram entre si discordes, despediram-se, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 “‘Yuvən mɨni-ərhav tuk narmamə mɨnə a mə yo Kughen yakamni mɨmə,
26 Dizendo:Vai a este povo, e dize:De ouvido ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis;E, vendo vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Tuksor məknakɨn meinai kapəriə kapə rɨskai pɨk,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido,e com os ouvidos ouviram pesadamente,e fecharam os olhos,para que nunca com os olhos vejam,Nem com os ouvidos ouçam,Nem do coração entendam,E se convertam,E eu os cure.
28 Kɨni Pol ramni mamrɨrpɨn mɨmə, “Takasəkeikei mharkun mhamə nəgkiarien kape swatuk yame Kughen tukrɨvəh mɨragh narmamə iran, Kughen rɨmɨvəhsi-pən kɨmi narmamə pəh nien mə nəmə Isrel. !Iriə a tuksətərɨg kɨn!”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Pol rəgkiar fam, kɨni nəmə Isrel khatərhav, nərɨgien kapəriə rəwhai. Kɨni kɨsotgoh pɨk kɨmi əriə mɨnə tukun.
29 E, havendo ele dito estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Pol ramarə ye nimə a yame kamərok, kape newk kɨraru. Morkeikei mɨn narmamə yamə mɨne khauə mɨsəm in.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara, e recebia todos quantos vinham vê-lo;
31 In rətgha tuk nɨni-ərhavyen narmaruyen kape Kughen mɨne nhajounien narmamə kɨn Yesu Kristo Yermaru, mɨpəh nɨpəhyen.
31 Pregando o reino de Deus, e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.