Joel 2

Nova Vulgata (NVLA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Canite tuba in Sion,ululate in monte sancto meo;conturbentur omnes habitatores terrae,quia venit dies Domini,quia prope est.
1 Tocai a trombeta em Sião e dai voz de rebate no meu santo monte; perturbem-se todos os moradores da terra, porque o Dia do Senhor vem, já está próximo;
2 Dies tenebrarum et caliginis,dies nubis et turbinis;quasi aurora expansa super montespopulus multus et fortis:similis ei non fuit a principio,et post eum non eritusque in annos generationis et generationis.
2 dia de escuridade e densas trevas, dia de nuvens e negridão! Como a alva por sobre os montes, assim se difunde um povo grande e poderoso, qual desde o tempo antigo nunca houve, nem depois dele haverá pelos anos adiante, de geração em geração.
3 Ante faciem eius ignis vorat,et post eum exurit flamma.Quasi hortus Eden terra coram eo,et post eum solitudo deserti;neque est quod effugiat eum.
3 À frente dele vai fogo devorador, atrás, chama que abrasa; diante dele, a terra é como o jardim do Éden; mas, atrás dele, um deserto assolado. Nada lhe escapa.
4 Quasi aspectus equorum aspectus eorum,et quasi equites sic current.
4 A sua aparência é como a de cavalos; e, como cavaleiros, assim correm.
5 Sicut sonitus quadrigarumsuper capita montium exsiliunt,sicut sonitus flammae ignisdevorantis stipulam,velut populus fortispraeparatus ad proelium.
5 Estrondeando como carros, vêm, saltando pelos cimos dos montes, crepitando como chamas de fogo que devoram o restolho, como um povo poderoso posto em ordem de combate.
6 A facie eius cruciabuntur populi,omnes vultus candentes.
6 Diante deles, tremem os povos; todos os rostos empalidecem.
7 Sicut fortes currunt,quasi viri bellatores ascendunt murum;unusquisque in viis suis graditur,et non declinant a semitis suis.
7 Correm como valentes; como homens de guerra, sobem muros; e cada um vai no seu caminho e não se desvia da sua fileira.
8 Unusquisque fratrem suum non coarctat,singuli in calle suo ambulant,per media tela prorumpuntsine intermissione.
8 Não empurram uns aos outros; cada um segue o seu rumo; arremetem contra lanças e não se detêm no seu caminho.
9 Urbem ingrediuntur,in murum discurrunt,domos conscendunt,per fenestras intrant quasi fur.
9 Assaltam a cidade, correm pelos muros, sobem às casas; pelas janelas entram como ladrão.
10 A facie eius contremuit terra,moti sunt caeli,sol et luna obtenebrati sunt,et stellae retraxerunt splendorem suum.
10 Diante deles, treme a terra, e os céus se abalam; o sol e a lua se escurecem, e as estrelas retiram o seu resplendor.
11 Et Dominus dedit vocem suam ante faciem exercitus sui,quia multa sunt nimis castra eius,quia fortia et facientia verbum eius;magnus enim dies Dominiet terribilis valde, et quis sustinebit eum?
11 O Senhor levanta a voz diante do seu exército; porque muitíssimo grande é o seu arraial; porque é poderoso quem executa as suas ordens; sim, grande é o Dia do Senhor e mui terrível! Quem o poderá suportar?
12 " Nunc ergo,dicit Dominus,convertimini ad me in toto corde vestro,in ieiunio et in fletu et in planctu;
12 Ainda assim, agora mesmo, diz o Senhor : Convertei-vos a mim de todo o vosso coração; e isso com jejuns, com choro e com pranto.
13 et scindite corda vestra et non vestimenta vestra,et convertimini ad Dominum Deum vestrum,quia benignus et misericors est,patiens et multae misericordiaeet placabilis super malitia ".
13 Rasgai o vosso coração, e não as vossas vestes, e convertei-vos ao Senhor , vosso Deus, porque ele é misericordioso, e compassivo, e tardio em irar-se, e grande em benignidade, e se arrepende do mal.
14 Quis scit, si convertatur et ignoscatet relinquat post se benedictionem,oblationem et libationemDomino Deo vestro?
14 Quem sabe se não se voltará, e se arrependerá, e deixará após si uma bênção, uma oferta de manjares e libação para o Senhor , vosso Deus?
15 Canite tuba in Sion,sanctificate ieiunium, vocate coetum;congregate populum, sanctificate conventum,coadunate senes,
15 Tocai a trombeta em Sião, promulgai um santo jejum, proclamai uma assembleia solene.
16 congregate parvulos et sugentes ubera,egrediatur sponsus de cubili suo,et sponsa de thalamo suo.
16 Congregai o povo, santificai a congregação, ajuntai os anciãos, reuni os filhinhos e os que mamam; saia o noivo da sua recâmara, e a noiva, do seu aposento.
17 Inter vestibulum et altare plorentsacerdotes ministri Dominiet dicant: "Parce, Domine, populo tuoet ne des hereditatem tuam in opprobrium,ut dominentur eis nationes ".Quare dicent in populis: Ubi est Deus eorum "?
17 Chorem os sacerdotes, ministros do Senhor , entre o pórtico e o altar, e orem: Poupa o teu povo, ó Senhor , e não entregues a tua herança ao opróbrio, para que as nações façam escárnio dele. Por que hão de dizer entre os povos: Onde está o seu Deus?
18 Zelatus est Dominus terram suamet pepercit populo suo.
18 Então, o Senhor se mostrou zeloso da sua terra, compadeceu-se do seu povo
19 Et respondit Dominus et dixit populo suo: Ecce ego mittam vobisfrumentum et vinum et oleum,et replebimini eis;et non dabo vos ultraopprobrium in gentibus.
19 e, respondendo, lhe disse: Eis que vos envio o cereal, e o vinho, e o óleo, e deles sereis fartos, e vos não entregarei mais ao opróbrio entre as nações.
20 Et eum, qui ab aquilone est,procul faciam a vobiset expellam eum in terraminviam et desertam:facies eius contra mare orientale,et extremum eius ad mare occidentale;et ascendet foetor eius,et ascendet putredo eius,quia magna operatus est.
20 Mas o exército que vem do Norte, eu o removerei para longe de vós, lançá-lo-ei em uma terra seca e deserta; lançarei a sua vanguarda para o mar oriental, e a sua retaguarda, para o mar ocidental; subirá o seu mau cheiro, e subirá a sua podridão; porque agiu poderosamente.
21 Noli timere, terra;exsulta et laetare,quoniam magna Dominus operatus est.
21 Não temas, ó terra, regozija-te e alegra-te, porque o Senhor faz grandes coisas.
22 Nolite timere, animalia regionis,quia germinaverunt pascua deserti,quia lignum attulit fructum suum,ficus et vinea dederunt divitias suas.
22 Não temais, animais do campo, porque os pastos do deserto reverdecerão, porque o arvoredo dará o seu fruto, a figueira e a vide produzirão com vigor.
23 Et, filii Sion, exsultateet laetamini in Domino Deo vestro,quia dedit vobispluviam iustitiaeet descendere fecit ad vosimbrem matutinum et serotinum sicut prius.
23 Alegrai-vos, pois, filhos de Sião, regozijai-vos no Senhor , vosso Deus, porque ele vos dará em justa medida a chuva; fará descer, como outrora, a chuva temporã e a serôdia.
24 Et implebuntur areae frumento,et redundabunt torculariavino et oleo;
24 As eiras se encherão de trigo, e os lagares transbordarão de vinho e de óleo.
25 et reddam vobis annos,quos comedit locusta, bruchuset gryllus et eruca,exercitus meus magnus,quem misi in vos.
25 Restituir-vos-ei os anos que foram consumidos pelo gafanhoto migrador, pelo destruidor e pelo cortador, o meu grande exército que enviei contra vós outros.
26 Et comedetis vescentes et saturabiminiet laudabitis nomen Domini Dei vestri,qui mirabilia fecit vobiscum;et non confundetur populus meus in sempiternum.
26 Comereis abundantemente, e vos fartareis, e louvareis o nome do Senhor , vosso Deus, que se houve maravilhosamente convosco; e o meu povo jamais será envergonhado.
27 Et scietis quia in medio Israel ego sum,et ego Dominus Deus vester,et non est amplius;et non confundetur populus meus in aeternum ".
27 Sabereis que estou no meio de Israel e que eu sou o Senhor , vosso Deus, e não há outro; e o meu povo jamais será envergonhado.
28 — ausente —
28 E acontecerá, depois, que derramarei o meu Espírito sobre toda a carne; vossos filhos e vossas filhas profetizarão, vossos velhos sonharão, e vossos jovens terão visões;
29 — ausente —
29 até sobre os servos e sobre as servas derramarei o meu Espírito naqueles dias.
30 — ausente —
30 Mostrarei prodígios no céu e na terra: sangue, fogo e colunas de fumaça.
31 — ausente —
31 O sol se converterá em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e terrível Dia do Senhor .
32 — ausente —
32 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo; porque, no monte Sião e em Jerusalém, estarão os que forem salvos, como o Senhor prometeu; e, entre os sobreviventes, aqueles que o Senhor chamar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Joel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.