Atos 16
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NAA
1 Kɨni Pol rəriwək mɨn mɨvən apa yerkwanu mir kɨraru nhagriu Debe mɨne Listra. Aikɨn a, yermamə kɨrik kape Yesu ramarə ikɨn, nhagɨn e Timoti. Nɨsɨni ramni nəfrakɨsien ye Yesu; in kwənərəus kape nəmə Isrel. Mərɨg rɨmni in yemə Gris.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Nəməhuak mɨnə apa Listra mɨne Ikoniam kamhani mhamə Timoti in yamehuə kɨrik.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Kɨni Pol rorkeikei mə tukrɨkɨr Timoti iriu min. Kɨni məsɨg-pən in, meinai rɨpəh norkeikeiyen mə nəmə Isrel rɨkiriə tukrahas mhawor nəmə aikɨn a kharkun mə rɨm Timoti in yemə Gris.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Kɨni irisɨr kɨrhuvən mrhɨtərhav-pən yerkwanu mɨnə, marhəni-ərhav tuk narmamə kape Yesu mɨnə mɨrhɨmə nəgkiarien yame aposol mɨnə mɨne elda mɨne Jerusalem kɨmɨsərəhu. Kɨni irisɨr krhajoun əriə mə tukasəkeikei mɨsəri-pən nəgkiarien a.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Ror məknakɨn, mə nəməhuak mɨnə aikɨn mɨnə fam kamhaskai ye nhatətəyen kapəriə. Nɨpɨg mɨnə fam, kamhapsaah.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Irisɨr kɨrhuvən mrhɨtərhav-pən yerkwanu mɨnə Frijia mɨne Galesia, meinai Nanmɨn kape Kughen rɨmɨni-əhu mə tukrhɨpəh nɨrhɨvənien mɨrhɨni-ərhav nəgkiarien apa provins a Tarki.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Kɨrhuvən mɨrhuə ye nɨkar provins mir a Misia mɨne Bitinia, krhɨmə tukrhuvən apa Bitinia; mərɨg Nanmɨn kape Yesu rɨpəh nɨniyen mə tukrhuvən aikɨn.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Kɨni irisɨr krhɨtərhav-pən Misia, mrhɨvirə mɨrhuvən yerkwanu kɨrik kamni kɨmə Troas.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Yenaiyu, Pol rəm nəmrərhavyen məm mɨmə yemə Masedonia kɨrik rərer maiyoh-pən in maməkeikei kɨm in mɨmə, “Yuə-ru e Masedonia masitu irəmawə.”
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Pol rɨmnəm ta nar a, taktəkun əmə kɨmawə yɨmɨsətu huvə kapəmawə narɨmnar mə jakhatərhav mɨn aikɨn a, mhavən apa Masedonia, meinai yɨmnharkun mə Kughen rɨmnokrən kɨn əmawə mə jakhani-ərhav Nəgkiarien Huvə kɨmi narmamə ikɨn.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Kɨni ai, yakhavəh rao kɨrik, mhatərhav apa Troas, mhavən atuatuk ye tanə a kamni kɨmə Samotres. Kəni rɨkwamɨr kɨn, yakhavhiak-pən apa yerkwanu kɨrik kamni kɨmə Neapolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Kɨni yakhatərhav aikɨn a, mɨsəriwək mhavən mɨseriaji yerkwanu a Filipae, yame raməmɨr kupən ye provins a Masedonia. Yermaru kape Rom ramarmaru ye kwənmhaan a. Kɨmawə yɨmɨsarə kəskəh aikɨn a.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Kɨni ye Sabat, yɨmɨsəta yerkwanu a, mɨseiwaiyu mhavən ye nu kɨrik, meinai yɨmɨsərɨg mə kavən aikɨn kaməhuak. Aikɨn, yɨmɨəkwətə, mɨsəgkiar kɨmawə nɨpiraovɨn yamə mɨne kwənhauə ta aikɨn mɨsəkwətə.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Pian Tuatira kɨrik ramkwətə mamətərɨg kɨn əmawə. Nhagɨn e Lidia. In piraovɨn kape nəvraiyen neipən huvə mɨnə mavəh mane iran. Pian a, ramsiai Kughen. Kɨni Yesu Yermaru rəhitə ye nɨrkunien kafan mɨmə in tukrɨni nəfrakɨsien ye nəgkiarien kape Pol.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Kɨni in mɨne kafan mɨnə kɨmnhavən mɨsor baptaes. Kɨni rɨmɨni-pə tuk əmawə mɨmə, “Nakasəm mə yakamni nəfrakɨsien ye Yesu Yermaru, kɨni takasəkeikei mhauə mɨsarə imak yerkwanu.” In rɨmɨvi əmawə, yakhavən mɨsarə kɨmawə min.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Nɨpɨg kɨrik, kɨmawə yɨmnhavən aikɨn kaməhuak ikɨn, kɨni mɨsəm piraovɨn kɨrik. In yor atuə kɨn kɨrik yame kɨmɨvəh nɨmrɨn. Pian a, nanmɨn hah raməmɨr iran, mamor in mə in rɨrkun nɨni-ərhavyen narɨmnar yame tukrɨpiuə. Kɨni pian a in ravəh pɨk mane ehuə iran, kape kafan namehuə, meinai narmamə kasərok namehuə kafan mɨnə mə tuksərɨg nəgkiarien kafan.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Kɨni in ramkwasɨg kɨn əmawə Pol, mamokrən ehuə mamni mɨmə, “!Narmamə mɨnə e, iriə narmamə kape nor atuə-kɨnien kape Kughen, yame In yerpɨrɨg! Kamhani-ərhav swatuk yame Kughen ravəh mɨragh narmamə iran kɨmi əmiə.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Rɨmnor nar a nɨpɨg rɨpsaah. Ror Pol ramərɨg rahas pɨk. Rarar məgkiar kɨmi nanmɨn has yame raməmɨr ye pian a, mɨmə, “Ye nhag Yesu Kristo, yakamni-pre tuk ik mɨmə, !Takəta ye pian e!” Taktəkun əmə, nanmɨn has a rəta ye pian a.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Mərɨg namehuə kafan mɨnə kɨsəm kharkun mə swatuk kape nɨvəhyen mane ruɨrkək ai taktəkun, kɨsarar, mharaptərəkɨn Pol mɨne Saelas, mharəh əriu mɨsor əriu kawərer ye nɨmrɨ mɨrh.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Mɨsərɨp əriu kawərer ye nɨmrɨ yemə Rom mir - iriu narmamə kape kaonsel. Kɨni mhani-pən tuk əriu mhamə, “Kwərə mir e, iriu yemə Isrel. Iriu kaworiah pɨk nəmə imətawə ikɨn.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Mwarkut tuk ətawə mə tuksəri-pən narəyen pɨsɨn. Mərɨg norien a rapəh natuatukien ye loa kapətawə. Kɨtawə nəmə Rom. To khapəh nɨsəri-pənien swatuk a.”
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Kɨni narmamə khapsaah khauə mɨn mhani hah əriu. Kɨni yamehuə mir kape kaonsel krəni-pən tuk mobael mɨnə mə tukharəh-si ta neipən kapəriu mhauh əriu.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Kɨni kɨmnhauh pɨk əriu, kwasɨg ikɨn, kharəhsi-pən əriu ye kalabus, mhani-pən tuk yermamə kape narhayen tuk kalabus mhamə, “Ik takamarha huvə tuk əriu.”
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Yermamə yame ramarha tuk kalabus rərɨg nəgkiarien a, mɨrəh əriu mɨvən ye kwənmhan kɨrik apa imə əgkəp. Mərəhu-pən nai ye nɨhuriu markwəji ətərəkɨn-pən əriu iran. Kɨmɨrəhu-pən nai ye nɨhuriu kɨrkwəji ətərəkɨn pən əriu iran|alt="Binding men's feet in prison" src="HK019C.jpg" size="span" copy="Horace Knowles" ref="Wok 16:24"
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Kɨni yenpɨg əru, Pol mɨne Saelas kɨmɨwəhuak. Kɨni mawəni nɨpe marəvəh-si haktə Kughen; kɨni narmamə yamə mɨne kasəmɨr ye kalabus kɨmɨsətərɨg kɨn əriu.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Taktəkun əmə, nɨmnɨmien ramavən pɨk, mor kalabus rɨkiu-kiu. Taktəkun əmə kwəruə mɨnə kɨsəhitə. Kɨni nərəus yamə mɨne kɨmnərkɨs narmamə kɨn, kharɨsɨn mɨsəsaah.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Kɨni yermamə yame ramarha tuk kalabus rarha, məm kwəruə mɨnə kape kalabus kɨmɨsəhitə, rɨmə ta mə narmamə a ye nəkwai kalabus kwəsap ta. Məknekɨn rɨrəh kafan nau nisə mə tukrhapni atuk əmə in kɨn.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Mərɨg Pol rokrən apomh mɨmə, “!Ah! !Apəh nhapniyen ik! Kɨmawə fam yakasəmɨr hanə imə.”
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Kɨni yermamə yame ramarha tuk kalabus rokrən mə yermamə kɨrik tukrɨrəh laet muə, maiyu mɨvən ye nəkwai nimə, mənɨmkur-pən ye nɨhu Pol mɨne Saelas, mɨgɨn pɨk.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Mɨkɨr əriu mɨvən apa iruə maiyoh əriu mɨmə, “!Yemehuə mir! ?Jakhawor pən iran mɨne pəh Kughen rɨvəh mɨragh yo?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Kɨni kɨrəni-pən tukun mɨrəmə, “Ik, takni nəfrakɨsien ye Yesu Yermaru, pəh Kughen tɨkrɨvəh mɨragh ik mɨne kafam mɨnə mɨn.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Kɨni iriu kɨrani-ərhav nəgkiarien kape Yesu Yermaru kɨmin mɨne kafan narmamə mɨnə.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Yenpɨg əru, mərɨg kwən a rɨkɨr əriu mɨvən, məspir tamhek nɨmap kapəriu yame kɨmoh. Taktəkun əmə, in mɨne kafan narmamə mɨnə, mɨne kafan yor atuə kɨn mɨnə kɨmɨsor baptaes.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Kɨni in rɨmɨkɨr Pol mɨne Saelas mɨvən ye nəkwai nimə kafan, mɨvəhsi-pən nəvɨgɨnien kɨmi əriu. Kɨni in, mɨne kafan mɨnə, kɨmɨsərɨg rhuvə pɨk, meinai kɨmnhani nəfrakɨsien ye Kughen.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Kɨni rueraan, yermamə mir kape kaonsel kɨrəni-pən tuk mobael mɨne mɨrəmə, “Havən mharɨsɨn nar mir a kɨravən.”
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Kɨni kwən a ramarha tuk kalabus rɨmɨni-pən tuk Pol mɨmə, “Yamehuə kape kaonsel rɨmə kɨmawə jakharɨsɨn əmiru nakravən. Ravən ye nəmərinuyen.”
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Mərɨg Pol rɨni-pən tuk mobael mɨnə a mɨmə, “!Ah! ?Rhawor e? Kɨmru yemə Rom mir e, kɨni namehuə mir e kape nəmə Rom kɨrapəh nɨwəm-pawk-eyen mə kɨmru yɨmwor nar has kɨrik, mərɨg kwəroh-ta əmru ye nɨmrɨ mɨrh, mwarko-pən kɨn əmru ye kalabus. Kɨni taktakun ai iriu kworkeikei mə tukwher-ərhav apɨs-apɨs əmə kɨn əmru. !Nɨkam! Pəh iriu kɨrauə, mɨrakɨr əmru kɨmawə miriu.”
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Kɨni mobael mɨnə a khavən mhani-pən nəgkiarien kape Pol mɨne Saelas tuk yamehuə mir kape kaonsel. Kwərɨg mə Pol mɨne Saelas iriu yemə Rom mir, kwakur.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Kɨni iriu kɨravən rɨkiriu reiwaiyu tuk Pol mɨne Saelas, mɨrakɨr-ərhav əriu ye kalabus. Kɨni mawəkeikei kɨmi əriu mə tukravən.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Pol mɨne Saelas kɨratərhav ye kalabus, kwasɨg ikɨn, kɨravən imei piraovɨn kɨrik, nhagɨn e Lidia, mawəm nəməhuak mɨnə tɨksɨn aikɨn a. Kɨni iriu mawor kwirɨg kɨmi əriə. Kwasɨg ikɨn, kɨmɨravən.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.