Atos 16
-YBHƐYBHƐTITELRE (NWB) vs NTLH
1 ꞌPɔlʋ ꞌꞌwe nʋꞌa -kaa a, ʋn ꞌnyni-e Dɛlɩbʋ -ke Lisɩtrɩ. ꞌBho-o ʋn -yɛꞌɛ *Zeziiꞌa -nayi -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Timotee. *ꞌZuifʋnynaakpʋ -lue, -ʋ deꞌa *Zezii ꞌꞌgwli a, ꞌwa ꞌꞌyu moꞌo ꞌle ꞌɔ -tɩta ꞌꞌduꞌo *Glɛkɩyi.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 ꞌLotʋꞌa ꞌꞌnynuu -nɩꞌa ꞌbho Lisɩtrɩ -ke Ikɔnɩ-ɩ zɔ ꞌɔ ꞌꞌdɩzɩgɩ.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 ꞌƖnnɛ ꞌbhleꞌe ꞌnynɩꞌa dɩ ꞌPɔlʋꞌa -pɔlʋ ꞌwlɔ ꞌɔ ꞌꞌyiti ɔ -ke ɔ ꞌke lbhʋ nʋ -lrɛɛ. ꞌBho ꞌɛ lemʋ, -ka ꞌɔ -tɩta -seꞌa-a ꞌZuifʋyi, ꞌZuifʋ -nɩꞌa ꞌle ꞌfɔ ꞌmnɛ gbo yibo nɩ-oꞌo. Ɔ -kʋʋ ʋ ꞌcɛ -tbhaꞌa dɩ a, ɔ kpɔ ꞌɔ *klɛ ꞌmʋ. Ʋn gwɛꞌɛ ꞌꞌyi a, ꞌle ɔ -ke ʋn ꞌye mu ʋn ꞌke lbhʋ nʋ.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 -Gwlɛ -ke ꞌmʋ ʋn-ʋ zi nɩꞌa a, *Zeziiꞌa -dalbhomʋ -ke ꞌɔ -glɩgbawɔnyiꞌa nyʋꞌa ꞌꞌlrutidemʋ -lrʋʋ-ʋ -nɩꞌa Zelizalɛɛmʋ, wlu ʋn gwɛꞌɛ wɔn ꞌꞌyi ti Zeziiꞌa nyʋ-ʋ -seꞌa-a ꞌZuifʋꞌa damʋ, ʋn ꞌpo -ɩ Zeziiꞌa nyʋ-ʋ -nɩꞌa ꞌle -jeyi ꞌꞌcrɛcrɛ, ʋn na ʋn ꞌꞌdu ɛ ꞌbho.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 -Gblee, ʋ-bʋ Zeziiꞌa -glɩgbawɔnyiꞌa nyʋ ꞌmnʋ, ʋn-ʋ ꞌde -ʋ -pɔlʋ ꞌli ti ꞌle ʋn-ʋ poꞌo ꞌle ꞌkpɩ, ʋn-ʋ deꞌe Zezii ꞌꞌgwli ꞌle ʋn-ʋ ꞌkpʋkpaꞌa ꞌꞌkpiti zɔꞌꞌo zɔ ꞌli.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 ꞌPɔlʋ ꞌꞌwe nʋꞌa -kaa a, *-Lagɔꞌɔ Lisaazuzu ꞌkaa ꞌnʋ ꞌmʋ-ɛ ꞌle ʋn -kaa ꞌle Aziibhlʋkpa ꞌꞌkpi Zeziiꞌa ꞌꞌdɩzɩgɩ ꞌmʋ-za -nɩ. ꞌƐ dɩ ʋn cɛꞌɛ ꞌbhlʋkpa -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Galasiiꞌa Flizii ꞌmʋ.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Ʋn nyniꞌa ɛ -ke ꞌbhlʋkpa -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Misii, ꞌya -banʋwɔnyi ti a, ʋn ꞌbɔ-ɔ ti, ꞌbhlʋkpa -lrɛɛ ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Bitinii, ʋn ꞌke ꞌle ꞌɛ ꞌꞌkpi nyni ꞌle Lisaazuzu -mnɔɔ -see ꞌwɔn.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 ꞌƐ dɩ ʋn cɛꞌɛ Misii ꞌmʋ, ꞌle, -gwlɔ ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Trʋasɩ -ɛ -nɩꞌa ꞌbho ꞌtɔnni wɔnli, ʋn ꞌye ꞌbho nyni.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ʋn nyniꞌa a, ꞌꞌyritiyeɛɛ ꞌyi-e ꞌPɔlʋ -bodɩ ꞌꞌmatʋ. ꞌLe ɛ ꞌmʋ ɔ ꞌye-e Masedʋanɩyi -lue li. Ɔ -nynaꞌa-a ꞌbho ꞌɔ ꞌꞌyigbeyi ti, ɔ na: ꞌƖnmɔ bhade -ɩnmʋ li, -zi -nɩ Masedʋanɩ, -ɩn ꞌke -amʋ -kpa.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Ɔ ꞌyeꞌa -kaa ꞌɛ lɛtu, ꞌbho -gbaa -lue ꞌmʋ ʋn nmazeꞌe-e lɩ ʋn ꞌke ꞌle mu. ꞌMna-aꞌa ꞌꞌbhuo, Luukɩ, -ke ʋn bheteꞌe-e gbo -lrɛɛ. ꞌBho-o -a yibo nɩꞌo -ka -Lagɔ-ɔ lbhoꞌa -amʋ -a ꞌke ꞌle *Zeziiꞌa ꞌꞌdɩzɩgɩ kpa.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 ꞌƖnnɛ ꞌbhleꞌe ꞌnynɩꞌa dɩ, ꞌbho Trʋasɩfɔ ꞌmʋ -a ꞌkpa -nɩꞌe batoo ꞌli, -gwlɔ -lue-e -nɩꞌa ꞌbho likpe ꞌli ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Samotrasɩ, -a ꞌye ꞌle mu ꞌꞌtɩklɩlɩ. ꞌBho-o -a ꞌmʋʋꞌo ꞌle -a ꞌye zi, -a ꞌye -gwlɔ -lrɛɛ ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Neapolii mu.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 -A ꞌꞌsiꞌa ti a, ꞌle, Masedʋanɩbhlʋkpa ꞌꞌkpiꞌa ꞌꞌyigluwlʋgwlɛꞌɛ -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Filiipʋ, -a ꞌye ꞌbho mu. Ɛ-bɛ gwlɔ ꞌmnɛꞌɛ nyʋ, ʋn-ʋ zrɛ ꞌnʋ-ʋ ꞌWlomɛɛ ꞌꞌyi. -A ꞌnʋ-o ꞌbho ꞌwɩyɔ -gbɩ.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 *ꞌZuifʋꞌa lifɔzɔ nyniꞌa a, ꞌle -a ꞌye ꞌkabha: ꞌꞌNisʋ -nɩꞌa -laa, ꞌbho ꞌɛ wɔnli, ɛ kɔɔ ꞌbho-o *ꞌZuifʋ ꞌꞌwe-e ꞌgbʋʋꞌo ꞌꞌlru ꞌle ʋn-ʋ poꞌo *-Lagɔ wɔn gbo. -A mu ꞌle ka! ꞌLe -a ꞌye ꞌꞌgbe ꞌda. -A -ka ꞌle-e mu, -ka -a popoꞌa ꞌgwlʋti, ꞌka-a ɛ -nɩꞌe ꞌmʋ -ziaka. -A nyniꞌa ꞌbho a, ꞌnynʋkpakpɩ-ɩ ꞌgbʋʋꞌa ꞌꞌlru, ꞌɩnnʋ -a -yɛꞌɛ ꞌbho, ꞌle -a ꞌye ti-de, -a ꞌye ʋ *Zeziiꞌa ꞌꞌdɩzɩgɩ -bodɩ ꞌmʋ-za.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Ʋ-bʋ ꞌnynʋkpakpɩ ꞌmnʋ, ꞌwa ꞌꞌklumʋꞌa -lue ꞌmo-o ꞌLidɩ. Ʋn ꞌwlʋ-o -gwlɔ -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Tiatilɩ, ʋn-ʋ ꞌpo-o ꞌnynɩbhleyriizanɩ ꞌpɛlʋ ꞌle ʋn -ke ꞌZuifʋ-ʋ bʋbɔꞌɔ -Lagɔ. ꞌƖnnʋ poꞌo ꞌPɔlʋ -lokui ꞌtɩn ꞌle -aꞌba -Kɔyi Zezii ꞌye ʋ -naagɩ ꞌꞌnyɩ ꞌle ʋn ꞌye ɩ ꞌwɔɔn.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Ʋn -ke ꞌwa ꞌꞌbhlegboꞌa klɛ ꞌde-e Zezii ꞌꞌgwli ꞌle ʋn ꞌye *batizee-ɛ ꞌwee. Ɛ ziꞌa -kaa a, ʋn na: -Ka ꞌɩn deꞌa -aꞌba -Kɔyi Zezii ꞌꞌgwli a, a yiboꞌo-o ꞌna. ꞌƐ dɩ a yi, a ꞌke ꞌle ꞌɩn ꞌꞌbhli gbɔ-po. Ʋn ꞌcraanꞌa-a ꞌwa wlu ꞌmnɛ ꞌmʋ. ꞌƐ dɩ -a ziꞌe ꞌle ʋ gbo.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Ɩ ziꞌa -kaa a, zɔ -lue ꞌzɔ, -da *ꞌZuifʋ-ʋ ꞌgbʋʋꞌa ꞌꞌlru ꞌle ʋn-ʋ poꞌa *-Lagɔ wɔn gbo, -a -nɩ ꞌbho munamʋ, ꞌgeyikpaannynaakpʋ -lue -ke -a ꞌgbʋʋꞌo. Ʋn ꞌbhle-e ꞌꞌnyinynidɩꞌa -zuzu ꞌmʋ. ꞌƖnnɛ ꞌꞌtuu nʋꞌo ꞌle ʋn-ʋ zaꞌa nyakadɩ ꞌmʋ ꞌle ʋn-ʋ ꞌye nɩꞌe mɔniꞌa -dadudu ti, ʋn-ʋ ꞌꞌnyɩꞌe ꞌwa -yowli.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Ʋn ꞌbhle ꞌꞌwɔwɔɔ -a -ke ꞌPɔlʋ bhete gbo ꞌle ʋn-ʋ naꞌa -amʋ kli. Ʋn na: Nyʋ a-a ꞌyeꞌa -laa li, -Lagɔklagba -ɔ -nɩꞌa ꞌle yaku ꞌli, ʋn ꞌmo-o ꞌɔ lbhʋnʋmʋ. -Ka a ꞌka ꞌpʋn, ꞌya ꞌꞌdɩ ʋn-ʋ zaꞌa amʋ -bodɩ ꞌmʋ.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Ʋn-ʋ nʋ ꞌnɩ-e -kaa ꞌwɩ ti. ꞌƐ dɩ ɛ ꞌꞌbhlɛꞌɛ ꞌPɔlʋ ꞌꞌgwli, ɔ ꞌye ꞌꞌyitiꞌꞌbhiti, ɔ na: ꞌLe *Zezii *Kliisɩꞌa ꞌnynɩ ꞌmʋ, ꞌꞌnyinynidɩꞌa -zuzu, ꞌda ꞌnynaakpʋ -nʋʋ ꞌmʋ. ꞌBho -gbaa -lue ꞌmʋ, ɛ ꞌdʋ -ʋ ꞌmʋ.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 ꞌWa -yowli -gbʋ ꞌnʋ ya, ʋn yiboꞌa ʋn se ꞌtɔ ꞌbhɛɛ ʋn ꞌke ꞌꞌwlilɛ ꞌye -lreeka, ʋn ꞌkpʋn-o ꞌPɔlʋ -ke Silaasɩ, ʋn ꞌye ʋ -zigletumʋ wɔnyi kpa.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Ʋn kpʋ ꞌʋ ꞌbho ʋ-bʋ ꞌWlomɛɛꞌɛ -klɩgbɩ ꞌmnʋ wɔnyi a, ʋn na: Nyʋ -nʋʋ ꞌmo-o ꞌZuifʋ. ꞌƖnnʋ gbaꞌa -aꞌba gwlɔ ya.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Kpli -a seꞌa ꞌybha, ɩ -ke -a-bʋ ꞌWlomɛɛꞌɛ gba -seeꞌa -ybhɛ, ꞌɩnnɩ ʋn-ʋ tɔꞌɔ nyʋ. -A-bʋ se ꞌbhɛɛ -a ꞌke ɩ ꞌwɔɔn, -a ꞌke ɩ nʋ.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Ʋn ꞌlɛꞌɛ -kaa a, ʋn -ke nyʋ ꞌwee -nɩꞌa ꞌbho -poꞌo-o gbɔ ꞌle ʋn ꞌke ʋ nyanɩ ꞌmʋ kla, ꞌle ꞌWlomɛɛꞌɛ -klɩgbɩ ꞌmnʋ na ꞌꞌsroja -bodɩ: A -zʋ ʋ -banɩ ꞌmʋ ꞌle a ꞌke ʋ ꞌꞌsɛɛn!
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Ʋn ꞌlbhʋ ꞌʋ ꞌtɔ kplokplo ꞌwa ꞌgwlʋꞌa ka a, ꞌle ʋn ꞌye ʋ -jie ꞌmʋ po, ꞌle ꞌWlomɛɛꞌɛ -klɩgbɩ ꞌmnʋ ꞌye ꞌwa lifuoyi ꞌtmʋʋ: ꞌꞌDu ʋ ꞌꞌyrili -ka -zɛgɛka ꞌle ʋn -kaa ple!
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Ʋn ꞌtmʋʋ ꞌnɔ -kaa, ɔ ꞌꞌluo ꞌnʋ-ʋ ꞌmʋ, ɔ ꞌpo -ʋ ꞌle -budu -lue ꞌli ꞌle -jiebuduꞌa ꞌꞌtiinamʋ ꞌle ʋn ꞌye ʋ -gbitiɛ bhɩ ꞌmʋ -po ꞌle ʋn ꞌke ꞌkle ꞌye.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, dodo -nɩ ꞌmʋcɛnamʋ ʋn-ʋ ꞌpo-o *-Lagɔ wɔn gbo ꞌle ʋn-ʋ bhleꞌo, ʋn-ʋ ꞌbhɛɛꞌɛ ꞌɔ ꞌnynɩ ꞌꞌyi ꞌle -jiemʋ -lrʋʋ-ʋ -nɩꞌa ꞌbho-o po ꞌʋ -lokui.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 ꞌBho -gbaa -lue ꞌmʋ, ꞌbhlʋkpa -trɛꞌo tenyɩ ꞌle -jiebudu ꞌye ꞌmʋdigli, ꞌɛ -kpanɩ ꞌye kati ꞌꞌfɩa ꞌwee, gblokoe ʋn -poꞌa -jiekɔmʋ, ɩ ꞌwla-a ti.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Ɛ ziꞌa -kaa a, ꞌwa lifuoyi -mnɔɔ gbugbluoꞌo-o ꞌꞌnynɔɔ ꞌmʋ ti. -Jiebuduꞌa -kpanɩ katiꞌa a, ɔ ꞌye ꞌɩ li a, ɔbɔ na ꞌkɩ -jiekɔmʋꞌa klɛ ple-oꞌo. ꞌƐ dɩ ɔ ꞌꞌluoꞌo -jrɛɛ ꞌmʋ ɔ ꞌke ꞌɔ ꞌꞌbhuo ꞌlbha.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 ꞌPɔlʋ ꞌyeꞌa ꞌna li ꞌtɩn ꞌꞌsɛɛ, ɔ ꞌꞌwɔ-oꞌo ꞌle ɔ na: -Aꞌa ꞌlbha -aꞌa ꞌꞌbhuo -le! -A -nɩꞌe-e -dagbɛ ꞌwee.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Ɔ ꞌlɛꞌɛ -kaa a, ꞌwa lifuoyi ꞌmnɔ ꞌla-a nyɔ, ɔ -ke ꞌꞌnapɛ ꞌke yi -susueyi. Ɔ yiꞌa a, ɔ ꞌꞌluo ꞌnɛ-ɛ ꞌmʋ, ꞌle, -buduyu -ke ꞌli ʋ-bee -nɩꞌa, ɔ ꞌye ꞌle ꞌwlaa, ɔ ꞌke ꞌle ꞌbɩ tiꞌye ꞌle ɔ-ɔ tɩtrɛꞌɛ li -sɩanyɩꞌa dɩ, ɔ ꞌye ꞌPɔlʋ -ke Silaasɩ bhɩ gbɔ -gble.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Ɔ nʋꞌa -kaa, ɔ ꞌdaa nʋ-oꞌo ꞌle ɔ na: A-bee-a, koo ꞌɩn ꞌke -nyna ꞌle ꞌɩn ꞌke ꞌpʋnꞌa?
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Ʋn na: -Ɩn -ke -aꞌa ꞌꞌbhlegboꞌa nyʋꞌa klɛ, a de -aꞌba -Kɔyi *Zezii ꞌꞌgwli ꞌle a ꞌke ꞌpʋn ꞌbho -Lagɔꞌɔ ꞌꞌyigbeyi.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 ꞌLe ʋn ꞌye ɔ -ke ꞌɔ ꞌꞌbhlegboꞌa nyʋꞌa klɛ -Lagɔꞌɔ wlu -bodɩ ꞌmʋ-za.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 -Gblee, ꞌꞌmatʋ -lue ꞌmnɛ, ɔ ꞌꞌluo ꞌnʋ-ʋ ꞌmʋ, ɔ ꞌye ꞌwa ꞌꞌji kɔkuni ꞌꞌyitiwɔtɔ -nɩ, ꞌle ɔ -ke ꞌɔ ꞌꞌbhlegboꞌa nyʋꞌa ꞌwee ꞌye *batizee-ɛ.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Ʋn gwɛꞌɛ ꞌꞌyi a, ɔ ꞌꞌluo ꞌnʋ ꞌmʋ-ɛ ꞌle ʋn -ke ꞌɔ nyʋ ꞌye gbobhete, ꞌle ʋn ꞌye ꞌꞌbhlegbo mu, ɔ ꞌye ʋ lilia ꞌꞌnyɩ. A ꞌye li-ɔ, ɔ -ke ꞌɔ ꞌꞌbhlegboꞌa nyʋꞌa klɛ ꞌde-e -Lagɔ ꞌꞌgwliꞌa dɩ, ꞌbʋbʋa-a ꞌlbhʋ ʋꞌo tenyɩ.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Zɔ zɩꞌa a, ꞌWlomɛɛꞌɛ nyʋklɩgbɩ ꞌmnʋ ꞌlbho-o ꞌwa ꞌꞌsroja ꞌle -jiebuduꞌa lifuoyi gbo, ʋn na: Nyʋ -a poꞌa -jie ꞌmʋ -glaape, ꞌꞌtayi nʋ ꞌꞌyiti ʋn ꞌke mu!
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Ʋn ꞌlɛꞌɛ -kaa a, ʋn -ke ɔ ꞌpa-a ꞌle ꞌPɔlʋ ꞌꞌwe gbo, ɔ ꞌye ɔ ꞌꞌdɩ -ya, ɔ na: -Aꞌba gwlɔꞌɔ -klɩgbɩ ꞌlbho-o nyʋ ꞌɩn gbo, ʋn na ꞌɩn ꞌꞌtayi amʋ ꞌꞌyiti. ꞌƐ dɩ, a ꞌbhɛɛꞌo a ꞌke ꞌda a ꞌke mu. A -flɔꞌɔ-ɔ ꞌꞌyi, nyɔ -see amʋ ꞌꞌda-po yi -lrɛɛ ꞌbho le!
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Ɔ poꞌa wlu ꞌmnɛ ti a, ꞌPɔlʋ -see ɛ ꞌwɔɔn. Ɔ na ꞌꞌsroja -bodɩ: Koo -aꞌba gba ꞌlɛꞌɛ? Nyɔ ʋn-ʋ zrɛ nɩꞌa ꞌWlomɛɛ ꞌꞌyi, -bho ʋn kpʋn ɔ, nyɔꞌɔ ꞌꞌsɛɛn nɔ -le, ꞌle, ɛ -se ꞌbho nyʋꞌa ꞌꞌyigbeyi, ꞌɛ lɛtu ꞌke -nʋ-ɛ -ko. ꞌBho ꞌɛ lemʋ a, ʋn-ʋ tu ꞌnɔ-ɔ -zigle. -Bho ɛ kpʋn ɔ, ꞌle, -ka ʋn ꞌkɔ ɔ -nyna a, ʋn-ʋ nyna ꞌnɔ -kaa. ꞌKla-a -abʋ -nɩꞌo -lrɛɛ ꞌle aꞌba -klɩgbɩ ꞌye -amʋ kpʋn ꞌle ʋn ꞌye -amʋ ꞌꞌsɛɛn bhebhe ꞌbho nyʋ ꞌweeꞌa ꞌꞌyigbeyi. Ʋn -see -aꞌba ꞌꞌkpiꞌa -zigle tu ꞌle ʋn ꞌye -amʋ -jie ꞌmʋ po. ꞌTraamʋ ꞌtɔ, ꞌle ʋn ꞌbɔꞌɔ ti ʋn ꞌke -amʋ ꞌle ꞌꞌzizekwla ꞌmʋ ꞌꞌyitiꞌꞌtayi -nɩꞌa? -Gba! -A -see ꞌwɔn, ꞌwa ꞌꞌbhi yi ʋn ꞌke -amʋ ꞌꞌyitiꞌꞌtayi!
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Ɔ ꞌlɛꞌɛ -kaa a, ꞌle ꞌꞌsroja ꞌye ꞌwa -klɩgbɩ gbo wlu ꞌmnɛ kpa. Ʋn ꞌwɔnꞌɔ ꞌbɔ na, nyʋ ʋn poꞌa -jie ꞌmʋ, ʋn-ʋ zrɛ ꞌnʋ-ʋ ꞌWlomɛɛ ꞌꞌyi -lrɛɛ, -sɩanyɩ ꞌlbhʋ -ʋꞌo.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 ꞌƐ dɩ ʋn yiꞌo, ʋn ꞌye ʋ-bee libhade ʋn ꞌke ꞌwa ꞌꞌnyinynikpli ꞌmnɛꞌɛ dɩ ꞌbhɔ. Ʋn ꞌwɔɔn ꞌnɩ a, ꞌle ʋn ꞌye ʋ -jie ꞌmʋ -za, ʋn ꞌye ꞌda ꞌle ʋn na: -A bhade amʋ li-ɔ, -bho a mu a, a ꞌwlʋ -dagbɛ gwlɔ ꞌmʋ!
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Ʋn ꞌwlʋꞌa -jie ꞌmʋ, ʋn ꞌmu-o ꞌle ꞌLidɩ ꞌꞌbhli, ꞌle ʋn ꞌye ꞌlotʋꞌa ꞌꞌnynuu -nɩꞌa ꞌbho ꞌꞌlruꞌgbʋʋ ꞌle ʋn ꞌye ʋ ꞌkpa ꞌꞌyi po. Ʋn gwɛꞌɛ ꞌꞌyi a, ꞌle ʋn ꞌye ꞌbho ꞌwlʋ, ʋn ꞌye mu.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.