Atos 18
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NTLH
1 Kwasɨg ikɨn, Pol rɨtərhav Atens, mɨvən yerkwanu kɨrik kamni kɨmə Korin.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Muə məm yemə Isrel kɨrik nhagɨn e Akwila. Kwən a rɨmnarha apa Pontas, mɨtərhav, mɨvən mamarə apa yerkwanu a Rom, apa Itali. Kwasɨg, yermaru kɨrik kape nəmə Rom, nhagɨn e Klodias, rɨmnher-ərhav kɨn nəmə Isrel apa Rom. Kɨni Akwila mɨne kafan piahwaru Prisila, kraier ikɨn, mɨrauə mwarə Korin. Kɨrəpəh narəyen aikɨn a ror tu, Pol rɨtərhav-pən məm əriu,
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 mamarə irisɨr min. Maməker-pən irəriu ye wok kapəriu, meinai wok kafan rəmhen əmə kɨn wok kapəriu. Irisɨr yermamə kape nɨjirien nimə tapolen.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Kɨni ye Sabat mɨnə fam, Pol mɨne nəmə Isrel mɨne nəmə Gris kasəgkiar pɨk ye nəkwai nimə kape nofugɨnien kape nəmə Isrel. Meinai Pol rorkeikei mə tukrɨvi-pə əriə pəh khani nəfrakɨsien ye Yesu.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Nɨpɨg a, Saelas mɨne Timoti kratərhav Masedonia, mɨrauə mɨn Korin. Pol rapəh kafan wok ye nɨjirien nimə tapolen, kɨni maməkeikei əmə mamni-ərhav Nəgkiarien Huvə. Mamni huvə tuk nəmə Isrel mə Yesu in Kristo yame Kughen rɨmɨrpen.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Mərɨg iriə kɨmnhani hah in, masəgkiar has pən kɨmin. Kɨni Pol rarpita-arpita nəmkɨmɨk ye neipən kafan [mamor nɨmtətien mɨmə iriə kamhani hah nhag Kughen.] Mamni mɨmə, “Tukmə Kughen rɨvəhsi-pən narpɨnien kɨmi əmiə, mərɨg kapəmiə atuk. Yaknor infamien irəmiə. Rɨrikakun ai taktəkun, jakamvən əmə tuk nəmə tanə pɨsɨn pɨsɨn mɨnə.”
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Kɨni ai, Pol rəpəh əriə apa ye nimə kape nofugɨnien kape nəmə Isrel, muə imei yemə Gris kɨrik nhagɨn e Titias Jastas. In ramsiai Kughen. Nimə kafan ipakə tuk nimə kape nofugɨnien kape nəmə Isrel.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Kɨni yamehuə kape nimə kape nofugɨnien kape nəmə Isrel, nhagɨn a Krispas, in mɨne kafan mɨnə kɨmnhauə mhani nəfrakɨsien ye Yesu Yermaru. Kɨni nəmə Korin khaphsaah mɨn kɨmɨsərɨg nəgkiarien kape Pol kɨni khani nəfrakɨsien ye Yesu kɨni mɨsor baptaes.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Yenaiyu kɨrik, Pol rəmrərhav məm mə Yesu Yermaru raməgkiar kɨmin mamni mɨmə, “Takpəh nɨgɨnien kɨn narmamə. Takaməkeikei mamni-ərhav nəgkiarien kafak, mɨpəh napnapɨgien.
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Meinai Yo yakaməmɨr kɨrau mik; to nar kɨrik rapəh noriahyen ik, meinai narmamə kafak mɨnə khapsaah ye yerkwanu e.”
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Kɨni Pol rɨmnarə aikɨn rapita newk kɨrikianə, mamhajoun narmamə kɨn nəgkiarien kape Kughen.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Ye nɨpɨg a, yermamə kɨrik, nhagɨn e Galio, in gavman kɨrik kape nəmə Akaea. Kɨni nəmə Isrel khauə kɨrikianə mharaptərəkɨn Pol mhakɨr mhavən ye kot.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 Kɨni iriə mhamə, “Kwən e ramarkut mə tukrɨvi narmamə pəh tuksəhuak kɨmi Kughen ye norien kɨrik yame raməsɨk loa kapəmawə.”
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 — ausente —
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 — ausente —
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Galio rəgkiar ta, məkneikɨn mher-əhav kɨn əriə ye kot.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Məkneikɨn, nəmə aikɨn tɨksɨn kɨsarar mharaptərəkɨn yemehuə kape nimə kape nofugɨnien kape nəmə Isrel, nhagɨn e Sostenes, mamhauh in ye nɨmrɨ narmamə. Kɨni Galio rəm, rɨpəh nɨni-əhuyen əriə.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Kɨni Pol rɨmnarə nɨpɨg rɨpsaah apa Korin iriə nəməhuak mɨnə. Kwasɨg ikɨn, rɨmɨpəh əriə məsok pirə, mɨvən ye Kengkria. Aikɨn, məkɨs nɨkwənen meinai in apa kupən rɨmnatuakəm tuk nəkɨsien nɨkwənen meriaji nɨpɨg kape nəspirien, kɨni nɨpɨg kape nəspirien ruauə ta muavən. Kɨni Pol rɨvən ye rao kɨrik aikɨn a mɨviriə ipakə tuk Siria. Kɨni Akwila mɨne Prisila kɨrakwasɨg mɨn kɨn in.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Krhɨvən mɨrheriaji rukwanu a Efesas, mɨrhɨvhiak. Kɨni Pol rəta irəriu mɨvən ye nəkwai nimə kape nofugɨnien kape nəmə Isrel, məm əriə, kɨsəgkiar pɨk.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Iriə kɨsaiyoh-pən in mə tukrarə mɨn ror tu iriə min. Mərɨg rɨmnəpəh.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Mərɨg nɨpɨg rɨnamvən, mɨni-pən tuk əriə mɨmə, “Tukmə Kughen rɨmə jakrerɨg-pə mɨn, yo jakrerɨg-pə mɨn məm əmiə.” Mɨvən mɨn ye rao kɨrik, mɨtərhav Efesas.
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Kɨni Pol rɨmavən mɨvhiak mɨvən Sisaria. Məriwək mɨvhiak mɨvən məm nəməhuak mɨnə apa Jerusalem. Kwasɨg ikɨn, rɨrerɨg mɨn muə Antiok.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Marə mɨn Antiok ror tu. Kɨni mɨtərhav mɨn məriwək mɨvən mɨtərhav-pən Galesia mɨne Frijia. Mamərɨp tɨm tɨm narmamə kape Yesu mɨnə apaikɨn.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Ye nɨpɨg a, yemə Isrel kɨrik, nhagɨn e Apolos, ruə Efesas. Rɨmnarha apa Aleksandria. Nɨrkunien kafan rehuə; kɨni mɨrkun mɨn Nəkwəkwə kape Kughen.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Kɨnhajoun ta in kɨn Swatuk kape Yesu Yermaru. Nɨpɨg m-fam nap ramuək yerkin tuk nɨni-ərhavyen nəgkiarien kape Kughen. Kɨni nəgkiarien kafan ye nɨkarɨn kape Yesu ratuatuk. (Mərɨg in rɨmɨrkun əmə baptaes yame Jon Baptaes rɨmnor kupən).
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Kɨni in ramətgah kɨn nəvhagien kɨmi narmamə ye nəkwai nimə kape nofugɨnien kape nəmə Isrel. Kɨni Prisila mɨne Akwila kɨrauə mawətərɨg kɨn in. Kɨni ai, mɨrakɨr in mɨrhɨvən iməriə ikɨn. Kɨni Prisila mɨne Akwila kwhoprai-pən huvə mɨn Swatuk kape Kughen kɨmin.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Kwasɨg ikɨn, kwən a Apolos rɨmə tukrɨvən apa Akaea. Kɨni nəməhuak mɨnə kɨmɨsasitu iran, mharai nəkwəkwə kɨrik rɨvən kɨmi narmamə kape Yesu mɨnə apa Akaea, mɨsaiyoh əriə mhamə tuksarha huvə tuk Apolos. Rɨmauə Akaea, mamasitu pɨk ye narmamə yamə mɨne Kughen rɨvəhsi-pən ta nɨhuvəyen kɨmi əriə khani nəfrakɨsien iran. Apolos ramasitu irəriə
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 mamhoprai huvə Nəkwəkwə kape Kughen mɨmə Yesu in Kristo yame Kughen rɨmɨrpen. Kasəgkiar ye nɨmrɨ narmamə, kɨni nəgkiarien kafan rapita nəgkiarien kape nəmə Isrel.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.