Atos 21
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NAA
1 Yɨmɨsaowiə-ta kɨn əriə, mhavən ye rao mhavirə mhavən atuatuk apa ye tanə kɨrik kamni kɨmə Kos. Kəni rɨkwamer kɨn, yakhavirə mhavən ye tanə kɨrik kamni kɨmə Roj. Mhatərhav mɨn aikɨn, mhauə mɨn mhavhiak ye tanə kɨrik kamni kɨmə Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Aikɨn mɨsəm rao kɨrik rɨmə tukrɨvən apa Fonisia. Yaksat-pən iran mhatərhav mɨn. Pol rɨmavən ye rao|alt="Paul went on a boat like this" src="Romshi_d.jpg" size="span" loc="Top of page" copy="Urs Wegmann" ref="Wok 21:2"
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Mhavirə mɨsəm mɨn tanə ehuə kɨrik kamni kɨmə Saepras, mhakurao pihiu. Mhavirə mamhavən Siria. Mhavhiak apa Taea mə tukpɨk-ta narɨmnar ye nəkwai rao a.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Yaksarə aikɨn mhavən, mɨsəm narmamə tɨksɨn kape Yesu, mɨsarə kɨmawə miriə mɨseriaji nəhuakien kɨrikianə. Kɨni Nanmɨn kape Kughen rəgkiar kɨmi əriə mə tukhavən mɨsor kwirɨg kɨmi Pol mə tukrɨpəh nɨvənien apa Jerusalem.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Yaksarə mɨseriaji nəhuakien kɨrikianə ror infamien, yakhatərhav mharpɨn mamhavən. Kɨni narmamə mɨnə aikɨn kape Yesu mɨne kapəriə narmamə mɨnə kamhakwasɨg kɨn əmawə mhauə ye nɨkar-kar tahik. Aikɨn, yaksənɨmkur mɨsəhuak kwis.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Kɨni mɨsaowiə kɨn əmawə mɨnə. Yakhavən mɨn ye rao a; kɨni iriə kharerɨg-pə iməriə ikɨn.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Kɨni rao rɨtərhav Taea maiyu muə Toleme. Yakhavhiak, mhavən mɨsəm nəməhuak mɨnə. Masəmɨr kɨmawə miriə nɨpɨg kɨrikianə.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Kəni rɨkwamer kɨn, yakhatərhav mɨn mhavirə mhavən, mhavhiak apa Sisaria. Mhavən imei kwən kɨrik nhagɨn e Filip. In yermamə kape narkuraoyen mɨni-ərhav Nəgkiarien Huvə kape Kughen. Kupan, in kɨrik ye narmamə seven yamə mɨne kasasitu ye aposol mɨnə.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Kafan nɨpiakwəskəh kuas, khapəh hanə nɨsarkurəkien. Iriə a profet mɨnə.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Yaksarə aikɨn nɨpɨg tɨksɨn, profet kɨrik, nhagɨn e Agabus, rɨsɨ-pən apa Judia muə.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Muə, məm əmawə kɨni mɨrəh kətəut kape Pol, mərkɨs atuk kwermɨn mɨne nɨhun kɨn, mɨmə, “Nanmɨn kape Kughen ramni mɨmə, ‘Kwən e, kafan e kətəut, namehuə kape nəmə Isrel mɨnə apa Jerusalem tuksərkɨs-ətərəkɨn in məkneikɨn, mɨsərəhu-pən in ye kwermɨ nəmə Rom.’”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Yaksərɨg nəgkiarien a, kɨmawə nəmə iku yaksəkeikei kɨmi Pol mə tukrɨpəh nɨvənien apa Jerusalem.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Mərɨg Pol rɨmə, “Kɨmiə naksasək, rɨkik rarkwəpɨr. Mərɨg, səmru, yakpəh nɨgɨnien tuk nɨvənien ye kalabus tuk nɨniyen nhag Yesu Yermaru. Kɨni yakeighan kɨn mə jakmhə tukun apa Jerusalem.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Yakhani-əhu pawk Pol, mərɨg in rapəh nɨpəhyen. Kɨni yaksəpəh, mhamə, “Kɨmawə yaksəhuak mhamə tukror rəmhen kɨn yame Yesu Yermaru rorkeikei.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Kɨni ai, yaksor apnəpenə tuk nɨtərhavyen məriwək mhauə Jerusalem.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Nəmə Sisaria tɨksɨn kape Yesu mɨnə khakwasɨg kɨn əmawə. Mhakɨr əmawə mhavən imei yemə Saepras kɨrik nhagɨn e Nason. In yermamə kɨrik yame rɨmnəkupən mɨkwasɨg kɨn Yesu. Yaksapɨr ye nəkwai nimə kafan.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Yakhavən mhatərhav-pən Jerusalem, nəməhuak mɨnə kɨsəm əmawə, rɨkiriə ragien.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Kəni rɨkwamer kɨn, kɨmawə Pol yakhavən mɨsəm Jemes. Elda mɨnə kape niməhuak kasəmɨr mɨn aikɨn.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pol rərer mɨni vi vi əriə kɨni məvsao kɨn narɨmnar fam əgkəp a ye kafan nəriwəkien yame Kughen rɨmnor kɨmi nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Kɨsərɨg nəgkiarien a kape Pol, khavəh-si haktə nhag Kughen. Mhani-pən tuk Pol mhamə, “Piak. Ǝm-ru. Taktəkun ai nəmə Isrel kɨsəmhen kɨn taosen rɨpsaah khani nəfrakɨsien ye Yesu, kɨni iriə fam mɨn khaskai tuk nɨraptərəkɨn-tɨm-tɨm-ien loa kape Moses.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Kwəsərɨg ta nəvsaoyen kɨn ik mə ik nakamhajoun nəmə Isrel yamə mɨne kasarə ye tanə pɨsɨn pɨsɨn mə tuksəpəh loa kape Moses. Masərɨg mɨn mə ik nakamni-pən tuk əriə mə tukhapəh nɨsəsɨg-pənien nɨpɨkwarien kapəriə mɨnə. Kɨni mhapəh nharaptərəkɨnien narəyen kape nəmə Isrel.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Iriə tuksərɨg mə nakuauə ta. ?Tukshawor-pən iran mɨne?
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Rhuvə mə takor nəkwai-mawə. Ǝm-ru, narmamə kuas kasəmɨre ikɨn e kwəharpen ta nətərɨgien kɨrik kapəriə kɨmi Kughen.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Tikianakwamer, takɨkwasɨg kɨn əriə mɨvəh nɨmrɨ nar mɨragh mɨnə kape sakrefaes, kɨni naksor sakrefaes tuk nəspirien əmiə miriə, mə iriə tukharkun nɨsəkɨs-tayen nɨkwəneriə, rəri-pən loa kapətawə. Pəh kəm kɨrkun mə ik nakaməri-pən fam loa kapətawə. Mə nəgkiarien yame kamni iram, neikwəyen fam.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Mərɨg ye nɨkarɨn kape nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə e yamə mɨne kwənhani-ta nəfrakɨsien ye Yesu, kɨtawə kwəsher-pən ta nəkwəkwə kɨrik kɨmi əriə mhani-əhrav-pən nəgkiarien kapətawə. Mhani mhamə tukhapəh nɨsənien nəvɨgɨnien yame kamoh kɨvaan əru tuk nəhuakien kɨmi nanmɨ kughen eikuə mɨnə. Mhapəh nɨsənien nɨtə. Mhapəh nɨsənien nar mɨragh yame kaməvɨt-əpni, meinai nɨtawɨn raməmɨr hanə ye nɨpran. Mhapəh nɨsor-haspən-ien kɨmi nɨpiraovɨn.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Kəni rɨkwamer kɨn, Pol rɨkɨr nəmə mɨnə a, mhavən mə tuksor apnəpenə tuk sakrefaes tuk nəspirien. Kɨni Pol rɨvən ye nəkwai Nimə Ehuə kape Kughen mɨni-əsah-pən ye nɨpɨg yame tuksor infamien ye nəspirien kapəriə, kɨni pris tukrɨvaan əru atuə kɨn kapəriə narmɨragh mɨnə.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Ipakə nɨpɨg seven a kape nəspirien ror infamien, nəmə Isrel tɨksɨn yamə mɨne kɨmnhatərhav Tarki mhauə ye Nimə Ehuə kape Kughen mɨsəm Pol. Mɨsor narmamə kɨsarar mhani-hah Pol, khavən mharaptərəkɨn in
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 mɨsokrən apomh mhamə, “!Ah! !Nəmə Isrel! Sasitu. Kwən e in e yame in ramarkurao ikɨn mɨnə mamhajoun narmamə mamor əriə kamhani hah ətawə. Mamor narmamə khapəh nhasiaiyen loa kape Moses mɨne Nimə Ehuə kape Kughen. Kɨni taktəkun ai rɨkɨr nəmə Gris tɨksɨn mhauə ye nəkwai nimə e kapətawə kasor kwənmhan rhakə e raməmkɨmɨk.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 (Kamhani məknakɨn meinai kupən kɨmɨsəm yemə Efesas a, nhagɨn e Trofimas, rameriwək iriu Pol apa yerkwanu. Kɨni khamə-ta mə Pol rɨmɨkɨr in muə ye nəkwai Nimə Ehuə kape Kughen).
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Nəgkiarien a ror nəmə Jerusalem kɨsarar mɨsaiyu mhauə mharaptərəkɨn Pol, mhaukəkin mhatərhav ye Nimə Ehuə kape Kughen. Taktəkun əmə pris mɨnə kɨsətapɨg ye nəkwai nimə a.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Mhamə tukshopni Pol. Kɨni əmə aikɨn, yamehuə kape mobael mɨnə kape nəmə Rom rərɨg nəvsaoyen mə kasor norien hah ehuə kɨrik apa Jerusalem.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Taktəkun əmə yamehuə kape mobael mɨnə a rɨkɨr mobael mɨnə mɨne namehuə mɨnə kapəriə, mɨsaiyu mhavən tuk narmamə mɨnə a. Narmamə mɨnə a kɨsəm yamehuə kape mobael mɨne kafan narmamə mɨnə; kɨni kɨsəpəh nhauhyen Pol.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Kɨni yamehuə kape mobael mɨnə a ruə ipakə tuk Pol mɨni-pən tuk mobael mɨnə mə tukharaptərəkɨn in. Mharkwəji in kɨn jen kɨraru. Kɨni in raiyoh-pən əriə mɨmə, “?Naha e yermamə? ?Rɨmnor naha?”
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Kɨni narmamə a kɨsokrən apomh. Tɨksɨn kamhani nar kɨrik; kɨni tɨksɨn kamhani nar pɨsɨn. Kasokrən pɨk, yamehuə kape mobael rɨpəh nəmien nəfrakɨsien. Mɨni-pən tuk mobael mɨnə mə tukharəh Pol mhavən ye nəkwai nimə kape mobael.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Khakɨr Pol mɨsəriwək, ipakə əmə kɨseriaji kwəruə. Narmamə kamhasɨg-sɨg pɨk əriə mɨnə, ror pən mobael mɨnə kɨmnharəh-si haktə Pol mharəh mhavən.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Narmamə mɨnə kɨmnhakwasɨg kɨn əriə masokrən apomh mhamə, “!Shopni! !Shopni!”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Ipakə əmə mobael mɨnə kharəh Pol mɨsauru-pən imə, in raiyoh-pən yamehuə kape mobael mɨnə mɨmə, “?To yakəgkiar kəskəh kɨmik uə?”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Yakməta mə ik yemə Ijip a yame apa kupən rɨmnərer mamni-hah gavman. Kwasɨg ikɨn mamkɨr narmamə fo taosen mamhauh narmamə, mamhavən mɨsarə apa ye tɨpəvsɨk.”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Mərɨg Pol rɨni-pən tukun mɨmə, “Nɨkam. Yo, yemə Isrel. Yɨmnharha apa yerkwanu ehuə a Tasas, ye provins a Silisia. Pəh yo, pəh yakəgkiar kɨmi narmamə mɨnə a.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Kɨni yamehuə kape mobael mɨnə a reighan kɨn. Kɨni Pol rərer aikɨn, mɨni-əhu əriə mə tukhapim. Kɨni khapim, in rəgkiar kɨmi əriə ye nəgkiarien kape nəmə Isrel mɨmə,
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.