Atos 9
Godon Vuak Ma Ijin (NVM) vs ARA
1 — ausente —
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 — ausente —
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 — ausente —
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 — ausente —
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 — ausente —
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 — ausente —
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Regavo e iji Sorna vako iji bu ir iji fain revo e ma iji buba gain. Ijefuon bu vuak kafo ba kuain rega bum ijia iren.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Regavo Sor fu moik iji arega uri ni naraga fuka iseremga ire kafo fuba giain ijefuon bu imut kene ar Damaskas ijia vain.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Fu naki nokbek (3) ijeg fu ni fuon iserma fu do ga duok kafo fuba in.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Regavo e Damaskasko be if fuon Ananaias fu Godon vuak faimo ijar nimamaime gak Jesu fu kume, Ananaiasno kumen. Rega Ananaias fu uri roin kua, E bomana na igijano kuain.
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 — ausente —
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 — ausente —
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Rega Ananaias fu kua, E bomana e iji fu eon ar Jerusarem karinva iji isema rediam.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Regavo igia fu ruainma iji fu e mamkanuk Godon isuf baroijo iji kiamga bu igakva fu igia Damaskas e a ma vierafejo iji tomdiakafa fu ruainmano kuain.
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Fu ijeg kuamga E bomana iji fu kua, Ni uri va gamne na fu kuaga fu nuifuon ik rene if nun iji abe ar iror ijia Kin ijigam e Jius iji kuardiaga bu if nun iji abe ma vierafek.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 E iji fu enun ijefuon na koiknun unam izeg fu nuifuon vajai fian abekfuon iji na nijaiga fu vierafek.
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Ijefuon Ananaias fun va ar ijia kekome aru imut fuon ijia Sor kunaime kua, Sor uviainu na E Bomana ijar na kiemga na ruain. Jesu e iji a igia ruakafa roko unam gafia a gainma ijar fu una ni on iji amarega kaven fuon iji fu oion ijia ari a samuagdakafa fu iji kiema na igia ruain.
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 — ausente —
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 — ausente —
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Fu amur va ar e Jius bu afuim vuak kuaivo ijia kekome e iji vuak kuardiame kia, Jesu iji fu ma Godon farifno kiain.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Fu ijeg kuardiamga e fok bu vuak iji faiva buka oiserdiama bu bui kuai, E iji fu ar Jerusarem ijia e iji Jesu ma vierafejo iji kaniamo ijar. Regavo fu igia ruainma iji fu e igi tofdiame una e mamkanuk Godon isuf baroijo ar Jerusarem karinva ijia vakafa fu ijefuon ruainmano kuain.
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Regavo e Sor vuak fuon fu kuardiamo iji fuka ma darokin rega e fok ar Damaskas karinva iji bu vuak iji faime bu ma vierafen. Areme bu ijia vierafero Jesu fu ma Godri kuamga fu ari ruainmaro bu ijeg vierafen. Regavo e Jius ar Damaskas karinva iji bu izeg Soron vuak iji asikva bakin.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 — ausente —
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 — ausente —
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 — ausente —
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 — ausente —
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 — ausente —
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 — ausente —
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 — ausente —
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 — ausente —
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Regavo e Jesuon vuak faivo iji ar Judia ga Grik ga Sameria ijia karinva iji bu una afurveknum kari vain. Regavo Godon Kaven ijar daro miaknum ifejdiama buka e uruvana rene E Bomana iji agoiknum ma vierafene karioin.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 — ausente —
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 — ausente —
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 — ausente —
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Regavo e fok ar Rida ga Seron karinva iji bu fu game una oi karoime E Bomana ijefuon ruain.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Regavo bara be Jesuon vuak faimo if fuon Tabita ga Grikbuon vuak ijia bu kua Dokasno kuavo iji fu ar Jofa ijia fino. Regavo bara iji fu naikafare fuka ma rejknum e isema karinva iji ifejdiamon.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Fu ijegreoinon ijia fu adam abe vake guamga bu surif fuon dab do ruardame abe ar guf kaf ijia abeden.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Rega ar Rida fu Jofa samaij ijia ijefuon e Jesuon vuak faivo iji bu faik Fita fu ar Rida ijia oina bu fain. Bu faime e nokarok (2) kiava bu Fita afem migegare ruakuai vain. Bu vake ar Rida ijia usem Fita kuava fu migegare uri buna vake ar Jofa ijia kekoin.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Fu ijia kekomga bu fu afem ar guf kaf ijia ajie vain. Bu vagak bara amun fok bu sinuom kafo Dokasri buifuon amardiainma iji kege una fu nijaiknum niraifiriv.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Fita fu bara iji kiama bu usem vakga fu dakaroim bara iji guainma iji gavknum ato same sirimamene kua, Tabita urine kuamga bara iji fu ni narame Fita gavknum uri arir fin.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Fu uri arir figa Fita fu uri bara iji ifejdame imuike unama fu uri arin maniga fu bara amun iji abevo e God ma vierafejo iji nijaidiame kia, Bara igi fun una urinmano kiain.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Fu ijeg kiakoga vuak iji fun migegare igia e ar Jofa iji karinva iji buka faim baren. Areme e fok bu oi karoime E Bomana iji ma vierafen.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Rega Fita fu Jofa ijia tavan kafo e Saimon fu fanuf surif kege sinuom amardiamo ijek fioin.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.