Atos 12
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NAA
1 Ye nɨpɨg a, king kape nəmə Rom, nhagɨn e Herod, rɨmɨraptərəkɨn nəməhuak mɨnə tɨksɨn mɨmə tukruh əriə.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Mɨni-pən tuk kafan narmamə mɨnə mə tukhavən mharaptərəkɨn Jemes, piau Jon, mɨsərəru-ta kapən kapə.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Kɨni rɨmnhopni-ta Jemes məm mə nəmə Isrel, rɨkiriə ragien tukun, rarə mɨni-pən mɨn tuk kafan narmamə mɨnə mə tukharaptərəkɨn mɨn Pita. Kɨraptərəkɨn Pita ye nɨpɨg kape nəvɨgɨnien ehuə e kamni kɨmə “Nənien Bred yame yis rɨrkək iran.”
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Kharaptərəkɨn Pita, mhrəhsi-pən ye kalabus. Kɨni Herod rɨmɨni mə mobael 16 tuksərer əswasɨg kɨn, kuas kuas ye aoa mɨnə fam, yenpɨg mɨne yeraan. Herod rɨkin raməsɨk mɨmə nɨpɨg nəvɨgɨnien ehuə tukror infamien, in tukrɨkɨr Pita muə ramərer ye nɨmrɨ mɨrh.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Mərɨg nɨpɨg Pita raməmɨr hanə ye kalabus, nəməhuak mɨnə kasəhuak əusɨk-əusɨk tukun.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Kɨni tɨkəni rəkwamɨr kɨn, Herod rɨmə ta mə tukrərɨp Pita ye nɨmrɨ mɨrh. Mərɨg yenpɨg, Pita raməmɨr ye kalabus mamapɨr ye kwerkwan ye mobael mir kɨraru. Karkwəji in kɨn jen kɨraru: kɨrik raməker-pən ye kwermɨ mobael kɨrik, kɨrik raməker-pən ye kɨrik. Kɨni mobael kɨraru kawarer ye kwəruə mawarha tukun.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Taktəkun əmə, agelo kape Kughen rɨtɨrhav-pə tukun. Kɨni məsiə rakhak ye nəkwai kalabus. Kɨni agelo a rɨnhai kwerkwai Pita mɨmə, “Ei. !Ǝrer aihuaa!” Taktəkun əmə jen mir yame e kawəker-pən ye kwermɨ Pita kɨmɨraier-ta atuk.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Kɨni agelo ai rɨni-pən tukun mɨmə, “Vəhsi-pən kafam sot mɨne sandel.” Kɨni Pita ror nar yame agelo rɨmɨni. Kɨni agelo a rɨni-pən tukun mə, “Takvəhsi-pən kafam kot, mɨkwasɨg kɨn yo.”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Kɨni Pita rɨkwasɨg kɨn, mɨratərhav ye nəkwai kalabus. Mərɨg in rɨpəh nɨrkunien mə nar yame agelo a ramor iran ror nəfrakɨsien kɨn; rɨkin rəsɨk mə ta mə in raməmrərhav əmə.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Kɨni iriu kɨrauə mwapita mobael yame ramərer əkupən mamarha, kɨni mɨrauə mwapita yame ror kɨraru kɨn. Kwasɨg ikɨn, kɨrauə mɨratərhav-pə ye kwəruə yame kɨmnor kɨn aean. Kwəruə a kamtərhav-pən ikɨn, kamavən Jerusalem. Kɨni ye nɨpɨg a, kwəruə ai rəhitə atuk, kɨni iriu kɨratərhav. Mawəriwak ye swatuk mɨravən. Taktəkun əmə agelo ai rəta ye Pita mamvən.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Məkneikɨn, Pita, rɨkin rarə, kɨni rɨmə, “Ei. Yakəm yakɨrkun mə nar e in ror nəfrakɨsien kɨn. Yesu Yermaru rɨmnher-pə kɨn agelo kafan mə tɨkrɨrəh-si ta yo ye kwermɨ King Herod mɨne narɨmnar mɨnə yame nəmə Isrel khamə tuksor irak.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Pita rəm rɨrkun mə Kughen ruɨrɨsɨn in, taktəkun əmə, rɨvən imei Meri, nɨsɨn Jon Mak. Narmamə khapsaah kwənhauə ta ye nəkwai nimə a masəhuak.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Kɨni Pita rəsɨk-əsɨk tapɨg ye nimə a. Kɨni yasitu kɨrik, nhagɨn e Roda, ruə mə tukrəhitə.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Kɨni in mərɨg rɨki Pita, ruɨrkun mə Pita a; kɨni rɨkin ragien pɨk tukun, kɨni mərukɨn nəhitəyen, kɨni maiyu əmə mɨvən mɨni-əsah-pən iran mɨmə, “!Ei! Narɨmnə əpə. Pita ramərer ye kwəruə apa iruə.”
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Kɨni iriə khani-pən tukun mhamə, “Nɨkam. Nakeno-eno.”
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Mərɨg Pita ramərer hanə iruə maməsɨk-əsɨk tapɨg. Kɨni iriə khavən mɨsəhitə, mɨsəm in, kɨsakur kɨn.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Kɨni Pita rɨmɨni-əhu əriə mə tukhapim. Kɨni maməvsao kɨn Yesu Yermaru rɨmɨvəhsi-ərhav in ye kalabus. Kɨni mɨmə, “Taksəvsao kɨn kɨmi Jemes mɨne kɨtawə mɨnə tɨksɨn.” Rəgkiar ta kɨni map.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Kəni rɨkwamer kɨn, yenpɨg-yenpɨg, mobael yamə mɨne kasarha tuk Pita ye kalabus kasaiyoh-aiyoh əriə mɨnə kɨn, mərɨg kɨseinein mə naha nhagɨn rɨmnor Pita.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Kɨni King Herod rɨni-pən tuk əriə mə tukhavən mɨsarhakɨn Pita; mərɨg khapəh nɨsəmien. Kɨni ai, King Herod rərɨp mobael mɨnə a ye nɨmrɨ mɨrh, mɨvəhsi-pən narpɨnien kɨmi əriə mə tukasəkeikei mhamhə.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Ye nɨpɨg a, narmamə ye taon mir e Taea mɨne Saedon kɨmɨsotgoh iriə min, kɨni rɨni-əhu nəvɨgɨnien mə tukrɨpəh nherpən-ien kɨn. Kɨni iriə kɨmɨsaiyoh nasituyen kɨn Blastus, yame in ramehuə ye nautə kape King Herod. Kɨmnhavi nərɨgien kafan mə tukrokrən kɨn Herod ruə, pəh kɨsərəhu nəmərinuyen iriə min, mə tukrəta mɨn ye nəvɨgɨnien rɨvən mɨn kɨmi əriə.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Kɨni kwənhauə ye nɨpɨg yame Herod rɨmɨni mə tukrəm əriə iran, kɨni rɨvəhsi-pən neipən huvə kafan yame ramhajoun mə in ramarmaru; mɨvən məkwətə ye kwənmhan kape king, mɨvəhsi-pən nəgkiarien kafan kɨmi əriə.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Kɨni iriə kɨsokrən apomh mhamə, “Yermamə e raməgkiar, pəh nien mə yermamə əmə, mərɨg in kughen kɨrik.”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Mərɨg Herod rɨpəh nɨvəhsi-haktəyen Kughen, məkneikɨn, Kughen rher-pə kɨn kafan agelo ror Herod rɨmɨr. Kɨni wom mɨnə kɨsən tɨpeiwə iran, rɨmhə.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Ye nɨpɨg a, nəgkiarien kape Kughen rarkurao. Narmamə khapsaah khani nəfrakɨsien iran.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Kɨni Banabas mɨne Sol kwəgkiar fam apa Jerusalem, mɨrarerɨg-pə Antiok, mɨrəkɨr kwən kɨrik nhagɨn e Jon Mak irisɨr min.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.