Atos 21
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NTLH
1 Yɨmɨsaowiə-ta kɨn əriə, mhavən ye rao mhavirə mhavən atuatuk apa ye tanə kɨrik kamni kɨmə Kos. Kəni rɨkwamer kɨn, yakhavirə mhavən ye tanə kɨrik kamni kɨmə Roj. Mhatərhav mɨn aikɨn, mhauə mɨn mhavhiak ye tanə kɨrik kamni kɨmə Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Aikɨn mɨsəm rao kɨrik rɨmə tukrɨvən apa Fonisia. Yaksat-pən iran mhatərhav mɨn. Pol rɨmavən ye rao|alt="Paul went on a boat like this" src="Romshi_d.jpg" size="span" loc="Top of page" copy="Urs Wegmann" ref="Wok 21:2"
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Mhavirə mɨsəm mɨn tanə ehuə kɨrik kamni kɨmə Saepras, mhakurao pihiu. Mhavirə mamhavən Siria. Mhavhiak apa Taea mə tukpɨk-ta narɨmnar ye nəkwai rao a.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Yaksarə aikɨn mhavən, mɨsəm narmamə tɨksɨn kape Yesu, mɨsarə kɨmawə miriə mɨseriaji nəhuakien kɨrikianə. Kɨni Nanmɨn kape Kughen rəgkiar kɨmi əriə mə tukhavən mɨsor kwirɨg kɨmi Pol mə tukrɨpəh nɨvənien apa Jerusalem.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Yaksarə mɨseriaji nəhuakien kɨrikianə ror infamien, yakhatərhav mharpɨn mamhavən. Kɨni narmamə mɨnə aikɨn kape Yesu mɨne kapəriə narmamə mɨnə kamhakwasɨg kɨn əmawə mhauə ye nɨkar-kar tahik. Aikɨn, yaksənɨmkur mɨsəhuak kwis.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Kɨni mɨsaowiə kɨn əmawə mɨnə. Yakhavən mɨn ye rao a; kɨni iriə kharerɨg-pə iməriə ikɨn.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Kɨni rao rɨtərhav Taea maiyu muə Toleme. Yakhavhiak, mhavən mɨsəm nəməhuak mɨnə. Masəmɨr kɨmawə miriə nɨpɨg kɨrikianə.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Kəni rɨkwamer kɨn, yakhatərhav mɨn mhavirə mhavən, mhavhiak apa Sisaria. Mhavən imei kwən kɨrik nhagɨn e Filip. In yermamə kape narkuraoyen mɨni-ərhav Nəgkiarien Huvə kape Kughen. Kupan, in kɨrik ye narmamə seven yamə mɨne kasasitu ye aposol mɨnə.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Kafan nɨpiakwəskəh kuas, khapəh hanə nɨsarkurəkien. Iriə a profet mɨnə.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Yaksarə aikɨn nɨpɨg tɨksɨn, profet kɨrik, nhagɨn e Agabus, rɨsɨ-pən apa Judia muə.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Muə, məm əmawə kɨni mɨrəh kətəut kape Pol, mərkɨs atuk kwermɨn mɨne nɨhun kɨn, mɨmə, “Nanmɨn kape Kughen ramni mɨmə, ‘Kwən e, kafan e kətəut, namehuə kape nəmə Isrel mɨnə apa Jerusalem tuksərkɨs-ətərəkɨn in məkneikɨn, mɨsərəhu-pən in ye kwermɨ nəmə Rom.’”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Yaksərɨg nəgkiarien a, kɨmawə nəmə iku yaksəkeikei kɨmi Pol mə tukrɨpəh nɨvənien apa Jerusalem.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Mərɨg Pol rɨmə, “Kɨmiə naksasək, rɨkik rarkwəpɨr. Mərɨg, səmru, yakpəh nɨgɨnien tuk nɨvənien ye kalabus tuk nɨniyen nhag Yesu Yermaru. Kɨni yakeighan kɨn mə jakmhə tukun apa Jerusalem.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Yakhani-əhu pawk Pol, mərɨg in rapəh nɨpəhyen. Kɨni yaksəpəh, mhamə, “Kɨmawə yaksəhuak mhamə tukror rəmhen kɨn yame Yesu Yermaru rorkeikei.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Kɨni ai, yaksor apnəpenə tuk nɨtərhavyen məriwək mhauə Jerusalem.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Nəmə Sisaria tɨksɨn kape Yesu mɨnə khakwasɨg kɨn əmawə. Mhakɨr əmawə mhavən imei yemə Saepras kɨrik nhagɨn e Nason. In yermamə kɨrik yame rɨmnəkupən mɨkwasɨg kɨn Yesu. Yaksapɨr ye nəkwai nimə kafan.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Yakhavən mhatərhav-pən Jerusalem, nəməhuak mɨnə kɨsəm əmawə, rɨkiriə ragien.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Kəni rɨkwamer kɨn, kɨmawə Pol yakhavən mɨsəm Jemes. Elda mɨnə kape niməhuak kasəmɨr mɨn aikɨn.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pol rərer mɨni vi vi əriə kɨni məvsao kɨn narɨmnar fam əgkəp a ye kafan nəriwəkien yame Kughen rɨmnor kɨmi nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Kɨsərɨg nəgkiarien a kape Pol, khavəh-si haktə nhag Kughen. Mhani-pən tuk Pol mhamə, “Piak. Ǝm-ru. Taktəkun ai nəmə Isrel kɨsəmhen kɨn taosen rɨpsaah khani nəfrakɨsien ye Yesu, kɨni iriə fam mɨn khaskai tuk nɨraptərəkɨn-tɨm-tɨm-ien loa kape Moses.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Kwəsərɨg ta nəvsaoyen kɨn ik mə ik nakamhajoun nəmə Isrel yamə mɨne kasarə ye tanə pɨsɨn pɨsɨn mə tuksəpəh loa kape Moses. Masərɨg mɨn mə ik nakamni-pən tuk əriə mə tukhapəh nɨsəsɨg-pənien nɨpɨkwarien kapəriə mɨnə. Kɨni mhapəh nharaptərəkɨnien narəyen kape nəmə Isrel.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Iriə tuksərɨg mə nakuauə ta. ?Tukshawor-pən iran mɨne?
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Rhuvə mə takor nəkwai-mawə. Ǝm-ru, narmamə kuas kasəmɨre ikɨn e kwəharpen ta nətərɨgien kɨrik kapəriə kɨmi Kughen.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Tikianakwamer, takɨkwasɨg kɨn əriə mɨvəh nɨmrɨ nar mɨragh mɨnə kape sakrefaes, kɨni naksor sakrefaes tuk nəspirien əmiə miriə, mə iriə tukharkun nɨsəkɨs-tayen nɨkwəneriə, rəri-pən loa kapətawə. Pəh kəm kɨrkun mə ik nakaməri-pən fam loa kapətawə. Mə nəgkiarien yame kamni iram, neikwəyen fam.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Mərɨg ye nɨkarɨn kape nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə e yamə mɨne kwənhani-ta nəfrakɨsien ye Yesu, kɨtawə kwəsher-pən ta nəkwəkwə kɨrik kɨmi əriə mhani-əhrav-pən nəgkiarien kapətawə. Mhani mhamə tukhapəh nɨsənien nəvɨgɨnien yame kamoh kɨvaan əru tuk nəhuakien kɨmi nanmɨ kughen eikuə mɨnə. Mhapəh nɨsənien nɨtə. Mhapəh nɨsənien nar mɨragh yame kaməvɨt-əpni, meinai nɨtawɨn raməmɨr hanə ye nɨpran. Mhapəh nɨsor-haspən-ien kɨmi nɨpiraovɨn.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Kəni rɨkwamer kɨn, Pol rɨkɨr nəmə mɨnə a, mhavən mə tuksor apnəpenə tuk sakrefaes tuk nəspirien. Kɨni Pol rɨvən ye nəkwai Nimə Ehuə kape Kughen mɨni-əsah-pən ye nɨpɨg yame tuksor infamien ye nəspirien kapəriə, kɨni pris tukrɨvaan əru atuə kɨn kapəriə narmɨragh mɨnə.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Ipakə nɨpɨg seven a kape nəspirien ror infamien, nəmə Isrel tɨksɨn yamə mɨne kɨmnhatərhav Tarki mhauə ye Nimə Ehuə kape Kughen mɨsəm Pol. Mɨsor narmamə kɨsarar mhani-hah Pol, khavən mharaptərəkɨn in
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 mɨsokrən apomh mhamə, “!Ah! !Nəmə Isrel! Sasitu. Kwən e in e yame in ramarkurao ikɨn mɨnə mamhajoun narmamə mamor əriə kamhani hah ətawə. Mamor narmamə khapəh nhasiaiyen loa kape Moses mɨne Nimə Ehuə kape Kughen. Kɨni taktəkun ai rɨkɨr nəmə Gris tɨksɨn mhauə ye nəkwai nimə e kapətawə kasor kwənmhan rhakə e raməmkɨmɨk.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 (Kamhani məknakɨn meinai kupən kɨmɨsəm yemə Efesas a, nhagɨn e Trofimas, rameriwək iriu Pol apa yerkwanu. Kɨni khamə-ta mə Pol rɨmɨkɨr in muə ye nəkwai Nimə Ehuə kape Kughen).
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Nəgkiarien a ror nəmə Jerusalem kɨsarar mɨsaiyu mhauə mharaptərəkɨn Pol, mhaukəkin mhatərhav ye Nimə Ehuə kape Kughen. Taktəkun əmə pris mɨnə kɨsətapɨg ye nəkwai nimə a.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Mhamə tukshopni Pol. Kɨni əmə aikɨn, yamehuə kape mobael mɨnə kape nəmə Rom rərɨg nəvsaoyen mə kasor norien hah ehuə kɨrik apa Jerusalem.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Taktəkun əmə yamehuə kape mobael mɨnə a rɨkɨr mobael mɨnə mɨne namehuə mɨnə kapəriə, mɨsaiyu mhavən tuk narmamə mɨnə a. Narmamə mɨnə a kɨsəm yamehuə kape mobael mɨne kafan narmamə mɨnə; kɨni kɨsəpəh nhauhyen Pol.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Kɨni yamehuə kape mobael mɨnə a ruə ipakə tuk Pol mɨni-pən tuk mobael mɨnə mə tukharaptərəkɨn in. Mharkwəji in kɨn jen kɨraru. Kɨni in raiyoh-pən əriə mɨmə, “?Naha e yermamə? ?Rɨmnor naha?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Kɨni narmamə a kɨsokrən apomh. Tɨksɨn kamhani nar kɨrik; kɨni tɨksɨn kamhani nar pɨsɨn. Kasokrən pɨk, yamehuə kape mobael rɨpəh nəmien nəfrakɨsien. Mɨni-pən tuk mobael mɨnə mə tukharəh Pol mhavən ye nəkwai nimə kape mobael.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Khakɨr Pol mɨsəriwək, ipakə əmə kɨseriaji kwəruə. Narmamə kamhasɨg-sɨg pɨk əriə mɨnə, ror pən mobael mɨnə kɨmnharəh-si haktə Pol mharəh mhavən.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Narmamə mɨnə kɨmnhakwasɨg kɨn əriə masokrən apomh mhamə, “!Shopni! !Shopni!”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Ipakə əmə mobael mɨnə kharəh Pol mɨsauru-pən imə, in raiyoh-pən yamehuə kape mobael mɨnə mɨmə, “?To yakəgkiar kəskəh kɨmik uə?”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Yakməta mə ik yemə Ijip a yame apa kupən rɨmnərer mamni-hah gavman. Kwasɨg ikɨn mamkɨr narmamə fo taosen mamhauh narmamə, mamhavən mɨsarə apa ye tɨpəvsɨk.”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Mərɨg Pol rɨni-pən tukun mɨmə, “Nɨkam. Yo, yemə Isrel. Yɨmnharha apa yerkwanu ehuə a Tasas, ye provins a Silisia. Pəh yo, pəh yakəgkiar kɨmi narmamə mɨnə a.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Kɨni yamehuə kape mobael mɨnə a reighan kɨn. Kɨni Pol rərer aikɨn, mɨni-əhu əriə mə tukhapim. Kɨni khapim, in rəgkiar kɨmi əriə ye nəgkiarien kape nəmə Isrel mɨmə,
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.