2 Coríntios 7
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs ARA
1 Yo mɨnə tɨksɨn. Nəgkiarien mɨnə e yame Kughen rɨmɨrpen, kapətawə. Ror pən, pəh kɨsəspir rɨkitawə, mhavəhsi-ta narɨmnar fam yamə mɨne kasor nɨpraitawə mɨne nərɨgien kapətawə kasəmkɨmɨk. Kɨni pəh kɨsərəhu karɨn ətawə mə kɨtawə kape Kughen mɨnə əmə, meinai kɨtawə kamhasiai Kughen.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Səhitə yerkimiə tuk əmawə meinai yakhapəh nɨsorien rahas-pən kɨmi yermamə kɨrik, mhapəh nhavi-pəyen yermamə kɨrik ikɨn rahas ikɨn, mhapəh nɨsarkutien mə jakhavəh nar kɨrik kapəmiə ye norien kɨrik yame rɨpəh natuatukien.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Pəh nien mə kɨmiə nɨmɨsor nar kɨrik rɨpəh nəmhenien, yakaməgkiar məkneikɨn kɨmi əmiə. Yakwəni-pre ta tuk əmiə mə yaksorkeikei pɨk əmiə, nar apnapɨg nahasien uə nɨhuvəyen ramuə tuk ətawə-m kɨmiə, mərɨg yakhajir əmiə mɨsəkwan əmiə.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Yo yakamni nəfrakɨsien irəmiə. Rɨkik ragien tuk əmiə. Kɨmiə nakhavəh-si haktə pɨk kafak nətərɨgien. Yɨmnarə ye nəmhəyen rehuə pɨk, mərɨg rɨkik ragien pɨk tuk əmiə.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Meinai nɨpɨg yɨmnhauə Masedonia, mhapəh nɨsapɨsien, mərɨg nɨpɨg m-fam, yakamharəh pɨkɨn nəmhəyen pɨsɨn pɨsɨn mɨnə. Ye nɨmraghien kapəmawə, narmamə kasotgoh, masor nahasien kɨmi əmawə, kɨni kɨmawə yakamhagɨn.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Mərɨg Kughen yame raməgkiar vi vi kɨmi narmamə yame nərɨgien kapəriə rəpou, In rɨmɨvəhsi-haktə nərɨgien kapəmawə, mor swatuk kape Taetas ruə məm əmawə.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Kɨni pəh nien mə nuəyen əmə kafan yame rɨmnor rɨkimawə ramagien, mərɨg nɨpɨg nɨmnhawəh-sihaktə nərɨgien kafan, rɨkimawə ramagien mɨn tukun. In rɨmɨni-əsah pə tuk yo mə naksorkeikei pɨk mə takhauə mɨsəm yo. Kɨni mamni mə rɨkimiə reihuə tuk yo, mamni mə kɨmiə naksorkeikei pɨk yo, masərer matuk tuk nɨsərer-əswasɨgien kɨn narmamə yamə mɨne kamhani hah yo. In ramni məknakɨn, rɨkik ragien mapita.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Kupən, yɨmnəm mə nəkwəkwə yame yɨmnher-pre kɨn məkupən rɨmnor rɨkimiə rəpou, kɨni yɨmnərɨg rahas tukun. Mərɨg, nar apnapɨg mə nəkwəkwə a rɨmnor rɨkimiə rəpou, yakpəh nərɨg-rahas-pɨk-ien tukun, meinai rɨkimiə rəpou kape nɨpɨg kwakwə əmə.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Mərɨg taktəkun ai, rɨkik ragien, mərɨg pəh nien mə rɨkik ragien meinai rɨkimiə rɨmnəpou. Nɨkam. Rɨkik ragien mə nɨpɨg rɨkimiə rəpou, nɨmɨsarar ye nərɨgien kapəmiə tuk təvhagə has kapəmiə. Nəfrakɨsien, Kughen rorkeikei mə rɨkitawə tukrəpəu tuk norien has mɨnə. Kɨni kɨmiə nɨmɨsarar ye nərɨgien kapəmiə tuk təvhagə has, kɨni nəgkiarien skai yame yɨmnhani-pre tuk əmiə rɨpəh norien əmiə naksəpəh nhatətəyen kapəmiə.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Tukmə rɨkimiə rəpou tuk norien has mɨnə kapəmiə, rəmhen kɨn yame Kughen rorkeikei mə rɨkimiə tukrəpəu tukun, kɨni mɨsarar ye nərɨgien kapəmiə, pəh Kughen tukrɨvəh mɨragh əmiə. Nərɨg-rahasien a rɨpəh nɨkɨr-pənien narmamə ikɨn rɨki narmamə rərhakɨs ikɨn. Mərɨg tukmə narmamə rɨkiriə rəpou əmə tuk narɨmnar kape tokrei tanə, nərɨg-rahasien a ramkɨr-pən əriə tuk nɨmhəyen.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Tukmə naksərɨg rahas ye norien has mɨnə kapəmiə, rəmhen kɨn yame Kughen rorkeikei mə taksərɨg rahas tukun, nakharkun nɨsəmien kwənkwan ye nɨmraghien kapəmiə: in e naksarkut pɨk mə taksor norien yame ratuatuk, kɨni mɨsarkut pɨk mə takhahuatukɨn norien has mɨnə kapəmiə, kɨni masəməkɨn norien has mɨnə, kɨni mɨsakur mhagɨn kɨn norien has mɨnə. Nɨmɨsorkeikei mə taksəm mɨn yo, mɨsərer əswasɨg kɨn narmamə yamə mɨne khani hah yo, kɨni masərer matuk tuk nɨwəhsi-pənien narpɨnien kɨmi narmamə yamə mɨne kasor təvhagə has. Ye norien mɨnə fam kapəmiə, nɨmɨshajoun mə nɨmnhapəh nɨsorien nar kɨrik rahas ye narɨmnar mɨnə e.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Kɨni yakamher-pre kɨn nəkwəkwə e kɨmi əmiə, mərɨg pəh nien mə yakamrai nəkwəkwə e mə jakəgkiar ye norien hah kape yermamə kɨrik, kɨni pəh nien mə yakamrai mə jakəgkiar ye yermamə yame kɨmnoriah in. Nɨkam. Yɨmɨrai nəkwəkwə mɨnə kɨmi əmiə mə Kughen tukrasitu irəmiə mə takharkun mə nakhasiai əfrakɨs Yo.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Narɨmnar m-fam a khavəh-si haktə nərɨgien kapəmiə.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Yakməni-pən tukun mə rɨkik ragien pɨk tuk əmiə. Narɨmnar fam yame yɨmnhani-pre tuk əmiə, iriə nəfrakɨsien. Kɨni ye norien kɨrikianə əmə mɨn, nɨpɨg yɨmɨni-pən tuk Taetas mə norien kapəmiə rhuvə, kɨni nɨpɨg in rɨmaurə məm əmiə, norien kapəmiə rɨmnhajoun-pən mə nəgkiarien a yɨmɨni irəmiə mamni-pən tuk Taetas in nəfrakɨsien. Ror pən, nɨmnhapə nɨsorien naurɨsien kɨmi yo tuk nəgkiarien yame yɨmɨni-pən tukun maməgnəgɨn əmiə.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Taetas, rɨkin raməsɨk mə kɨmiə m-fam əgkəp en nɨmɨsor nəkwan, mhagɨn kɨn in mhasiai in nɨpɨg in rɨmauə məm əmiə. Kɨni nɨpɨg rɨkin raməsɨk narɨmnar mɨnə a, norkeikeiyen kafan rehuə tuk əmiə mapita.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Rɨkik ragien pɨk meinai yakɨrkun nɨniyen nəfrakɨsien irəmiə ye narɨmnar fam.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.