Atos 12
-YBHƐYBHƐTITELRE (NWB) vs NTLH
1 Ɛ-bɛ -nɔɔ -lue ꞌmnɛ ti, ꞌbhlʋkpayowli ʋn-ʋ ꞌlaꞌa *Elɔɔdɩ ꞌkpa-a ꞌbho, ɔ-ɔ ꞌkla-a *Zeziiꞌa -glɩgbawɔnyiꞌa nyʋtɔlʋ nyanɩ ꞌmʋ,
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 ꞌle ɔ ꞌye *ꞌZaanꞌa vɛnyɩ Zaakɩ -jrɛɛyri ꞌꞌyi ꞌlbha -nɩ.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Ɔ nʋꞌa -kaa a, ɛ ꞌnʋ-o *ꞌZuifʋ ꞌtʋ. Ɔ ꞌyeꞌa ꞌna li a, ɔ -mu -nɩꞌe-e nyʋꞌa nyanɩꞌa ꞌmʋklɛɛ ꞌꞌlru ꞌle ɔ ꞌye *ꞌPiɛlɩ kpʋn, ɔ ꞌye ɔ -jie ꞌmʋ po. (-Gblee, *ꞌꞌflɔɔ seꞌa ꞌꞌbuubuulɛ gboꞌbhle, ꞌbho ꞌɛ gɔꞌɔ -nɔɔ ꞌꞌyi moꞌo.)
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Ɔ po ꞌɔ -jie ꞌmʋ a, ꞌꞌsroja nyiɛꞌɛ ꞌdigbiꞌa kpɛ nyiɛ-ɛ fuo ꞌnɔ-ɔ li. Ɔ na ꞌle ꞌɔ -pɔlʋ gbo, -bho ɛ-bɛ ꞌPaakɩꞌa gɔ ꞌmnɛ zi, ꞌle ɔ ꞌke ɔ -zigle -tu ꞌbho nyʋ ꞌweeꞌa ꞌꞌyigbeyi ꞌle ʋn ꞌke ɔ dɩ -kpʋn ꞌle ʋn ꞌke ɔ ꞌlbha ɔ ꞌke ꞌmɛ.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 ꞌƐ dɩ ʋn de ꞌɔ ꞌle -jie ꞌmʋ ti. Ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, Zeziiꞌa -glɩgbawɔnyiꞌa nyʋ kukuꞌo-o ꞌmʋti ꞌle ʋn-ʋ poꞌo ꞌɔ dɩ *-Lagɔ wɔn gbo.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 -Gblee, ꞌwɩ -lue-e -sieꞌe ꞌbho ꞌle *Elɔɔdɩ ꞌke *ꞌPiɛlɩ ꞌlbha ɔ ꞌke ꞌmɛ. Ɛ-bɛ ꞌwɩ -lue ꞌmnɛꞌɛ ꞌꞌmatʋ ꞌPiɛlɩ -nɩ ꞌmʋnamʋ ꞌbho ꞌꞌsroja ꞌsɔn gwia ꞌmʋ, ꞌle ꞌɔ sʋɩ ꞌsɔn ꞌbhleꞌe gblokoe ꞌmʋ, ꞌle ꞌꞌsroja -nɩꞌe ꞌbho ꞌwa ꞌbɩ ꞌmʋ ꞌꞌcrɛcrɛ ꞌbho -jiebuduwɔɛn ꞌꞌyi.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 ꞌBho -gbaa -lue ꞌmʋ -Lagɔ gboꞌa -dalbhoyi -lue yi-oꞌo. -Da ɔ -nɩꞌa a, ngaoo! ꞌbho-o ꞌye-e ti, ꞌle ɔ ꞌye ꞌPiɛlɩ kwa ꞌꞌkpi de ꞌle ɔ ꞌye ɔ ꞌꞌnynɔɔ ꞌmʋ -za, ꞌle ɔ na: -Sɔ ꞌmʋ -susueyi! ꞌBho -yritayi gblokoe ꞌwla-a ti -wlou!
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 ꞌLe -Lagɔ gboꞌa -dalbhoyi na: San -aꞌa ꞌꞌbɛtʋ ꞌꞌyi. -Pa -aꞌa -bhopɩmʋpalɩ ꞌmʋ! -Pa -aꞌa -vilɔbana ꞌmʋ ꞌle -ɩn ꞌke ꞌbho ꞌan lemʋ kpa. ꞌLe ꞌPiɛlɩ ꞌye ꞌna nʋ ꞌwee.
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Ɔ-ɔ na ꞌnɔ kli a, ꞌɔ ꞌlimʋ na ꞌꞌyritiyeɛɛ ꞌyi -ɔ -bodɩ. -Ka lɛ -Lagɔ gboꞌa -dalbhoyi -nɩꞌa ꞌɔ ꞌꞌlrulinʋnamʋ ꞌꞌduꞌa -zɛgɛ, ɔ se ɛ yibo.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Ʋn nʋꞌa -kaa, ʋn ꞌcɛ-ɛ -antanyɩsroja ꞌmʋ ꞌle ʋn ꞌye ꞌsɔnnʋ lizi, ꞌle, nɛtɛkplu -ke wɔn, -bho -ɩn ziꞌa li ꞌle -a ꞌdaꞌa ꞌle -gwlɔpiemʋ, ʋn ꞌye ꞌbho ꞌɛ wɔnyi nyni, ꞌle ꞌɛ ꞌꞌbhuo ꞌye ꞌbho ꞌwa ꞌꞌyigbeyi kati ꞌle ʋn ꞌye ꞌda, ʋn ꞌye ꞌbho -gwlɔpiemʋꞌa -jolʋgblʋ -lue ꞌꞌyi kpa. Ʋn -naꞌa -daan, ʋn nyniꞌa ꞌbho -jolʋta -lue ꞌꞌyi a, foo! -Lagɔ gboꞌa -dalbhoyi nʋꞌa -kaa, ɔ se -nɩ. Ɔ ꞌsie-e ꞌbho ꞌPiɛlɩ.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Ɛ ziꞌa -kaa a, ꞌPiɛlɩ ꞌye ꞌɔ nyunyɔnɩ ꞌmʋ le, ꞌle ɔ na: Waa! -Ziadɩ maꞌa? ꞌAn -Kɔyi -Lagɔ -yaꞌa ɔ gboꞌa -dalbhoyi, *Elɔɔdɩꞌa nyanɩꞌa -kpɛɛ -ke ꞌkle ꞌZuifʋ ꞌbɔꞌɔ ti ꞌɩn ꞌke ꞌye, ɔ ꞌye ꞌɩnmʋ ꞌya wɔn ꞌmʋ -zaꞌa!
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Ɔ popoꞌa -kaa ꞌgwlʋti a, *ꞌZaan ʋn ꞌꞌduuꞌa Maakɩ, ꞌɔ ꞌlotʋ *Malii, ꞌle ꞌwa ꞌꞌbhlibhlegbo ɔ muꞌo. ꞌLe-e nyʋꞌa -dadudu ꞌgbʋʋꞌo ꞌꞌlru ꞌle ʋn-ʋ poꞌo *-Lagɔ wɔn gbo.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Ɔ nyniꞌa ꞌbho a, ɔ ꞌbhla-a ꞌbho ꞌꞌbhlegboꞌa -kpana wɔnyi ꞌle lbhʋzenyaakpʋ -lue ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Wlɔdɩ ꞌye ꞌbɩ tiyenamʋ yi.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Wlu ʋn ꞌwɔnꞌɔ ꞌbɔ, ʋn yibo ꞌnɛ-ɛ ꞌꞌyi, ꞌPiɛlɩꞌa wlu moꞌo. Ɛ ꞌlbhaa ꞌnʋ-ʋ ꞌbʋbʋa ꞌꞌyi. Ʋn ꞌke ꞌtɔ ꞌbho kati a, ʋn -see ɛ nʋ. -Gblee, ʋn ꞌbhle-e -jiji ʋn ꞌye ꞌle -budu ꞌli le ꞌwlaa, ʋn ꞌye nyʋ ꞌtmʋʋ: ꞌPiɛlɩ -nɩꞌe-e ꞌbho ꞌꞌpiemʋ ꞌgbe wɔnyi.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Ʋn ꞌlɛꞌɛ -kaa a, nyʋ ꞌpo -ʋ ꞌꞌda, ʋn na: -Sabhɛ ꞌkpʋn-o amʋ-ae? ꞌLe ʋn na: ꞌƖn -zaꞌa ꞌmʋ, -ziadɩ moꞌo. ꞌPiɛlɩ moꞌo -ziaka. ꞌLe nyʋ ꞌmnʋ na: ꞌꞌLemnɩɩ ꞌɔ -zuzu moꞌo.
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Ʋn ꞌbhle ꞌɩ wɔn ꞌꞌyi, ꞌPiɛlɩ -mnɔɔ-ɔ bhlaꞌa -bhla ꞌbho-ɛ, ꞌle ʋn ꞌye yi, ʋn ꞌye ꞌbho kati -lreeka. Ʋn ꞌye ꞌɔ li, -ka ʋn -dieꞌa ꞌmʋ, wɔn ꞌmʋ -ʋ ti. Ʋn nʋꞌa -kaa, ꞌbʋbʋa-a ꞌlbhʋ ʋꞌo ꞌle ʋn-ʋ ꞌꞌwɔꞌo.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 ꞌƐ dɩ ɔ po ꞌʋ -tɛtɛ ꞌmʋ: A ꞌbhɔ zrɛ! Ʋn ꞌbhɔꞌɔ ɔ, ꞌle, -ka -aꞌba -Kɔyi -Lagɔ -nyna ꞌnɔ ɔ ꞌye ꞌɔ -jie ꞌmʋ -za, ɔ ꞌye ꞌna ꞌmʋ-za. Ɔ na -lrɛɛ: A ꞌtmʋʋ nɩ Zaakɩ -ke ꞌlotʋꞌa ꞌꞌnynuu -lrʋʋ! Ɔ gwɛꞌɛ kunapoɛ ꞌꞌyi, ꞌle ɔ ꞌye ꞌda, ɔ ꞌye ꞌꞌsetida mu.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Zɔ zɩꞌa a, ꞌꞌsroja -nynaꞌa-a ya, ʋn-ʋ dede-e ti: Koo ꞌPiɛlɩ nyɩnynaꞌa ꞌmʋtiꞌa?
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Elɔɔdɩ -mnɔɔ, ɔ ꞌbɔ -ɔ ti, ɔ -see ɔ ꞌye. ꞌƐ dɩ ɔ ꞌcrɛꞌɛ ꞌꞌsroja wɔn ꞌmʋti ꞌle ɔ ꞌye ʋ wɔn ꞌꞌkpiticɛ ʋn ꞌye ʋ ꞌlbha ʋn ꞌye ꞌmɛ. Ɔ nʋꞌa -kaa a, ɔ -sɔꞌɔ-ɔ Zidee ꞌle ɔ ꞌye Sezalee mu. ꞌBho-o ɔ -gwleꞌo -nɔɔ gbɛ ti.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 -Gblee, ɛ-bɛ -nɔɔ ꞌmnɛ ti, ꞌbho-o *Elɔɔdɩ -lue ꞌmnɔ ꞌpo-o Tiilɩkɔmʋ -ke Sidɔɔkɔmʋ ꞌcɛ -kwa, ꞌle ɔ ꞌbɔꞌɔ ti ɔ ꞌke ʋ tʋ gbo kpa. Ʋn ꞌwɩn ꞌɩ ꞌbɔ ɔ, ʋn ꞌtɩtɛꞌɛ ꞌmʋ-ɛ, ꞌle ʋn ꞌke ɔ ꞌyenamʋ mu. Ʋn muꞌa a, ꞌɔ ꞌꞌbhlegboꞌa lbhʋzemʋꞌa -klagba ʋn-ʋ ꞌlaꞌa Blaasɩ, ꞌɩnnɔ ʋn ꞌyeꞌo ꞌle ɔ ꞌye ꞌbho ꞌwa nya -kɔ, ꞌle ʋn -ke ɔ ꞌye Elɔɔdɩ wɔnyi mu ꞌle ɔ -ke ʋn ꞌke ɔ ꞌgbɛ kwa ꞌmʋ cɛ, ɔ -ke ʋn ꞌke -ybhɛ, -ɛkedɩmaa, ꞌle Elɔɔdɩꞌa ꞌbhlʋkpa ꞌꞌkpi, ꞌle-e ʋn-ʋ zaꞌa liliɛ.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Ʋn -zɛ ꞌɛ ꞌmʋ a, ɔ ꞌꞌdu-o ꞌwɩ. ꞌWɩ ꞌmnɛ nyniꞌa a, ɔ -paꞌa-a ꞌɔ ꞌbhɩɔꞌɔ -banɩ ꞌmʋ ꞌle ɔ -deꞌe ꞌbho ꞌɔ ꞌnynɩbhlekpe ꞌꞌkpi ti, ꞌle ɔ-ɔ zaꞌa dɩ ꞌmʋ ꞌbho nyʋ ꞌweeꞌa ꞌꞌyigbeyi,
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 ꞌle nyʋ ꞌwee-e ꞌꞌwɔꞌo, ʋn-ʋ nʋꞌo: -Yɔɔ -mnɔɔ, -Lagɔ moꞌo. Ɛ -se nyunyɔ -nɩ -wlunamʋ -ko.
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Nyunyu kpʋkpa ꞌnɔ -Lagɔ li, ɔ ꞌwɔɔn ꞌnɩꞌa dɩ a, ꞌbho -gbaa -lue ꞌmʋ -Lagɔ gboꞌa -dalbhoyi -lue kpɔ ꞌɔ sʋ ꞌmʋ ꞌle ɔ ꞌye -sɔpɩ ꞌꞌyitiꞌꞌtayi, ɩ ꞌye ꞌɔ ꞌmɩ li, ɔ ꞌye ꞌmɛ.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Dɩ ꞌmnɩꞌa ꞌwee -nɩꞌa -kaa zinamʋ a, -aꞌba -Kɔyi -Lagɔꞌɔ wlu-u ꞌmu-o -da ꞌwee ꞌle nyʋ-ʋ deꞌa *Zezii ꞌꞌgwli-i kpʋkpaꞌa ꞌꞌkpiti.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Ɩ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, ꞌjɛmɔni Banabaasɩ -ke ꞌSɔlʋ kpaꞌa ꞌle Zelizalɛɛmʋ, ʋn ꞌꞌnyɩ ꞌɩ Zeziiꞌa -glɩgbaꞌa ꞌꞌlrutidemʋ -jeyi a, ʋn ꞌka ꞌtɔ Atiɔsɩ le mu a, ꞌle ʋn -ke *ꞌZaan ʋn ꞌꞌduuꞌa Maakɩ ꞌye mu.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.