Lucas 24

num (NUM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Pea notou 'ilo'i ai 'ia te maká kua teka'i mei te fanualotó.”|alt="Women arriving at open tomb" src="CN01850b.tif" size="col" ref="24:2" Kā 'i te 'uluaki 'aho 'o te uiké, 'oku kei hengihengi 'aupitó, ne'e notou ō atu ki te fanualotó, 'o 'ave te ahi kua notou teú.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Pea notou 'ilo'i ai 'ia te maká kua teka'i mei te fanualotó.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Kā 'i te notou uulu ki aí, ne'e kailoa notou 'ilo'i te sino 'o te 'Aliki ko Sīsuú.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Pea 'i te lolotonga te notou puputu'u 'i te me'a ko iá, tā ne'e tu'u mai kiā nātou he ongo tangata ne'e huhulu te nā kofú.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Pea 'i te notou manahē fu'ú, mo fo'oifo ki te kelekelé, ne nā pehē ange kiā nātou, “Ko te ā 'oku kotou kumi ai 'ia Ia 'oku ma'ulí ki te kau pekiá?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 'Oku kala 'i heni Ia, kā kua toetu'u. Manatu'i Tana me'a kiā kōtou 'i Tana kei 'i Kālelí, 'o pehē,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 ‘Kua pau ki te Fanautama te Tangatá ke tukuange 'Ona ki te kakai angahalá, pea ke kalusefai, pea ke toetu'u 'i tono 'aho tolú.’ ”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Pea notou manatu ai ki Tana 'ū leá,
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 pea notou foki mai mei te fanualotó, 'o notou tala 'ia te 'ū me'a ko iá ki te kau hongofulu mā tahá, pea mo tono toe 'o te kakaí.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Pea ko Mele mei Makitalá, mo Sioana, mo Mele ko te fa'ē 'a Sēmisí, pea mo te 'ihi ne'e 'iā nātoú, ne'e notou tala 'ia te 'ū me'a ko iá ki te kau 'apōsetoló.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Ka ne'e hangē te notou fakamatalá ko he muná; pea ne'e kailoa notou tui ki te kau fafiné.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Ka ne'e tu'u 'ia Pita, 'o lele atu ki te fanualotó, pea tulolo ia 'o sio ko te 'ū tupenú pē; pea 'alu atu ia, mo tana fakatumutumu 'i te me'a kua hokó.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Pea ko te toko ua 'o nātou ne'e nā fononga 'i te 'aho ko iá ki te ki'i kolo ne'e hingoa ko 'Emeasi, ko tono mama'o mei Selusalemá ko te maile nai 'e fitu.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Pea nā talatalanoa ki te 'ū me'a kehekehe kua toki hokó.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Pea 'i te lolotonga te nā talanoa mo fe'eké, ne'e fakaofiofi mai 'ia Sīsū, 'o ō fakataha mo nāua.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Ka ne'e ta'ofi to'o nāuá mata ke 'aua na'a nā 'ilo'i Ia.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Pea iange 'e Ia kiā nāua, “Ko te ā te 'ū me'a 'oku kulā fekīhiaki ai 'i te kulā fonongá?” Pea nā tutu'u 'oku nā mata mamahi.
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Pea tali ange 'e te toko taha ne'e hingoa ko Kaliopasi, 'o pehē, “Tā ko te sola 'apē 'ia koe ki Selusalema, 'i tau ta'e'ilo ki te 'ū fu'u me'a kua hoko 'i te 'ū 'aho nei?”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Pea iange 'e Ia kiā nāua, “'Ia te ā koā?”
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 'i Tono tukuange foki 'e te kau taula'aliki lahí, mo te kau pule 'o mātoú, ke fakamāumatea, mo notou kalusefai Iá.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ka ne'e motou 'amanaki 'e mātou, ko Ia ia 'oku teuteu ke huhu'i 'ia 'Isilelí. Kae'uma'ā 'eni foki, ko tono 'aho tolú 'eni talu te fai 'o te me'a ko iá.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 'Io, pea ne'e fakalele ma'uli kiā mātou 'e te 'ihi 'o te motou kau fafiné, 'a ia ne'e notou uhu ki te fanualotó;
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 pea 'i te kailoa notou 'ilo'i Tono sinó, ne'e notou ōmai 'o tala kua notou sio takua he vīsone, ko he ongo 'āngelo ne'e nā fakahaa'i kua ma'uli 'ia Ia.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Pea 'alu ki te fanualotó he 'ihi 'iā nātou 'oku motou kaú, 'o notou 'ilo'i 'o hangē tofu pē ko te lau 'a te kau fafiné; kā ne kailoa notou sio kiā Ia.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Pea toki me'a 'e Ia kiā nāua, “'Ia te kau vale, pea tō'ohi ke tui ki te 'ū me'a ne lea 'aki 'e te kau palōfitá!
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Ne kailoa koā pau ke mamahi pehē 'ia Kalaisi, kae toki hoko ki Tana lāngilangi'iná?”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Pea kamata Ia meiā Mōsese, mo te kau palōfitá kotoa pē, 'o faka'uhinga mei te Tohitapú 'ia te 'ū me'a fuli pē 'oku kau kiā Iá.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Pea 'i te notou a'u ki te ki'i kolo ne nā fononga ki aí, pea fai atu 'e Ia 'o hangē kā 'alú.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Pea ta'ofi 'Ona 'e nāua, 'o nā iange, “Afe mai mu'a mo māua; he kua afiafi 'eni, pea kua pale 'aupito te la'aá.” Pea hū Ia ki te ki'i koló ke nofo mo nāua.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Pea ne'e hoko 'o pehē, 'i Tana nofo mo nāua ki te kaí, ne Ina to'o 'ia te maá, 'o fai he tāpuaki, 'o pakipaki mo 'avatu kiā nāua.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Pea 'a'ala ai te nā matá, 'o nā 'ilo'i tā ko Ia; ka ne'e puli leva Ia meiā nāua.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Pea nā fepehē'aki, “Tā ne'ine'i ke vela to'o tāuá loto lolotonga Tana talanoa mai 'i te alá, mo Tana vete kiā tāua 'ia te Tohitapú!”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Pea nā tutu'u ake 'i te houa pē ko iá, 'o nā foki ki Selusalema; pea 'i te nā a'u atú, tā kua fakatahataha 'ia te kau hongofulu mā tahá ia mo nātou ne'e notou kaú.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Pea notou pehē mai, “Kua toetu'u mo'oni te 'Alikí, pea kua hā Ia kiā Saimone!”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Pea fakamatala mo nāua foki 'ia te me'a ne'e hoko 'i te alá, pea mo tono 'ilo'i 'e nāua 'i te pakipaki 'o te maá.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Ko te hā 'ia Sīsū ki Tana kau akó|alt="Jesus appears to his disciples" src="CN01866b.tif" size="col" ref="24:36" Pea 'i te lolotonga te notou talanoa peheé mo tana tu'u 'ia Sīsū 'i te notou ha'oha'ongá, 'o pehē kiā nātou, “Ke 'iā kōtou 'ia te melinó!”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Pea ne'e notou manahē 'aupito mo tetetete, ko te notou mahalo ko he fa'ahikehe 'oku notou sisio ki aí.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “Ko te ā 'oku kotou manahē aí? Pea ko te ā 'oku ake ai te 'ū fifili pehē 'i te kotou lotó?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Vakai mai ki Toku ongo nimá mo Toku va'é, ko Au mo'oni Ia. Fāfā 'ia Au 'o 'ilo'i; he 'oku kailoa kakano mo hui he fa'ahikehe, 'o hangē ko ia 'oku kotou sisio ai 'iā Aú.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Pea 'i Tana lea peheé, ne'e faka'ali'ali ange 'e Ia Tono ongo nimá mo Tono ongo va'é.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Pea 'i te notou kei tuingata'a, kote'uhí ko te notou fiafifia mo ofoofó, ne'e toe iange 'e Ia kiā nātou, “'Oku 'i ai he kotou me'akai heni?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Pea notou 'avange kiā Ia he konga ika tunu.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Pea to'o 'e Ia, 'o kai 'i te notou 'aó.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Pea iange 'e Ia kiā nātou, “Ko Taku 'ū lea ē ne Au fai kiā kōtou 'i Taku kei nofo mo kōtoú, 'o pehē: kua pau ke fakamo'oni'i 'ia te 'ū me'a kotoa pē kua tohi kiā Au 'i te Lao 'a Mōsesé, mo te kau palōfitá, mo te Saamé.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Pea toki tatala 'e Ia te notou lotó ke notou 'ilo'i tono 'uhinga 'o te Tohitapú;
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 'o folafola kiā nātou, “Ne'e pehē pē tono tohí, pea 'oku taau mo Kalaisi ke mamahi pehē, pea 'e toetu'u Ia mei te pekiá 'i tono 'aho tolú,
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 pea 'e malanga 'aki 'i Tono hingoá 'ia te fakatomalá mo te fakamolemole angahalá ki te kakai kotoa pē, 'o kamata mei Selusalema.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ko kōtoú ko te kau fakamo'oni ki te 'ū me'a nei.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Pea ko Au 'eni 'Okou tuku atu 'ia te tala'ofa Taku Tamaí kiā kōtou; pea ko kōtoú 'e kotou nonofo 'i Selusalema, kae'aua ke fakakofu 'aki kōtou he mālohi mei lunga.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Pea taki atu 'e Ia 'ia nātou 'o a'u ki Pētani; pea hiki ake 'e Ia Tono ongo nimá 'o tāpuaki'i 'ia nātou.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Pea vakai, 'i te lolotonga Tana tāpuaki'i nātoú, ne'e mavahe Ia meiā nātou, 'o tukutuku ake ki te langí.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Pea ne'e notou lotu kiā Ia, 'o notou toki foki ki Selusalema 'oku notou fiafifia 'aupito.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Pea ne'e notou ō ma'u pē ki te Temipalé 'o fakamālō ki te 'Atuá.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.