Atos 12
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs ARA
1 Ye nɨpɨg a, king kape nəmə Rom, nhagɨn e Herod, rɨmɨraptərəkɨn nəməhuak mɨnə tɨksɨn mɨmə tukruh əriə.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Mɨni-pən tuk kafan narmamə mɨnə mə tukhavən mharaptərəkɨn Jemes, piau Jon, mɨsərəru-ta kapən kapə.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Kɨni rɨmnhopni-ta Jemes məm mə nəmə Isrel, rɨkiriə ragien tukun, rarə mɨni-pən mɨn tuk kafan narmamə mɨnə mə tukharaptərəkɨn mɨn Pita. Kɨraptərəkɨn Pita ye nɨpɨg kape nəvɨgɨnien ehuə e kamni kɨmə “Nənien Bred yame yis rɨrkək iran.”
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Kharaptərəkɨn Pita, mhrəhsi-pən ye kalabus. Kɨni Herod rɨmɨni mə mobael 16 tuksərer əswasɨg kɨn, kuas kuas ye aoa mɨnə fam, yenpɨg mɨne yeraan. Herod rɨkin raməsɨk mɨmə nɨpɨg nəvɨgɨnien ehuə tukror infamien, in tukrɨkɨr Pita muə ramərer ye nɨmrɨ mɨrh.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Mərɨg nɨpɨg Pita raməmɨr hanə ye kalabus, nəməhuak mɨnə kasəhuak əusɨk-əusɨk tukun.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Kɨni tɨkəni rəkwamɨr kɨn, Herod rɨmə ta mə tukrərɨp Pita ye nɨmrɨ mɨrh. Mərɨg yenpɨg, Pita raməmɨr ye kalabus mamapɨr ye kwerkwan ye mobael mir kɨraru. Karkwəji in kɨn jen kɨraru: kɨrik raməker-pən ye kwermɨ mobael kɨrik, kɨrik raməker-pən ye kɨrik. Kɨni mobael kɨraru kawarer ye kwəruə mawarha tukun.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Taktəkun əmə, agelo kape Kughen rɨtɨrhav-pə tukun. Kɨni məsiə rakhak ye nəkwai kalabus. Kɨni agelo a rɨnhai kwerkwai Pita mɨmə, “Ei. !Ǝrer aihuaa!” Taktəkun əmə jen mir yame e kawəker-pən ye kwermɨ Pita kɨmɨraier-ta atuk.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Kɨni agelo ai rɨni-pən tukun mɨmə, “Vəhsi-pən kafam sot mɨne sandel.” Kɨni Pita ror nar yame agelo rɨmɨni. Kɨni agelo a rɨni-pən tukun mə, “Takvəhsi-pən kafam kot, mɨkwasɨg kɨn yo.”
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Kɨni Pita rɨkwasɨg kɨn, mɨratərhav ye nəkwai kalabus. Mərɨg in rɨpəh nɨrkunien mə nar yame agelo a ramor iran ror nəfrakɨsien kɨn; rɨkin rəsɨk mə ta mə in raməmrərhav əmə.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Kɨni iriu kɨrauə mwapita mobael yame ramərer əkupən mamarha, kɨni mɨrauə mwapita yame ror kɨraru kɨn. Kwasɨg ikɨn, kɨrauə mɨratərhav-pə ye kwəruə yame kɨmnor kɨn aean. Kwəruə a kamtərhav-pən ikɨn, kamavən Jerusalem. Kɨni ye nɨpɨg a, kwəruə ai rəhitə atuk, kɨni iriu kɨratərhav. Mawəriwak ye swatuk mɨravən. Taktəkun əmə agelo ai rəta ye Pita mamvən.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Məkneikɨn, Pita, rɨkin rarə, kɨni rɨmə, “Ei. Yakəm yakɨrkun mə nar e in ror nəfrakɨsien kɨn. Yesu Yermaru rɨmnher-pə kɨn agelo kafan mə tɨkrɨrəh-si ta yo ye kwermɨ King Herod mɨne narɨmnar mɨnə yame nəmə Isrel khamə tuksor irak.”
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Pita rəm rɨrkun mə Kughen ruɨrɨsɨn in, taktəkun əmə, rɨvən imei Meri, nɨsɨn Jon Mak. Narmamə khapsaah kwənhauə ta ye nəkwai nimə a masəhuak.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Kɨni Pita rəsɨk-əsɨk tapɨg ye nimə a. Kɨni yasitu kɨrik, nhagɨn e Roda, ruə mə tukrəhitə.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Kɨni in mərɨg rɨki Pita, ruɨrkun mə Pita a; kɨni rɨkin ragien pɨk tukun, kɨni mərukɨn nəhitəyen, kɨni maiyu əmə mɨvən mɨni-əsah-pən iran mɨmə, “!Ei! Narɨmnə əpə. Pita ramərer ye kwəruə apa iruə.”
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Kɨni iriə khani-pən tukun mhamə, “Nɨkam. Nakeno-eno.”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Mərɨg Pita ramərer hanə iruə maməsɨk-əsɨk tapɨg. Kɨni iriə khavən mɨsəhitə, mɨsəm in, kɨsakur kɨn.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Kɨni Pita rɨmɨni-əhu əriə mə tukhapim. Kɨni maməvsao kɨn Yesu Yermaru rɨmɨvəhsi-ərhav in ye kalabus. Kɨni mɨmə, “Taksəvsao kɨn kɨmi Jemes mɨne kɨtawə mɨnə tɨksɨn.” Rəgkiar ta kɨni map.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Kəni rɨkwamer kɨn, yenpɨg-yenpɨg, mobael yamə mɨne kasarha tuk Pita ye kalabus kasaiyoh-aiyoh əriə mɨnə kɨn, mərɨg kɨseinein mə naha nhagɨn rɨmnor Pita.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Kɨni King Herod rɨni-pən tuk əriə mə tukhavən mɨsarhakɨn Pita; mərɨg khapəh nɨsəmien. Kɨni ai, King Herod rərɨp mobael mɨnə a ye nɨmrɨ mɨrh, mɨvəhsi-pən narpɨnien kɨmi əriə mə tukasəkeikei mhamhə.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Ye nɨpɨg a, narmamə ye taon mir e Taea mɨne Saedon kɨmɨsotgoh iriə min, kɨni rɨni-əhu nəvɨgɨnien mə tukrɨpəh nherpən-ien kɨn. Kɨni iriə kɨmɨsaiyoh nasituyen kɨn Blastus, yame in ramehuə ye nautə kape King Herod. Kɨmnhavi nərɨgien kafan mə tukrokrən kɨn Herod ruə, pəh kɨsərəhu nəmərinuyen iriə min, mə tukrəta mɨn ye nəvɨgɨnien rɨvən mɨn kɨmi əriə.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Kɨni kwənhauə ye nɨpɨg yame Herod rɨmɨni mə tukrəm əriə iran, kɨni rɨvəhsi-pən neipən huvə kafan yame ramhajoun mə in ramarmaru; mɨvən məkwətə ye kwənmhan kape king, mɨvəhsi-pən nəgkiarien kafan kɨmi əriə.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Kɨni iriə kɨsokrən apomh mhamə, “Yermamə e raməgkiar, pəh nien mə yermamə əmə, mərɨg in kughen kɨrik.”
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Mərɨg Herod rɨpəh nɨvəhsi-haktəyen Kughen, məkneikɨn, Kughen rher-pə kɨn kafan agelo ror Herod rɨmɨr. Kɨni wom mɨnə kɨsən tɨpeiwə iran, rɨmhə.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Ye nɨpɨg a, nəgkiarien kape Kughen rarkurao. Narmamə khapsaah khani nəfrakɨsien iran.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Kɨni Banabas mɨne Sol kwəgkiar fam apa Jerusalem, mɨrarerɨg-pə Antiok, mɨrəkɨr kwən kɨrik nhagɨn e Jon Mak irisɨr min.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.