Atos 16
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NTLH
1 Kɨni Pol rəriwək mɨn mɨvən apa yerkwanu mir kɨraru nhagriu Debe mɨne Listra. Aikɨn a, yermamə kɨrik kape Yesu ramarə ikɨn, nhagɨn e Timoti. Nɨsɨni ramni nəfrakɨsien ye Yesu; in kwənərəus kape nəmə Isrel. Mərɨg rɨmni in yemə Gris.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Nəməhuak mɨnə apa Listra mɨne Ikoniam kamhani mhamə Timoti in yamehuə kɨrik.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Kɨni Pol rorkeikei mə tukrɨkɨr Timoti iriu min. Kɨni məsɨg-pən in, meinai rɨpəh norkeikeiyen mə nəmə Isrel rɨkiriə tukrahas mhawor nəmə aikɨn a kharkun mə rɨm Timoti in yemə Gris.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Kɨni irisɨr kɨrhuvən mrhɨtərhav-pən yerkwanu mɨnə, marhəni-ərhav tuk narmamə kape Yesu mɨnə mɨrhɨmə nəgkiarien yame aposol mɨnə mɨne elda mɨne Jerusalem kɨmɨsərəhu. Kɨni irisɨr krhajoun əriə mə tukasəkeikei mɨsəri-pən nəgkiarien a.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Ror məknakɨn, mə nəməhuak mɨnə aikɨn mɨnə fam kamhaskai ye nhatətəyen kapəriə. Nɨpɨg mɨnə fam, kamhapsaah.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Irisɨr kɨrhuvən mrhɨtərhav-pən yerkwanu mɨnə Frijia mɨne Galesia, meinai Nanmɨn kape Kughen rɨmɨni-əhu mə tukrhɨpəh nɨrhɨvənien mɨrhɨni-ərhav nəgkiarien apa provins a Tarki.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Kɨrhuvən mɨrhuə ye nɨkar provins mir a Misia mɨne Bitinia, krhɨmə tukrhuvən apa Bitinia; mərɨg Nanmɨn kape Yesu rɨpəh nɨniyen mə tukrhuvən aikɨn.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Kɨni irisɨr krhɨtərhav-pən Misia, mrhɨvirə mɨrhuvən yerkwanu kɨrik kamni kɨmə Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Yenaiyu, Pol rəm nəmrərhavyen məm mɨmə yemə Masedonia kɨrik rərer maiyoh-pən in maməkeikei kɨm in mɨmə, “Yuə-ru e Masedonia masitu irəmawə.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Pol rɨmnəm ta nar a, taktəkun əmə kɨmawə yɨmɨsətu huvə kapəmawə narɨmnar mə jakhatərhav mɨn aikɨn a, mhavən apa Masedonia, meinai yɨmnharkun mə Kughen rɨmnokrən kɨn əmawə mə jakhani-ərhav Nəgkiarien Huvə kɨmi narmamə ikɨn.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Kɨni ai, yakhavəh rao kɨrik, mhatərhav apa Troas, mhavən atuatuk ye tanə a kamni kɨmə Samotres. Kəni rɨkwamɨr kɨn, yakhavhiak-pən apa yerkwanu kɨrik kamni kɨmə Neapolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Kɨni yakhatərhav aikɨn a, mɨsəriwək mhavən mɨseriaji yerkwanu a Filipae, yame raməmɨr kupən ye provins a Masedonia. Yermaru kape Rom ramarmaru ye kwənmhaan a. Kɨmawə yɨmɨsarə kəskəh aikɨn a.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Kɨni ye Sabat, yɨmɨsəta yerkwanu a, mɨseiwaiyu mhavən ye nu kɨrik, meinai yɨmɨsərɨg mə kavən aikɨn kaməhuak. Aikɨn, yɨmɨəkwətə, mɨsəgkiar kɨmawə nɨpiraovɨn yamə mɨne kwənhauə ta aikɨn mɨsəkwətə.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Pian Tuatira kɨrik ramkwətə mamətərɨg kɨn əmawə. Nhagɨn e Lidia. In piraovɨn kape nəvraiyen neipən huvə mɨnə mavəh mane iran. Pian a, ramsiai Kughen. Kɨni Yesu Yermaru rəhitə ye nɨrkunien kafan mɨmə in tukrɨni nəfrakɨsien ye nəgkiarien kape Pol.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Kɨni in mɨne kafan mɨnə kɨmnhavən mɨsor baptaes. Kɨni rɨmɨni-pə tuk əmawə mɨmə, “Nakasəm mə yakamni nəfrakɨsien ye Yesu Yermaru, kɨni takasəkeikei mhauə mɨsarə imak yerkwanu.” In rɨmɨvi əmawə, yakhavən mɨsarə kɨmawə min.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Nɨpɨg kɨrik, kɨmawə yɨmnhavən aikɨn kaməhuak ikɨn, kɨni mɨsəm piraovɨn kɨrik. In yor atuə kɨn kɨrik yame kɨmɨvəh nɨmrɨn. Pian a, nanmɨn hah raməmɨr iran, mamor in mə in rɨrkun nɨni-ərhavyen narɨmnar yame tukrɨpiuə. Kɨni pian a in ravəh pɨk mane ehuə iran, kape kafan namehuə, meinai narmamə kasərok namehuə kafan mɨnə mə tuksərɨg nəgkiarien kafan.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Kɨni in ramkwasɨg kɨn əmawə Pol, mamokrən ehuə mamni mɨmə, “!Narmamə mɨnə e, iriə narmamə kape nor atuə-kɨnien kape Kughen, yame In yerpɨrɨg! Kamhani-ərhav swatuk yame Kughen ravəh mɨragh narmamə iran kɨmi əmiə.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Rɨmnor nar a nɨpɨg rɨpsaah. Ror Pol ramərɨg rahas pɨk. Rarar məgkiar kɨmi nanmɨn has yame raməmɨr ye pian a, mɨmə, “Ye nhag Yesu Kristo, yakamni-pre tuk ik mɨmə, !Takəta ye pian e!” Taktəkun əmə, nanmɨn has a rəta ye pian a.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Mərɨg namehuə kafan mɨnə kɨsəm kharkun mə swatuk kape nɨvəhyen mane ruɨrkək ai taktəkun, kɨsarar, mharaptərəkɨn Pol mɨne Saelas, mharəh əriu mɨsor əriu kawərer ye nɨmrɨ mɨrh.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Mɨsərɨp əriu kawərer ye nɨmrɨ yemə Rom mir - iriu narmamə kape kaonsel. Kɨni mhani-pən tuk əriu mhamə, “Kwərə mir e, iriu yemə Isrel. Iriu kaworiah pɨk nəmə imətawə ikɨn.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Mwarkut tuk ətawə mə tuksəri-pən narəyen pɨsɨn. Mərɨg norien a rapəh natuatukien ye loa kapətawə. Kɨtawə nəmə Rom. To khapəh nɨsəri-pənien swatuk a.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Kɨni narmamə khapsaah khauə mɨn mhani hah əriu. Kɨni yamehuə mir kape kaonsel krəni-pən tuk mobael mɨnə mə tukharəh-si ta neipən kapəriu mhauh əriu.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Kɨni kɨmnhauh pɨk əriu, kwasɨg ikɨn, kharəhsi-pən əriu ye kalabus, mhani-pən tuk yermamə kape narhayen tuk kalabus mhamə, “Ik takamarha huvə tuk əriu.”
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Yermamə yame ramarha tuk kalabus rərɨg nəgkiarien a, mɨrəh əriu mɨvən ye kwənmhan kɨrik apa imə əgkəp. Mərəhu-pən nai ye nɨhuriu markwəji ətərəkɨn-pən əriu iran. Kɨmɨrəhu-pən nai ye nɨhuriu kɨrkwəji ətərəkɨn pən əriu iran|alt="Binding men's feet in prison" src="HK019C.jpg" size="span" copy="Horace Knowles" ref="Wok 16:24"
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Kɨni yenpɨg əru, Pol mɨne Saelas kɨmɨwəhuak. Kɨni mawəni nɨpe marəvəh-si haktə Kughen; kɨni narmamə yamə mɨne kasəmɨr ye kalabus kɨmɨsətərɨg kɨn əriu.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Taktəkun əmə, nɨmnɨmien ramavən pɨk, mor kalabus rɨkiu-kiu. Taktəkun əmə kwəruə mɨnə kɨsəhitə. Kɨni nərəus yamə mɨne kɨmnərkɨs narmamə kɨn, kharɨsɨn mɨsəsaah.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Kɨni yermamə yame ramarha tuk kalabus rarha, məm kwəruə mɨnə kape kalabus kɨmɨsəhitə, rɨmə ta mə narmamə a ye nəkwai kalabus kwəsap ta. Məknekɨn rɨrəh kafan nau nisə mə tukrhapni atuk əmə in kɨn.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Mərɨg Pol rokrən apomh mɨmə, “!Ah! !Apəh nhapniyen ik! Kɨmawə fam yakasəmɨr hanə imə.”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Kɨni yermamə yame ramarha tuk kalabus rokrən mə yermamə kɨrik tukrɨrəh laet muə, maiyu mɨvən ye nəkwai nimə, mənɨmkur-pən ye nɨhu Pol mɨne Saelas, mɨgɨn pɨk.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Mɨkɨr əriu mɨvən apa iruə maiyoh əriu mɨmə, “!Yemehuə mir! ?Jakhawor pən iran mɨne pəh Kughen rɨvəh mɨragh yo?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Kɨni kɨrəni-pən tukun mɨrəmə, “Ik, takni nəfrakɨsien ye Yesu Yermaru, pəh Kughen tɨkrɨvəh mɨragh ik mɨne kafam mɨnə mɨn.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Kɨni iriu kɨrani-ərhav nəgkiarien kape Yesu Yermaru kɨmin mɨne kafan narmamə mɨnə.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Yenpɨg əru, mərɨg kwən a rɨkɨr əriu mɨvən, məspir tamhek nɨmap kapəriu yame kɨmoh. Taktəkun əmə, in mɨne kafan narmamə mɨnə, mɨne kafan yor atuə kɨn mɨnə kɨmɨsor baptaes.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Kɨni in rɨmɨkɨr Pol mɨne Saelas mɨvən ye nəkwai nimə kafan, mɨvəhsi-pən nəvɨgɨnien kɨmi əriu. Kɨni in, mɨne kafan mɨnə, kɨmɨsərɨg rhuvə pɨk, meinai kɨmnhani nəfrakɨsien ye Kughen.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Kɨni rueraan, yermamə mir kape kaonsel kɨrəni-pən tuk mobael mɨne mɨrəmə, “Havən mharɨsɨn nar mir a kɨravən.”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Kɨni kwən a ramarha tuk kalabus rɨmɨni-pən tuk Pol mɨmə, “Yamehuə kape kaonsel rɨmə kɨmawə jakharɨsɨn əmiru nakravən. Ravən ye nəmərinuyen.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Mərɨg Pol rɨni-pən tuk mobael mɨnə a mɨmə, “!Ah! ?Rhawor e? Kɨmru yemə Rom mir e, kɨni namehuə mir e kape nəmə Rom kɨrapəh nɨwəm-pawk-eyen mə kɨmru yɨmwor nar has kɨrik, mərɨg kwəroh-ta əmru ye nɨmrɨ mɨrh, mwarko-pən kɨn əmru ye kalabus. Kɨni taktakun ai iriu kworkeikei mə tukwher-ərhav apɨs-apɨs əmə kɨn əmru. !Nɨkam! Pəh iriu kɨrauə, mɨrakɨr əmru kɨmawə miriu.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Kɨni mobael mɨnə a khavən mhani-pən nəgkiarien kape Pol mɨne Saelas tuk yamehuə mir kape kaonsel. Kwərɨg mə Pol mɨne Saelas iriu yemə Rom mir, kwakur.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Kɨni iriu kɨravən rɨkiriu reiwaiyu tuk Pol mɨne Saelas, mɨrakɨr-ərhav əriu ye kalabus. Kɨni mawəkeikei kɨmi əriu mə tukravən.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Pol mɨne Saelas kɨratərhav ye kalabus, kwasɨg ikɨn, kɨravən imei piraovɨn kɨrik, nhagɨn e Lidia, mawəm nəməhuak mɨnə tɨksɨn aikɨn a. Kɨni iriu mawor kwirɨg kɨmi əriə. Kwasɨg ikɨn, kɨmɨravən.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.