2 Coríntios 7
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NVT
1 Yo mɨnə tɨksɨn. Nəgkiarien mɨnə e yame Kughen rɨmɨrpen, kapətawə. Ror pən, pəh kɨsəspir rɨkitawə, mhavəhsi-ta narɨmnar fam yamə mɨne kasor nɨpraitawə mɨne nərɨgien kapətawə kasəmkɨmɨk. Kɨni pəh kɨsərəhu karɨn ətawə mə kɨtawə kape Kughen mɨnə əmə, meinai kɨtawə kamhasiai Kughen.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Səhitə yerkimiə tuk əmawə meinai yakhapəh nɨsorien rahas-pən kɨmi yermamə kɨrik, mhapəh nhavi-pəyen yermamə kɨrik ikɨn rahas ikɨn, mhapəh nɨsarkutien mə jakhavəh nar kɨrik kapəmiə ye norien kɨrik yame rɨpəh natuatukien.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Pəh nien mə kɨmiə nɨmɨsor nar kɨrik rɨpəh nəmhenien, yakaməgkiar məkneikɨn kɨmi əmiə. Yakwəni-pre ta tuk əmiə mə yaksorkeikei pɨk əmiə, nar apnapɨg nahasien uə nɨhuvəyen ramuə tuk ətawə-m kɨmiə, mərɨg yakhajir əmiə mɨsəkwan əmiə.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Yo yakamni nəfrakɨsien irəmiə. Rɨkik ragien tuk əmiə. Kɨmiə nakhavəh-si haktə pɨk kafak nətərɨgien. Yɨmnarə ye nəmhəyen rehuə pɨk, mərɨg rɨkik ragien pɨk tuk əmiə.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Meinai nɨpɨg yɨmnhauə Masedonia, mhapəh nɨsapɨsien, mərɨg nɨpɨg m-fam, yakamharəh pɨkɨn nəmhəyen pɨsɨn pɨsɨn mɨnə. Ye nɨmraghien kapəmawə, narmamə kasotgoh, masor nahasien kɨmi əmawə, kɨni kɨmawə yakamhagɨn.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Mərɨg Kughen yame raməgkiar vi vi kɨmi narmamə yame nərɨgien kapəriə rəpou, In rɨmɨvəhsi-haktə nərɨgien kapəmawə, mor swatuk kape Taetas ruə məm əmawə.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Kɨni pəh nien mə nuəyen əmə kafan yame rɨmnor rɨkimawə ramagien, mərɨg nɨpɨg nɨmnhawəh-sihaktə nərɨgien kafan, rɨkimawə ramagien mɨn tukun. In rɨmɨni-əsah pə tuk yo mə naksorkeikei pɨk mə takhauə mɨsəm yo. Kɨni mamni mə rɨkimiə reihuə tuk yo, mamni mə kɨmiə naksorkeikei pɨk yo, masərer matuk tuk nɨsərer-əswasɨgien kɨn narmamə yamə mɨne kamhani hah yo. In ramni məknakɨn, rɨkik ragien mapita.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Kupən, yɨmnəm mə nəkwəkwə yame yɨmnher-pre kɨn məkupən rɨmnor rɨkimiə rəpou, kɨni yɨmnərɨg rahas tukun. Mərɨg, nar apnapɨg mə nəkwəkwə a rɨmnor rɨkimiə rəpou, yakpəh nərɨg-rahas-pɨk-ien tukun, meinai rɨkimiə rəpou kape nɨpɨg kwakwə əmə.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Mərɨg taktəkun ai, rɨkik ragien, mərɨg pəh nien mə rɨkik ragien meinai rɨkimiə rɨmnəpou. Nɨkam. Rɨkik ragien mə nɨpɨg rɨkimiə rəpou, nɨmɨsarar ye nərɨgien kapəmiə tuk təvhagə has kapəmiə. Nəfrakɨsien, Kughen rorkeikei mə rɨkitawə tukrəpəu tuk norien has mɨnə. Kɨni kɨmiə nɨmɨsarar ye nərɨgien kapəmiə tuk təvhagə has, kɨni nəgkiarien skai yame yɨmnhani-pre tuk əmiə rɨpəh norien əmiə naksəpəh nhatətəyen kapəmiə.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Tukmə rɨkimiə rəpou tuk norien has mɨnə kapəmiə, rəmhen kɨn yame Kughen rorkeikei mə rɨkimiə tukrəpəu tukun, kɨni mɨsarar ye nərɨgien kapəmiə, pəh Kughen tukrɨvəh mɨragh əmiə. Nərɨg-rahasien a rɨpəh nɨkɨr-pənien narmamə ikɨn rɨki narmamə rərhakɨs ikɨn. Mərɨg tukmə narmamə rɨkiriə rəpou əmə tuk narɨmnar kape tokrei tanə, nərɨg-rahasien a ramkɨr-pən əriə tuk nɨmhəyen.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Tukmə naksərɨg rahas ye norien has mɨnə kapəmiə, rəmhen kɨn yame Kughen rorkeikei mə taksərɨg rahas tukun, nakharkun nɨsəmien kwənkwan ye nɨmraghien kapəmiə: in e naksarkut pɨk mə taksor norien yame ratuatuk, kɨni mɨsarkut pɨk mə takhahuatukɨn norien has mɨnə kapəmiə, kɨni masəməkɨn norien has mɨnə, kɨni mɨsakur mhagɨn kɨn norien has mɨnə. Nɨmɨsorkeikei mə taksəm mɨn yo, mɨsərer əswasɨg kɨn narmamə yamə mɨne khani hah yo, kɨni masərer matuk tuk nɨwəhsi-pənien narpɨnien kɨmi narmamə yamə mɨne kasor təvhagə has. Ye norien mɨnə fam kapəmiə, nɨmɨshajoun mə nɨmnhapəh nɨsorien nar kɨrik rahas ye narɨmnar mɨnə e.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Kɨni yakamher-pre kɨn nəkwəkwə e kɨmi əmiə, mərɨg pəh nien mə yakamrai nəkwəkwə e mə jakəgkiar ye norien hah kape yermamə kɨrik, kɨni pəh nien mə yakamrai mə jakəgkiar ye yermamə yame kɨmnoriah in. Nɨkam. Yɨmɨrai nəkwəkwə mɨnə kɨmi əmiə mə Kughen tukrasitu irəmiə mə takharkun mə nakhasiai əfrakɨs Yo.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Narɨmnar m-fam a khavəh-si haktə nərɨgien kapəmiə.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Yakməni-pən tukun mə rɨkik ragien pɨk tuk əmiə. Narɨmnar fam yame yɨmnhani-pre tuk əmiə, iriə nəfrakɨsien. Kɨni ye norien kɨrikianə əmə mɨn, nɨpɨg yɨmɨni-pən tuk Taetas mə norien kapəmiə rhuvə, kɨni nɨpɨg in rɨmaurə məm əmiə, norien kapəmiə rɨmnhajoun-pən mə nəgkiarien a yɨmɨni irəmiə mamni-pən tuk Taetas in nəfrakɨsien. Ror pən, nɨmnhapə nɨsorien naurɨsien kɨmi yo tuk nəgkiarien yame yɨmɨni-pən tukun maməgnəgɨn əmiə.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Taetas, rɨkin raməsɨk mə kɨmiə m-fam əgkəp en nɨmɨsor nəkwan, mhagɨn kɨn in mhasiai in nɨpɨg in rɨmauə məm əmiə. Kɨni nɨpɨg rɨkin raməsɨk narɨmnar mɨnə a, norkeikeiyen kafan rehuə tuk əmiə mapita.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Rɨkik ragien pɨk meinai yakɨrkun nɨniyen nəfrakɨsien irəmiə ye narɨmnar fam.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.