João 4

-YBHƐYBHƐTITELRE (NWB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 — ausente —
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 — ausente —
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 -Bho ɔ ꞌke ꞌbhlʋkpa ꞌmnɛ ꞌꞌkpi mu, -jolʋ -zi -nɩꞌa *Samaliibhlʋkpa ꞌꞌkpi, ꞌɩnnɛ ɔ ꞌke bhlu.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 — ausente —
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Ɔ -ka ꞌle -jeyi-i gbʋ, Samaliinynaakpʋ -lue ꞌyi-e ꞌꞌni jrinamʋ ꞌle ɔ na: ꞌAn ꞌlotʋꞌa ꞌꞌyu, a ꞌꞌnyɩ ꞌɩnmʋ ꞌꞌni ꞌɩn ꞌke ꞌna!
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 (A ꞌye li-ɔ, ɛ-bɛ -nɔɔ ꞌmnɛ ti, ꞌɔ -namʋ ꞌmu-o lililɩ denamʋ ꞌle gwlɔ ꞌmʋ.)
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Ɔ ꞌlɛꞌɛ -kaa a, ꞌle ʋn na: -Ɩɩn! -Ɩnmɔ ꞌma-a *ꞌZuifʋyi, leedɩ, ꞌɩnmɔ ꞌma-a Samaliinynaakpʋ, ꞌle -a ꞌybhaꞌa ꞌɩnmʋ ꞌꞌniꞌa? (A -gblee, -ɛ -ke dɩ ʋn ꞌlɛꞌɛ -kaa, ꞌɩnnɛ ꞌmo-o ꞌZuifʋ -ke Samaliikɔmʋꞌa ꞌyɩye wɔn.)
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 ꞌLe ɔ na: ꞌJɛ -Lagɔ ꞌybhaꞌa ɔ ꞌke amʋ ꞌꞌlrulinʋ, -bho a yibo nɛ ꞌkɩ, nyɔ -yɔ ꞌybhaaꞌa amʋ ꞌnanani ꞌle a ꞌke ɔ yibo -lrɛɛ ɛ, ɛ-bɛ ꞌꞌni ꞌmnɛ, a-bʋ ꞌke ɔ ꞌkɩ ꞌybhaa ꞌle ɔ ꞌke amʋ ꞌꞌnilruzɛgɛ ꞌꞌnyɩ.
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 ꞌLe ʋn na: ꞌAn ꞌlotʋꞌa ꞌꞌyu, ꞌꞌnibhie -nɛɛ -tɛꞌɛ ꞌmʋ-ɛ, ꞌle -ɩn se ꞌꞌniplilɛ ꞌbhle, doo -ɩn ꞌke ꞌꞌni ꞌmnɛ -zaꞌa?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 -A ꞌye-e liꞌa, -aꞌba ꞌꞌna Zakɔɔpʋ -ke dɩ -a ꞌbhleꞌa ꞌꞌnibhie -nɛɛ, ꞌɔ ꞌꞌbhuo ꞌna-a ꞌɛ ꞌꞌni. ꞌƆ ꞌꞌyreetɩ -ke ꞌɔ -bhlii ꞌnɛ -ɛꞌo -lrɛɛ. -A popo-o ꞌgwlʋti na -ɩnmɔ ꞌmo-o nyɔklagba, -ɔ ziꞌe Zakɔɔpʋꞌa?
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 ꞌLe ɔ na: ꞌꞌNi -nɛɛ, nyɔꞌꞌo nyɔ-ɔ ꞌnɛ ꞌɛ ɛ, ꞌꞌnitʋ ꞌye ɔ -bhla ꞌlbha mʋ.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 A -gblee, ꞌꞌni ꞌmna-a ꞌyeꞌa nyɔ ꞌꞌnyɩ mʋ, -bho ɔ ꞌnɛ ɛ, ꞌꞌnitʋ -see ɔ ꞌlbha yi ꞌꞌkɔmʋkɔmʋ. ꞌLe ꞌꞌyi ꞌmʋ ꞌɩn-ɩ ꞌtmʋʋꞌo amʋ, ɛ-bɛ ꞌꞌnizɛgɛ ꞌmnɛ, -ka ꞌꞌnilru -seeꞌa -ma yi, ꞌka-a ɛ-ɛ ꞌye -nɩ mʋ ꞌle ɔ ꞌmʋ, ꞌle, ꞌɛ dɩ, tinɩɛzɛgɛ-ɛ seꞌa ꞌꞌtiinamʋ ꞌbhle, ɔ ꞌke ɛ ꞌye.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 ꞌLe ʋn na: ꞌAn ꞌlotʋꞌa ꞌꞌyu, ꞌꞌnyɩ ꞌɩnmʋ ɛ-bɛ ꞌꞌni ꞌmnɛ, ꞌꞌnitʋ -kaa ꞌɩnmʋ ꞌlbha, ꞌle ꞌɩn -kaa ꞌnɔɔ ꞌꞌni ꞌꞌplinamʋ yi ꞌyrɛlɛɛ!
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Ʋn ꞌlɛꞌɛ -kaa a, ꞌle ɔ na: A mu aꞌba nyimiɛꞌɛ dɩ, a -ke ɔ ꞌke yi.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 ꞌLe ʋn na: ꞌƖn se nyimiɛ ꞌbhle. ꞌLe ɔ na: -Ka a nʋꞌa a se nyimiɛ ꞌbhle, -ziadɩ a -zaꞌa ꞌmʋ.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 A ꞌye li-ɔ, nyimiɛ -muu a kpaꞌo ꞌle nyɔ -yɔ -ke a -naꞌa ꞌtraamʋ, ɔ -se aꞌba nyimiɛ -ko. Kɩn, -ziadɩ a -zaꞌa ꞌɩnmʋ -bodɩ ꞌmʋ!
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Ɔ poꞌa wlu ꞌmnɛ ti a, ꞌle ʋn na: ꞌꞌWii! ꞌAn ꞌlotʋꞌa ꞌꞌyu, ꞌɩn yiboꞌo ꞌtɔ-ɔ na -Lagɔꞌɔ wluꞌa ꞌmʋtizayi -ɩn ꞌꞌduꞌo.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Ɛ-bɛ -gɔgɔ -nɛɛ ꞌꞌkpi, ꞌbho-o -aꞌba ꞌꞌna ꞌꞌwe-e bʋbɔ nɩꞌe -Lagɔ. Ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, a-bʋ ꞌZuifʋ, a-bee -mnʋʋ na, -da nyɔ ꞌka -Lagɔ bʋbɔ -nɩ, ꞌbho-o ꞌmo-o Zelizalɛɛmʋ. Koo -a popoꞌo ꞌɛ ꞌꞌkpi ꞌgwlʋtiꞌa?
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 ꞌLe ɔ na: ꞌAn ꞌlotʋꞌa ꞌꞌyu, a de ꞌꞌgwli, -nɔɔ -lue -nɩꞌe-e nyninamʋ. Ɛ-bɛ -nɔɔ ꞌmnɛ ti, ɛ -se -aꞌba -tɩta -Lagɔꞌɔ bʋbɔɛ ꞌbho ɛ-bɛ -gɔgɔ -nɛɛ ꞌꞌkpi -ke Zelizalɛɛmʋ, ꞌɩnnɛ ꞌma-a lɛklagba -ko.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 A-bʋ Samaliikɔmʋ, a-a bʋbɔ-ɔ -Lagɔ ꞌle a se ꞌɔ ꞌꞌkpidɩ yibo. -A-bʋ ꞌZuifʋ, -a bʋbɔ nɔ-ɔꞌo ꞌle -a yiboꞌo ꞌɔ ꞌꞌkpidɩ, -ɛkedɩmaa, -abʋ ꞌmʋ ɔ-ɔ zi nɩꞌo, ꞌle ɔ ꞌke nyunyu ꞌpʋʋn.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 — ausente —
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 ꞌLe ʋn na: ꞌƖn yiboꞌo-o na *-Lagɔꞌɔ ꞌBhozayi, Mesii-i ꞌye-e -yi -mʋ. (Le Glɛkɩwlu ꞌmʋ, ʋn-ʋ ꞌlɔ -ɔ *Kliisɩ; ꞌɩnnɔ ꞌmo-o *-Lagɔꞌɔ ꞌBhozayi -ɔ ꞌpʋʋnꞌa nyʋ.) -Bho ɔ yi ꞌnɔɔ -aꞌba ꞌꞌklumʋ, ɔ-ɔ ꞌye-e ꞌya ꞌwee gbɔzɩza -mʋ, ꞌle ɔ ꞌke -amʋ ꞌtmʋʋ.
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 ꞌLe ɔ na: ꞌƖnmɔ -ke a -nɩꞌa -wlunamʋ, nyɔ a ꞌꞌsiꞌa ꞌnynɩ, ꞌɩnmɔ moꞌo.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Ɔ -ke ʋn -nɩ ɩ ꞌmʋzanamʋ ꞌle *ꞌɔ -namʋ ꞌye lililɩ denamʋ -sɔ, ʋn ꞌye ꞌbho nyni. Ʋn nyniꞌa a, ꞌnynaakpʋ -ke ɔ-ɔ wluꞌa dɩ, wɔn maꞌa ꞌwa ꞌwee ti. Ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, ꞌwa nyɔ -lue ꞌtɩnꞌa ꞌꞌbhuo -see ɔ -kaa tidede: Leelɛ -ke dɩ -ɩn -ke ʋn-ʋ zaꞌa ꞌmʋꞌa? ꞌLe ꞌꞌbhalrɛɛke: Leelɛ -ɩn ꞌybhaꞌa ʋn ꞌke nʋꞌa?
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 -Ka Zezii ꞌlɛꞌɛ ʋ-bʋ ꞌnynaakpʋ ꞌmnʋ ꞌꞌyiꞌa dɩ, ʋn nʋꞌa -kaa, ʋn sieꞌe ꞌbho ꞌwa -yakpe ꞌle ʋn ꞌye gwlɔ ꞌmʋ le mu. Ʋn nyniꞌa a, ꞌle ʋn na nyʋ-ʋ -nɩꞌa ꞌbho -bodɩ:
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 Dɩ ꞌwee ꞌɩn nʋꞌa a, nyɔ-ɔ -zɩ ꞌɩ ꞌɩnmʋ -bodɩ ꞌmʋ, a yi a ꞌke ɔ ꞌye. Ɔ kɔɔꞌɔ-ɔ *-Lagɔꞌɔ ꞌBhozayi lɛ!
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Ʋn poꞌa wlu ꞌmnɛ ti a, -gwlɔkɔmʋ nʋꞌa -kaa, ʋn -sɔꞌɔ ꞌmʋ-ɛ ꞌle ʋn ꞌye ꞌle Zezii gbo -vuka kpa.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Ʋ-bʋ ꞌnynaakpʋ ꞌmnʋ -ma ꞌnɩ ꞌmʋ, ꞌle, ꞌɔ -namʋ-ʋ bhade ꞌnɔ li ɔ ꞌke lɛ wɔnꞌye, ꞌle ʋn-ʋ nʋꞌo: -Aꞌba -Tɔyi, li lɛtoope gbɛ!
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 ꞌLe ɔ na: Lililɛ a seꞌa yibo, ꞌɩnnɛ ꞌɩn-ɩ liꞌo.
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Ʋn nʋꞌa -kaa, ʋn ꞌkpa-a ꞌbho ʋn-ʋ dede-e -dede -kaa ti: Nyɔ-ɔ ꞌꞌnyɩ ꞌɔ lilia-ae?
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 ꞌLe ɔ na: Lililɛ ꞌmna-a ꞌꞌsiꞌa -laa ꞌnynɩ, ꞌɛ ꞌzɔ ꞌmo-o, -Lagɔ lbhoꞌa ꞌɩnmʋ, ꞌɩn ꞌke ꞌɔ ꞌgwlʋdɩ nʋ, ꞌle, lbhʋ ɔ ꞌꞌnyɩꞌa ꞌɩnmʋ, ꞌɩn ꞌke ɛ ꞌꞌyigwɛ.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 -A-bʋ ꞌZuifʋ-ʋ ꞌpo-o ꞌꞌnna ꞌle -a nʋꞌo: Lɩꞌa ꞌyɔ nyɔ-ɔ poꞌa a, -bho ꞌcʋɩ nyiɛ nyni-ɔ ꞌle ɩ ꞌke -cɛ. Ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, ꞌmna-a ꞌtmʋʋ-o amʋ ꞌle ꞌꞌyi ꞌmʋ, ꞌle ꞌɩn-ɩ nʋꞌo: A -gbʋ -kpɩɩ -nɩɩ ya -ziaka, ɩ zaanꞌo ꞌle ꞌya cɛnamʋ nyniꞌo.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 A -gblee, nyɔ-ɔ cɛꞌɛ lɩꞌa ꞌyɔ ꞌmnɩ, -ɔ po ꞌɩ -zrʋʋ ꞌmʋ, ꞌle -ɔ ꞌꞌdu ꞌɩ ꞌsrawɔn ꞌꞌyi, ɔ ꞌbhle-e ꞌꞌpɛleɛ. ꞌƐ ꞌzɔ ꞌka-a: Nyɔ-ɔ zaꞌa -Lagɔꞌɔ ꞌꞌdɩzɩgɩ ꞌmʋ, lɛzɛgɛ ɔ-ɔ ꞌyeꞌa ꞌle ꞌbʋbʋa ꞌmʋ, ꞌɩnnɛ ꞌmo-o, nyʋ-ʋ deꞌa -Lagɔ ꞌꞌgwli a, ʋn-ʋ ꞌye-e tinɩɛzɛgɛ-ɛ seꞌa ꞌꞌtiinamʋ ꞌbhle. ꞌƐ ꞌꞌlru ꞌꞌyi, nyɔ-ɔ poꞌa lɩ ꞌmnɩꞌa ꞌyɔ -ke ꞌya cɛyi-i li nɩꞌe ꞌbʋbʋa -dalue.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 A ꞌye li-ɔ, ꞌꞌnna -nɛɛ, -ziadɩ moꞌo: Nyɔ -lue-e poꞌo lɩ, ꞌle -lue -lrɔɔ-ɔ cɩ ɩꞌo.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 -Kpaa -ke ꞌmʋ a -seeꞌa lbhʋ nʋ, ꞌle ɛ ꞌmʋ ꞌɩn ꞌꞌduꞌo aꞌba lbholbhoa wɔn ꞌle ꞌɛ cɛnamʋ. Nyʋ -lrʋʋ-ʋ nʋꞌo ꞌɛ lbhʋ ꞌle abʋ-ʋ yi ꞌɛ ꞌmʋtilinamʋ.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Zezii ꞌlɛꞌɛ -kaa a, ʋ-bʋ ꞌnynaakpʋ ꞌmnʋ-ʋ ꞌtmʋʋ-o nyɔꞌꞌo nyɔ: Dɩ ꞌwee ꞌɩn nʋꞌa a, ɔ -zɩ ꞌɩ-ɩ ꞌɩnmʋ -bodɩ ꞌmʋ. ꞌƐ dɩ ɛ-bɛ gwlɔ ꞌmnɛ ꞌmʋꞌa nyʋꞌa -dadudu de ꞌɔ ꞌꞌgwli.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 ꞌƖnnɛ ꞌbhleꞌe ꞌnynɩꞌa dɩ, ʋ-bʋ nyʋ ꞌmnʋ nyni ꞌɔ li, ꞌle ʋn ꞌye ɔ -kaa ꞌꞌyiꞌlɛ: -Aꞌba ꞌlotʋꞌa ꞌꞌyu, -aꞌa mu -dalrɔɔ -le, -a ꞌybha-oꞌo -a -ke -ɩn ꞌke ti-de! ꞌLe ɔ ꞌye ꞌwɔn, ɔ -ke ʋn ꞌye ꞌwɩ ꞌsɔn nʋ.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 A -gblee, wlu ꞌɔ ꞌꞌbhuo-o zaꞌa ꞌmʋꞌa dɩ, nyʋ-ʋ de ꞌɔ ꞌꞌgwli, ʋn-ʋ ꞌkpaꞌa ꞌꞌkpi tenyɩ,
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 ꞌle ʋn-ʋ nʋꞌo ꞌnynaakpʋ ꞌmnʋ -bodɩ: ꞌTraamʋ ꞌtɔ ɔ, dɩ a -zaꞌa -amʋ -bodɩ ꞌmʋ, ɛ -se ꞌya ꞌꞌsɛꞌɛ dɩ -a de ꞌɔ ꞌꞌgwli ꞌnɩ -ko. A ꞌye li-ɔ, -aꞌba ꞌꞌbhi ꞌpo -ɔ -lokui, ꞌle -a yiboꞌo -ka ɔ ꞌꞌduꞌa *nyunyuꞌa ꞌpʋʋnyi -ziaka.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 *Zezii -ke Sisakɔmʋ nʋꞌa ꞌwɩ ꞌsɔn, ꞌle ɔ -ke *ꞌɔ -namʋ ꞌye ꞌbho lizi, ʋn ꞌye Galileebhlʋkpa ꞌꞌkpi mu.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 — ausente —
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 — ausente —
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 — ausente —
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 — ausente —
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 ꞌLe ɔ na: A-bʋ nyʋ-ʋ -nɩꞌa -laa, -bho ꞌɩn se *wɔnkulɩ nʋ, -bho a -see ɩ liꞌye, aꞌba ꞌwɔn a ꞌke ꞌɩnmʋ ꞌꞌgwlide!
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 ꞌLe nyɔ ꞌmnɔ na: ꞌAn ꞌlotʋꞌa ꞌꞌyu, ꞌɩnmɔ bhade -ɩnmʋ li, yi -a ꞌke ꞌan ꞌꞌbhli mu. -Bho ɛ -se -mnɛɛ ɛ, ꞌan ꞌꞌyu ꞌmɛ-ɛꞌo!
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 ꞌLe ɔ na: ꞌƖn bha, mu -aꞌa ꞌꞌbhli, -aꞌa ꞌꞌyu ꞌpʋn-oꞌo! Wlu Zezii -zaꞌa ꞌmʋ a, ɔ ꞌde -ɛ ꞌꞌgwli ꞌle ɔ ꞌye ꞌmʋ-sɔ, ɔ ꞌye le mu.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Ɔ -nɩ munamʋ ꞌle ɔ -ke ꞌɔ lbhʋnʋmʋtɔlʋ ꞌye -jeyi ꞌgbʋʋ, ꞌle ʋn na: -Aꞌba -Kɔyi, -aꞌa ꞌꞌyu ꞌpʋn-oꞌo!
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 ꞌLe ɔ ꞌye ʋ -kaa tidede: Koo ti -nɩꞌo ꞌle ɔ ꞌye ꞌpʋnꞌa? ꞌLe ʋn na: -Glaapleyrʋ cɛꞌɛ ꞌꞌdu ꞌꞌkpi ꞌtɩn, ꞌbho-o ꞌwɛ ꞌꞌtayi -nɩ ꞌnɔ ꞌꞌyiti.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 A -gblee, -ka ti -nɩꞌa ꞌle Zezii yeꞌa ꞌꞌyuꞌa -tɩta: -Aꞌa ꞌꞌyu ꞌpʋn-oꞌo, nʋ a, ɔ popo ꞌnɛ-ɛ ꞌgwlʋti. ꞌƖnnɛ ꞌbhleꞌe ꞌnynɩꞌa dɩ, ɔ -ke ꞌɔ -glɩgbawɔnyiꞌa nyʋ ꞌwee de ꞌɔ ꞌꞌgwli.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 A ꞌye li-ɔ, Zezii -sɔꞌɔ Zidee, ɔ muꞌa Galilee, ꞌɔ wɔnkulɩ ɔ nʋꞌa a, ꞌya ꞌsɔnnɛ ꞌka-a!
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.