Atos 9
-YBHƐYBHƐTITELRE (NWB) vs NVT
1 Ɛ-bɛ -nɔɔ ꞌmnɛ ti, ꞌSɔlʋ -mnɔɔ -see ꞌbhɔ, ɔ ꞌbhle-e -bhla -aꞌba -Kɔyi *Zeziiꞌa -namʋꞌa ꞌcɛ ꞌliti, ꞌle ɔ-ɔ ꞌbʋ ꞌʋ ti ɔ ꞌke ʋ ꞌlbha ʋn ꞌke ꞌmɛ. ꞌƐ dɩ ɔ muꞌo, ɔ ꞌye *-Lagɔꞌɔ ꞌsragazamʋ ꞌweeꞌa -klagba ꞌye,
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 ꞌle ɔ na: ꞌƖn yi-oꞌo -ɩn ꞌke ꞌɩnmʋ ꞌꞌbɔgʋɩ ꞌꞌnyɩ, -aꞌba *-Lagɔwluꞌa ꞌlicɩaanbidi ꞌwee -nɩꞌa Damaasɩgwlɔ ꞌmʋꞌa ꞌꞌlrutidemʋ, ꞌɩn ꞌke ɩ ʋ ꞌꞌnyɩ, nyukpasi -ke ꞌnynʋkpakpɩ-ɩ ꞌma-a *Zeziiꞌa -jeyinamʋ, -bho ꞌɩn ꞌyee nʋ ꞌle, ꞌle ꞌɩn ꞌke ʋ kpʋn ꞌle ꞌɩn ꞌke ʋ Zelizalɛɛmʋ kpa.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Ɔ -nɩ ꞌle -jeyi, ɔ ꞌꞌkɔɔꞌɔ-ɔ Damaasɩ gbo. -Vlaan nʋꞌa -kaa, -vaaan! ɛ ꞌwlʋ-o ꞌle yaku ꞌli ꞌle ɛ ꞌye ɔ -die ꞌli po,
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 ꞌle ɔ ꞌye tiꞌga. Wlu -lue ɔ ꞌwɔnꞌɔ ꞌbɔ na: ꞌSɔlʋ, ꞌSɔlʋꞌo a! Koo -ɩn -nynaꞌa ꞌle -a klaꞌa -kaa ꞌɩnmʋ nyanɩ ꞌmʋꞌa?
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 ꞌLe ɔ na: ꞌAn -Kɔyi, -ɩnmɔ wluꞌa, -aꞌa ꞌnynɩ -mɛꞌɛ? ꞌLe, nyɔ-ɔ wluꞌa a, ɔ na: ꞌƖnmɔ, Zezii, -a klaꞌa nyanɩ ꞌmʋ, ꞌɩnmɔ moꞌo.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 ꞌƖn-ɩ ꞌtmʋʋꞌo -ɩnmʋ-ɛ, -sɔ mʋ, mu ꞌbho Damaasɩ, lɛ -ɩn ꞌka nʋ, ꞌle nyɔ ꞌke ɛ -ɩnmʋ -tɔ!
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 -Gblee, nyʋ -ke ɔ-ɔ naꞌa a, wɔnmamaa kpʋn -ʋꞌo. -Ka ʋn ꞌka wɔn ꞌbhati, ʋn ꞌka -wlu, ʋn se ɛ ꞌbhɛɛ. Ʋn-ʋ ꞌwɔn-ɔ wlu ꞌmnɛ ꞌbɔ ꞌle ꞌwa ꞌye nyɔ li.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Ɔ poꞌa wlu ꞌmnɛ ti a, ꞌSɔlʋ nʋꞌa -kaa, ɔ ꞌbhatiꞌe-e ꞌꞌyri, ɔ ꞌye ꞌmʋ-sɔ. Ɔ ꞌbhatiꞌa ꞌꞌyri a, ꞌɔ ꞌye lɛ li, ɔ-ɔ duduaꞌo -kolukolukolu, ꞌle ʋn ꞌye ɔ -jiɛ ꞌꞌyi kpʋn, ʋn -ke ɔ ꞌye Damaasɩ nyni.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 -Gblee, ꞌle ꞌwɩ tan ꞌli ɔ -see tiꞌye, ɔ -see li, ɔ -see ꞌna.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Ɛ-bɛ -nɔɔ ꞌmnɛ ꞌli a, nyɔ -lue-e -nɩꞌa ꞌbho Damaasɩ, ꞌɔ ꞌnynɩ ꞌmo-o Ananiasɩ. Zeziiꞌa -nayi moꞌo. ꞌƖnnɔ -aꞌba -Kɔyi Zezii yiꞌe -bodɩ ꞌle ꞌꞌyritiyeɛɛ ꞌmʋ ꞌle ɔ na: Ananiasɩ! Ɔ na: ꞌAn -Kɔyi, koo -ɩn ꞌlɛꞌɛ? ꞌƖn ꞌwɔn-oꞌo.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 ꞌLe ɔ na: -Sɔ ꞌmʋ, -mu -nɩ ꞌbho -gwlɔgwia! -Jolʋ -nɩꞌa ꞌbho ʋn-ʋ ꞌlaꞌa ꞌMʋsrɛɛjolʋ, bhlu ɛ! ꞌBho ꞌɛ wɔnli, nyɔ -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Zidaa, ꞌɔ -budu -nɩꞌe ꞌbho. -Pa -nɩ ꞌbho, Taasɩyi -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa ꞌSɔlʋ, -ɩn ꞌke ɔ tidede! ꞌꞌYri -ke ꞌꞌyi -a -nɩꞌa -laa ɔ-ɔ ꞌpo-o *-Lagɔ wɔn gbo.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 ꞌLe ꞌɔ ꞌꞌyritiyeɛɛ ꞌmʋ -ɩnmɔ Ananiasɩ ɔ ꞌyeꞌe li, -ɩn ꞌye ꞌle ɔ gbo pa, ꞌle -ɩn ꞌye ɔ sʋ ꞌꞌlru tide, ꞌɔ ꞌꞌyri ꞌye kati ꞌle ɔ-ɔ ꞌyeꞌe ti -lrɛɛ.
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ananiasɩ na: ꞌAn -Kɔyi, nyʋꞌa -dadudu ꞌtmʋʋꞌo-o -ɩnmʋ ꞌɔ ꞌꞌkpidɩ. Ʋn na, ꞌle Zelizalɛɛmʋ, ꞌꞌnyinynikpli ɔ nʋꞌa -aꞌa nyʋ ꞌꞌlruli, ɩ -se -sɛ.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 -Gblee, *-Lagɔꞌɔ ꞌsragazamʋklɩgbɩ ꞌꞌnyɩ -ɔ ꞌsrʋpobɔgʋɩ. ꞌƖnnɩ ꞌꞌnyɩ ꞌɔ wɔnkuɛ, ꞌle, nyʋ-ʋ po nɩꞌa -dagbɛ -aꞌa ꞌnynɩ ꞌmʋ -Lagɔ wɔn gbo, ɔ ꞌke ʋ kpʋn -lrɛɛ.
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 -Aꞌba -Kɔyi ꞌmnɔ na: ꞌƖnmɔ lbhoꞌo -ɩnmʋ, mu! ꞌSɔlʋ ꞌmnɔ, ꞌɩn -zɔ ꞌɔ ꞌbho-ɛ ꞌle ꞌɩn ꞌke ɔ ꞌan lbhʋnʋyi ꞌmʋ nʋ, ꞌle ꞌbhlɩkpɩꞌa -dadudu -ke ꞌya -yowli ꞌꞌsri ꞌʋ ꞌꞌkpi ꞌle *Izrayɛɛlɩkɔmʋ ꞌke ʋ ꞌꞌkpi ꞌkpa, ɔ ꞌke ꞌwa ꞌwee ꞌan ꞌꞌdɩzɩgɩ kpa.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 -Ɩn ꞌye li-ɔ, ꞌkleyelɩ ɔ ꞌka wɔnꞌkpa ꞌan dɩ, ꞌan ꞌꞌbhuo-o ꞌye -ɔ ɩ ꞌꞌyi-tɔ -mʋ.
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Ɔ ꞌlɛꞌɛ -kaa a, ꞌle Ananiasɩ ꞌye mu, -budu -ke ꞌli ꞌSɔlʋ -nɩꞌa, ɔ ꞌye ꞌle pa, ɔ ꞌye ɔ *sʋ ꞌꞌlru tide ꞌle ɔ na: ꞌAn ꞌlotʋꞌa ꞌꞌyu, ꞌSɔlʋ, -aꞌba -Kɔyi Zezii -ɩn -nɩꞌa ꞌle -jeyi yinamʋ, -ɔ -tɔꞌɔ -ɩnmʋ ꞌɔ ꞌꞌbhuo ꞌꞌyi, ꞌɩnnɔ lbhoꞌo ꞌɩnmʋ ꞌle -aꞌa ꞌꞌyri ꞌke kati ꞌle *-Lagɔꞌɔ Lisaazuzu ꞌke -ɩnmʋ ꞌmʋ ꞌꞌyi.
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Ɔ poꞌa wlu ꞌmnɛ ti a, ꞌbho -gbaa -lue ꞌmʋ, -ka lɩꞌa kʋɩn -nɩꞌa, lɩ-ɩ -nɩꞌa -kaa, ꞌɩnnɩ ꞌwlʋꞌo ꞌle ꞌɔ ꞌꞌyri ꞌmʋ, ꞌɩnnɩ ꞌgaꞌa ti ꞌle ɔ ꞌye tiꞌye. Ɔ nʋꞌa -kaa, ɔ -sɔꞌɔ ꞌmʋ-ɛ, ɔ ꞌye mu ꞌle ɔ ꞌye *batizee-ɛ.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 ꞌBho-o ɔ -li -nɩꞌo ꞌle ꞌɔ ꞌkpɩ ꞌye ꞌle le yi.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 ꞌBho -gbaa -lue ꞌmʋ, ꞌle *-Lagɔwluꞌa ꞌlicɩaanbidi ꞌli ɔ ꞌkpa-a ꞌbho ɔ-ɔ zaꞌa *Zeziiꞌa ꞌꞌdɩzɩgɩ, ɔ-ɔ nʋꞌo: Ɔ-bɔ Zezii ꞌmnɔ, -Lagɔꞌɔ ꞌꞌyu moꞌo.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Nyʋ-ʋ po ꞌɔ -lokui, wɔn ꞌmʋ -ʋ ti ꞌle ʋn-ʋ nʋꞌo: Nyʋ-ʋ poꞌa -Lagɔ *wɔn gbo Zeziiꞌa ꞌnynɩ ꞌmʋ, ꞌɩnnɔɔnɔ -see ʋ ꞌkɩ nyanɩ ꞌmʋ kla ꞌle Zelizalɛɛmʋ, ꞌle, lɩ ʋn deꞌa ꞌꞌgwli, ɔ ꞌke ʋ -pɔlʋ ꞌꞌyi -za? Ɔ -see ꞌkɩ ꞌnɔɔgbɛ -kaabonyʋ kpʋnnamʋ yi ꞌle ɔ ꞌke ʋ *-Lagɔꞌɔ ꞌsragazamʋklɩgbɩ gbo kpa?
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 ꞌSɔlʋ ꞌmnɔ-ɔ ꞌtɔ-ɔ ꞌle wɔnkuɛ ꞌmʋ ꞌle ɛ-ɛ ꞌkpaꞌa ꞌꞌkpi. *ꞌZuifʋ -nɩꞌa ꞌbho Damaasɩ, ɔ-ɔ ꞌtbhʋ -ʋ Zeziiꞌa ꞌꞌdɩzɩgɩ ꞌꞌyri, -ka ɔ ꞌꞌduꞌa *-Lagɔꞌɔ ꞌBhozayi -ɔ ꞌpʋʋnꞌa nyʋ. Lɛ ʋn ꞌkɔ ɔ ꞌꞌkpi ꞌꞌdu, ɛ se -nɩ.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 -Nɔɔ gbɛ ziꞌa a, ʋn bhagaꞌo ʋn ꞌke ɔ ꞌlbha ɔ ꞌke ꞌmɛ.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 -Ka ʋn -nɩ ꞌɔ fɛ ꞌzɔ -panamʋ, ɔ ꞌwɩn -ɩ ꞌbɔ, ꞌle zɔ -ke ꞌꞌmatʋ, ꞌle ʋn-ʋ fuoꞌo ꞌgbewɔɛnꞌɛ -jolʋ li ꞌle ʋn ꞌke ɔ ꞌlbha.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 ꞌƐ dɩ ꞌꞌmatʋ -lue ꞌɔ -namʋ -zi -nɩ ꞌnɔ-ɔ ꞌꞌbhlukui gbo ꞌle ʋn ꞌye ɔ ꞌle ꞌꞌgbeꞌa kplu lemʋ tiꞌꞌsii.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Ɩ ziꞌa -kaa a, ꞌSɔlʋ ꞌmu-o Zelizalɛɛmʋ. Ɔ nyniꞌa a, ɔ ꞌbɔ-ɔ ti ɔ ꞌke ꞌle *Zeziiꞌa -namʋ -nɩꞌa ꞌbhoꞌa ꞌꞌklumʋ kpa ɔ -ke ʋn ꞌke gbobhete. -Ka ɔ -yiꞌa Zeziiꞌa -nayi ꞌmʋ, ʋbʋ -see ɩ ꞌꞌgwlide. ꞌƐ dɩ ʋn ꞌbhleꞌe ꞌɔ -sɩanyɩ ku ꞌmʋti.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, Banabaasɩ -mnɔɔ ꞌꞌluo ꞌnɔ ꞌmʋ-ɛ ꞌle ɔ -ke ɔ ꞌye *Zeziiꞌa -dalbhomʋ gbo mu. -Ka ɔ ꞌyeyeꞌa -aꞌba -Kɔyi *Zezii ꞌmʋti ꞌle Damaasɩ -jeyi, ꞌle ɔ ꞌye ꞌɔ ꞌtmʋʋ, ꞌle ɔ ꞌye ꞌꞌyrili-cɛ ꞌle ɔ ꞌyeꞌa ꞌbho ꞌɔ ꞌꞌdɩzɩgɩ ꞌmʋ-za -nɩ, ꞌya kuna ɔ po ʋꞌo.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 -Ɛ ꞌnyaaꞌa ꞌbho -nɔɔ ꞌmnɛ ꞌli, ɔ -ke ʋn bheteꞌe-e gbo ꞌle ɔ -ke ʋn-ʋ pleꞌe Zelizalɛɛmʋ ꞌꞌyiti, ꞌle ɔ-ɔ cɛꞌɛ ꞌꞌyrili ꞌle ɔ-ɔ zaꞌa -aꞌba -Kɔyi Zeziiꞌa ꞌꞌdɩzɩgɩ ꞌmʋ.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Ɔ ꞌꞌbhitiꞌe-e ꞌle *ꞌZuifʋ poꞌa glɛkɩwlu gbo, ɔ -ke ʋn-ʋ depoꞌo. ꞌƐ dɩ ʋn-ʋ ꞌbɔꞌɔ ti ʋn ꞌke ɔ ꞌlbha ɔ ꞌke ꞌmɛ.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Ʋn-ʋ nʋꞌa -kaa a, ꞌlotʋꞌa ꞌꞌnynuu ꞌwɩn -ɩ ꞌbɔ, ꞌle ʋn ꞌye ɔ -bhubho liꞌꞌdu ꞌle ʋn -ke ɔ ꞌye Sezaleegwlɔ ꞌmʋ mu, ꞌle ɔ ꞌye ꞌbho -cɛ -nɩ, ɔ ꞌye ꞌɔ ꞌꞌbhligwlɔ Taasɩ mu.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Ɔ -yiꞌa ꞌtɔ Zeziiꞌa -nayi ꞌmʋ a, Zeziiꞌa -glɩgbawɔnyiꞌa nyʋ-ʋ -nɩꞌa ꞌle Zidee-e, Galilee -ke *Samaliibhlʋkpa ꞌꞌkpi ꞌye-e ꞌꞌyiflɔɛ, ꞌle ʋn-ʋ popoꞌo ꞌkpa ꞌꞌyi, ʋn-ʋ ꞌꞌduꞌo -aꞌba -Kɔyi -Lagɔꞌɔ wlu ꞌbho ꞌle *ꞌɔ Lisaazuzu-u kpa nʋꞌo ꞌle -glɩgbɩ ꞌmnɩ-ɩ ꞌbhɛꞌɛ ꞌꞌyigbeyi ti.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Ɛ-bɛ -nɔɔ ꞌmnɛ ti, *ꞌPiɛlɩ -mnɔɔ-ɔ ꞌple-e ꞌbhlʋkpa ꞌmnɛꞌɛ ꞌwee ꞌꞌkpi ti. Zɔ -lue ꞌzɔ ɔ ꞌmu-o -gwlɔ -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Liidɩ, *Zeziiꞌa nyʋ-ʋ -nɩꞌa ꞌbho ꞌꞌyidedenamʋ.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 ꞌBho ꞌmnɔ, ꞌbho-o ɔ -yɛꞌɛ nyukpasu -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Ɛnee. -Zʋɩn -mɛɛtan ꞌli ɔ -klɔꞌo. -Da ɔ ꞌpɛꞌɛ ꞌɔ ꞌꞌkpitipɛlɛ ꞌꞌkpi ti, ꞌbho-o ɔ -nɩꞌo.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 ꞌLe ꞌPiɛlɩ na: Ɛnee, Zezii *Kliisɩ ꞌpʋʋnꞌo -ɩnmʋ-ɛ. -Sɔ ꞌmʋ, ꞌfɩan -aꞌa ꞌꞌkpitipɛlɛ! Ɔ ꞌlɛꞌɛ -kaa a, ꞌbho -gbaa -lue ꞌmʋ -vuka! ɔ -sɔꞌɔ ꞌmʋ-ɛ!
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Liidɩ -ke Salɔɔbhlʋkpa ꞌꞌkpiꞌa nyʋ-ʋ ꞌꞌkʋkɔɔꞌɔ gbo, lɛ-ɛ ziꞌa ꞌbho nyukpasu ꞌmnɔ ꞌꞌkpi, ʋn ꞌye ꞌɛ li a, ꞌwa -dadudu -yiꞌe -aꞌba -Kɔyi *Zeziiꞌa -namʋ ꞌmʋ-ɛ.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 -Gblee, ꞌbho -gwlɔ -lue -ɛ -nɩꞌa ꞌbho Liidɩꞌa ꞌꞌtroli ʋn-ʋ ꞌlaꞌa -Zɔpɛ, *Zeziiꞌa -nayi -nɩꞌa ꞌbho, ꞌwa ꞌnynɩ ꞌmo-o Tabitaa. (ꞌLe Glɛkɩwlu ꞌmʋ ʋn-ʋ ꞌlʋ -ʋ Dɔlʋkasɩ. ꞌƐ ꞌzɔ ꞌmo-o ꞌlre.) Ʋn -nmɔꞌɔ-ɔ ꞌꞌpʋanmʋ kwa ꞌmʋ ti ꞌle ʋn-ʋ nʋꞌo kplizɩgɩ -lrɩɩ nyʋ ꞌꞌlruli ꞌꞌkɔmʋkɔmʋ.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Ɛ-bɛ -nɔɔ ꞌmnɛ ti a, ꞌwɛ kpʋn -ʋꞌo ꞌle ʋn ꞌye ꞌmɛ, ꞌle ʋn ꞌye ꞌwa ꞌꞌku -lre. Ʋn gwɛꞌɛ ꞌwa ꞌꞌkuꞌa -lrelrea ꞌꞌyi a, ꞌle ʋn ꞌye ʋ ꞌle yayibuduꞌa ꞌꞌyu -lue ꞌli ꞌꞌdu.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Liidɩ -ke -Zɔpɛ ꞌꞌkʋkɔɔꞌɔ gboꞌa dɩ, Zeziiꞌa -namʋ -nɩꞌa -Zɔpɛ, ʋn ꞌwɔnꞌɔ ꞌbɔ ꞌPiɛlɩ -nɩꞌe-e Liidɩ, ʋn lbhoꞌo ꞌbho nyʋ ꞌsɔn, ʋn na: -Bho a mu a, a ꞌtmʋʋ ꞌPiɛlɩ -a-bʋ bhade ꞌnɔ li, ɔ yi -vuu!
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Ʋn ꞌtmʋʋ ꞌnɔ ɔ, ꞌbho -nynayiza a, ʋn -ke ɔ ꞌkpa-a -jeyi. Ʋn nyniꞌa a, yayibudu -ke ꞌli ꞌwa ꞌꞌku -nɩꞌa, ʋn -ke ɔ ꞌye ꞌle pa. ꞌLe -dɩgbanynʋkpakpɩtɔlʋ -nɩꞌa ꞌbho ꞌbhleꞌe ꞌꞌvivia ꞌle ʋn ꞌye ɔ linyni, -banɩ Dɔlʋkasɩ -nɩꞌa ti ʋn-ʋ nʋꞌa lɛ, ʋn ꞌye ɔ ꞌꞌyi-tɔ.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Ʋn -tɔ ꞌnɩ ɔ ꞌꞌyi a, nyʋ-ʋ -nɩꞌa ꞌle -buduyu ꞌmnɛ ꞌli ꞌwee, ɔ na ʋ -bodɩ: A-bee ꞌda! Ʋn ꞌdaꞌa a, ꞌle ɔ ꞌye ꞌkolri glu po, ɔ ꞌye *-Lagɔ wɔn gbo po, ɔ ꞌye ꞌle ꞌꞌku gbo -gbʋ, ɔ na: Tabitaa, a -sɔ ꞌmʋ! Ʋn nʋꞌa -kaa, ʋn ꞌbhatiꞌe-e ꞌꞌyri, ʋn ꞌye ɔ liꞌye. ꞌBho -gbaa -lue ꞌmʋ ꞌle ʋn ꞌye gbɔ-de,
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 ɔ ꞌye ꞌwa sʋ tikpʋn ꞌle ɔ ꞌye ʋ -kpa ꞌle ʋn ꞌye ꞌmʋ-sɔ, ʋn ꞌye ti-nyna. Ʋn -sɔꞌɔ ꞌmʋ a, ꞌle ɔ ꞌye -dɩgbanynʋkpakpɩ ꞌmnʋ -ke Zeziiꞌa nyʋ -lrʋʋ ꞌla ꞌle ɔ ꞌye ʋ Tabitaaꞌa yaayaanɩ -jeyi ꞌꞌnyɩ.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Ɩ-bɩ ꞌꞌdɩ mnɩ -waꞌa-a ꞌbho -Zɔpɛgwlɔ ꞌmʋ ti, ꞌle nyʋꞌa -dadudu ꞌye -aꞌba -Kɔyi Zezii ꞌꞌgwlide.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Ɛ ziꞌa -kaa a, ꞌPiɛlɩ -gwleꞌe-e ꞌbho -Zɔpɛ ꞌbho nmikuꞌa ꞌꞌtayi -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Simɔɔ gbo.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.