Atos 13
-YBHƐYBHƐTITELRE (NWB) vs NTLH
1 Ɛ-bɛ -nɔɔ ꞌmnɛ ti a, *Zeziiꞌa -glɩgbawɔnyiꞌa nyʋ-ʋ -nɩꞌa Atiɔsɩ a, -Lagɔꞌɔ wluꞌa ꞌmʋtizamʋ -ke nyʋꞌa -Lagɔwlutɔmʋ -nɩꞌe-e ꞌle ꞌwa ꞌꞌklumʋ. Ʋ-bʋ nyʋ ꞌmnʋ, ꞌwa ꞌnynɩ ꞌka-a: Banabaasɩ-e Siminyɔ ʋn-ʋ ꞌlaꞌa nyɔyre-e, Lusiusɩ ꞌma-a Silɛɛnɩkɔyi-e, Manaɛɛ -ɔ -ke ꞌbhlʋkpayowli *Elɔɔdɩ ꞌbhɛ -nɩꞌa -dalue ꞌꞌyi, ʋn -ke ꞌSɔlʋ.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 -Gblee, zɔ -lue -ke ti ʋn -nɩꞌa -aꞌba -Kɔyi -Lagɔ bʋbɔnamʋ ꞌle ʋn-ʋ paꞌa *su ꞌle *-Lagɔꞌɔ Lisaazuzu ꞌye nyɔ ꞌmʋ -zi -nɩ ꞌle ɔ na: A -za ꞌbho Banabaasɩ -ke ꞌSɔlʋ, lbhʋ -ke dɩ ꞌɩn ꞌlʋ ꞌʋ a, ʋn ꞌke ɛ nʋ!
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 ꞌLe ʋn ꞌye su pa -lrɛɛ, ʋn-ʋ poꞌo *-Lagɔ wɔn gbo, ʋn ꞌye ʋ *kwa ꞌꞌlru tide ꞌle -Lagɔ ꞌke ꞌwa lbhʋ ꞌꞌniti-wʋnna, ꞌle ʋn ꞌye ʋ ꞌꞌyitiꞌꞌtayi ʋn ꞌye mu.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 *-Lagɔꞌɔ Lisaazuzu lbhoꞌa Banabaasɩ -ke ꞌSɔlʋ, ʋn muꞌa a, ʋn ꞌnyni-e ꞌbho -gwlɔ -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Selesii ti, ꞌle ʋn ꞌye batoo ꞌli ꞌkpa, ꞌle, -gwlɔ -lue-e -nɩꞌa ꞌbho Siplʋlikpe ꞌmʋ, ʋn ꞌke ꞌle mu.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Ʋn ꞌka mu a, *ꞌZaan Maakɩ -ke ʋn -naꞌo ɔ ꞌke ʋ -kpa. Ʋn nyniꞌa ꞌbho -gwlɔ -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Salaminɩ, ʋn ꞌkpaꞌa ꞌbho-ɛ, ꞌle, ꞌZuifʋ -nɩꞌa ꞌbhoꞌa *-Lagɔwluꞌa ꞌlicɩaanbidi ꞌli ʋn-ʋ za nɩꞌe -Lagɔwlu ꞌmʋ.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Ʋn gwɛꞌɛ likpe ti, ʋn ꞌye -gwlɔ -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Pafɔsɩ nyni. ꞌBho-o ʋn -yɛꞌɛ nyukpasu -lue-e zi nɩꞌa kɔkui ꞌmʋ, ɔ-ɔ ꞌꞌmaaꞌa nyʋ -tɔɔ ꞌꞌyrili. *ꞌZuifʋyi moꞌo ꞌle ɔ-ɔ ꞌlaꞌa ꞌɔ ꞌꞌbhuo -Lagɔꞌɔ wluꞌa ꞌmʋtizayi. ꞌƆ ꞌnynɩ ꞌmo-o Baazezii. ꞌLe Glɛkɩwlu ꞌmʋ ʋn-ʋ ꞌlɔ -ɔ Ɛlimasɩ -lrɛɛ.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 -Gwlɛ -nɩꞌa ꞌbho likpe ꞌmnɛ ꞌliꞌa ꞌbhlʋkpayowliꞌa ꞌꞌyriliduyi moꞌo. Ɔ-bɔ ꞌbhlʋkpayowli ꞌmnɔꞌɔ ꞌnynɩ ꞌmo-o Sɛlɩgisɩꞌa Pɔlusɩ ꞌle ɔ ꞌbhleꞌe -naagɩ. Ɔ ꞌbɔ-ɔ ti ɔ ꞌke -Lagɔwlu ꞌbʋꞌwɔn. ꞌƐ dɩ ɔ ꞌlaꞌa Banabaasɩ -ke ꞌSɔlʋ.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Ɔ nʋꞌa -kaa a, ɔ-bɔ Ɛlimasɩ ꞌmnɔ -ke ʋn dedeꞌe-e ꞌꞌyi ꞌle ɔ ꞌbɔꞌɔ ti ɔ ꞌke ɔ -tɔɔ ꞌꞌyriliꞌꞌmaa ꞌle ɔ -kaa Zezii ꞌꞌgwlide.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 ꞌƖnnɛ ꞌbhleꞌe ꞌnynɩꞌa dɩ, ꞌSɔlʋ (-ke ꞌnynɩ -lrɛɛ ꞌma-a ꞌPɔlʋ), *-Lagɔꞌɔ Lisaazuzuꞌa -jijri yi ꞌɔ ꞌꞌkpi ꞌle ɔ-ɔ ꞌyrɔ ɔꞌo ꞌtɩn ꞌle ɔ na:
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 -Ɩnmɔ -ke kpli kɔkɔɔꞌɔ ꞌꞌnyinynidɩꞌa tiyayiꞌa nɩ, -ɩnmɔ ꞌꞌyrabha -ke nyanɩ ꞌꞌyiꞌa ꞌmʋ, -ɩnmɔ -ke lɛ-ɛ ꞌsrɛɛꞌɛ ꞌꞌyiꞌa -ybhɛꞌɛ, -ɩn -see -aꞌba -Kɔyi -Lagɔꞌɔ ꞌꞌyisrɛɛnʋnʋdɩ ꞌꞌyida ꞌmʋ -zadɩ ꞌbhɔ yi?
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Po -lokui! ꞌTraamʋ ꞌtɔ ɔ, -Lagɔꞌɔ ꞌcɛkʋta -nɩꞌe-e -ɩnmʋ ꞌꞌkpi. -A ꞌye-e ꞌꞌlɔ -mʋ. -Ɩn -see tiꞌye yi -nɔɔ gbɛ ti. ꞌBho -gbaa -lue ꞌmʋ, Ɛlimasɩꞌa ꞌꞌyri nʋꞌa -kaa, -mnimaa! ꞌya ꞌye ti. Ɔ duduaꞌo, ɔ-ɔ ꞌbɔ-ɔ nyɔ ti ɔ ꞌke ɔ -jiɛ ꞌꞌyi kpʋn.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Lɛ-ɛ ziꞌa ꞌbho nyukpasu ꞌmnɔ ꞌꞌkpi, ꞌbhlʋkpayowli ꞌmnɔ ꞌye ꞌɛ li, -aꞌba -Kɔyi *Zeziiꞌa wlu ʋn -tɔ ꞌnɔ, ɩ -ma ꞌnɔ-ɔ wɔnti, ɔ ꞌye ɩ ꞌꞌgwlide, ɔ ꞌye ɩ ꞌwɔɔn.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Ɛ ziꞌa -kaa a, ꞌPɔlʋ -ke ꞌɔ -namʋ ꞌkpa-a batoo ꞌli ʋn ꞌye Pafɔsɩ ꞌwlʋ, ꞌle, ꞌbhlʋkpa -lrɛɛ ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Panfilii, ꞌɛ ꞌꞌkpiꞌa -gwlɔ -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Pɛlɩzɩ, ʋn ꞌye ꞌle mu. ꞌBho-o *ꞌZaan Maakɩ -sɔ -nɩ ꞌnʋ kli, ɔ ꞌye Zelizalɛɛmʋ le mu,
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 ꞌle ʋn ꞌye ꞌwa -jolʋ nya kpa, ꞌbhlʋkpa ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Pisidii, ꞌle ꞌɛ ꞌꞌyri ꞌꞌyi, -gwlɔ -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Atiɔsɩ, ʋn ꞌye ꞌle nyni. *ꞌZuifʋꞌa lifɔzɔ nyniꞌa a, ʋn -ke nyʋ bheteꞌe-e gbo, *ꞌZuifʋ -nɩꞌa ꞌbhoꞌa *-Lagɔwluꞌa ꞌlicɩaanbudu ꞌli, ʋn ꞌye ꞌle pa, ʋn ꞌye ti-de.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 *Moyiizɩ -ke -Lagɔꞌɔ wluꞌa ꞌmʋtizamʋ -lrʋʋꞌa wlu-u ꞌcnɩ-ɛꞌɛ ꞌle -Lagɔbɔgʋ ꞌli, ꞌya ꞌꞌdi ʋn-ʋ bheteꞌe ꞌꞌkpi, ꞌle nyʋ ꞌwa -klɩgbɩ-ɩ zaꞌa ꞌbho-o zrɩ ɩꞌo. ꞌYa zrɛzrɛɛ -gwɛꞌɛ ꞌꞌyi a, ꞌle -klɩgbɩ ꞌmnʋ na nyɔ -lue -bodɩ ɔ nyni ꞌPɔlʋ -ke Banabaasɩ li ɔ ꞌke ʋ -kaa ꞌꞌyiꞌlɛ: ꞌLotʋꞌa ꞌꞌnynuu-a! -Bho a ꞌbhle lɛ a ꞌke nyʋ ꞌkpa ꞌꞌyi po, a ꞌbhɛɛꞌo a ꞌke ɛ ꞌmʋ-za.
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Ɔ ꞌlɛꞌɛ -kaa a, ꞌPɔlʋ -sɔꞌɔ ꞌmʋ-ɛ, ɔ ꞌye nyʋ -tɛtɛ ꞌmʋ po ʋn ꞌke zrɛ ꞌbhɔ. Ʋn ꞌbhɔꞌɔ zrɛ ɛ, ꞌle ɔ na: *Izrayɛɛlɩkɔmʋ -ke a-bʋ nyʋ -lrʋʋ-ʋ -nɩꞌa ꞌnɔɔ -ɔ ꞌꞌduꞌa ꞌbho -Lagɔ, a po ꞌɩnmʋ -lokui!
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 -A-bʋ Izrayɛɛlɩkɔmʋ, -aꞌba -Lagɔ -a bʋbɔꞌɔ, ɔ -zaꞌa-a ꞌbho -aꞌba ꞌꞌna ꞌꞌwe ꞌle ɔ ꞌye ʋ -kpa. -Da ʋn -nɩꞌa ꞌle ꞌlaga ꞌmʋ ꞌle *Ezipʋtɩbhlʋkpa ꞌꞌkpi, ꞌɩnnɔ ꞌbhleꞌe ꞌnynɩ, ʋn ꞌye ꞌꞌkpitiꞌkpʋkpa. ꞌLe-e ɔ -za -nɩ ꞌnʋ ꞌgeyikpaankwla ꞌzɔ ꞌle ꞌɔ wɔnkuɛ ꞌmʋ.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Ɔ -see ʋ kwa gbo -za zʋɩnꞌa -gwlɩ ꞌsɔn ti ꞌle ꞌꞌmusa ꞌꞌkpi.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Ɛ ziꞌa -kaa a, nyunyuꞌa -glɩgbɩ -mɛɛsɔn ɔ -zaꞌa ti ꞌle *Kanaabhlʋkpa ꞌꞌkpi ꞌle ɔ ꞌye ꞌbhlʋkpa ꞌmnɛ -aꞌba ꞌꞌna ꞌꞌwe -kɔkɔdɩ ꞌꞌnyɩ, ʋn ꞌye ɛ ꞌgble.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 -Ɛ ꞌnyaaꞌa ꞌbho ꞌwa ꞌgeyikpaankwla ꞌzɔꞌɔ -nɔɔ ꞌꞌkpi ꞌle ɛ ꞌyeꞌa Kanaabhlʋkpaꞌa ꞌgblegblenɔɔ ꞌꞌkpi bhla, ɩ bhete gbo ꞌya zʋɩnꞌa ꞌꞌdu -lue -gwlɩ ꞌsɔn -zʋɩn -bue. ꞌBho-o ɔ -kɔꞌo, ꞌle ɔ ꞌye ʋ -zigletumʋ ꞌꞌkpi tide ꞌle ɛ ꞌye -Lagɔꞌɔ wluꞌa ꞌmʋtizayi *Samiɛlɩꞌa -nɔɔ ꞌꞌkpi bhla.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Ɛ-bɛ -nɔɔ ꞌmnɛ ti, ꞌbho-o ʋn -zi -nɩ ꞌnɔ ꞌmʋ ꞌle ʋn ꞌye -Lagɔ ꞌbhlʋkpayowliklagba ꞌybha, ꞌle ɔ ꞌye ʋ Kisɩꞌa ꞌꞌyu Sayulɩ ꞌꞌnyɩ. Ɔ-ɔ ꞌmo-o *Bɛzamɛɛꞌɛ -gluuwɔnyiyi. Ɔ -nɩ ꞌnʋ-ʋ ꞌꞌkpi zʋɩnꞌa -gwlɩ ꞌsɔn ti,
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 ꞌle -Lagɔ ꞌye ɔ sʋ gbo -za, ꞌle ɔ ꞌye ʋ ꞌbhlʋkpayowliklagba -lrɔɔ ꞌꞌnyɩ. ꞌƖnnɔ ꞌmo-o *Daviidɩ. ꞌƆ ꞌꞌdɩzɩgɩ -Lagɔ -zaꞌa ꞌmʋ, ɔ na: *Izayiiꞌa ꞌꞌyu Daviidɩ, ꞌɩnnɔ ꞌmo-o nyɔ ꞌan -pɔlʋ kpʋnꞌa ti, -ɔ ꞌka ꞌan ꞌgwlʋdɩ nʋ. ꞌKa-a ɔ ꞌlɛꞌo.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 A -gblee, *Zezii, ꞌɩnnɔ ꞌmo-o Daviidɩ ꞌmnɔꞌɔ ꞌꞌnynuuꞌa ꞌꞌnynuuꞌa ꞌꞌklumʋꞌa -lue, ꞌɩnnɔ -Lagɔ ꞌꞌduꞌo ꞌbho ɔ ꞌke Izrayɛɛlɩkɔmʋ ꞌpʋʋn. ꞌBho ꞌɛ lemʋ, ꞌɔ yiyiaꞌa -nɔɔ ꞌꞌsri ꞌle nya see, -Lagɔ ꞌye ɛ ꞌmʋ-za.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Ɔ -seeꞌa -bhla ꞌɔ lbhʋ wɔnꞌꞌdu ke, *ꞌZaan ꞌpo-o weze, ɔ-ɔ ꞌtmʋʋ-o Izrayɛɛlɩkɔmʋ ʋn ꞌke ꞌwa ꞌꞌnyinynidɩ ꞌꞌyiyibo, ʋn ꞌke -Lagɔ gbo ꞌꞌbhiti ꞌle ɔ ꞌke ʋ *batizee.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 ꞌƆ ꞌkmʋsɔnɔɔ -nɩꞌa nyninamʋ, ɔ na: -Bho a-bee -mnʋʋ popo ꞌgwlʋti ꞌle, yɔɔ ꞌɩn ꞌꞌduꞌa? *-Lagɔꞌɔ ꞌBhozayi -ɔ ꞌpʋʋnꞌa nyʋ, a -nɩꞌa wɔnfuonamʋ, ꞌmna -se ɔ -ko. A -gblee, ɔ -nɩꞌe-e ꞌle ꞌan lemʋ, ɔ-ɔ yi-oꞌo. ꞌƖnmɔ -yɔɔ a-a ꞌyeꞌa -laa li, ꞌɩn se ꞌbhɛɛ ꞌɩn ꞌke ꞌɔ ꞌgeyikpaanꞌa kpɩanꞌa ꞌꞌbhuo ꞌꞌdu.
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 ꞌLotʋꞌa ꞌꞌnynuu-a, a-bʋ ꞌma-a *Ablaamʋꞌa ꞌꞌnynuuꞌa ꞌꞌnynuu -ke a-bʋ nyʋ -lrʋʋ -yʋ ꞌꞌduꞌa ꞌbho -Lagɔ, ɛ-bɛ nyʋꞌa ꞌpʋʋnpʋʋnwlu ꞌmnɛ, a-bʋ ɛ geꞌe ꞌꞌyi.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 A ꞌye li-ɔ, Zelizalɛɛmʋkɔmʋ -ke ꞌwa -klɩgbɩ -see Zezii ꞌꞌyiyibo, -ka ɔ ꞌꞌduꞌa *ꞌwa ꞌpʋʋnyi, -Lagɔꞌɔ wluꞌa ꞌmʋtizamʋ -nɩꞌa ti see, ꞌwa wlu nyʋ-ʋ zrɛꞌɛ *ꞌZuifʋꞌa lifɔzɔꞌɔ zɔ ꞌꞌkɔmʋkɔmʋ, ʋn -see ɩ ꞌmʋtiꞌwɔn. ꞌƐ dɩ ʋn ꞌlbhaꞌa Zezii. Ʋn ꞌlbhɔ ꞌɔ ɔ, wlu ꞌmnɩꞌa ꞌꞌyriꞌa ꞌbɩ ꞌwlʋ-oꞌo.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 A -gblee, dɩ-ɩ ꞌkɔ ɔ kpʋn, ꞌle ʋn ꞌkɔ ɔ ꞌlbha a, ʋn -see ɛ ꞌye. Ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, ʋn na: *Pilaatɩ, ꞌlbhɔ ɔ, ɔ ꞌke ꞌmɛ.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 ꞌƆ ꞌꞌkpidɩ ꞌcnɩ-ɛꞌɛ ꞌle -Lagɔbɔgʋ ꞌli see, ꞌya ꞌꞌyriꞌa ꞌbɩ ꞌwlʋꞌa a, ꞌɔ -fɩfɛ -cɛꞌɛ ꞌbho, ꞌle ʋn ꞌye ɔ ꞌbho nyʋyrilbhaatu ꞌꞌyri -za ꞌle ʋn ꞌye ɔ ꞌle zoko ꞌli ꞌꞌdu.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Ɩ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, -Lagɔ -see ɔ -kaa sie, ɔ -zɔ ꞌɔ-ɔ glu ꞌle ɔ ꞌye ti-nɩ -lrɛɛ.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 -Lagɔ nʋꞌa -kaa a, *ꞌɔ -namʋ -ke ɔ -sɔꞌɔ Galilee ꞌle ʋn ꞌye ꞌɔ Zelizalɛɛmʋ -jeyi kpa, ꞌwɩꞌa -dadudu ti ɔ -tɔ -nɩ ꞌnʋ ꞌɔ ꞌꞌbhuo ꞌꞌyi. ꞌƖnnʋ ꞌmo-o ꞌtraamʋ ꞌɔ ꞌꞌdɩꞌa -dayemʋ, ꞌle ʋn ꞌke ꞌɔ ꞌꞌdɩ Izrayɛɛlɩkɔmʋ -bodɩ ꞌmʋ-za.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 ꞌꞌDɩzɩgɩ ꞌmnɩ, ꞌɩnnɩ -aꞌba ꞌꞌbhi-i yaꞌa amʋ ꞌle a ꞌke ɛ yibo -lrɛɛ. Lɛ -Lagɔ ꞌꞌduꞌa -a-bʋ ꞌZuifʋꞌa ꞌꞌna ꞌꞌwe wɔn ꞌmʋti ɔ ꞌka nʋ,
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 ꞌɩnnɛ ɔ nʋꞌo -a-bʋ ꞌwa ꞌꞌbhiꞌa ꞌꞌnynuuꞌa ꞌꞌnynuuꞌa dɩ: ꞌƖnnɛ ꞌmo-o, -ka ɔ -zaꞌa Zezii glu, ɔ ꞌyeꞌa ti-nɩ -lrɛɛ. A -gblee, ꞌka-a ɩ ꞌcnɩ-ɛꞌɛ ꞌle *-Lagɔwluꞌa -Wɛɛlizabɔgʋꞌa ꞌꞌyriklɩgbɩꞌa ꞌsɔnnɛ ꞌꞌyi:
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 -Ka -Lagɔ -zɔ ꞌɔ glu ꞌle ɔ ꞌye ti-nɩ -lrɛɛ ꞌle ɔ -kaa ꞌzɔnzɔn wɔnꞌye, ꞌɛ ꞌꞌkpidɩ ɔ -wluꞌo ꞌle ɔ na:
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 ꞌƖnnɛ ꞌbhleꞌe ꞌnynɩꞌa dɩ Daviidɩ ꞌmnɔ nʋꞌo ꞌle ꞌꞌbɔgʋ ꞌmnɛꞌɛ ꞌfɔ -lrɛɛ gbo:
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 A -gblee, Daviidɩ ꞌmnɔ, ꞌle -Lagɔꞌɔ ꞌgwlʋdɩ ꞌmʋ, -nɔɔ ɔ ꞌꞌdu ꞌɔ, ɛ gwɛꞌɛ ɛ, ɔ ꞌmɛ-ɛꞌo, ʋn ꞌye ɔ ꞌbho ꞌɔ ꞌꞌna ꞌꞌweꞌa ꞌꞌtroli tinmaze, ɔbɔ ꞌye-e ꞌzɔnzɔn wɔn.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Zezii -yɔɔ -Lagɔ -zaꞌa -laa glu, ɔ ꞌyeꞌa ti-nɩ -lrɛɛ ɛ, ꞌɩnnɔ -see ꞌzɔnzɔn wɔnꞌye.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 ꞌƐ dɩ, ꞌlotʋꞌa ꞌꞌnynuu-a, a yibo nɩ -ziaka, -ka -Lagɔ-ɔ ꞌbhɔꞌɔ -aꞌba ꞌꞌnyinynidɩꞌa dɩ, ɩ-bɩ dɩ ꞌmnɩ -a -zaꞌa -laa ꞌmʋ, Zezii ꞌmnɔꞌɔ dɩ ɔ-ɔ ꞌbhɔꞌɔ ꞌya dɩ. ꞌYa ꞌꞌnyinynidɩtu, *gba -Lagɔ ꞌꞌnyɩꞌa Moyiizɩ se ꞌbhɛɛ ɛ ꞌke ɩ nyɔ ꞌꞌkpi -za, ꞌle ɔ ꞌke ꞌꞌyisrɛɛyi ꞌꞌdu ꞌbho -Lagɔꞌɔ ꞌꞌyigbeyi.
38 — ausente —
39 Ɩ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ, Zezii ꞌmnɔ, nyʋ-ʋ ꞌwɔɔn ꞌnɔ, -ʋ de ꞌɔ ꞌꞌgwli, -Lagɔ-ɔ ꞌbhɔ-ɔ ꞌwa ꞌꞌnyinynidɩꞌa dɩ ꞌle ɔ-ɔ nʋ ꞌʋ ꞌꞌyisrɛɛnyʋ ꞌmʋ ꞌbho ꞌɔ ꞌꞌyigbeyi.
39 — ausente —
40 ꞌKa-a ɩ -nɩꞌe ꞌmʋꞌa dɩ a, a ꞌꞌdu aꞌba ꞌꞌbhi ꞌꞌyrili, ꞌle, dɩ -Lagɔꞌɔ wluꞌa ꞌmʋtizamʋ -zaꞌa ꞌmʋ see, ꞌya lɛtu -kaa amʋ ꞌꞌkpi bhla.
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Ʋn na:
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 ꞌPɔlʋ poꞌa wlu ꞌmnɛ ti a, ɔ -ke Banabaasɩ ꞌda-a ꞌle -Lagɔwluꞌa ꞌlicɩaanbudu ꞌli. Ʋn -nɩꞌa ꞌdanamʋ, ꞌle nyʋ na: *ꞌZuifʋꞌa lifɔzɔ ꞌyeꞌa -yi mʋ, a yi le, ꞌle a ꞌke ꞌbho dɩ -nɩɩꞌa ꞌꞌkpi ꞌmʋ-za -lrɛɛ.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 ꞌꞌLrugbʋʋɛ -gwɛꞌɛ ꞌꞌyi, *ꞌZuifʋꞌa -dadudu -ke ꞌꞌsesinyʋ -ke ʋn -plɛꞌɛ -Lagɔꞌɔ lbhʋ -lue ꞌmʋ, ʋn-ʋ ꞌna-a ꞌPɔlʋ -ke Banabaasɩ kli, ꞌle ʋ-bee ꞌye ʋ ꞌꞌdɩ ꞌmʋ ꞌꞌdu, ʋn ꞌye ʋ ꞌkpa ꞌꞌyi po, na: -Zɛgɛ -Lagɔ nʋꞌa amʋ ꞌꞌlruli, a -de ꞌle ꞌɛ ꞌlimʋ ti.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 -Ɩn ꞌye li-ɔ, ꞌZuifʋꞌa lifɔzɔ -yɛ kɔꞌɔ ꞌbho, nyʋ -gwɛꞌɛ-ɛ ti, ʋn ꞌye -Lagɔwluꞌa ꞌlicɩaanbudu ꞌli yi ʋn ꞌke ɩ -lokuipo.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 ꞌZuifʋ ꞌyeꞌa -kaa nyʋ ꞌmnʋ li, ʋn ꞌnʋ-o ꞌwa ꞌꞌmʋnynɩ tenyɩ. Lɩ ꞌPɔlʋ ꞌꞌwe -zaꞌa ꞌmʋ, ꞌle ʋn-ʋ klapa nɩꞌo ꞌle ʋn-ʋ ꞌꞌjree nʋꞌo.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Ʋn nʋꞌa -kaa a, ꞌPɔlʋ -ke Banabaasɩ -cɛꞌɛ-ɛ ꞌꞌyrili ꞌle ʋn-ʋ ꞌtmʋʋ nʋꞌo: A-bʋ -Lagɔꞌɔ wlu ꞌmnɛ ꞌke -bodɩ ꞌmʋ-zɛ -tanyɩ. A -see ɛ ꞌwɔɔnꞌɔ dɩ a, a se ꞌꞌkɔgwlɛtinɩɛꞌɛ ꞌyeyekpli ti-nɩꞌa dɩ, nyʋ-ʋ -seꞌa-a ꞌZuifʋ gbo -a ꞌye -mu -nɩ mʋ.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 A -gblee, lɛ -aꞌba -Kɔyi ꞌmnɔ -zaꞌa -amʋ -bodɩ ꞌmʋ, ꞌɩnnɛ ꞌka-a:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Nyʋ ꞌmnʋ-ʋ -seꞌa-a ꞌZuifʋ, ʋn ꞌwɩn ꞌɩ ꞌbɔ, ꞌbʋbʋa-a ꞌlbhʋ ʋꞌo ꞌle ʋn-ʋ ꞌbhɛɛꞌɛ -Lagɔꞌɔ ꞌnynɩ ꞌꞌyi. Nyʋ -Lagɔ -zaꞌa ꞌbho ʋn ꞌke ꞌꞌkɔgwlɛtinɩɛ ꞌye a, ꞌle ʋn-ʋ deꞌe Zezii ꞌꞌgwli.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 ꞌKa-a -aꞌba -Kɔyi Zeziiꞌa ꞌꞌdɩzɩgɩ -waꞌa ꞌle ꞌbhlʋkpa ꞌmnɛ ꞌꞌkpi ti.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 ꞌƐ dɩ, ꞌnynɩbhlenynʋkpakpɩ, -ʋ ꞌꞌduꞌa ꞌbho -Lagɔ, -ke gwlɔ ꞌmnɛꞌɛ nyʋklɩgbɩ, ꞌZuifʋ ꞌꞌduu ꞌnʋ wɔn, ʋn ꞌye ꞌbho ꞌkpa ʋn ꞌye ꞌPɔlʋ -ke Banabaasɩ nyanɩ ꞌmʋ kla ꞌle ʋn ꞌye ʋ tinu, ʋn ꞌye ꞌbho gwlɔ ꞌmʋ ꞌwlʋ.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 — ausente —
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 — ausente —
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.