Marcos 6

Godon Vuak Ma Ijin (NVM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ijegreare Jesu fun ar iji areme una uri ar fuon ijia vakoga e vuak fuon faivo iji bu uri funa vain.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Bun va Nasaret useme bun tavan Sabat (Satade) iji e bu isuar karijo iji rokga Jesu fun e Jiusbuon ar bu afuime vuak kuaivo ijia arume vuak nijaidiain. Regavo buka e fok ijia karine vuak fuon faiv ijefuon buka oiserdiamga bu uri kua, E iji fu erar vuak iji nijainvo vierafe vajam? Regavo madu fu izia iji kege kuaimoijknum ire sumakin kafokafo iji reoinon kuain?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Regavo madu bu kuai, E iji fum e be ar samon ijin revo madu fu barak Merion farif ijin. Regavo uviaifijaf iji e Jeims ga Josof ga Judas ga e Saimon ijin. Regavo madu makifijaf bun igia karijo iji non vierafenvano kuain. Bu ijeg kuaime vierafega buka jufdiamga bu ijefuon fu uzain.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Bu fu uzavga Jesu fu uri kia, E Godon vuak vierafene e kuardiamo ijefuon vuak iji bu e ar roib faime ma vierafev. Regavo una aganfuon ma iji buba vuak fuon ma vierafekno kiain.
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Fu ijeg kuardiame vo fuba una ijia ire sumakin kafo ren. Regavo fum e sibank adam abenva iji imut nigen namdiame karauniain.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Fu e roin karauniain revo e fok buka vek ba fu ma vierafejga fu iji giamo fuka bomana oiseren.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Fu ijia vuak nijaidiaoino ijia fu e tuer (12) vuak fuon faivo iji kumega bu fuon ruain. Bu fuon ruainki fu daro miaga bu e iji kaven ise ijieb rosdiainva iji kuriairega bu usem vakuai bu iji ruain. Bu rokga fun uri kia, Ja e nokarok (2) ga nokarok (2) ijeg mazime use vakno kiain.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 — ausente —
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 — ausente —
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Regavo ja mai be ijia vaga e be fu ja aferdiakma ni ar fuon ijesugin karine tavan iji ja vako ijia areme vaf.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Regavo ja ar guf ijia oga e buba ja oimardiame aferdiakva ni mai iji areme vaf. Regavo madu ni uri diak surif jon iji azome kuotuvat iji kaniaseme ni ar iji areme vaf. Ja ijegrenki e mai ijia karinva bu giame vierafero ja bu jan mukor magiainvaro bu ijeg vierafekno kiain.
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Areme bu usem oijknum vuak iji e bu ise buon ijia oi karoime una God ma vierafekfuon ijin abe kuardiaoin.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Bu kuardiaoijknum kaven ise iji kuriaireme nisarerdiaga bu e iji areme usem vaknum e iji adam abejo iji safi nameriaknum karauniaknum ijeg reoin.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Regavo Kin Erod fu vuak irerag fok Jesu fu reoinon iji fun fain. Ijefuon maiji irerag Jesu fu reoinon iji e fok bun faime if fuon bun abe ma vierafen. Regavo e roin bu kuai, Fu e Jon e iji e do ruardiamo iji guainma ijar una urinman ijefuon fu daro abene ire sumakin iji reoinon kuain.
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Regavo e roin bu kuai, Fu e Eraijarno kuain. Regavo e roin bu kuai, Fu e iji usuibe Godon vuak vierafene kuaimoinva ijekin kafono kuain.
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Regavo Erod fu vuak iji faime fu kuai, E iji fu e Jon e iji na abe uro ufuinva fu guainma ijar una urinmano kuain.
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 — ausente —
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 — ausente —
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 — ausente —
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Regavo tavan be Kin Erod fun tavan fuon bu nafenva iji rokga bara fuon Erodias fun unam izeg Jon kanakfuon iji fun vierafen. Rega Erod fun tavan fuon ijefuon e mamkanuk fuon ikrejo ijigam e azikegoijo ijiebuon e mamkanuk ijigam e mamkanuk kafo ar Gareri guf ijia karinva ijiebuon duok kanafuin.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 — ausente —
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 — ausente —
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Ijefuon bara iji fun kek va asiefuon kua, A vierafe fu kiekma na izeg kuakno kuain? Fu ijeg kuardamga asiefuon fu kua, A vaga fu kuakma kua na Jon e do ruardiamo ijefuon nigen iji vierafenvano kuamne kuain.
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Fu ijeg kuardamga bara iji fu migegare kukum una gumia kek Erod kua, Na vierafe aka iviakma igia e kia bu va Jon e do ruardiamo iji kanak. Bu kaname nigen fuon iji kanafu ter ijia anume abe igia miega na vierafero fu ma guainmaro na ijeg vierafekno kuain.
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Fu ijeg kuardamga Kin Erod fuka bomana oifiain. Regavo fun e fok ruainva ijiebuon nifak ijia god fuon kuardainma ijefuon fuba arek.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Ijefuon fuka migegare uri e iji juo karijo iji kiamga bu Jonon nigen iji kanafume makuai vain. E iji bun va dibur ijia useme Jon kaname nigen fuon iji kanafuin.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Ijegreare bun abe ter ijia abedeme abe bara iji mavga fu abe una asiefuon main.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Areme e iji Jonon vuak faivo roin bu vuak iji faime va gafia usem surif fuon abe mako ruin.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Rekoga afasor iji Jesu fu kiamga bu usem vainva iji bun una irerag bu nijaidiaknum reoinva ijin Jesu kuardain.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Bu ijegrejo ijia e uruvana bu ijia giame una vaknum ijegreko tavan iji bu duok ikfuon iji fuka baren. Ijefuon Jesu fu uri e vuak fuon faivo iji kia, No nuvuonkua ai e bakin ijia va isuar karike ja madiakno kiain.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Fu ijeg kiamga bun uri buonkua vanag abe ai e bakin ijia vain.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Bun vanag abe vakrejga e uruvana ar kafokafo ijia ruainva iji bun giame vierafen. Ijefuon bun uri amur do irif ijia diak amedakie vake gafia usekoga Jesu fu e vuak fuon faivo ijiena rad kekoin.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Bu va ijia usevga Jesu fun uri e fok ijia afuinva iji giama fuka oifiain. Ijefuon maiji e iji buka maf-sif iji bu e samuagdiamo bakin igeg oija fu iji giain. Ijefuon fun uri anerene vuak nijaidiain.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 — ausente —
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 — ausente —
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Bu ijeg kuavga Jesu fu uri kia, Ni jar uri duok kafo nisaime vajia bu ijno kiain. Bu una madu uri kua, No buifuon duok kimekva iji noka e iji fu asam eit (8) ijeg fu ikrene mon iji fu abeno no ijeg abe duok kimek. Regavo a vierafega nobe mon izeg abe duok kime e igi vajiaga bu ikno kuain?
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Bu ijeg kuardavga fu kia, Va e iji giamga bu bred izeg ke ruainvagia iji giafno kiain. Fu ijeg kiamga bun va e iji ruainva iji giame una ro Jesu kua, Bu bred imut roin (5) ga kijum nokarok (2) ijeg kege ruainvano kuain.
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Areme Jesu fun e vuak fuon faivo iji kiamga bu e iji ruainva iji kiavga bu garas azan ijia atame kafokafo karioin.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 E roin bu atame vuan adred (100) ijeg kariko roin bu atame fifti (50) ijeg karioin.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Bu ijeg karioine arekoga Jesu fun uri bred imut roin (5) ijiga kijum iji kege gafeg varur gufia gavknum Godon sirimamen. Ijegreare fun uri bred imut roin (5) ijiga kijum iji ke tuaseme e vuak fuon faivo iji vajiamga bu kege e fok ijia karinva iji vajiain.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 — ausente —
42 Todos comeram à vontade,
43 — ausente —
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Regavo e fok bu ijia duok inva iji e baru ijesugin buka faiv taosen (5,000) ijeg.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 — ausente —
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 — ausente —
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Regavo ve nakinma ijia e vuak fuon faivo iji bu vek vanag abe do uf ijia vak. Regavo Jesu fu vek fuonkua iror ijia sirimamen.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 — ausente —
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 — ausente —
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 — ausente —
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 — ausente —
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 — ausente —
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 — ausente —
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 — ausente —
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Ijefuon bu usem kukubija mai kafokafo ijia oijknum e iji adam abejo iji aferdiame fata ijia uniame ke Jesu fina bu fainva ijia ruain.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Regavo Jesu fu mai ukaknak ga mamkanuk ijia vo ar kafokafo ijia fu vakon e iji buka e adam abejo iji aferdia ar bu duok kimejo makaf ijia uniain. Bu aferdia ijia uniame Jesu soisoime kua fu kiaga e adagin bu ugon buin fuon ijia niriakuai bu ijeg ren. E iji bu uri ugon fuon buin gamia kuniaivga adam buon iji buka una madiain.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.