João 2
Godon Vuak Ma Ijin (NVM) vs NVT
1 — ausente —
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 — ausente —
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 E uruvana bun iro iji iknum do be bu kua vuain no kuavo iji iknum ijegre vake vuain iji fun barekoga Jesuon asiej iji fun uri Jesu kua, E iji bu do vuain iji bun i barenvano kuain.
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Fu ijeg kuamga Jesu fu uri kua, Asienu a irerafuon na nijaidie ga kuardiem? Ire fok nan vierafen ga tavan nun na anerene ik nun rekfuon iji fuba ruainmano kuain.
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Fu ijeg kuardamga Jesuon asiej iji fun una e iji ire karme e fok vajiaoijo iji kia, Jesu fu irerag kuardiaga ni ire iji fu kuardiamo iji mukoi faime refno kiain.
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Regavo ar iji bu karine duok ijo samaij ijia bu saror mamkanuk imut roin ga nikit (6) besum ijeg bu kege ijia nain. E Jius bu akai buon bu nainva ijia bu vierafe bu imut do sokva God fu oimaik. Ijefuon bu saror iji kege ar ijia nain. Saror iji buka mamkanuk ijefuon bu do uruvana jiaga buka irtoijev.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Jesu fun e iji bu duok nifie e iji vajiaoijo iji kiamga bu rokga fu kia, Ni saror igi karme do jiafno kiain. Fu ijeg kiamga bun saror fok karme do jiava buka irtoije baren.
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 Areme fun una kia, Nin do iji kafo jiame va e gafi iro igi inma iji samuamo iji vajafno kiain.
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 — ausente —
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 — ausente —
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Rega Jesu fu amur anerene darokma ire sumakin fu kege e fok nijaidiainma iji fu ai Keinan Gareri guf ijia ijeg ren. Ar ijia fu fuon sanainma iji abe e fok nijaidiamga e vuak fuon faivo fok bu ijia game fu ma vierafen.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Bu ijegrene Jesu ga asiefuon ijigam uviaifijaf ijigam e vuak fuon faivo iji bun uri vake ai Kafoniam ijia useme naki sibank ijia karin.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Areme e Jiusbuon tavan iji bu kua Fasovano kuavo bu iro ine una saifijaf iji bu ai Ijift ijia vajai fian abeknum e ijiebuon ikreoija God fu karauniainma iji vierafejo iji fun samairen. Ijefuon Jesu fun Jerusarem aji vain.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 Fu va Jerusarem kekome Godon ar ijia arume gak e uruvana bu ijia arume maf-kau ga maf-sif ga um iji kege isufuon una e kafobuon kimej. Regavo fu giak e roin bu fata ijia karine mon dame vajuonamiv.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Fu giame uri ire be isua igekin ka gigikin iji abe dab fanuf fok bu kege ijia aru karine kimejo iji fijiama bu usem subin. Bu usem subi vakga fu uri e ijiebuon fata iji bu karine mon dame vajuonamivo iji kam karoime mon buon kam uduim kozen.
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Areme fu uri e iji karine um kimejo iji kia, Um jon iji kare usem vaf. Ja erar kiaga ja Asoinun ijefuon ar igi abe maket akar igeg amarvno kiain.
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Jesu fu ijegrega e vuak fuon faivo iji bu migegare Godon vuak iji bu usuibe buk akaij ijia bu isoinva iji vierafen. Regavo vuak iji fu ijeg kuai,
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Jesu fu ijegrega e Jiusbuon e mamkanuk iji bu migegare una duna be kua, Ni ire sumakin be rega no ijia game vierafero a daro namo ijefuon a ivia no kuriairega no usem vakno kuain.
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Bu ijeg kuavga Jesu fu una kia, Ja Godon ar bomana igi bujakorekva na naki nokbek (3) guf ijia na una sa barekno kiain.
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Fu ijeg kuardiamga bu una kua, Ar igi no juaivasia uruvana foti siks (46) ijeg akozme ar iji sa baren revo a izeg naki nokbek (3) ijia una sakno kuain.
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Rega Jesu fu Godon ar ijefuon kuainma bakin revo fu vajai fuon ijefuon bijame kuaima e Jius iji buba fain.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Regavo rad Jesu fu guame naki nokbek (3) barga fu uriga e vuak fuon faivo iji bu vuak fuon iji fu Godon ar ijia bija kuainma iji vierafen. Areme bu ijia una Jesuon vuak fu kuainma ijiga Godon buk akaij iji ma vierafen.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Jesu fu Jerusarem ijia tavan bu kua Fasovano kuavo ijia iro iji bu ijo ijia fu fiknum ire sumakin uruvana reoga e fok bu iji giame bu fu ma vierafen.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 — ausente —
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 — ausente —
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.