2 Coríntios 7
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs BKJ
1 Yo mɨnə tɨksɨn. Nəgkiarien mɨnə e yame Kughen rɨmɨrpen, kapətawə. Ror pən, pəh kɨsəspir rɨkitawə, mhavəhsi-ta narɨmnar fam yamə mɨne kasor nɨpraitawə mɨne nərɨgien kapətawə kasəmkɨmɨk. Kɨni pəh kɨsərəhu karɨn ətawə mə kɨtawə kape Kughen mɨnə əmə, meinai kɨtawə kamhasiai Kughen.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Səhitə yerkimiə tuk əmawə meinai yakhapəh nɨsorien rahas-pən kɨmi yermamə kɨrik, mhapəh nhavi-pəyen yermamə kɨrik ikɨn rahas ikɨn, mhapəh nɨsarkutien mə jakhavəh nar kɨrik kapəmiə ye norien kɨrik yame rɨpəh natuatukien.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Pəh nien mə kɨmiə nɨmɨsor nar kɨrik rɨpəh nəmhenien, yakaməgkiar məkneikɨn kɨmi əmiə. Yakwəni-pre ta tuk əmiə mə yaksorkeikei pɨk əmiə, nar apnapɨg nahasien uə nɨhuvəyen ramuə tuk ətawə-m kɨmiə, mərɨg yakhajir əmiə mɨsəkwan əmiə.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Yo yakamni nəfrakɨsien irəmiə. Rɨkik ragien tuk əmiə. Kɨmiə nakhavəh-si haktə pɨk kafak nətərɨgien. Yɨmnarə ye nəmhəyen rehuə pɨk, mərɨg rɨkik ragien pɨk tuk əmiə.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Meinai nɨpɨg yɨmnhauə Masedonia, mhapəh nɨsapɨsien, mərɨg nɨpɨg m-fam, yakamharəh pɨkɨn nəmhəyen pɨsɨn pɨsɨn mɨnə. Ye nɨmraghien kapəmawə, narmamə kasotgoh, masor nahasien kɨmi əmawə, kɨni kɨmawə yakamhagɨn.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Mərɨg Kughen yame raməgkiar vi vi kɨmi narmamə yame nərɨgien kapəriə rəpou, In rɨmɨvəhsi-haktə nərɨgien kapəmawə, mor swatuk kape Taetas ruə məm əmawə.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Kɨni pəh nien mə nuəyen əmə kafan yame rɨmnor rɨkimawə ramagien, mərɨg nɨpɨg nɨmnhawəh-sihaktə nərɨgien kafan, rɨkimawə ramagien mɨn tukun. In rɨmɨni-əsah pə tuk yo mə naksorkeikei pɨk mə takhauə mɨsəm yo. Kɨni mamni mə rɨkimiə reihuə tuk yo, mamni mə kɨmiə naksorkeikei pɨk yo, masərer matuk tuk nɨsərer-əswasɨgien kɨn narmamə yamə mɨne kamhani hah yo. In ramni məknakɨn, rɨkik ragien mapita.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Kupən, yɨmnəm mə nəkwəkwə yame yɨmnher-pre kɨn məkupən rɨmnor rɨkimiə rəpou, kɨni yɨmnərɨg rahas tukun. Mərɨg, nar apnapɨg mə nəkwəkwə a rɨmnor rɨkimiə rəpou, yakpəh nərɨg-rahas-pɨk-ien tukun, meinai rɨkimiə rəpou kape nɨpɨg kwakwə əmə.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Mərɨg taktəkun ai, rɨkik ragien, mərɨg pəh nien mə rɨkik ragien meinai rɨkimiə rɨmnəpou. Nɨkam. Rɨkik ragien mə nɨpɨg rɨkimiə rəpou, nɨmɨsarar ye nərɨgien kapəmiə tuk təvhagə has kapəmiə. Nəfrakɨsien, Kughen rorkeikei mə rɨkitawə tukrəpəu tuk norien has mɨnə. Kɨni kɨmiə nɨmɨsarar ye nərɨgien kapəmiə tuk təvhagə has, kɨni nəgkiarien skai yame yɨmnhani-pre tuk əmiə rɨpəh norien əmiə naksəpəh nhatətəyen kapəmiə.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Tukmə rɨkimiə rəpou tuk norien has mɨnə kapəmiə, rəmhen kɨn yame Kughen rorkeikei mə rɨkimiə tukrəpəu tukun, kɨni mɨsarar ye nərɨgien kapəmiə, pəh Kughen tukrɨvəh mɨragh əmiə. Nərɨg-rahasien a rɨpəh nɨkɨr-pənien narmamə ikɨn rɨki narmamə rərhakɨs ikɨn. Mərɨg tukmə narmamə rɨkiriə rəpou əmə tuk narɨmnar kape tokrei tanə, nərɨg-rahasien a ramkɨr-pən əriə tuk nɨmhəyen.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Tukmə naksərɨg rahas ye norien has mɨnə kapəmiə, rəmhen kɨn yame Kughen rorkeikei mə taksərɨg rahas tukun, nakharkun nɨsəmien kwənkwan ye nɨmraghien kapəmiə: in e naksarkut pɨk mə taksor norien yame ratuatuk, kɨni mɨsarkut pɨk mə takhahuatukɨn norien has mɨnə kapəmiə, kɨni masəməkɨn norien has mɨnə, kɨni mɨsakur mhagɨn kɨn norien has mɨnə. Nɨmɨsorkeikei mə taksəm mɨn yo, mɨsərer əswasɨg kɨn narmamə yamə mɨne khani hah yo, kɨni masərer matuk tuk nɨwəhsi-pənien narpɨnien kɨmi narmamə yamə mɨne kasor təvhagə has. Ye norien mɨnə fam kapəmiə, nɨmɨshajoun mə nɨmnhapəh nɨsorien nar kɨrik rahas ye narɨmnar mɨnə e.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Kɨni yakamher-pre kɨn nəkwəkwə e kɨmi əmiə, mərɨg pəh nien mə yakamrai nəkwəkwə e mə jakəgkiar ye norien hah kape yermamə kɨrik, kɨni pəh nien mə yakamrai mə jakəgkiar ye yermamə yame kɨmnoriah in. Nɨkam. Yɨmɨrai nəkwəkwə mɨnə kɨmi əmiə mə Kughen tukrasitu irəmiə mə takharkun mə nakhasiai əfrakɨs Yo.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Narɨmnar m-fam a khavəh-si haktə nərɨgien kapəmiə.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Yakməni-pən tukun mə rɨkik ragien pɨk tuk əmiə. Narɨmnar fam yame yɨmnhani-pre tuk əmiə, iriə nəfrakɨsien. Kɨni ye norien kɨrikianə əmə mɨn, nɨpɨg yɨmɨni-pən tuk Taetas mə norien kapəmiə rhuvə, kɨni nɨpɨg in rɨmaurə məm əmiə, norien kapəmiə rɨmnhajoun-pən mə nəgkiarien a yɨmɨni irəmiə mamni-pən tuk Taetas in nəfrakɨsien. Ror pən, nɨmnhapə nɨsorien naurɨsien kɨmi yo tuk nəgkiarien yame yɨmɨni-pən tukun maməgnəgɨn əmiə.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Taetas, rɨkin raməsɨk mə kɨmiə m-fam əgkəp en nɨmɨsor nəkwan, mhagɨn kɨn in mhasiai in nɨpɨg in rɨmauə məm əmiə. Kɨni nɨpɨg rɨkin raməsɨk narɨmnar mɨnə a, norkeikeiyen kafan rehuə tuk əmiə mapita.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Rɨkik ragien pɨk meinai yakɨrkun nɨniyen nəfrakɨsien irəmiə ye narɨmnar fam.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.