Marcos 6
Godon Vuak Ma Ijin (NVM) vs NTLH
1 Ijegreare Jesu fun ar iji areme una uri ar fuon ijia vakoga e vuak fuon faivo iji bu uri funa vain.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Bun va Nasaret useme bun tavan Sabat (Satade) iji e bu isuar karijo iji rokga Jesu fun e Jiusbuon ar bu afuime vuak kuaivo ijia arume vuak nijaidiain. Regavo buka e fok ijia karine vuak fuon faiv ijefuon buka oiserdiamga bu uri kua, E iji fu erar vuak iji nijainvo vierafe vajam? Regavo madu fu izia iji kege kuaimoijknum ire sumakin kafokafo iji reoinon kuain?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Regavo madu bu kuai, E iji fum e be ar samon ijin revo madu fu barak Merion farif ijin. Regavo uviaifijaf iji e Jeims ga Josof ga Judas ga e Saimon ijin. Regavo madu makifijaf bun igia karijo iji non vierafenvano kuain. Bu ijeg kuaime vierafega buka jufdiamga bu ijefuon fu uzain.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Bu fu uzavga Jesu fu uri kia, E Godon vuak vierafene e kuardiamo ijefuon vuak iji bu e ar roib faime ma vierafev. Regavo una aganfuon ma iji buba vuak fuon ma vierafekno kiain.
4 Mas Jesus disse:
5 Fu ijeg kuardiame vo fuba una ijia ire sumakin kafo ren. Regavo fum e sibank adam abenva iji imut nigen namdiame karauniain.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Fu e roin karauniain revo e fok buka vek ba fu ma vierafejga fu iji giamo fuka bomana oiseren.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Fu ijia vuak nijaidiaoino ijia fu e tuer (12) vuak fuon faivo iji kumega bu fuon ruain. Bu fuon ruainki fu daro miaga bu e iji kaven ise ijieb rosdiainva iji kuriairega bu usem vakuai bu iji ruain. Bu rokga fun uri kia, Ja e nokarok (2) ga nokarok (2) ijeg mazime use vakno kiain.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 — ausente —
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 — ausente —
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Regavo ja mai be ijia vaga e be fu ja aferdiakma ni ar fuon ijesugin karine tavan iji ja vako ijia areme vaf.
10 Disse ainda:
11 Regavo ja ar guf ijia oga e buba ja oimardiame aferdiakva ni mai iji areme vaf. Regavo madu ni uri diak surif jon iji azome kuotuvat iji kaniaseme ni ar iji areme vaf. Ja ijegrenki e mai ijia karinva bu giame vierafero ja bu jan mukor magiainvaro bu ijeg vierafekno kiain.
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Areme bu usem oijknum vuak iji e bu ise buon ijia oi karoime una God ma vierafekfuon ijin abe kuardiaoin.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Bu kuardiaoijknum kaven ise iji kuriaireme nisarerdiaga bu e iji areme usem vaknum e iji adam abejo iji safi nameriaknum karauniaknum ijeg reoin.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Regavo Kin Erod fu vuak irerag fok Jesu fu reoinon iji fun fain. Ijefuon maiji irerag Jesu fu reoinon iji e fok bun faime if fuon bun abe ma vierafen. Regavo e roin bu kuai, Fu e Jon e iji e do ruardiamo iji guainma ijar una urinman ijefuon fu daro abene ire sumakin iji reoinon kuain.
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Regavo e roin bu kuai, Fu e Eraijarno kuain. Regavo e roin bu kuai, Fu e iji usuibe Godon vuak vierafene kuaimoinva ijekin kafono kuain.
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Regavo Erod fu vuak iji faime fu kuai, E iji fu e Jon e iji na abe uro ufuinva fu guainma ijar una urinmano kuain.
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 — ausente —
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 — ausente —
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 — ausente —
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 — ausente —
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Regavo tavan be Kin Erod fun tavan fuon bu nafenva iji rokga bara fuon Erodias fun unam izeg Jon kanakfuon iji fun vierafen. Rega Erod fun tavan fuon ijefuon e mamkanuk fuon ikrejo ijigam e azikegoijo ijiebuon e mamkanuk ijigam e mamkanuk kafo ar Gareri guf ijia karinva ijiebuon duok kanafuin.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 — ausente —
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 — ausente —
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Ijefuon bara iji fun kek va asiefuon kua, A vierafe fu kiekma na izeg kuakno kuain? Fu ijeg kuardamga asiefuon fu kua, A vaga fu kuakma kua na Jon e do ruardiamo ijefuon nigen iji vierafenvano kuamne kuain.
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Fu ijeg kuardamga bara iji fu migegare kukum una gumia kek Erod kua, Na vierafe aka iviakma igia e kia bu va Jon e do ruardiamo iji kanak. Bu kaname nigen fuon iji kanafu ter ijia anume abe igia miega na vierafero fu ma guainmaro na ijeg vierafekno kuain.
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Fu ijeg kuardamga Kin Erod fuka bomana oifiain. Regavo fun e fok ruainva ijiebuon nifak ijia god fuon kuardainma ijefuon fuba arek.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Ijefuon fuka migegare uri e iji juo karijo iji kiamga bu Jonon nigen iji kanafume makuai vain. E iji bun va dibur ijia useme Jon kaname nigen fuon iji kanafuin.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Ijegreare bun abe ter ijia abedeme abe bara iji mavga fu abe una asiefuon main.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Areme e iji Jonon vuak faivo roin bu vuak iji faime va gafia usem surif fuon abe mako ruin.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Rekoga afasor iji Jesu fu kiamga bu usem vainva iji bun una irerag bu nijaidiaknum reoinva ijin Jesu kuardain.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Bu ijegrejo ijia e uruvana bu ijia giame una vaknum ijegreko tavan iji bu duok ikfuon iji fuka baren. Ijefuon Jesu fu uri e vuak fuon faivo iji kia, No nuvuonkua ai e bakin ijia va isuar karike ja madiakno kiain.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Fu ijeg kiamga bun uri buonkua vanag abe ai e bakin ijia vain.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Bun vanag abe vakrejga e uruvana ar kafokafo ijia ruainva iji bun giame vierafen. Ijefuon bun uri amur do irif ijia diak amedakie vake gafia usekoga Jesu fu e vuak fuon faivo ijiena rad kekoin.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Bu va ijia usevga Jesu fun uri e fok ijia afuinva iji giama fuka oifiain. Ijefuon maiji e iji buka maf-sif iji bu e samuagdiamo bakin igeg oija fu iji giain. Ijefuon fun uri anerene vuak nijaidiain.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 — ausente —
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 — ausente —
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Bu ijeg kuavga Jesu fu uri kia, Ni jar uri duok kafo nisaime vajia bu ijno kiain. Bu una madu uri kua, No buifuon duok kimekva iji noka e iji fu asam eit (8) ijeg fu ikrene mon iji fu abeno no ijeg abe duok kimek. Regavo a vierafega nobe mon izeg abe duok kime e igi vajiaga bu ikno kuain?
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Bu ijeg kuardavga fu kia, Va e iji giamga bu bred izeg ke ruainvagia iji giafno kiain. Fu ijeg kiamga bun va e iji ruainva iji giame una ro Jesu kua, Bu bred imut roin (5) ga kijum nokarok (2) ijeg kege ruainvano kuain.
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Areme Jesu fun e vuak fuon faivo iji kiamga bu e iji ruainva iji kiavga bu garas azan ijia atame kafokafo karioin.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 E roin bu atame vuan adred (100) ijeg kariko roin bu atame fifti (50) ijeg karioin.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Bu ijeg karioine arekoga Jesu fun uri bred imut roin (5) ijiga kijum iji kege gafeg varur gufia gavknum Godon sirimamen. Ijegreare fun uri bred imut roin (5) ijiga kijum iji ke tuaseme e vuak fuon faivo iji vajiamga bu kege e fok ijia karinva iji vajiain.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 — ausente —
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 — ausente —
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Regavo e fok bu ijia duok inva iji e baru ijesugin buka faiv taosen (5,000) ijeg.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 — ausente —
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 — ausente —
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Regavo ve nakinma ijia e vuak fuon faivo iji bu vek vanag abe do uf ijia vak. Regavo Jesu fu vek fuonkua iror ijia sirimamen.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 — ausente —
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 — ausente —
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 — ausente —
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 — ausente —
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 — ausente —
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 — ausente —
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 — ausente —
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Ijefuon bu usem kukubija mai kafokafo ijia oijknum e iji adam abejo iji aferdiame fata ijia uniame ke Jesu fina bu fainva ijia ruain.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Regavo Jesu fu mai ukaknak ga mamkanuk ijia vo ar kafokafo ijia fu vakon e iji buka e adam abejo iji aferdia ar bu duok kimejo makaf ijia uniain. Bu aferdia ijia uniame Jesu soisoime kua fu kiaga e adagin bu ugon buin fuon ijia niriakuai bu ijeg ren. E iji bu uri ugon fuon buin gamia kuniaivga adam buon iji buka una madiain.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.