Atos 12
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NVT
1 Ye nɨpɨg a, king kape nəmə Rom, nhagɨn e Herod, rɨmɨraptərəkɨn nəməhuak mɨnə tɨksɨn mɨmə tukruh əriə.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Mɨni-pən tuk kafan narmamə mɨnə mə tukhavən mharaptərəkɨn Jemes, piau Jon, mɨsərəru-ta kapən kapə.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Kɨni rɨmnhopni-ta Jemes məm mə nəmə Isrel, rɨkiriə ragien tukun, rarə mɨni-pən mɨn tuk kafan narmamə mɨnə mə tukharaptərəkɨn mɨn Pita. Kɨraptərəkɨn Pita ye nɨpɨg kape nəvɨgɨnien ehuə e kamni kɨmə “Nənien Bred yame yis rɨrkək iran.”
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Kharaptərəkɨn Pita, mhrəhsi-pən ye kalabus. Kɨni Herod rɨmɨni mə mobael 16 tuksərer əswasɨg kɨn, kuas kuas ye aoa mɨnə fam, yenpɨg mɨne yeraan. Herod rɨkin raməsɨk mɨmə nɨpɨg nəvɨgɨnien ehuə tukror infamien, in tukrɨkɨr Pita muə ramərer ye nɨmrɨ mɨrh.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Mərɨg nɨpɨg Pita raməmɨr hanə ye kalabus, nəməhuak mɨnə kasəhuak əusɨk-əusɨk tukun.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Kɨni tɨkəni rəkwamɨr kɨn, Herod rɨmə ta mə tukrərɨp Pita ye nɨmrɨ mɨrh. Mərɨg yenpɨg, Pita raməmɨr ye kalabus mamapɨr ye kwerkwan ye mobael mir kɨraru. Karkwəji in kɨn jen kɨraru: kɨrik raməker-pən ye kwermɨ mobael kɨrik, kɨrik raməker-pən ye kɨrik. Kɨni mobael kɨraru kawarer ye kwəruə mawarha tukun.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Taktəkun əmə, agelo kape Kughen rɨtɨrhav-pə tukun. Kɨni məsiə rakhak ye nəkwai kalabus. Kɨni agelo a rɨnhai kwerkwai Pita mɨmə, “Ei. !Ǝrer aihuaa!” Taktəkun əmə jen mir yame e kawəker-pən ye kwermɨ Pita kɨmɨraier-ta atuk.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Kɨni agelo ai rɨni-pən tukun mɨmə, “Vəhsi-pən kafam sot mɨne sandel.” Kɨni Pita ror nar yame agelo rɨmɨni. Kɨni agelo a rɨni-pən tukun mə, “Takvəhsi-pən kafam kot, mɨkwasɨg kɨn yo.”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Kɨni Pita rɨkwasɨg kɨn, mɨratərhav ye nəkwai kalabus. Mərɨg in rɨpəh nɨrkunien mə nar yame agelo a ramor iran ror nəfrakɨsien kɨn; rɨkin rəsɨk mə ta mə in raməmrərhav əmə.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Kɨni iriu kɨrauə mwapita mobael yame ramərer əkupən mamarha, kɨni mɨrauə mwapita yame ror kɨraru kɨn. Kwasɨg ikɨn, kɨrauə mɨratərhav-pə ye kwəruə yame kɨmnor kɨn aean. Kwəruə a kamtərhav-pən ikɨn, kamavən Jerusalem. Kɨni ye nɨpɨg a, kwəruə ai rəhitə atuk, kɨni iriu kɨratərhav. Mawəriwak ye swatuk mɨravən. Taktəkun əmə agelo ai rəta ye Pita mamvən.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Məkneikɨn, Pita, rɨkin rarə, kɨni rɨmə, “Ei. Yakəm yakɨrkun mə nar e in ror nəfrakɨsien kɨn. Yesu Yermaru rɨmnher-pə kɨn agelo kafan mə tɨkrɨrəh-si ta yo ye kwermɨ King Herod mɨne narɨmnar mɨnə yame nəmə Isrel khamə tuksor irak.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Pita rəm rɨrkun mə Kughen ruɨrɨsɨn in, taktəkun əmə, rɨvən imei Meri, nɨsɨn Jon Mak. Narmamə khapsaah kwənhauə ta ye nəkwai nimə a masəhuak.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Kɨni Pita rəsɨk-əsɨk tapɨg ye nimə a. Kɨni yasitu kɨrik, nhagɨn e Roda, ruə mə tukrəhitə.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Kɨni in mərɨg rɨki Pita, ruɨrkun mə Pita a; kɨni rɨkin ragien pɨk tukun, kɨni mərukɨn nəhitəyen, kɨni maiyu əmə mɨvən mɨni-əsah-pən iran mɨmə, “!Ei! Narɨmnə əpə. Pita ramərer ye kwəruə apa iruə.”
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Kɨni iriə khani-pən tukun mhamə, “Nɨkam. Nakeno-eno.”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Mərɨg Pita ramərer hanə iruə maməsɨk-əsɨk tapɨg. Kɨni iriə khavən mɨsəhitə, mɨsəm in, kɨsakur kɨn.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Kɨni Pita rɨmɨni-əhu əriə mə tukhapim. Kɨni maməvsao kɨn Yesu Yermaru rɨmɨvəhsi-ərhav in ye kalabus. Kɨni mɨmə, “Taksəvsao kɨn kɨmi Jemes mɨne kɨtawə mɨnə tɨksɨn.” Rəgkiar ta kɨni map.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Kəni rɨkwamer kɨn, yenpɨg-yenpɨg, mobael yamə mɨne kasarha tuk Pita ye kalabus kasaiyoh-aiyoh əriə mɨnə kɨn, mərɨg kɨseinein mə naha nhagɨn rɨmnor Pita.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Kɨni King Herod rɨni-pən tuk əriə mə tukhavən mɨsarhakɨn Pita; mərɨg khapəh nɨsəmien. Kɨni ai, King Herod rərɨp mobael mɨnə a ye nɨmrɨ mɨrh, mɨvəhsi-pən narpɨnien kɨmi əriə mə tukasəkeikei mhamhə.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Ye nɨpɨg a, narmamə ye taon mir e Taea mɨne Saedon kɨmɨsotgoh iriə min, kɨni rɨni-əhu nəvɨgɨnien mə tukrɨpəh nherpən-ien kɨn. Kɨni iriə kɨmɨsaiyoh nasituyen kɨn Blastus, yame in ramehuə ye nautə kape King Herod. Kɨmnhavi nərɨgien kafan mə tukrokrən kɨn Herod ruə, pəh kɨsərəhu nəmərinuyen iriə min, mə tukrəta mɨn ye nəvɨgɨnien rɨvən mɨn kɨmi əriə.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Kɨni kwənhauə ye nɨpɨg yame Herod rɨmɨni mə tukrəm əriə iran, kɨni rɨvəhsi-pən neipən huvə kafan yame ramhajoun mə in ramarmaru; mɨvən məkwətə ye kwənmhan kape king, mɨvəhsi-pən nəgkiarien kafan kɨmi əriə.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Kɨni iriə kɨsokrən apomh mhamə, “Yermamə e raməgkiar, pəh nien mə yermamə əmə, mərɨg in kughen kɨrik.”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Mərɨg Herod rɨpəh nɨvəhsi-haktəyen Kughen, məkneikɨn, Kughen rher-pə kɨn kafan agelo ror Herod rɨmɨr. Kɨni wom mɨnə kɨsən tɨpeiwə iran, rɨmhə.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Ye nɨpɨg a, nəgkiarien kape Kughen rarkurao. Narmamə khapsaah khani nəfrakɨsien iran.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Kɨni Banabas mɨne Sol kwəgkiar fam apa Jerusalem, mɨrarerɨg-pə Antiok, mɨrəkɨr kwən kɨrik nhagɨn e Jon Mak irisɨr min.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.