Atos 16
-YBHƐYBHƐTITELRE (NWB) vs NVT
1 ꞌPɔlʋ ꞌꞌwe nʋꞌa -kaa a, ʋn ꞌnyni-e Dɛlɩbʋ -ke Lisɩtrɩ. ꞌBho-o ʋn -yɛꞌɛ *Zeziiꞌa -nayi -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Timotee. *ꞌZuifʋnynaakpʋ -lue, -ʋ deꞌa *Zezii ꞌꞌgwli a, ꞌwa ꞌꞌyu moꞌo ꞌle ꞌɔ -tɩta ꞌꞌduꞌo *Glɛkɩyi.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 ꞌLotʋꞌa ꞌꞌnynuu -nɩꞌa ꞌbho Lisɩtrɩ -ke Ikɔnɩ-ɩ zɔ ꞌɔ ꞌꞌdɩzɩgɩ.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 ꞌƖnnɛ ꞌbhleꞌe ꞌnynɩꞌa dɩ ꞌPɔlʋꞌa -pɔlʋ ꞌwlɔ ꞌɔ ꞌꞌyiti ɔ -ke ɔ ꞌke lbhʋ nʋ -lrɛɛ. ꞌBho ꞌɛ lemʋ, -ka ꞌɔ -tɩta -seꞌa-a ꞌZuifʋyi, ꞌZuifʋ -nɩꞌa ꞌle ꞌfɔ ꞌmnɛ gbo yibo nɩ-oꞌo. Ɔ -kʋʋ ʋ ꞌcɛ -tbhaꞌa dɩ a, ɔ kpɔ ꞌɔ *klɛ ꞌmʋ. Ʋn gwɛꞌɛ ꞌꞌyi a, ꞌle ɔ -ke ʋn ꞌye mu ʋn ꞌke lbhʋ nʋ.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 -Gwlɛ -ke ꞌmʋ ʋn-ʋ zi nɩꞌa a, *Zeziiꞌa -dalbhomʋ -ke ꞌɔ -glɩgbawɔnyiꞌa nyʋꞌa ꞌꞌlrutidemʋ -lrʋʋ-ʋ -nɩꞌa Zelizalɛɛmʋ, wlu ʋn gwɛꞌɛ wɔn ꞌꞌyi ti Zeziiꞌa nyʋ-ʋ -seꞌa-a ꞌZuifʋꞌa damʋ, ʋn ꞌpo -ɩ Zeziiꞌa nyʋ-ʋ -nɩꞌa ꞌle -jeyi ꞌꞌcrɛcrɛ, ʋn na ʋn ꞌꞌdu ɛ ꞌbho.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 -Gblee, ʋ-bʋ Zeziiꞌa -glɩgbawɔnyiꞌa nyʋ ꞌmnʋ, ʋn-ʋ ꞌde -ʋ -pɔlʋ ꞌli ti ꞌle ʋn-ʋ poꞌo ꞌle ꞌkpɩ, ʋn-ʋ deꞌe Zezii ꞌꞌgwli ꞌle ʋn-ʋ ꞌkpʋkpaꞌa ꞌꞌkpiti zɔꞌꞌo zɔ ꞌli.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 ꞌPɔlʋ ꞌꞌwe nʋꞌa -kaa a, *-Lagɔꞌɔ Lisaazuzu ꞌkaa ꞌnʋ ꞌmʋ-ɛ ꞌle ʋn -kaa ꞌle Aziibhlʋkpa ꞌꞌkpi Zeziiꞌa ꞌꞌdɩzɩgɩ ꞌmʋ-za -nɩ. ꞌƐ dɩ ʋn cɛꞌɛ ꞌbhlʋkpa -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Galasiiꞌa Flizii ꞌmʋ.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Ʋn nyniꞌa ɛ -ke ꞌbhlʋkpa -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Misii, ꞌya -banʋwɔnyi ti a, ʋn ꞌbɔ-ɔ ti, ꞌbhlʋkpa -lrɛɛ ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Bitinii, ʋn ꞌke ꞌle ꞌɛ ꞌꞌkpi nyni ꞌle Lisaazuzu -mnɔɔ -see ꞌwɔn.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 ꞌƐ dɩ ʋn cɛꞌɛ Misii ꞌmʋ, ꞌle, -gwlɔ ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Trʋasɩ -ɛ -nɩꞌa ꞌbho ꞌtɔnni wɔnli, ʋn ꞌye ꞌbho nyni.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Ʋn nyniꞌa a, ꞌꞌyritiyeɛɛ ꞌyi-e ꞌPɔlʋ -bodɩ ꞌꞌmatʋ. ꞌLe ɛ ꞌmʋ ɔ ꞌye-e Masedʋanɩyi -lue li. Ɔ -nynaꞌa-a ꞌbho ꞌɔ ꞌꞌyigbeyi ti, ɔ na: ꞌƖnmɔ bhade -ɩnmʋ li, -zi -nɩ Masedʋanɩ, -ɩn ꞌke -amʋ -kpa.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Ɔ ꞌyeꞌa -kaa ꞌɛ lɛtu, ꞌbho -gbaa -lue ꞌmʋ ʋn nmazeꞌe-e lɩ ʋn ꞌke ꞌle mu. ꞌMna-aꞌa ꞌꞌbhuo, Luukɩ, -ke ʋn bheteꞌe-e gbo -lrɛɛ. ꞌBho-o -a yibo nɩꞌo -ka -Lagɔ-ɔ lbhoꞌa -amʋ -a ꞌke ꞌle *Zeziiꞌa ꞌꞌdɩzɩgɩ kpa.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 ꞌƖnnɛ ꞌbhleꞌe ꞌnynɩꞌa dɩ, ꞌbho Trʋasɩfɔ ꞌmʋ -a ꞌkpa -nɩꞌe batoo ꞌli, -gwlɔ -lue-e -nɩꞌa ꞌbho likpe ꞌli ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Samotrasɩ, -a ꞌye ꞌle mu ꞌꞌtɩklɩlɩ. ꞌBho-o -a ꞌmʋʋꞌo ꞌle -a ꞌye zi, -a ꞌye -gwlɔ -lrɛɛ ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Neapolii mu.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 -A ꞌꞌsiꞌa ti a, ꞌle, Masedʋanɩbhlʋkpa ꞌꞌkpiꞌa ꞌꞌyigluwlʋgwlɛꞌɛ -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Filiipʋ, -a ꞌye ꞌbho mu. Ɛ-bɛ gwlɔ ꞌmnɛꞌɛ nyʋ, ʋn-ʋ zrɛ ꞌnʋ-ʋ ꞌWlomɛɛ ꞌꞌyi. -A ꞌnʋ-o ꞌbho ꞌwɩyɔ -gbɩ.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 *ꞌZuifʋꞌa lifɔzɔ nyniꞌa a, ꞌle -a ꞌye ꞌkabha: ꞌꞌNisʋ -nɩꞌa -laa, ꞌbho ꞌɛ wɔnli, ɛ kɔɔ ꞌbho-o *ꞌZuifʋ ꞌꞌwe-e ꞌgbʋʋꞌo ꞌꞌlru ꞌle ʋn-ʋ poꞌo *-Lagɔ wɔn gbo. -A mu ꞌle ka! ꞌLe -a ꞌye ꞌꞌgbe ꞌda. -A -ka ꞌle-e mu, -ka -a popoꞌa ꞌgwlʋti, ꞌka-a ɛ -nɩꞌe ꞌmʋ -ziaka. -A nyniꞌa ꞌbho a, ꞌnynʋkpakpɩ-ɩ ꞌgbʋʋꞌa ꞌꞌlru, ꞌɩnnʋ -a -yɛꞌɛ ꞌbho, ꞌle -a ꞌye ti-de, -a ꞌye ʋ *Zeziiꞌa ꞌꞌdɩzɩgɩ -bodɩ ꞌmʋ-za.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Ʋ-bʋ ꞌnynʋkpakpɩ ꞌmnʋ, ꞌwa ꞌꞌklumʋꞌa -lue ꞌmo-o ꞌLidɩ. Ʋn ꞌwlʋ-o -gwlɔ -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Tiatilɩ, ʋn-ʋ ꞌpo-o ꞌnynɩbhleyriizanɩ ꞌpɛlʋ ꞌle ʋn -ke ꞌZuifʋ-ʋ bʋbɔꞌɔ -Lagɔ. ꞌƖnnʋ poꞌo ꞌPɔlʋ -lokui ꞌtɩn ꞌle -aꞌba -Kɔyi Zezii ꞌye ʋ -naagɩ ꞌꞌnyɩ ꞌle ʋn ꞌye ɩ ꞌwɔɔn.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Ʋn -ke ꞌwa ꞌꞌbhlegboꞌa klɛ ꞌde-e Zezii ꞌꞌgwli ꞌle ʋn ꞌye *batizee-ɛ ꞌwee. Ɛ ziꞌa -kaa a, ʋn na: -Ka ꞌɩn deꞌa -aꞌba -Kɔyi Zezii ꞌꞌgwli a, a yiboꞌo-o ꞌna. ꞌƐ dɩ a yi, a ꞌke ꞌle ꞌɩn ꞌꞌbhli gbɔ-po. Ʋn ꞌcraanꞌa-a ꞌwa wlu ꞌmnɛ ꞌmʋ. ꞌƐ dɩ -a ziꞌe ꞌle ʋ gbo.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Ɩ ziꞌa -kaa a, zɔ -lue ꞌzɔ, -da *ꞌZuifʋ-ʋ ꞌgbʋʋꞌa ꞌꞌlru ꞌle ʋn-ʋ poꞌa *-Lagɔ wɔn gbo, -a -nɩ ꞌbho munamʋ, ꞌgeyikpaannynaakpʋ -lue -ke -a ꞌgbʋʋꞌo. Ʋn ꞌbhle-e ꞌꞌnyinynidɩꞌa -zuzu ꞌmʋ. ꞌƖnnɛ ꞌꞌtuu nʋꞌo ꞌle ʋn-ʋ zaꞌa nyakadɩ ꞌmʋ ꞌle ʋn-ʋ ꞌye nɩꞌe mɔniꞌa -dadudu ti, ʋn-ʋ ꞌꞌnyɩꞌe ꞌwa -yowli.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Ʋn ꞌbhle ꞌꞌwɔwɔɔ -a -ke ꞌPɔlʋ bhete gbo ꞌle ʋn-ʋ naꞌa -amʋ kli. Ʋn na: Nyʋ a-a ꞌyeꞌa -laa li, -Lagɔklagba -ɔ -nɩꞌa ꞌle yaku ꞌli, ʋn ꞌmo-o ꞌɔ lbhʋnʋmʋ. -Ka a ꞌka ꞌpʋn, ꞌya ꞌꞌdɩ ʋn-ʋ zaꞌa amʋ -bodɩ ꞌmʋ.
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Ʋn-ʋ nʋ ꞌnɩ-e -kaa ꞌwɩ ti. ꞌƐ dɩ ɛ ꞌꞌbhlɛꞌɛ ꞌPɔlʋ ꞌꞌgwli, ɔ ꞌye ꞌꞌyitiꞌꞌbhiti, ɔ na: ꞌLe *Zezii *Kliisɩꞌa ꞌnynɩ ꞌmʋ, ꞌꞌnyinynidɩꞌa -zuzu, ꞌda ꞌnynaakpʋ -nʋʋ ꞌmʋ. ꞌBho -gbaa -lue ꞌmʋ, ɛ ꞌdʋ -ʋ ꞌmʋ.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 ꞌWa -yowli -gbʋ ꞌnʋ ya, ʋn yiboꞌa ʋn se ꞌtɔ ꞌbhɛɛ ʋn ꞌke ꞌꞌwlilɛ ꞌye -lreeka, ʋn ꞌkpʋn-o ꞌPɔlʋ -ke Silaasɩ, ʋn ꞌye ʋ -zigletumʋ wɔnyi kpa.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Ʋn kpʋ ꞌʋ ꞌbho ʋ-bʋ ꞌWlomɛɛꞌɛ -klɩgbɩ ꞌmnʋ wɔnyi a, ʋn na: Nyʋ -nʋʋ ꞌmo-o ꞌZuifʋ. ꞌƖnnʋ gbaꞌa -aꞌba gwlɔ ya.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Kpli -a seꞌa ꞌybha, ɩ -ke -a-bʋ ꞌWlomɛɛꞌɛ gba -seeꞌa -ybhɛ, ꞌɩnnɩ ʋn-ʋ tɔꞌɔ nyʋ. -A-bʋ se ꞌbhɛɛ -a ꞌke ɩ ꞌwɔɔn, -a ꞌke ɩ nʋ.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Ʋn ꞌlɛꞌɛ -kaa a, ʋn -ke nyʋ ꞌwee -nɩꞌa ꞌbho -poꞌo-o gbɔ ꞌle ʋn ꞌke ʋ nyanɩ ꞌmʋ kla, ꞌle ꞌWlomɛɛꞌɛ -klɩgbɩ ꞌmnʋ na ꞌꞌsroja -bodɩ: A -zʋ ʋ -banɩ ꞌmʋ ꞌle a ꞌke ʋ ꞌꞌsɛɛn!
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Ʋn ꞌlbhʋ ꞌʋ ꞌtɔ kplokplo ꞌwa ꞌgwlʋꞌa ka a, ꞌle ʋn ꞌye ʋ -jie ꞌmʋ po, ꞌle ꞌWlomɛɛꞌɛ -klɩgbɩ ꞌmnʋ ꞌye ꞌwa lifuoyi ꞌtmʋʋ: ꞌꞌDu ʋ ꞌꞌyrili -ka -zɛgɛka ꞌle ʋn -kaa ple!
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Ʋn ꞌtmʋʋ ꞌnɔ -kaa, ɔ ꞌꞌluo ꞌnʋ-ʋ ꞌmʋ, ɔ ꞌpo -ʋ ꞌle -budu -lue ꞌli ꞌle -jiebuduꞌa ꞌꞌtiinamʋ ꞌle ʋn ꞌye ʋ -gbitiɛ bhɩ ꞌmʋ -po ꞌle ʋn ꞌke ꞌkle ꞌye.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, dodo -nɩ ꞌmʋcɛnamʋ ʋn-ʋ ꞌpo-o *-Lagɔ wɔn gbo ꞌle ʋn-ʋ bhleꞌo, ʋn-ʋ ꞌbhɛɛꞌɛ ꞌɔ ꞌnynɩ ꞌꞌyi ꞌle -jiemʋ -lrʋʋ-ʋ -nɩꞌa ꞌbho-o po ꞌʋ -lokui.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 ꞌBho -gbaa -lue ꞌmʋ, ꞌbhlʋkpa -trɛꞌo tenyɩ ꞌle -jiebudu ꞌye ꞌmʋdigli, ꞌɛ -kpanɩ ꞌye kati ꞌꞌfɩa ꞌwee, gblokoe ʋn -poꞌa -jiekɔmʋ, ɩ ꞌwla-a ti.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Ɛ ziꞌa -kaa a, ꞌwa lifuoyi -mnɔɔ gbugbluoꞌo-o ꞌꞌnynɔɔ ꞌmʋ ti. -Jiebuduꞌa -kpanɩ katiꞌa a, ɔ ꞌye ꞌɩ li a, ɔbɔ na ꞌkɩ -jiekɔmʋꞌa klɛ ple-oꞌo. ꞌƐ dɩ ɔ ꞌꞌluoꞌo -jrɛɛ ꞌmʋ ɔ ꞌke ꞌɔ ꞌꞌbhuo ꞌlbha.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 ꞌPɔlʋ ꞌyeꞌa ꞌna li ꞌtɩn ꞌꞌsɛɛ, ɔ ꞌꞌwɔ-oꞌo ꞌle ɔ na: -Aꞌa ꞌlbha -aꞌa ꞌꞌbhuo -le! -A -nɩꞌe-e -dagbɛ ꞌwee.
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Ɔ ꞌlɛꞌɛ -kaa a, ꞌwa lifuoyi ꞌmnɔ ꞌla-a nyɔ, ɔ -ke ꞌꞌnapɛ ꞌke yi -susueyi. Ɔ yiꞌa a, ɔ ꞌꞌluo ꞌnɛ-ɛ ꞌmʋ, ꞌle, -buduyu -ke ꞌli ʋ-bee -nɩꞌa, ɔ ꞌye ꞌle ꞌwlaa, ɔ ꞌke ꞌle ꞌbɩ tiꞌye ꞌle ɔ-ɔ tɩtrɛꞌɛ li -sɩanyɩꞌa dɩ, ɔ ꞌye ꞌPɔlʋ -ke Silaasɩ bhɩ gbɔ -gble.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Ɔ nʋꞌa -kaa, ɔ ꞌdaa nʋ-oꞌo ꞌle ɔ na: A-bee-a, koo ꞌɩn ꞌke -nyna ꞌle ꞌɩn ꞌke ꞌpʋnꞌa?
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Ʋn na: -Ɩn -ke -aꞌa ꞌꞌbhlegboꞌa nyʋꞌa klɛ, a de -aꞌba -Kɔyi *Zezii ꞌꞌgwli ꞌle a ꞌke ꞌpʋn ꞌbho -Lagɔꞌɔ ꞌꞌyigbeyi.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 ꞌLe ʋn ꞌye ɔ -ke ꞌɔ ꞌꞌbhlegboꞌa nyʋꞌa klɛ -Lagɔꞌɔ wlu -bodɩ ꞌmʋ-za.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 -Gblee, ꞌꞌmatʋ -lue ꞌmnɛ, ɔ ꞌꞌluo ꞌnʋ-ʋ ꞌmʋ, ɔ ꞌye ꞌwa ꞌꞌji kɔkuni ꞌꞌyitiwɔtɔ -nɩ, ꞌle ɔ -ke ꞌɔ ꞌꞌbhlegboꞌa nyʋꞌa ꞌwee ꞌye *batizee-ɛ.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ʋn gwɛꞌɛ ꞌꞌyi a, ɔ ꞌꞌluo ꞌnʋ ꞌmʋ-ɛ ꞌle ʋn -ke ꞌɔ nyʋ ꞌye gbobhete, ꞌle ʋn ꞌye ꞌꞌbhlegbo mu, ɔ ꞌye ʋ lilia ꞌꞌnyɩ. A ꞌye li-ɔ, ɔ -ke ꞌɔ ꞌꞌbhlegboꞌa nyʋꞌa klɛ ꞌde-e -Lagɔ ꞌꞌgwliꞌa dɩ, ꞌbʋbʋa-a ꞌlbhʋ ʋꞌo tenyɩ.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Zɔ zɩꞌa a, ꞌWlomɛɛꞌɛ nyʋklɩgbɩ ꞌmnʋ ꞌlbho-o ꞌwa ꞌꞌsroja ꞌle -jiebuduꞌa lifuoyi gbo, ʋn na: Nyʋ -a poꞌa -jie ꞌmʋ -glaape, ꞌꞌtayi nʋ ꞌꞌyiti ʋn ꞌke mu!
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Ʋn ꞌlɛꞌɛ -kaa a, ʋn -ke ɔ ꞌpa-a ꞌle ꞌPɔlʋ ꞌꞌwe gbo, ɔ ꞌye ɔ ꞌꞌdɩ -ya, ɔ na: -Aꞌba gwlɔꞌɔ -klɩgbɩ ꞌlbho-o nyʋ ꞌɩn gbo, ʋn na ꞌɩn ꞌꞌtayi amʋ ꞌꞌyiti. ꞌƐ dɩ, a ꞌbhɛɛꞌo a ꞌke ꞌda a ꞌke mu. A -flɔꞌɔ-ɔ ꞌꞌyi, nyɔ -see amʋ ꞌꞌda-po yi -lrɛɛ ꞌbho le!
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Ɔ poꞌa wlu ꞌmnɛ ti a, ꞌPɔlʋ -see ɛ ꞌwɔɔn. Ɔ na ꞌꞌsroja -bodɩ: Koo -aꞌba gba ꞌlɛꞌɛ? Nyɔ ʋn-ʋ zrɛ nɩꞌa ꞌWlomɛɛ ꞌꞌyi, -bho ʋn kpʋn ɔ, nyɔꞌɔ ꞌꞌsɛɛn nɔ -le, ꞌle, ɛ -se ꞌbho nyʋꞌa ꞌꞌyigbeyi, ꞌɛ lɛtu ꞌke -nʋ-ɛ -ko. ꞌBho ꞌɛ lemʋ a, ʋn-ʋ tu ꞌnɔ-ɔ -zigle. -Bho ɛ kpʋn ɔ, ꞌle, -ka ʋn ꞌkɔ ɔ -nyna a, ʋn-ʋ nyna ꞌnɔ -kaa. ꞌKla-a -abʋ -nɩꞌo -lrɛɛ ꞌle aꞌba -klɩgbɩ ꞌye -amʋ kpʋn ꞌle ʋn ꞌye -amʋ ꞌꞌsɛɛn bhebhe ꞌbho nyʋ ꞌweeꞌa ꞌꞌyigbeyi. Ʋn -see -aꞌba ꞌꞌkpiꞌa -zigle tu ꞌle ʋn ꞌye -amʋ -jie ꞌmʋ po. ꞌTraamʋ ꞌtɔ, ꞌle ʋn ꞌbɔꞌɔ ti ʋn ꞌke -amʋ ꞌle ꞌꞌzizekwla ꞌmʋ ꞌꞌyitiꞌꞌtayi -nɩꞌa? -Gba! -A -see ꞌwɔn, ꞌwa ꞌꞌbhi yi ʋn ꞌke -amʋ ꞌꞌyitiꞌꞌtayi!
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Ɔ ꞌlɛꞌɛ -kaa a, ꞌle ꞌꞌsroja ꞌye ꞌwa -klɩgbɩ gbo wlu ꞌmnɛ kpa. Ʋn ꞌwɔnꞌɔ ꞌbɔ na, nyʋ ʋn poꞌa -jie ꞌmʋ, ʋn-ʋ zrɛ ꞌnʋ-ʋ ꞌWlomɛɛ ꞌꞌyi -lrɛɛ, -sɩanyɩ ꞌlbhʋ -ʋꞌo.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 ꞌƐ dɩ ʋn yiꞌo, ʋn ꞌye ʋ-bee libhade ʋn ꞌke ꞌwa ꞌꞌnyinynikpli ꞌmnɛꞌɛ dɩ ꞌbhɔ. Ʋn ꞌwɔɔn ꞌnɩ a, ꞌle ʋn ꞌye ʋ -jie ꞌmʋ -za, ʋn ꞌye ꞌda ꞌle ʋn na: -A bhade amʋ li-ɔ, -bho a mu a, a ꞌwlʋ -dagbɛ gwlɔ ꞌmʋ!
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Ʋn ꞌwlʋꞌa -jie ꞌmʋ, ʋn ꞌmu-o ꞌle ꞌLidɩ ꞌꞌbhli, ꞌle ʋn ꞌye ꞌlotʋꞌa ꞌꞌnynuu -nɩꞌa ꞌbho ꞌꞌlruꞌgbʋʋ ꞌle ʋn ꞌye ʋ ꞌkpa ꞌꞌyi po. Ʋn gwɛꞌɛ ꞌꞌyi a, ꞌle ʋn ꞌye ꞌbho ꞌwlʋ, ʋn ꞌye mu.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.