Atos 21
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NVT
1 Yɨmɨsaowiə-ta kɨn əriə, mhavən ye rao mhavirə mhavən atuatuk apa ye tanə kɨrik kamni kɨmə Kos. Kəni rɨkwamer kɨn, yakhavirə mhavən ye tanə kɨrik kamni kɨmə Roj. Mhatərhav mɨn aikɨn, mhauə mɨn mhavhiak ye tanə kɨrik kamni kɨmə Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Aikɨn mɨsəm rao kɨrik rɨmə tukrɨvən apa Fonisia. Yaksat-pən iran mhatərhav mɨn. Pol rɨmavən ye rao|alt="Paul went on a boat like this" src="Romshi_d.jpg" size="span" loc="Top of page" copy="Urs Wegmann" ref="Wok 21:2"
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Mhavirə mɨsəm mɨn tanə ehuə kɨrik kamni kɨmə Saepras, mhakurao pihiu. Mhavirə mamhavən Siria. Mhavhiak apa Taea mə tukpɨk-ta narɨmnar ye nəkwai rao a.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Yaksarə aikɨn mhavən, mɨsəm narmamə tɨksɨn kape Yesu, mɨsarə kɨmawə miriə mɨseriaji nəhuakien kɨrikianə. Kɨni Nanmɨn kape Kughen rəgkiar kɨmi əriə mə tukhavən mɨsor kwirɨg kɨmi Pol mə tukrɨpəh nɨvənien apa Jerusalem.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Yaksarə mɨseriaji nəhuakien kɨrikianə ror infamien, yakhatərhav mharpɨn mamhavən. Kɨni narmamə mɨnə aikɨn kape Yesu mɨne kapəriə narmamə mɨnə kamhakwasɨg kɨn əmawə mhauə ye nɨkar-kar tahik. Aikɨn, yaksənɨmkur mɨsəhuak kwis.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Kɨni mɨsaowiə kɨn əmawə mɨnə. Yakhavən mɨn ye rao a; kɨni iriə kharerɨg-pə iməriə ikɨn.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Kɨni rao rɨtərhav Taea maiyu muə Toleme. Yakhavhiak, mhavən mɨsəm nəməhuak mɨnə. Masəmɨr kɨmawə miriə nɨpɨg kɨrikianə.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Kəni rɨkwamer kɨn, yakhatərhav mɨn mhavirə mhavən, mhavhiak apa Sisaria. Mhavən imei kwən kɨrik nhagɨn e Filip. In yermamə kape narkuraoyen mɨni-ərhav Nəgkiarien Huvə kape Kughen. Kupan, in kɨrik ye narmamə seven yamə mɨne kasasitu ye aposol mɨnə.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Kafan nɨpiakwəskəh kuas, khapəh hanə nɨsarkurəkien. Iriə a profet mɨnə.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Yaksarə aikɨn nɨpɨg tɨksɨn, profet kɨrik, nhagɨn e Agabus, rɨsɨ-pən apa Judia muə.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Muə, məm əmawə kɨni mɨrəh kətəut kape Pol, mərkɨs atuk kwermɨn mɨne nɨhun kɨn, mɨmə, “Nanmɨn kape Kughen ramni mɨmə, ‘Kwən e, kafan e kətəut, namehuə kape nəmə Isrel mɨnə apa Jerusalem tuksərkɨs-ətərəkɨn in məkneikɨn, mɨsərəhu-pən in ye kwermɨ nəmə Rom.’”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Yaksərɨg nəgkiarien a, kɨmawə nəmə iku yaksəkeikei kɨmi Pol mə tukrɨpəh nɨvənien apa Jerusalem.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Mərɨg Pol rɨmə, “Kɨmiə naksasək, rɨkik rarkwəpɨr. Mərɨg, səmru, yakpəh nɨgɨnien tuk nɨvənien ye kalabus tuk nɨniyen nhag Yesu Yermaru. Kɨni yakeighan kɨn mə jakmhə tukun apa Jerusalem.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Yakhani-əhu pawk Pol, mərɨg in rapəh nɨpəhyen. Kɨni yaksəpəh, mhamə, “Kɨmawə yaksəhuak mhamə tukror rəmhen kɨn yame Yesu Yermaru rorkeikei.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Kɨni ai, yaksor apnəpenə tuk nɨtərhavyen məriwək mhauə Jerusalem.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Nəmə Sisaria tɨksɨn kape Yesu mɨnə khakwasɨg kɨn əmawə. Mhakɨr əmawə mhavən imei yemə Saepras kɨrik nhagɨn e Nason. In yermamə kɨrik yame rɨmnəkupən mɨkwasɨg kɨn Yesu. Yaksapɨr ye nəkwai nimə kafan.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Yakhavən mhatərhav-pən Jerusalem, nəməhuak mɨnə kɨsəm əmawə, rɨkiriə ragien.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Kəni rɨkwamer kɨn, kɨmawə Pol yakhavən mɨsəm Jemes. Elda mɨnə kape niməhuak kasəmɨr mɨn aikɨn.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pol rərer mɨni vi vi əriə kɨni məvsao kɨn narɨmnar fam əgkəp a ye kafan nəriwəkien yame Kughen rɨmnor kɨmi nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Kɨsərɨg nəgkiarien a kape Pol, khavəh-si haktə nhag Kughen. Mhani-pən tuk Pol mhamə, “Piak. Ǝm-ru. Taktəkun ai nəmə Isrel kɨsəmhen kɨn taosen rɨpsaah khani nəfrakɨsien ye Yesu, kɨni iriə fam mɨn khaskai tuk nɨraptərəkɨn-tɨm-tɨm-ien loa kape Moses.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Kwəsərɨg ta nəvsaoyen kɨn ik mə ik nakamhajoun nəmə Isrel yamə mɨne kasarə ye tanə pɨsɨn pɨsɨn mə tuksəpəh loa kape Moses. Masərɨg mɨn mə ik nakamni-pən tuk əriə mə tukhapəh nɨsəsɨg-pənien nɨpɨkwarien kapəriə mɨnə. Kɨni mhapəh nharaptərəkɨnien narəyen kape nəmə Isrel.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Iriə tuksərɨg mə nakuauə ta. ?Tukshawor-pən iran mɨne?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Rhuvə mə takor nəkwai-mawə. Ǝm-ru, narmamə kuas kasəmɨre ikɨn e kwəharpen ta nətərɨgien kɨrik kapəriə kɨmi Kughen.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Tikianakwamer, takɨkwasɨg kɨn əriə mɨvəh nɨmrɨ nar mɨragh mɨnə kape sakrefaes, kɨni naksor sakrefaes tuk nəspirien əmiə miriə, mə iriə tukharkun nɨsəkɨs-tayen nɨkwəneriə, rəri-pən loa kapətawə. Pəh kəm kɨrkun mə ik nakaməri-pən fam loa kapətawə. Mə nəgkiarien yame kamni iram, neikwəyen fam.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Mərɨg ye nɨkarɨn kape nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə e yamə mɨne kwənhani-ta nəfrakɨsien ye Yesu, kɨtawə kwəsher-pən ta nəkwəkwə kɨrik kɨmi əriə mhani-əhrav-pən nəgkiarien kapətawə. Mhani mhamə tukhapəh nɨsənien nəvɨgɨnien yame kamoh kɨvaan əru tuk nəhuakien kɨmi nanmɨ kughen eikuə mɨnə. Mhapəh nɨsənien nɨtə. Mhapəh nɨsənien nar mɨragh yame kaməvɨt-əpni, meinai nɨtawɨn raməmɨr hanə ye nɨpran. Mhapəh nɨsor-haspən-ien kɨmi nɨpiraovɨn.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Kəni rɨkwamer kɨn, Pol rɨkɨr nəmə mɨnə a, mhavən mə tuksor apnəpenə tuk sakrefaes tuk nəspirien. Kɨni Pol rɨvən ye nəkwai Nimə Ehuə kape Kughen mɨni-əsah-pən ye nɨpɨg yame tuksor infamien ye nəspirien kapəriə, kɨni pris tukrɨvaan əru atuə kɨn kapəriə narmɨragh mɨnə.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Ipakə nɨpɨg seven a kape nəspirien ror infamien, nəmə Isrel tɨksɨn yamə mɨne kɨmnhatərhav Tarki mhauə ye Nimə Ehuə kape Kughen mɨsəm Pol. Mɨsor narmamə kɨsarar mhani-hah Pol, khavən mharaptərəkɨn in
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 mɨsokrən apomh mhamə, “!Ah! !Nəmə Isrel! Sasitu. Kwən e in e yame in ramarkurao ikɨn mɨnə mamhajoun narmamə mamor əriə kamhani hah ətawə. Mamor narmamə khapəh nhasiaiyen loa kape Moses mɨne Nimə Ehuə kape Kughen. Kɨni taktəkun ai rɨkɨr nəmə Gris tɨksɨn mhauə ye nəkwai nimə e kapətawə kasor kwənmhan rhakə e raməmkɨmɨk.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 (Kamhani məknakɨn meinai kupən kɨmɨsəm yemə Efesas a, nhagɨn e Trofimas, rameriwək iriu Pol apa yerkwanu. Kɨni khamə-ta mə Pol rɨmɨkɨr in muə ye nəkwai Nimə Ehuə kape Kughen).
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Nəgkiarien a ror nəmə Jerusalem kɨsarar mɨsaiyu mhauə mharaptərəkɨn Pol, mhaukəkin mhatərhav ye Nimə Ehuə kape Kughen. Taktəkun əmə pris mɨnə kɨsətapɨg ye nəkwai nimə a.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Mhamə tukshopni Pol. Kɨni əmə aikɨn, yamehuə kape mobael mɨnə kape nəmə Rom rərɨg nəvsaoyen mə kasor norien hah ehuə kɨrik apa Jerusalem.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Taktəkun əmə yamehuə kape mobael mɨnə a rɨkɨr mobael mɨnə mɨne namehuə mɨnə kapəriə, mɨsaiyu mhavən tuk narmamə mɨnə a. Narmamə mɨnə a kɨsəm yamehuə kape mobael mɨne kafan narmamə mɨnə; kɨni kɨsəpəh nhauhyen Pol.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Kɨni yamehuə kape mobael mɨnə a ruə ipakə tuk Pol mɨni-pən tuk mobael mɨnə mə tukharaptərəkɨn in. Mharkwəji in kɨn jen kɨraru. Kɨni in raiyoh-pən əriə mɨmə, “?Naha e yermamə? ?Rɨmnor naha?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Kɨni narmamə a kɨsokrən apomh. Tɨksɨn kamhani nar kɨrik; kɨni tɨksɨn kamhani nar pɨsɨn. Kasokrən pɨk, yamehuə kape mobael rɨpəh nəmien nəfrakɨsien. Mɨni-pən tuk mobael mɨnə mə tukharəh Pol mhavən ye nəkwai nimə kape mobael.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Khakɨr Pol mɨsəriwək, ipakə əmə kɨseriaji kwəruə. Narmamə kamhasɨg-sɨg pɨk əriə mɨnə, ror pən mobael mɨnə kɨmnharəh-si haktə Pol mharəh mhavən.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Narmamə mɨnə kɨmnhakwasɨg kɨn əriə masokrən apomh mhamə, “!Shopni! !Shopni!”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Ipakə əmə mobael mɨnə kharəh Pol mɨsauru-pən imə, in raiyoh-pən yamehuə kape mobael mɨnə mɨmə, “?To yakəgkiar kəskəh kɨmik uə?”
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Yakməta mə ik yemə Ijip a yame apa kupən rɨmnərer mamni-hah gavman. Kwasɨg ikɨn mamkɨr narmamə fo taosen mamhauh narmamə, mamhavən mɨsarə apa ye tɨpəvsɨk.”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Mərɨg Pol rɨni-pən tukun mɨmə, “Nɨkam. Yo, yemə Isrel. Yɨmnharha apa yerkwanu ehuə a Tasas, ye provins a Silisia. Pəh yo, pəh yakəgkiar kɨmi narmamə mɨnə a.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Kɨni yamehuə kape mobael mɨnə a reighan kɨn. Kɨni Pol rərer aikɨn, mɨni-əhu əriə mə tukhapim. Kɨni khapim, in rəgkiar kɨmi əriə ye nəgkiarien kape nəmə Isrel mɨmə,
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.