Romanos 4

-YBHƐYBHƐTITELRE (NWB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ꞌLe dɩ -yɩ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ ꞌle, -aꞌba ꞌꞌna *Ablaamʋ -a -nɩ ꞌwee ꞌwlʋꞌa ꞌmʋ, koo -a ꞌke ꞌɔ ꞌꞌkpidɩ ꞌlɛꞌɛ? Leedɩ -Lagɔ ꞌwɔɔn ꞌnɔ ꞌꞌkpiꞌa?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 -Bho ɛ ꞌꞌdu ꞌkɩ Ablaamʋꞌa nʋnʋdɩꞌa dɩ -Lagɔ nʋ ꞌɔ ꞌꞌyisrɛɛyi ꞌmʋ a, ɔ ꞌbhɛɛ ꞌko-oꞌo ɔ ꞌke ꞌɔ ꞌꞌbhuo ꞌꞌyiꞌbhɛɛ, ꞌle ɛ -se ꞌkɩ ꞌbho -Lagɔꞌɔ ꞌꞌyigbeyi -ko. A -gblee, ɔ -see ꞌna nʋ.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 ꞌꞌLemnɩɩ ꞌle, wlu -yɛ ꞌcnɩ-ɛꞌɛ ꞌle -Lagɔꞌɔ ꞌꞌbɔgʋ ꞌli, koo ɛ ꞌlɛꞌɛ Ablaamʋꞌa dɩꞌa? Ɛ na: Ablaamʋ ꞌde-e -Lagɔ ꞌꞌgwli. ꞌƐ dɩ ɔ ꞌlɔ ꞌɔ ꞌꞌyisrɛɛyi ꞌbho ꞌɔ ꞌꞌyigbeyi. ꞌKa-a ɛ ꞌcnɩ-ɛꞌo.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 ꞌBho ꞌɛ lemʋ a, -bho nyɔ -ka lbhʋ-ʋ nʋ, ɔ ꞌke ꞌɛ ꞌꞌpɛlemɔni ꞌye moꞌo. Nyɔ se ꞌbhɛɛ ɔ ꞌke ꞌɔ ꞌꞌpɛlemɔni ꞌmnɛ ꞌjɛmɔni ꞌla. Lɛ ɔ ꞌka ꞌye, ꞌɩnnɛ moꞌo.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, -bho nyɔ se ꞌɔ ꞌꞌbhuoꞌa nʋnʋdɩ ꞌmʋꞌpɛɛ, ꞌle ɔ ꞌke -Lagɔ ꞌꞌgwlide a, ɔ-bɔ -Lagɔ -ke ꞌlimʋ -nmɔꞌɔ wɔn ꞌbho ꞌꞌnyinynidɩꞌa nʋmʋ ꞌꞌkpi, ɔ-ɔ ꞌla-a nyɔ ꞌmnɔ ꞌꞌyisrɛɛyi ꞌbho ꞌɔ ꞌꞌyigbeyi. ꞌBho ꞌmnɔ ꞌtɔ ɔ, -mnɛɛ -ke ꞌꞌpɛlelɛ se ꞌmʋꞌbhɛɛ. -Lagɔ ꞌnʋ -ɔ ꞌɛ ꞌjɛtu ꞌꞌlruli.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 ꞌKa-a ɛ -nɩꞌe ꞌmʋꞌa dɩ *Daviidɩ nʋꞌo -lrɛɛke na: Nyɔ -yɔ deꞌa -Lagɔ ꞌꞌgwli, -ka ꞌɔ gba ꞌlɛꞌɛ, -ɔ -seeꞌa -kaa nʋ ꞌle -ɔ seꞌa ꞌbhɛɛ ɔ ꞌke ꞌɔ ꞌꞌbhuoꞌa ꞌmʋtikukuɛ ꞌmʋ ꞌpɛɛ ɛ, ꞌɔ ꞌꞌgwlideɛꞌɛ dɩ ꞌle -Lagɔ ꞌye ɔ ꞌꞌyisrɛɛyi ꞌla ꞌbho ꞌɔ ꞌꞌyigbeyi a, ꞌɔ nyɔtu ꞌwa-a ti.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 A -gblee, ꞌɔ wlu-u ꞌcnɩ-ɛꞌɛ ꞌle -Lagɔbɔgʋ ꞌli, ɛ na:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Nyɔ -yɔ -ke ꞌꞌnyinynidɩ -aꞌba -Kɔyi ꞌmnɔꞌɔ -zrɛ -nɩ ꞌnɔ ꞌꞌyi -ɔ -flɔꞌɔ ꞌꞌyi a, ɔbɔ ꞌwa-a ti -ziaka.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 ꞌLe tiwɛɛ Daviidɩ ꞌꞌsiꞌa -laa ꞌnynɩ, *ꞌZuifʋꞌa ꞌꞌsɛ ɛ ꞌꞌsriꞌe ꞌꞌyiꞌa? -Ale, nyʋ-ʋ -seꞌa-a ꞌZuifʋ, ꞌwa dɩ -nɩꞌe ꞌbho-ɛ -lrɛɛꞌɛ? -Ɛ -ke dɩ ꞌɩn-ɩ dedeꞌa -kaa ti a, -a na ꞌbho Ablaamʋꞌa damʋ a, ɔ ꞌde-e -Lagɔ ꞌꞌgwli, ꞌɛ dɩ ɔ ꞌlɔ ꞌɔ ꞌꞌyisrɛɛyi ꞌbho ꞌɔ ꞌꞌyigbeyi.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 ꞌBho -nɔɔ ꞌmnɛ ti ꞌle, kpli yɛɛ Ablaamʋ -nɩꞌe ti-ɔ ꞌle -Lagɔ ꞌye ɔ ꞌꞌyisrɛɛyi ꞌlaꞌa? Ɔ mu *klɛ ꞌmʋ-ɔ-ae, -ale, ɔ -see -bhla klɛ ꞌmʋ mu ke maꞌa? -Gba! -Da ɔ -seeꞌa -bhla klɛ ꞌmʋ mu ke tukutuku, ꞌbho-o ɔ ꞌla -nɩ nɔꞌo.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 A -gblee, ɔ ꞌlɔ ꞌɔ ɔ, ꞌɛ -nɔɔ zi-ɔ ꞌle Ablaamʋ ꞌye klɛ ꞌmʋ mu. Ɛ-bɛ klɛmʋmuɛ ꞌmnɛ, ꞌɩnnɛ ꞌmo-o ɔ -ke -Lagɔ -nɩ ꞌsɔnꞌɔ *-ybhɛybhɛtite ʋn bhlaꞌa ꞌmʋyibolɛ. Lɛ -Lagɔ nʋꞌa Ablaamʋ ꞌꞌlruli, ꞌɩnnɛ ꞌka-a! Ɔ ꞌnʋ-o -kaa, ꞌle, nyʋ ꞌwee -ʋ -seꞌa-a ꞌZuifʋ, -ʋ deꞌa -Lagɔ ꞌꞌgwli, ꞌle ɔ-ɔ ꞌlʋ ꞌʋ ꞌꞌyisrɛɛmʋ ꞌbho ꞌɔ ꞌꞌyigbeyi, ɔ ꞌke ꞌwa -antanyɩnɔ ꞌꞌdu.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 ꞌBho ꞌɛ ꞌfɔ -lrɛɛ gbo a, -da Ablaamʋ -seeꞌa -bhla klɛ ꞌmʋ mu ke, ɔ deꞌa -Lagɔ ꞌꞌgwli a, ꞌZuifʋ ꞌꞌwe -yʋ -zaꞌa ꞌɔ ꞌꞌgwlideɛ ꞌꞌsɛlɩ, ɔ-ɔ ꞌmo-o ꞌwa ꞌꞌnaklagba. Ɛ -se bhebhetiꞌa ꞌZuifʋ ꞌwee -ʋ muꞌa klɛ ꞌmʋ -ko.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 A -gblee, -Lagɔꞌɔ ꞌꞌbhuo ꞌcɛ-ɛ Ablaamʋ wlu ꞌꞌkpiti ɔ -ke ꞌɔ ꞌꞌnynuuꞌa ꞌꞌnynuu ꞌke ꞌbhlɩkpɩꞌa klɛ -kɔ. Ɔ ꞌka -kaa ꞌlɛ ɛ, ɛ -se Ablaamʋꞌa ꞌꞌbhuoꞌa ꞌmʋtikukuɛꞌɛ ꞌmʋpɛɛɛ ꞌle ɔ ꞌke *-Lagɔꞌɔ gba ꞌꞌyi-kpʋn, ꞌɩnnɛ -Lagɔ ꞌye ɔ ꞌmʋ li ꞌɛ dɩ -ko; ɔ ꞌde-e -Lagɔ ꞌꞌgwli ꞌle ɔ ꞌye ꞌꞌyisrɛɛyi ꞌꞌdu ꞌbho ꞌɔ ꞌꞌyigbeyi. ꞌƐ dɩ -Lagɔ cɔ ꞌɔ wlu ꞌmnɛ ꞌꞌkpiti.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 ꞌLe, nyʋ -yʋ ꞌpɛɛꞌɛ ꞌwa ꞌꞌbhiꞌa ꞌmʋtikukuɛ ꞌmʋ ꞌle ʋn ꞌke -Lagɔ ꞌbho ꞌꞌdu, -bho ꞌwa nyʋtu ꞌye ꞌkɩ -kɔkɔlɩ ꞌmnɩ, ꞌꞌlemnɩɩ nyɔꞌɔ -Lagɔꞌɔ ꞌꞌgwlideɛ ꞌꞌdu ꞌko-o bhebhelɛ, ꞌle, wlu -Lagɔ -zɔ ꞌɔ -bodɩ ꞌmʋ, ɛ-ɛ ꞌkpaꞌa ꞌplʋ.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ɛ -nɩꞌa -kaa a, gba ꞌmnɛꞌɛ -jolʋ-ʋ ꞌya-a nyʋ -Lagɔꞌɔ ꞌcɛ ꞌꞌkpi. ꞌLe, -bho ɛ -nɩ da, nyɔꞌɔ -kpʋn nɛ ꞌꞌyi; -bho ɛ se da -nɩ a, nyɔꞌɔ ꞌye ꞌɛ ꞌꞌyinɛɛɛ li -lrɛɛ.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 A -gblee, nyʋ-ʋ deꞌa -Lagɔ ꞌꞌgwli, ꞌɔ ꞌlimʋ -nmɔ -nɩ ꞌnʋ ꞌꞌkpi wɔn, ɔ nʋ -ɛꞌo ꞌle ɔ ꞌke ɛ ʋ ꞌꞌlrulinʋ bhubhu. Ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, lɛ -Lagɔ ꞌꞌsi -nɩꞌa Ablaamʋ kwa ꞌnynɩ a, ꞌɔ ꞌꞌnynuuꞌa ꞌꞌnynuu ꞌwee ꞌke ɩ ꞌye. ꞌLe, ꞌZuifʋ -yʋ -Lagɔꞌɔ gba ꞌꞌsriꞌa ꞌꞌyi, ɛ -se ꞌwa ꞌꞌsɛꞌɛ lɩ -ko. Nyʋ ꞌwee -seꞌa-a ꞌZuifʋ -ʋ deꞌa -Lagɔ ꞌꞌgwli Ablaamʋꞌa ka, ꞌwa lɩ moꞌo -lrɛɛ. Ɛbɛ ꞌmnɛ, ꞌɩnnɛ -tɔꞌo -ka nyʋ ꞌwee-e naꞌa ꞌbho -Lagɔꞌɔ -jeyiꞌa ꞌꞌna ꞌꞌduꞌa Ablaamʋ.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 ꞌBho wlu ꞌmnɛꞌɛ damʋ, -kaa ɛ ꞌcnɩ-ɛꞌɛ -kaa ꞌle -Lagɔꞌɔ ꞌꞌbɔgʋ ꞌli see, ɛ na, -Lagɔ na:
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 A -gblee, -ka -Lagɔ ꞌkɔ ɔ ꞌꞌyu ꞌꞌnyɩ, ɔ ꞌde-e ꞌna ꞌꞌgwli ꞌꞌkɔmʋ. ꞌLe nyʋ -lrʋʋ na ꞌkɩ ꞌɛ dɩtu -see dɩ ꞌmʋ-zɛ yi; ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, Ablaamʋ -mnɔɔ-ɔ ꞌde-e -Lagɔ -pɔlʋ ꞌꞌyi ꞌꞌkɔmʋ. -Ka ꞌkpɩ -see ꞌɔ ꞌꞌyiti-wa, ꞌka-a ɔ ꞌꞌduꞌo ꞌbhlɩkpɩꞌa -daduduꞌa ꞌꞌnaklagba; -ka -Lagɔ -zɩ ꞌɩ ɔ -bodɩ ꞌmʋ see ɔ ꞌyeꞌa na: -Ka ꞌcʋdrɩ -dieꞌa ꞌmʋ, ꞌka-a -aꞌa ꞌꞌnynuuꞌa ꞌꞌnynuu ꞌye ꞌmʋ-die mʋ, nʋ, ꞌka-a ɛ -nɩꞌo -ziaka.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 A ꞌye li-ɔ, ɛ-bɛ -nɔɔ ꞌmnɛ ti a, Ablaamʋ -seeꞌa -bhla ꞌꞌyu ꞌwlʋ ke, ꞌɔ zʋɩn ꞌbhɛɛꞌɛ-ɛ zʋɩnꞌa -gwlɩ -muu. ꞌLe ꞌꞌyuwlʋdɩꞌa damʋ ɔ yiboꞌo ꞌɔ ꞌꞌbhuo nɛ-oꞌo. ꞌLe, -ka ꞌɔ ꞌnynɔ Salaa jraꞌa -budu ꞌzɔ, ɔ yibo nɩꞌo -lrɛɛ. Ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, ꞌɔ -Lagɔꞌɔ ꞌꞌgwlideɛ -see -denɩ ꞌmʋ -sɔ.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Wlu -Lagɔ -zaꞌa ꞌmʋ, ꞌɩnnɛ ꞌꞌnyɩꞌe Ablaamʋ ꞌꞌgwliꞌa ꞌꞌyikuɛ. ꞌƆ ꞌꞌgwlideɛ ꞌmnɛ ꞌpo -ɔ ꞌkpɩ ꞌmʋ ꞌle ɔ-ɔ ꞌbhɛɛꞌɛ -Lagɔꞌɔ ꞌnynɩ ꞌꞌyi.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Ɔ yiboꞌo-o -ziaka, -bho -Lagɔ cɛ lɛ wlu ꞌꞌkpiti, ɔ ꞌbhɛɛꞌo ɔ ꞌke ɛ nʋ ꞌle ꞌɛ lɛtu-u nʋ ɛꞌo.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ablaamʋꞌa ꞌꞌgwlideɛ ꞌmnɛꞌɛ kamʋ -Lagɔ po ꞌɔ ꞌꞌyisrɛɛyi. ꞌKa-a ɛ ꞌcnɩ-ɛꞌɛ ꞌle -Lagɔꞌɔ ꞌꞌbɔgʋ ꞌli.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 -Lagɔ ꞌwɔɔnꞌɔ Ablaamʋ ꞌꞌkpi, ɛ ꞌka ꞌnɔɔ ꞌꞌbɔgʋ ꞌli ꞌcnɩ-ɛ ɛ, ɛ -se ꞌɔ ꞌꞌsɛꞌɛ ꞌꞌdɩꞌa -zazakamʋ -ko. Ɛ ꞌcnɩ-ɛꞌɛ-ɛ -aꞌba ꞌweeꞌa dɩ -lrɛɛ.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 -Lagɔ -zaꞌa -aꞌba -Kɔyi *Zezii glu ꞌle ꞌmɛmʋꞌa ꞌꞌklumʋ ꞌle ɔ ꞌyeꞌa ti-nɩ -lrɛɛ ɛ, -bho -a de ɔ ꞌꞌgwli, ꞌka-a ɔ ꞌke -amʋ ꞌꞌkpiꞌwɔɔn -lrɛɛ.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 -Lagɔ ꞌꞌnyɩ -ɔ nyʋ -jeyi ꞌle ɔ ꞌke ꞌmɛ -aꞌba ꞌꞌnyinynidɩꞌa dɩ ꞌle ɔ ꞌye ɔ glu -za ꞌle -a ꞌke ꞌꞌyisrɛɛmʋ ꞌꞌdu ꞌbho ꞌɔ ꞌꞌyigbeyi.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.