João 4

-YBHƐYBHƐTITELRE (NWB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 — ausente —
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 — ausente —
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 -Bho ɔ ꞌke ꞌbhlʋkpa ꞌmnɛ ꞌꞌkpi mu, -jolʋ -zi -nɩꞌa *Samaliibhlʋkpa ꞌꞌkpi, ꞌɩnnɛ ɔ ꞌke bhlu.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 — ausente —
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Ɔ -ka ꞌle -jeyi-i gbʋ, Samaliinynaakpʋ -lue ꞌyi-e ꞌꞌni jrinamʋ ꞌle ɔ na: ꞌAn ꞌlotʋꞌa ꞌꞌyu, a ꞌꞌnyɩ ꞌɩnmʋ ꞌꞌni ꞌɩn ꞌke ꞌna!
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (A ꞌye li-ɔ, ɛ-bɛ -nɔɔ ꞌmnɛ ti, ꞌɔ -namʋ ꞌmu-o lililɩ denamʋ ꞌle gwlɔ ꞌmʋ.)
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ɔ ꞌlɛꞌɛ -kaa a, ꞌle ʋn na: -Ɩɩn! -Ɩnmɔ ꞌma-a *ꞌZuifʋyi, leedɩ, ꞌɩnmɔ ꞌma-a Samaliinynaakpʋ, ꞌle -a ꞌybhaꞌa ꞌɩnmʋ ꞌꞌniꞌa? (A -gblee, -ɛ -ke dɩ ʋn ꞌlɛꞌɛ -kaa, ꞌɩnnɛ ꞌmo-o ꞌZuifʋ -ke Samaliikɔmʋꞌa ꞌyɩye wɔn.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 ꞌLe ɔ na: ꞌJɛ -Lagɔ ꞌybhaꞌa ɔ ꞌke amʋ ꞌꞌlrulinʋ, -bho a yibo nɛ ꞌkɩ, nyɔ -yɔ ꞌybhaaꞌa amʋ ꞌnanani ꞌle a ꞌke ɔ yibo -lrɛɛ ɛ, ɛ-bɛ ꞌꞌni ꞌmnɛ, a-bʋ ꞌke ɔ ꞌkɩ ꞌybhaa ꞌle ɔ ꞌke amʋ ꞌꞌnilruzɛgɛ ꞌꞌnyɩ.
10 Então Jesus disse:
11 ꞌLe ʋn na: ꞌAn ꞌlotʋꞌa ꞌꞌyu, ꞌꞌnibhie -nɛɛ -tɛꞌɛ ꞌmʋ-ɛ, ꞌle -ɩn se ꞌꞌniplilɛ ꞌbhle, doo -ɩn ꞌke ꞌꞌni ꞌmnɛ -zaꞌa?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 -A ꞌye-e liꞌa, -aꞌba ꞌꞌna Zakɔɔpʋ -ke dɩ -a ꞌbhleꞌa ꞌꞌnibhie -nɛɛ, ꞌɔ ꞌꞌbhuo ꞌna-a ꞌɛ ꞌꞌni. ꞌƆ ꞌꞌyreetɩ -ke ꞌɔ -bhlii ꞌnɛ -ɛꞌo -lrɛɛ. -A popo-o ꞌgwlʋti na -ɩnmɔ ꞌmo-o nyɔklagba, -ɔ ziꞌe Zakɔɔpʋꞌa?
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 ꞌLe ɔ na: ꞌꞌNi -nɛɛ, nyɔꞌꞌo nyɔ-ɔ ꞌnɛ ꞌɛ ɛ, ꞌꞌnitʋ ꞌye ɔ -bhla ꞌlbha mʋ.
13 Então Jesus disse:
14 A -gblee, ꞌꞌni ꞌmna-a ꞌyeꞌa nyɔ ꞌꞌnyɩ mʋ, -bho ɔ ꞌnɛ ɛ, ꞌꞌnitʋ -see ɔ ꞌlbha yi ꞌꞌkɔmʋkɔmʋ. ꞌLe ꞌꞌyi ꞌmʋ ꞌɩn-ɩ ꞌtmʋʋꞌo amʋ, ɛ-bɛ ꞌꞌnizɛgɛ ꞌmnɛ, -ka ꞌꞌnilru -seeꞌa -ma yi, ꞌka-a ɛ-ɛ ꞌye -nɩ mʋ ꞌle ɔ ꞌmʋ, ꞌle, ꞌɛ dɩ, tinɩɛzɛgɛ-ɛ seꞌa ꞌꞌtiinamʋ ꞌbhle, ɔ ꞌke ɛ ꞌye.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 ꞌLe ʋn na: ꞌAn ꞌlotʋꞌa ꞌꞌyu, ꞌꞌnyɩ ꞌɩnmʋ ɛ-bɛ ꞌꞌni ꞌmnɛ, ꞌꞌnitʋ -kaa ꞌɩnmʋ ꞌlbha, ꞌle ꞌɩn -kaa ꞌnɔɔ ꞌꞌni ꞌꞌplinamʋ yi ꞌyrɛlɛɛ!
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Ʋn ꞌlɛꞌɛ -kaa a, ꞌle ɔ na: A mu aꞌba nyimiɛꞌɛ dɩ, a -ke ɔ ꞌke yi.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 ꞌLe ʋn na: ꞌƖn se nyimiɛ ꞌbhle. ꞌLe ɔ na: -Ka a nʋꞌa a se nyimiɛ ꞌbhle, -ziadɩ a -zaꞌa ꞌmʋ.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 A ꞌye li-ɔ, nyimiɛ -muu a kpaꞌo ꞌle nyɔ -yɔ -ke a -naꞌa ꞌtraamʋ, ɔ -se aꞌba nyimiɛ -ko. Kɩn, -ziadɩ a -zaꞌa ꞌɩnmʋ -bodɩ ꞌmʋ!
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Ɔ poꞌa wlu ꞌmnɛ ti a, ꞌle ʋn na: ꞌꞌWii! ꞌAn ꞌlotʋꞌa ꞌꞌyu, ꞌɩn yiboꞌo ꞌtɔ-ɔ na -Lagɔꞌɔ wluꞌa ꞌmʋtizayi -ɩn ꞌꞌduꞌo.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Ɛ-bɛ -gɔgɔ -nɛɛ ꞌꞌkpi, ꞌbho-o -aꞌba ꞌꞌna ꞌꞌwe-e bʋbɔ nɩꞌe -Lagɔ. Ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, a-bʋ ꞌZuifʋ, a-bee -mnʋʋ na, -da nyɔ ꞌka -Lagɔ bʋbɔ -nɩ, ꞌbho-o ꞌmo-o Zelizalɛɛmʋ. Koo -a popoꞌo ꞌɛ ꞌꞌkpi ꞌgwlʋtiꞌa?
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 ꞌLe ɔ na: ꞌAn ꞌlotʋꞌa ꞌꞌyu, a de ꞌꞌgwli, -nɔɔ -lue -nɩꞌe-e nyninamʋ. Ɛ-bɛ -nɔɔ ꞌmnɛ ti, ɛ -se -aꞌba -tɩta -Lagɔꞌɔ bʋbɔɛ ꞌbho ɛ-bɛ -gɔgɔ -nɛɛ ꞌꞌkpi -ke Zelizalɛɛmʋ, ꞌɩnnɛ ꞌma-a lɛklagba -ko.
21 Jesus disse:
22 A-bʋ Samaliikɔmʋ, a-a bʋbɔ-ɔ -Lagɔ ꞌle a se ꞌɔ ꞌꞌkpidɩ yibo. -A-bʋ ꞌZuifʋ, -a bʋbɔ nɔ-ɔꞌo ꞌle -a yiboꞌo ꞌɔ ꞌꞌkpidɩ, -ɛkedɩmaa, -abʋ ꞌmʋ ɔ-ɔ zi nɩꞌo, ꞌle ɔ ꞌke nyunyu ꞌpʋʋn.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 — ausente —
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 ꞌLe ʋn na: ꞌƖn yiboꞌo-o na *-Lagɔꞌɔ ꞌBhozayi, Mesii-i ꞌye-e -yi -mʋ. (Le Glɛkɩwlu ꞌmʋ, ʋn-ʋ ꞌlɔ -ɔ *Kliisɩ; ꞌɩnnɔ ꞌmo-o *-Lagɔꞌɔ ꞌBhozayi -ɔ ꞌpʋʋnꞌa nyʋ.) -Bho ɔ yi ꞌnɔɔ -aꞌba ꞌꞌklumʋ, ɔ-ɔ ꞌye-e ꞌya ꞌwee gbɔzɩza -mʋ, ꞌle ɔ ꞌke -amʋ ꞌtmʋʋ.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 ꞌLe ɔ na: ꞌƖnmɔ -ke a -nɩꞌa -wlunamʋ, nyɔ a ꞌꞌsiꞌa ꞌnynɩ, ꞌɩnmɔ moꞌo.
26 Então Jesus afirmou:
27 Ɔ -ke ʋn -nɩ ɩ ꞌmʋzanamʋ ꞌle *ꞌɔ -namʋ ꞌye lililɩ denamʋ -sɔ, ʋn ꞌye ꞌbho nyni. Ʋn nyniꞌa a, ꞌnynaakpʋ -ke ɔ-ɔ wluꞌa dɩ, wɔn maꞌa ꞌwa ꞌwee ti. Ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, ꞌwa nyɔ -lue ꞌtɩnꞌa ꞌꞌbhuo -see ɔ -kaa tidede: Leelɛ -ke dɩ -ɩn -ke ʋn-ʋ zaꞌa ꞌmʋꞌa? ꞌLe ꞌꞌbhalrɛɛke: Leelɛ -ɩn ꞌybhaꞌa ʋn ꞌke nʋꞌa?
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 -Ka Zezii ꞌlɛꞌɛ ʋ-bʋ ꞌnynaakpʋ ꞌmnʋ ꞌꞌyiꞌa dɩ, ʋn nʋꞌa -kaa, ʋn sieꞌe ꞌbho ꞌwa -yakpe ꞌle ʋn ꞌye gwlɔ ꞌmʋ le mu. Ʋn nyniꞌa a, ꞌle ʋn na nyʋ-ʋ -nɩꞌa ꞌbho -bodɩ:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 Dɩ ꞌwee ꞌɩn nʋꞌa a, nyɔ-ɔ -zɩ ꞌɩ ꞌɩnmʋ -bodɩ ꞌmʋ, a yi a ꞌke ɔ ꞌye. Ɔ kɔɔꞌɔ-ɔ *-Lagɔꞌɔ ꞌBhozayi lɛ!
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Ʋn poꞌa wlu ꞌmnɛ ti a, -gwlɔkɔmʋ nʋꞌa -kaa, ʋn -sɔꞌɔ ꞌmʋ-ɛ ꞌle ʋn ꞌye ꞌle Zezii gbo -vuka kpa.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ʋ-bʋ ꞌnynaakpʋ ꞌmnʋ -ma ꞌnɩ ꞌmʋ, ꞌle, ꞌɔ -namʋ-ʋ bhade ꞌnɔ li ɔ ꞌke lɛ wɔnꞌye, ꞌle ʋn-ʋ nʋꞌo: -Aꞌba -Tɔyi, li lɛtoope gbɛ!
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 ꞌLe ɔ na: Lililɛ a seꞌa yibo, ꞌɩnnɛ ꞌɩn-ɩ liꞌo.
32 Jesus respondeu:
33 Ʋn nʋꞌa -kaa, ʋn ꞌkpa-a ꞌbho ʋn-ʋ dede-e -dede -kaa ti: Nyɔ-ɔ ꞌꞌnyɩ ꞌɔ lilia-ae?
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 ꞌLe ɔ na: Lililɛ ꞌmna-a ꞌꞌsiꞌa -laa ꞌnynɩ, ꞌɛ ꞌzɔ ꞌmo-o, -Lagɔ lbhoꞌa ꞌɩnmʋ, ꞌɩn ꞌke ꞌɔ ꞌgwlʋdɩ nʋ, ꞌle, lbhʋ ɔ ꞌꞌnyɩꞌa ꞌɩnmʋ, ꞌɩn ꞌke ɛ ꞌꞌyigwɛ.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 -A-bʋ ꞌZuifʋ-ʋ ꞌpo-o ꞌꞌnna ꞌle -a nʋꞌo: Lɩꞌa ꞌyɔ nyɔ-ɔ poꞌa a, -bho ꞌcʋɩ nyiɛ nyni-ɔ ꞌle ɩ ꞌke -cɛ. Ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, ꞌmna-a ꞌtmʋʋ-o amʋ ꞌle ꞌꞌyi ꞌmʋ, ꞌle ꞌɩn-ɩ nʋꞌo: A -gbʋ -kpɩɩ -nɩɩ ya -ziaka, ɩ zaanꞌo ꞌle ꞌya cɛnamʋ nyniꞌo.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 A -gblee, nyɔ-ɔ cɛꞌɛ lɩꞌa ꞌyɔ ꞌmnɩ, -ɔ po ꞌɩ -zrʋʋ ꞌmʋ, ꞌle -ɔ ꞌꞌdu ꞌɩ ꞌsrawɔn ꞌꞌyi, ɔ ꞌbhle-e ꞌꞌpɛleɛ. ꞌƐ ꞌzɔ ꞌka-a: Nyɔ-ɔ zaꞌa -Lagɔꞌɔ ꞌꞌdɩzɩgɩ ꞌmʋ, lɛzɛgɛ ɔ-ɔ ꞌyeꞌa ꞌle ꞌbʋbʋa ꞌmʋ, ꞌɩnnɛ ꞌmo-o, nyʋ-ʋ deꞌa -Lagɔ ꞌꞌgwli a, ʋn-ʋ ꞌye-e tinɩɛzɛgɛ-ɛ seꞌa ꞌꞌtiinamʋ ꞌbhle. ꞌƐ ꞌꞌlru ꞌꞌyi, nyɔ-ɔ poꞌa lɩ ꞌmnɩꞌa ꞌyɔ -ke ꞌya cɛyi-i li nɩꞌe ꞌbʋbʋa -dalue.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 A ꞌye li-ɔ, ꞌꞌnna -nɛɛ, -ziadɩ moꞌo: Nyɔ -lue-e poꞌo lɩ, ꞌle -lue -lrɔɔ-ɔ cɩ ɩꞌo.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 -Kpaa -ke ꞌmʋ a -seeꞌa lbhʋ nʋ, ꞌle ɛ ꞌmʋ ꞌɩn ꞌꞌduꞌo aꞌba lbholbhoa wɔn ꞌle ꞌɛ cɛnamʋ. Nyʋ -lrʋʋ-ʋ nʋꞌo ꞌɛ lbhʋ ꞌle abʋ-ʋ yi ꞌɛ ꞌmʋtilinamʋ.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Zezii ꞌlɛꞌɛ -kaa a, ʋ-bʋ ꞌnynaakpʋ ꞌmnʋ-ʋ ꞌtmʋʋ-o nyɔꞌꞌo nyɔ: Dɩ ꞌwee ꞌɩn nʋꞌa a, ɔ -zɩ ꞌɩ-ɩ ꞌɩnmʋ -bodɩ ꞌmʋ. ꞌƐ dɩ ɛ-bɛ gwlɔ ꞌmnɛ ꞌmʋꞌa nyʋꞌa -dadudu de ꞌɔ ꞌꞌgwli.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 ꞌƖnnɛ ꞌbhleꞌe ꞌnynɩꞌa dɩ, ʋ-bʋ nyʋ ꞌmnʋ nyni ꞌɔ li, ꞌle ʋn ꞌye ɔ -kaa ꞌꞌyiꞌlɛ: -Aꞌba ꞌlotʋꞌa ꞌꞌyu, -aꞌa mu -dalrɔɔ -le, -a ꞌybha-oꞌo -a -ke -ɩn ꞌke ti-de! ꞌLe ɔ ꞌye ꞌwɔn, ɔ -ke ʋn ꞌye ꞌwɩ ꞌsɔn nʋ.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 A -gblee, wlu ꞌɔ ꞌꞌbhuo-o zaꞌa ꞌmʋꞌa dɩ, nyʋ-ʋ de ꞌɔ ꞌꞌgwli, ʋn-ʋ ꞌkpaꞌa ꞌꞌkpi tenyɩ,
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 ꞌle ʋn-ʋ nʋꞌo ꞌnynaakpʋ ꞌmnʋ -bodɩ: ꞌTraamʋ ꞌtɔ ɔ, dɩ a -zaꞌa -amʋ -bodɩ ꞌmʋ, ɛ -se ꞌya ꞌꞌsɛꞌɛ dɩ -a de ꞌɔ ꞌꞌgwli ꞌnɩ -ko. A ꞌye li-ɔ, -aꞌba ꞌꞌbhi ꞌpo -ɔ -lokui, ꞌle -a yiboꞌo -ka ɔ ꞌꞌduꞌa *nyunyuꞌa ꞌpʋʋnyi -ziaka.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 *Zezii -ke Sisakɔmʋ nʋꞌa ꞌwɩ ꞌsɔn, ꞌle ɔ -ke *ꞌɔ -namʋ ꞌye ꞌbho lizi, ʋn ꞌye Galileebhlʋkpa ꞌꞌkpi mu.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 — ausente —
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 — ausente —
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 — ausente —
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 — ausente —
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 ꞌLe ɔ na: A-bʋ nyʋ-ʋ -nɩꞌa -laa, -bho ꞌɩn se *wɔnkulɩ nʋ, -bho a -see ɩ liꞌye, aꞌba ꞌwɔn a ꞌke ꞌɩnmʋ ꞌꞌgwlide!
48 Jesus disse ao funcionário:
49 ꞌLe nyɔ ꞌmnɔ na: ꞌAn ꞌlotʋꞌa ꞌꞌyu, ꞌɩnmɔ bhade -ɩnmʋ li, yi -a ꞌke ꞌan ꞌꞌbhli mu. -Bho ɛ -se -mnɛɛ ɛ, ꞌan ꞌꞌyu ꞌmɛ-ɛꞌo!
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 ꞌLe ɔ na: ꞌƖn bha, mu -aꞌa ꞌꞌbhli, -aꞌa ꞌꞌyu ꞌpʋn-oꞌo! Wlu Zezii -zaꞌa ꞌmʋ a, ɔ ꞌde -ɛ ꞌꞌgwli ꞌle ɔ ꞌye ꞌmʋ-sɔ, ɔ ꞌye le mu.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Ɔ -nɩ munamʋ ꞌle ɔ -ke ꞌɔ lbhʋnʋmʋtɔlʋ ꞌye -jeyi ꞌgbʋʋ, ꞌle ʋn na: -Aꞌba -Kɔyi, -aꞌa ꞌꞌyu ꞌpʋn-oꞌo!
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 ꞌLe ɔ ꞌye ʋ -kaa tidede: Koo ti -nɩꞌo ꞌle ɔ ꞌye ꞌpʋnꞌa? ꞌLe ʋn na: -Glaapleyrʋ cɛꞌɛ ꞌꞌdu ꞌꞌkpi ꞌtɩn, ꞌbho-o ꞌwɛ ꞌꞌtayi -nɩ ꞌnɔ ꞌꞌyiti.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 A -gblee, -ka ti -nɩꞌa ꞌle Zezii yeꞌa ꞌꞌyuꞌa -tɩta: -Aꞌa ꞌꞌyu ꞌpʋn-oꞌo, nʋ a, ɔ popo ꞌnɛ-ɛ ꞌgwlʋti. ꞌƖnnɛ ꞌbhleꞌe ꞌnynɩꞌa dɩ, ɔ -ke ꞌɔ -glɩgbawɔnyiꞌa nyʋ ꞌwee de ꞌɔ ꞌꞌgwli.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 A ꞌye li-ɔ, Zezii -sɔꞌɔ Zidee, ɔ muꞌa Galilee, ꞌɔ wɔnkulɩ ɔ nʋꞌa a, ꞌya ꞌsɔnnɛ ꞌka-a!
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.